در یک انکوباتور تخلیه شده، اکنون به غزه بازگشته و با مادرش آشنا شده است

مادر فلسطینی سندوس الکرد به همراه دخترش بیسان که به عنوان نوزاد نارس در جریان تهاجم دو ساله اسرائیل برای معالجه در مصر، پس از بازگشت به غزه، در اردوگاهی در دیرالبلاح در نوار غزه مرکزی، 31 مارس 2026 به عنوان نوزاد نارس تخلیه شد، پیاده‌روی می‌کند. رویترز/محمود عیسی

قاهره/غزه، 2 اکتبر - بیسان به دلیل یک حمله هوایی به دنیا آمد.

دو هفته پس از جنگ غزه در اکتبر 2023، یک حمله اسرائیلی به خانه خانواده او در بیت لاهیه در نزدیکی مرز اسرائیل حمله کرد و خواهری را که هرگز نتوانست ملاقات کند کشته شد. این انفجار مادر باردار او را به شدت مجروح کرد که مجبور شد شش هفته زودتر بیسان را به دنیا بیاورد تا جان هر دوی آنها نجات یابد.

هفته‌ها بعد، نوزاد در حالی که هنوز در انکوباتور بود، با آمبولانس به مصر رانده شد، یکی از یک گروه 29 نوزاد نارس از بخش بیمارستان نوزادان با نزدیک شدن نیروهای متجاوز اسرائیل تخلیه شد.

هفت تن از آن نوزادان در مصر مردند، اما بیسان زنده ماند. مادرش، سندوس الکرد، در حالی که او در بیمارستان‌ها و خانه‌های مراقبت مصر رشد می‌کرد، هرگز امید خود را مبنی بر پیوستن دوباره آنها از دست نداد. در غزه، زمانی که جنگ ادامه داشت، ساندوس تماس های ویدیویی برقرار کرد تا هر زمان که نوزاد به اینترنت دسترسی داشت با او صحبت کند.

در ماه مارس سال جاری، با آتش‌بس ظاهرا برقرار شده، بیسان به غزه بازگردانده شد تا به همراه 10 کودک دیگر از همان گروه که به‌عنوان نوزادان نارس تخلیه شده بودند، با خانواده‌اش در مأموریتی با کمک سازمان ملل متحد شود.

ساندوس گفت که وقتی آنها در نهایت به هم پیوستند، بیسان مادرش را نشناخت. دختری که الان 2-1/2 شده بود به هر زنی که مهربانی اش را نشان می داد می گفت "ماما".

رویترز دیدار مجدد آنها را مستند کرد و با آنها و چندین کودک دیگر در ماه های بعد که با مادر و پدرشان پیوند برقرار کردند دیدار کرد. در اینجا داستان آنها است.

بازگشت به غزه در دوران کودکی به معنای آموختن زندگی در یک منطقه جنگی بود، جایی که حملات هوایی اسرائیل علیرغم آتش بسی که یک سال پیش بین اسرائیل و حماس توافق شد، ادامه یافته است.

ساندوس گفت، وقتی بیسان برای اولین بار صدای بوم ها را شنید، برای چند دقیقه در حالت ترس یخ می زد. اگر بادکنکی نزدیک او بیفتد، او همچنان شروع به وحشت می کند.

مادرش گفت: "زندگی او تغییر کرد. زندگی او با صدای انفجارها، با صدای حملات و موشک های متعدد به خواب و بیداری تبدیل شد."

در یک صبح آفتابی بلافاصله پس از دیدار مجدد، مادرش او را به باغ وحش کوچکی در مرکز غزه برد. بیسان که عینکی با قاب صورتی به چشم می‌زند، با هیبت به طوطی آبی نگاه کرد که به بازوی مادرش چسبیده بود.

از 11 نوزاد نارس که در نوامبر 2023 به مصر تخلیه شدند و امسال به غزه بازگشتند، همه نتوانستند مادران خود را ملاقات کنند. برای ابراهیم عزیز دیگر دیر شده بود.

مادرش اسراء بدر، پس از انتقال پسرش که در ماه هشتم بارداری او به دنیا آمده بود، به یک حالت افسردگی عمیق فرو رفت. او ماه بعد درگذشت. همسرش جابری بدر گفت که پزشکان به ما گفتند که او از غم و اندوه درگذشت.

او می‌گوید: «از زمانی که او در شکمش بود، او به او فکر می‌کرد، رویای این را داشت که او را در آغوش بگیرد، با او بازی کند و احساس کند مادر بودن چگونه است.

ابراهیم اکنون به پدرش در غزه ملحق شده است، اما بدر گفت که آنها برای برقراری ارتباط تلاش کرده اند.

"قرار بود مرا بابا صدا بزند. امروز حتی نمی گوید بابا، یا چیز دیگری. به او می گویم بیا و او به من توجهی نمی کند."

عرفات ابو مشایخ، کارشناس بهداشت روان ساکن غزه، گفت که پس از دو سال دوری، طبیعی است که ارتباط والدین با فرزندانشان زمان ببرد.

ابو مشایخ گفت: بیسان، ابراهیم و دیگران «نه تنها از شیر مادر خود، بلکه از آغوش او و رشد عاطفی ناشی از آن نیز محروم بودند».

بازسازی پیوند زمان می برد. برخی از روزها، بیسان و ساندوس به سمت ساحل دریای مدیترانه غزه می روند. در یک بعدازظهر اخیر، آنها در حالی که در جایی که شن و ماسه با دریا برخورد می‌کردند، دست به دست هم دادند. بیسان در حالی که به افق خیره شد لبخند بزرگی زد.

ساندوس گفت که عصرها سخت تر هستند، اما همچنان آنها را به هم نزدیک می کند.

هنگامی که صدای انفجار در نیمه های شب به صدا در می آید، بیسان از خواب بیدار می شود و از مادرش مراقبت می کند.

ساندوس گفت: "بیسان شروع به درک این موضوع کرده است که مامان واقعا کیست، مادرش واقعا کیست." "من تنها کسی هستم که در زندگی او حضور دارم. من کسی هستم که به او غذا می دهم، لباس هایش را عوض می کنم، موهایش را شانه می کنم و با او بازی می کنم." رویترز