در 20 سالگی به نیویورک نقل مکان کردم و با یک غریبه 76 ساله نقل مکان کردم.

من با یک غریبه 76 ساله در شهر نیویورک نقل مکان کردم. آندره آ فرناندز هنائو من در 20 سالگی هستم و به اتاق خواب یدکی یک غریبه 76 ساله در شهر نیویورک نقل مکان کردم.

من و هم اتاقی ام، کارملینا، بسیار صمیمی هستیم، و او به من الهام داد تا از منطقه امن خود خارج شوم.

اکنون، کارملینا را به عنوان مادربزرگی می بینم که همیشه آرزو داشتم داشته باشم. وقتی از کالج در شهر نیویورک فارغ التحصیل شدم، رویاهای بزرگی برای شروع کارم در تلویزیون داشتم. در عوض، متوجه شدم که با پدر و مادرم در حومه فلوریدا جنوبی نقل مکان کردم.

من در بحبوحه اعتصاب تاریخی انجمن نویسندگان آمریکا که بیش از 100 روز به طول انجامید فارغ التحصیل شده بودم و در تلاش برای یافتن یک کنسرت تمام وقت در رشته خود بودم.

بازگشت به خانه بهترین گزینه برای من بود در حالی که از نظر مالی شرایطم را پیدا کردم و حرکت بعدی ام را مشخص کردم.

بنابراین، در میامی شغلی پیدا کردم و دو ساعت رفت و آمد کردم که باعث شد خسته‌ام و فهرست گسترده‌ای از بهانه‌هایی برای عدم معاشرت با دوستانم داشته باشم. از آنجایی که در خانه زندگی می کردم، به سختی از منطقه امن خود خارج شدم.

پس از سه سال اقامت در فلوریدا، هنوز در آرزوی زندگی ای که در نیویورک به جا گذاشته بودم، بودم. بنابراین، تصمیم گرفتم به عقب برگردم - بدون کار و بدون برنامه.

با آگاهی از بازار سخت مسکن، به یک ترتیب زندگی منعطف و مقرون به صرفه نیاز داشتم. و درست مانند جادو، راه حل عالی پدید آمد.

یک تماس تلفنی سریع منجر به شروع جدیدی برای من شد

وقتی با یکی از دوستان خانواده‌ام صحبت می‌کردم، او گفت که چند سال پیش برای کارشناسی ارشدش در نیویورک رفته است. در این مدت، او با یک زن 76 ساله کلمبیایی به نام کارملینا زندگی می کرد که اتاق خواب اضافی خود را در کوئینز اجاره کرده بود.

تصمیم گرفتم با کارملینا تماس بگیرم - عکس پروفایل واتس اپ او یک بوته گل صورتی بود - و تماس حدود چهار دقیقه طول کشید.

او به من گفت که اتاق یدکی او فقط برای چند ماه در دسترس است و فقط تاریخ نقل مکان من و اینکه آیا من آرپا را دوست دارم یا نه - پرسید - زیرا او مردی را می شناخت که آنها را از ابتدا درست می کرد.

وقتی از او پرسیدم که اجاره ماهانه چقدر است، او به من گفت 700 دلار - قیمت ویژه ای برای توصیه شدن توسط دوست خانوادگی من، که او دوستش داشت.

وقتی در آگوست آن سال به کوئینز رسیدم، این موضوع به من ضربه زد که حتی نمی دانستم هم اتاقی جدیدم چه شکلی است. من در خیابان بیرون ساختمان منتظر ماندم تا اینکه یک زن ریزه اندام با عینک آفتابی قهوه ای و بادشکن قوی نام من را صدا زد.

مدتی بعد در اتاق غذاخوری کارملینا نشستم در حالی که او غذای کلمبیایی را که برای جشن ورود من پخته بود گرم می کرد. این احساس یک بازگشت واقعی به خانه بود، در شهری که دوست داشتم با غذای فرهنگ خودم پذیرفته شوم.

وقتی غذا می خوردم، او به من گفت که 35 سال است در همان ساختمان زندگی می کند. او تعدادی دوست در همسایگی داشت که آنها نیز چندین دهه اینجا بودند. چند نفر از آنها در آرایشگاهی در همان نزدیکی کار می کردند که او بیشتر روزهایش را در آنجا سپری می کرد.

او کارمند نبود، اما طبقات را جارو می کرد، برایشان ناهار می آورد و هر روز از شرکت آنها لذت می برد. من بلافاصله متوجه شدم که او چقدر در جامعه خود نقش دارد.

همچنین فهمیدم که او اغلب اتاق خواب اضافی خود را اجاره می‌دهد و من سومین زن جوانی بودم که اینجا ماندم. او پس از اطلاع از اینکه زنی از کلیسا به دنبال مکانی برای اقامت است، شروع به کار کرد و سپس متوجه شد که پس از 10 سال بیوه بودن چقدر از شرکت لذت می برد.

هرگز تصور نمی کردم هم اتاقی ام اینقدر تاثیر عمیقی روی من بگذارد من و کارملینا خیلی صمیمی هستیم. آندره آ فرناندز هنائو تنها در عرض چند هفته از زندگی مشترک، کارملینا شروع به آموختن درس های ارزشمندی در مورد ایجاد اعتماد به نفس و تقویت جامعه کرد.

وقتی فرصتی پیدا کردم که روی یک فیلمبرداری یک شبه کوچک کار کنم. من نگران این بودم که بگویم بله، مطمئن نبودم که واجد شرایط هستم و نگران بودم که دیر به خانه بیایم و کارملینا را مزاحم کنم.

پس از بیان تردیدهایم، او مرا تشویق کرد که از فرصت استفاده کنم زیرا می تواند منجر به کار بیشتر شود. حق با او بود، زیرا در آن کنسرت، با افرادی آشنا شدم که مرا با فرصت های دیگر مرتبط کردند.

تماشای کارملینا، یک پروانه اجتماعی واقعی، نیز شروع به بیرون راندن من از منطقه راحتی کرد.

علیرغم اینکه به عنوان یک کودک بسیار برونگرا بزرگ شدم، در طول سالهای دانشگاه به آرامی به درون پوسته ام فرو رفتم و دوباره حدس زدم که هر اقدامی که انجام می دهم چگونه درک می شود.

در همین حال، کارملینا با اعتماد به نفس حرکت کرد و من نحوه مراقبت او از جامعه خود را تحسین کردم، که من به سرعت بخشی از آن شدم.

او برای دوستانش ناهار درست می‌کند و وقتی سفارش می‌دهند برایم باقی‌مانده غذا می‌آورد، هرگز به من اجازه نمی‌دهد مواد غذایی بخرم و برایم شیرینی می‌خرد، حتی اگر به او می‌گویم شکر را کم می‌کنم.

دیدن نحوه برخورد هم اتاقی من در هر رابطه باعث شده است که تمایل بیشتری به معاشرت در فضاهایی داشته باشم که معمولا دوست ندارم. اکنون، متوجه می شوم که در آسانسورها صحبت های کوچکی می کنم، با میزبانان رستوران شوخی می کنم و فعالانه در امکان ارتباط دعوت می کنم. کارملینا به من الهام داد تا ارتباطات جدید برقرار کنم و با دوستان قدیمی خود رابطه برقرار کنم. آندره آ فرناندز شاهد بودن کارملینا برای حفظ دوستی های مادام العمر، مرا تشویق کرده است که در مورد خودم نیز عمدی تر باشم.

وقتی برای گردش در شهر می روم به جای گوش دادن به موسیقی با دوستانم تماس می گیرم. از آن زمان با دوستان قدیمی دانشگاه تماس گرفتم تا دوباره ارتباط برقرار کنم و با هم اتاقی سابقم شام خوردم.

من آموخته ام که ارتباطات نیاز به زمان و توجه دارد و می خواهم در مورد زندگی دوستانم بدانم، حتی اگر آنجا نباشم تا هر لحظه شاهد آن باشم.

او به من آموخته است که دنبال کردن ارتباط چیزی نیست که بتوان از آن خجالت کشید. این چیزی است که باید آن را گرامی بداریم و آن را جشن بگیریم.

او مثل مادربزرگی است که همیشه آرزو داشتم داشته باشم کارملینا برایم یادداشت می گذارد تا بخوانم. آندره آ فرناندز هنائو هر روز صبح، کارملینا برای من میوه می‌گذارد و یادداشت‌های چسبناکی به زبان اسپانیایی می‌گذارد و به من اطلاع می‌دهد که در همسایگی است و در یخچال غذا هست.

وقتی برایم غذا درست می کند و به من می گوید من دختر خوبی هستم، چشمانم برق می زند. من هرگز مادربزرگ مادری ام را ندیدم و مادربزرگ پدری ام قبل از اینکه بتوانیم با هم پیوند برقرار کنیم فوت کرد.

وقتی دوستانم را با مادربزرگ‌هایشان می‌دیدم، همیشه احساس می‌کردم که خلاء در درونم عمیق‌تر می‌شود. کارملینا از آن زمان این خلاء را پر کرده است.

اگرچه من به زودی آپارتمان کارملینا را ترک خواهم کرد تا کار جدید خود را در منهتن شروع کنم، دلم برای او بسیار تنگ خواهد شد و قصد داریم با هم در ارتباط باشیم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید