پرش به محتوای اصلی

در Amant، «زمین حساس» نگاه شرکت را به تغییر آب و هوا هدایت می کند

آرت‌نیوز۱۴۰۵ مهر ۶, دوشنبه، ساعت ۲۰:۵۶حدود 6 دقیقه مطالعه

توبی مایر، سرپرست سرپرست در آمانت و سرپرست جدیدترین نمایش آن، گفت: «فکر می‌کنم همه ما می‌توانیم آن را احساس کنیم، ما کمی از بحث Anthropocene غافل هستیم.

یادداشت سردبیر: این داستان اولین نسخه Link Rot است، ستونی از Shanti Escalante-De Mattei که تقاطع‌های هنر، فناوری و اینترنت را بررسی می‌کند. ستون هر دوشنبه در میان ظاهر می شود.

اخیرا اخبار مملو از نمودارهای زمین است که با یک بریده شدن پهن و قرمز در سراسر آن ظاهر می‌شود و با نمودارهایی همراه است که وضعیت شدید را نشان می‌دهد: ال نینو امسال، الگوی منظم و اوج‌آمیزی که در آن بادهای اقیانوس آرام تغییر می‌کند و دمای آب افزایش می‌یابد، قبل از اوج چرخه خود در نوامبر رکورد می‌کند.

همانطور که هواشناسان گزارش می دهند، اقیانوس 3.08 درجه سانتیگراد بالاتر از میانگین جهانی خود گرم شده است که پیامدهای نویدبخشی را برای الگوهای بارش دارد. از جمله، ال نینوی شدید که سیل، خشکسالی و مرگ و میر ناشی از گرما را به همراه خواهد داشت. با این حال، این به سختی خبری است. ما انتظار داریم روزانه انبوهی از پیش‌بینی‌های فاجعه‌بار که به ثمر نشسته‌اند، داشته باشیم. آیا هنر در شرایط درماندگی – در مواجهه با تشدید هولناک تأثیرات آب و هوایی – می‌تواند نحوه درک ما از این بحران را مختل کند یا دوباره چارچوب‌بندی کند؟ «زمین حساس»، نمایشی جدید در آمانت بروکلین، تلاش می‌کند پاسخی بدهد.

توبی مایر، سرپرست سرپرست در Amant و سرپرست در «زمین حساس»، گفت: «من فکر می‌کنم همه ما می‌توانیم آن را احساس کنیم، ما کمی از بحث آنتروپوسن غافل شده‌ایم.

او گفت: «ما نمی‌خواستیم صرفا مستندسازی کنیم یا انگشتی را به سمت تماشاگر بگیریم و آنها را به خاطر گرمایش جهانی یا آنتروپوسن سرزنش کنیم.

سوال مایر این بود که چگونه می توان بینندگان را به گفت وگویی درباره استخراج دعوت کرد که مبتنی بر تفکر پساانسان گرایانه، هوش ماشینی و خودآگاهی الگوریتمی بود. «زمین حساس» که تا 14 فوریه در آمانت مشاهده می‌شود، تحقیقی عمیق از تکنیک‌های اندازه‌گیری و تبلیغات سرمایه‌داری است که دگرگونی‌های سیاره‌ای را تسهیل می‌کنند.

نمای نصبی "زمین حساس" در آمانت. با احترام آمانت

بیست و هشت هنرمند قطعاتی را در این نمایش شرکت داده‌اند، از جمله آلبوم All the Way to Hell (2020) اثر Eliza Evan، که شامل نمونه‌های اصلی برگرفته از یک ملک معدنی سه هکتاری است که ایوان آن را به 8000 قطعه تقسیم کرده است و شرکت‌های معدن را مجبور می‌کند برای هر بسته مذاکره کنند. و The Earth’s Tarry Dreams of Insurrection Against the Sun (2010)، توسط مجموعه هنری برنادت مستقر در نیویورک و پاریس، که یک خوراک زنده ویروسی از نشت نفت Deepwater Horizon BP در سال 2010 در خلیج مکزیک اختصاص می دهد.

این نمایش همچنین شامل مصنوعات مرتبط است، مانند یک بازی رومیزی پرتغالی در دهه 1980 به نام Petróleo. این آثار و آثار دیگر به دنبال افشای نگاه شرکت‌ها در حین اندازه‌گیری زمین هستند تا از آن استخراج کنند.

به عنوان مثال، سریال غروب آفتاب (2024) اثر ایگناسیو گاتیکا، صحنه های رنگارنگی از غروب و طلوع خورشید بر فراز یک رشته کوه را به تصویر می کشد. این عناصر بصری داده‌های مالی زنده را در مورد قیمت‌های آتی مواد معدنی استخراج‌شده در سرتاسر آمریکای لاتین نشان می‌دهند - به این معنی که قیمت‌های تعیین‌شده بر اساس انتظار می‌رود که مواد معدنی چقدر ارزش داشته باشند - مانند مس از شیلی یا لیتیوم از بولیوی، و در بازار کالا معامله می‌شوند. موقعیت خورشید نشان‌دهنده منطقه زمانی است و رشته کوه نمودار قیمت است.

گاتیکا این نماد را از شاعر و هنرمند لبنانی اتل عدنان وام گرفته است که در نقاشی هایش خطوط ساده خورشید، دریا و کوه ها به کار رفته است اما شعرش عمیقا با خشونت سیاسی در خاورمیانه درگیر است.

گاتیکا در یک تماس تلفنی گفت: «کار عدنان مدیتیشن در منظره‌ای است که مدام در حال ناپدید شدن است. دوگانگی تصاویر او چیزی است که من می‌خواستم در کار خودم منعکس شود، کد و تصویر معرف آن، اجزای مادی که توصیف می‌کند، مانند مس، و موادی که کار از آنها ساخته شده است.»

گاتیکا به‌ویژه از کار عدنان در کوه تامالپای در منطقه خلیج، منظره‌ای که او دوست داشت، استفاده کرد، اما در نهایت میزبان صنایع تکنولوژیکی خواهد بود که امروزه فناوری نظامی مستقر علیه لبنان و سراسر خاورمیانه را تولید می‌کنند.

خروجی 0971 (2025)، از سری «نقاشی ماشین» سایمون دنی، از زبان بصری شرکت‌های هوش مصنوعی و تسلیحاتی معاصر برای اظهار نظر در مورد استخراج داده‌ها استفاده می‌کند – به ویژه اینکه چگونه از این داده‌ها برای ایجاد این شرکت‌های سودآور استفاده می‌شود.

ایگناسیو گاتیکا، غروب خورشید (2024). با عرض ادب از هنرمند

دنی می‌گوید: «من به داستان‌هایی که توسط افرادی بافته می‌شود که فناوری‌هایی را که ما در نهایت از آن استفاده می‌کنیم، بافته می‌شوند، علاقه‌مندم. وقتی با یادگیری ماشینی روبرو هستیم، تجزیه اسطوره‌شناسی و حقیقت چیست، حتی برای بازیگرانی که آن را می‌سازند واقعا ناآشنا است. به همین دلیل است که اسطوره‌سازی در فضای فناوری بسیار مهم است. چگونه همه اینها آشنا و عادی می‌شوند؟

زمانی که دنی متوجه شد که این شرکت‌ها از جنبش آینده‌نگر ایتالیایی وام گرفته‌اند که پیروزی فناوری بر طبیعت را تجلیل می‌کند، شروع به آموزش یک مدل هوش مصنوعی مولد بر روی تصاویر نقاشی‌های آینده‌نگران ایتالیایی و تصاویر تبلیغاتی مورد استفاده شرکت‌های فناوری دفاعی کرد. سپس از یک چاپگر جوهرافشان و یک دستگاه CNC (کنترل عددی کامپیوتری) که معمولا در محیط‌های صنعتی استفاده می‌شود، با یک قلم مو برای ایجاد لایه‌های مختلف کار استفاده کرد.

نتیجه یک کپی از یک نسخه است: ردیابی و تقطیر یک زبان بصری که تکنولوژی را از ریشه های صنعتی تا شکل پیشرفته و مبتنی بر داده های امروزی تجلیل می کند.

محور اصلی "زمین حساس" نصب ویدیویی یویان وانگ سبز خاکستری سیاه قهوه ای (2024) است. این ویدئو که بر روی بستری از چمن اختر نصب شده است، از فیلم‌های یافت شده تشکیل شده است: درختی که تمام گرده‌های خود را در یک ابر عظیم و پوزه‌رنگ آزاد می‌کند. افرادی که رنگ سبز را روی علف های خشک می پاشند. رودخانه سیاه قیر که از میان تپه شنی می گذرد. این قطعه حاصل سفر وانگ به منطقه‌ای در جنوب چین است که طبیعت مصنوعی تولید می‌کند: سنگ‌های تقلبی، گل‌ها و درختان پلاستیکی، و رول‌هایی از آستروچرف سبز.

وانگ گفت: «از نظر بصری بسیار عجیب بود، مثل این بود که طبیعت این کالای تولید انبوه از پلاستیک و سایر مواد شیمیایی مصنوعی بازیافتی ساخته شده بود. این مکان به من این ایده را داد که یک تحقیق بصری در مورد این زندگی پس از مرگ طبیعت، زندگی مصنوعی آن به عنوان یک الگوی بصری آغاز کنم.

مانند گاتیکا و دنی، وانگ برای ساخت آثار خود به تخصیص متکی بود. این فیلم مجموعه‌ای از مواد تبلیغاتی است که توسط تولیدکنندگان محصولات طبیعی مصنوعی ساخته شده است، همراه با کلیپ‌های YouTube. نتیجه به قدری عجیب است که به راحتی می توان تصور کرد که برخی یا همه فیلم ها توسط هوش مصنوعی تولید شده است، در حالی که در واقعیت محصول ساعت های بی شماری است که وانگ صرف غربال کردن فیلم کرده است. در این فرآیند، وانگ احساس کرد که ظرفیت خودش برای تجزیه داده ها گسترش می یابد.

وانگ گفت: "استفاده از بدنم برای رویارویی با این محتوای نامتناهی، یک فرآیند درمانی است. این یک میل واقعا ابتدایی برای استفاده از بدن خود مانند یک فیلتر است، مانند اینکه سعی می کنید با ایجاد نوع جدیدی از اندام برای کمک به متابولیسم زنده بمانید." گردش غالب توجه.»

از آنجایی که هنرمندان به دنبال درک ماهیت معاصر استخراج هستند، اشکال خاص خود را برای جمع آوری و ترکیب داده ها ایجاد کرده اند. "زمین حساس" پرتره ای خیره کننده از فروپاشی زمین نیست، بلکه از موجوداتی است که آن را هدایت می کنند.

خواندن متن کامل در آرت‌نیوزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

At Amant, ‘Sentient Earth’ Redirects the Corporate Gaze to Climate Change

“I think we all can feel it, we’re a bit over the Anthropocene discussion,” said Tobi Maier, head curator at Amant and lead on its newest show.

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر