در "Cocoon"، Yeat با نتایج عمدتا کسل کننده به منطقه آشنا بازگشت
در اولین انتشار جدید خود پس از آلبوم قطبی ADL، Yeat به قلمروی آشنا، هرچند ضعیف، بازگشت. حداقل یک ویژگی Drake وجود دارد
چند ماه پیش، در انتشار ماه مارس ADL، تهیه کننده رپر متولد کالیفرنیا، Yeat، جهشی قابل پیش بینی به سمت صداهای پاپ سنتی تر برداشت. در حالی که به اندازه یک تغییر در مقیاس تمام عیار نیست، اما واضح بود که این جوان 26 ساله مخاطب بیشتری می خواهد و مایل است خود را کمی دلپذیرتر کند تا به آنجا برسد. آخرین او، EP Cocoon جمع و جور و هفت آهنگی، ظاهرا بازگشتی به فرم است، هرچند که اجرای آن به سختی 17 دقیقه نشان میدهد که او چقدر کار کمی با صداهایی که نام خود را بر روی آنها ساخته است، نشان میدهد.
درخشانترین نقطه کوکون، «MISS MY DAWG» به کمک Drake (یا بهتر است بگوییم به رهبری Drake)، متقاعدکنندهترین صدایی است که Yeat از زمان SoundCloud او به صدا درآمده است. این آهنگ ابتدا در فیلم ترس از دست دادن دریک به نمایش درآمد و چهارمین همکاری این زوج است. در مسیر، شما می توانید خطرات عاطفی واقعی را احساس کنید، زیرا هر دو هنرمند در مورد از دست دادن و رشد رپ می کنند. در تحویل گریزل و مسلسلآمیز او این حس را پیدا میکنید که ییت گرسنه بود.
مسئله این است که جدای از چند بار الهام در این آهنگها، چیزی به ما ارائه میشود که میتوان آن را بهخوبی بهعنوان تنبل توصیف کرد: طرحهای قافیههای تکراری و بیش از حد، مانند «COCOON» گیجکننده، که در آن تقلید Migos تنها به یکنواختی میافزاید.
متن اصلی (انگلیسی)
On ‘Cocoon’, Yeat Returns to Familiar Territory With Mostly Dull Results
On his first new release since his polarizing album ADL, Yeat returns to familiar albeit lackluster territory. At least there’s a Drake feature