دزدان دریایی دزدان دریایی

ویدیوی خانگی تصاویری از خوب، بد و زشت (سرجیو لئونه، 1966) منتشر کرد. در جهت عقربه های ساعت از بالا سمت چپ: ویدیوی پیکان (4K UHD، 2025)، Kino Lorber (4K UHD، 2021)، MGM (4K Blu-ray، 2014)، MGM (DVD، 1998).

ونکوور، 2011: من و هم اتاقی آن زمان من، ویلا راس، در یکی از مجموعه‌های ویرایش ضدعفونی‌کننده مشخص دانشگاه سایمون فریزر به سر می‌بریم، که همین آخر هفته را صرف هک کردن سه نسخه متمایز از وسترن «خوب، بد، و غیرقانونی» ساخته سرجیو لئون کرده بودیم. این فیلم در اوایل دهه 2000 قربانی «بازسازی» MGM شده بود: کات صحنه‌های لئون دوباره اجرا شد و مدت زمان پخش انگلیسی زبان را از 161 به 179 دقیقه افزایش داد، ایستوود و والاچ دیالوگ گمشده را دوبله کردند و صدایی شبیه به لی وان کلیف فقید.

در همین حال، موسیقی متن مونو به یک میکس فراگیر با افکت‌های تیراندازی مدرن تبدیل شده بود. این برش «گسترش‌شده» تنها نسخه‌ای بود که تقریبا یک دهه به‌صورت تجاری در دسترس بود، یک سرنوشت بسیار رایج در عصر تجدیدنظر در استودیو.

هدف ما ساده بود: لغو این قصابی. ما برنامه ریزی کردیم که صدای یک دی وی دی چاپ نشده 1998 (تقریبی از نسخه بین المللی 1967) را با ویدئویی از یک بلوری که اخیرا وارد شده با برش ایتالیایی، ترکیب کنیم. پس از پیمایش موفقیت‌آمیز در دام‌های مختلف ویدیوهای خانگی اواخر دهه ۲۰۰۰، امیدهای ما با یک درک فاجعه‌بار بر باد رفت: برش ایتالیایی حتی بیشتر از برش بین‌المللی شباهت داشت، صحنه بدنام شکنجه کاملا بازسازی شد و نماهای مختلف سر و دم را نداشتند. ما نزدیک به یک دهه منصرف شدیم.

نسخه‌های قابل دسترس عموم از آثار اصلی سینما، اغلب به دلایل گوناگونی مانند کاستی‌های حاصل، کاملا ناکافی هستند. بازوی ویدیوی خانگی یک استودیوی بزرگ ممکن است یک فیلم را «بسط» کند، یک آهنگ صوتی تک صوتی را ریمیکس کند، دانه دیجیتال را پاک کند، تصویر را بیش از حد اشباع کند یا تیز کند، یا حتی نسبت تصویر را به خاطر یک برچسب جذاب تغییر دهد که نوید یک تجربه جدید و بهبود یافته را بدهد.

در موارد دیگر، بودجه کم و بی‌تفاوتی شرکت‌ها منجر به قطع شدن گوشه‌ها می‌شود. اسپنسر دریپر – که در یوتیوب با نام «صلیبی آرمان‌گرای لعنتی احمق» شناخته می‌شود، جایی که جنبه‌های فنی و تاریخی نسخه‌های دیجیتال را با دقتی که معمولا برای بررسی همتایان علمی محفوظ است، مرور می‌کند – در مصاحبه اخیرم با او رفتارهای استودیوهای سهل‌انگیز را به شدت توصیف کرد: «اوه، شما مشکل دیسکی را دارید؟

پس چه می‌شود اگر از یک استاد پارامونت معیوب با دانه‌های یخ‌زده استفاده کند و در سرتاسر آن مشکل داشته باشد.» [استودیوها] اهمیتی نمی‌دهند که هیچ فایل صوتی 30 ساله باشد و کانال‌ها معکوس شوند.» گاهی اوقات، این برای چندین دهه ادامه می یابد: هر نسخه از روزی روزگاری در غرب (1968) که از زمان بازسازی آن در سال 1984 منتشر شد، یک اشتباه بزرگ در موسیقی متن فیلم را در طول تیتراژ پایانی به همراه داشت که در اثر تلاشی ناموفق برای رفع خطای دیگری که در سال 1970 معرفی شد، به وجود آمد، نمونه ای که به ویژه دریپر را متمایز می کند.

این جایی است که برچسب‌های بوتیک وارد می‌شوند - شرکت‌هایی که به طور مستقل مجوز و عناوین آرشیوی را منتشر می‌کنند، چیزی شبیه به روح هدف بنیان‌گذاری Criterion: جمع‌آوری فیلم‌های مهم از سراسر جهان و ارائه آنها تا حد امکان به هدف یک فیلمساز، در بهترین شرایط فنی موجود. لباس هایی مانند Arrow، Kino، و Eureka بر اساس نسخه ای از این فرض عمل می کنند. این که هر برچسب مشخصی واقعا در مقابل آنچه که صرفا دریافت می کند، بازیابی می کند، یک سؤال جداگانه است که طیف گسترده ای را اجرا می کند.

گاهی اوقات ممکن است یک لیبل یک فایل دیجیتالی کاملا تسلط یافته دریافت کند و خود را از نظر قراردادی ملزم به انتشار آن به عنوان موجود بداند. در مواقع دیگر، آنها ممکن است اسکن دیجیتال خام را با پاکسازی جزئی یا بدون پاکسازی دریافت کنند. یا ممکن است از آنها خواسته شود که خودشان یک فیلم را منبع، اسکن و بازیابی کنند.

جیمز فلاور، مدیر تولید Arrow Films، یک برچسب بوتیک بریتانیایی که به دلیل رویکرد سختگیرانه‌اش در حفظ و نگهداری شهرت دارد، مقصر دیگری را برای نادرستی‌های تاریخی مطرح می‌کند: فیلمسازان زنده. انگیزه تجدیدنظرطلب تقریبا به قدمت سینماست - از چارلی چاپلین که کلاسیک‌های صامت خود را در سال‌های بعد مدرن کرد تا وونگ کار وای که درجه‌بندی رنگ‌ها، نسبت‌های تصویر و موسیقی متن‌های کاتالوگ پشتی‌اش را برای مجموعه جعبه‌های 2021 Criterion تغییر داد.

وونگ کاروای در یادداشت خود همراه با این مجموعه، تغییرات خود را با یک فلسفه ساده توجیه کرد: "هیچ کس هرگز دو بار در یک رودخانه قدم نمی گذارد، زیرا نه همان رودخانه است و نه همان مرد."

با این حال، این رویکرد تجدیدنظر طلبانه اغلب نسخه‌های دقیق انتشار را برای مورخان و مخاطبان در دسترس نمی‌گذارد. در مصاحبه ما، فلاور کارگردانی را به یاد می آورد که شیفته زیبایی شناسی دیجیتالی بود «می خواست فیلم هایش شیک و مدرن و بی رنگ به نظر برسند، با رنگ های بیش از حد اشباع که از نظر فتوشیمیایی قابل دستیابی نبودند». فلور پیشنهاد داد که هم برش اصلاح شده و هم یک نسخه دقیق تاریخی اضافه شود، اما کارگردان به شدت نپذیرفت. در مواجهه با یک ضرب الاجل، ارو موافقت کرد. فلور می گوید: «برای من، او کار خودش را خراب می کرد.

ونکوور، ژوئیه 2019. با نمایش دلسردکننده استادان رسمی MGM سه گانه Leone’s Dollars در یک سینماتک محلی، من و ویلا کار بر روی قطعه سنگفرش شده خود را از سر می گیریم. ما اکنون مواد اولیه بهتری داریم: یک بلوری جدید با کیفیت تصویر بسیار برتر، و یک دیسک لیزری قدیمی با یک آهنگ مونو بدون نقص. یک دهه تخصص (من رنگ‌نویس شده‌ام و ویلا تدوینگر)، در کنار یک دهه پیشرفت فنی در ابزارهای ویرایشی که برای فیلمسازان مستقل در دسترس است، ما را قادر می‌سازد تا آنها را به درستی پردازش کنیم.

یک برنامه‌نویس محلی سینمای رپرتوار این موضوع را متوجه می‌شود، و نقشه‌ای در نظر گرفته می‌شود: یک بسته رسمی سینمای دیجیتال از MGM رزرو کنید و آن را با نسخه اصلی ما برای نمایش عمومی عوض کنید. یک شب جادویی در راه است: انگار برای اولین بار بود که فیلم را به صورت قاچاق در مقابل تماشاچیان زنده می دیدیم.

بعد از نمایش فیلم، مردی به سراغم می آید که با حالتی فریاد می زند: «پس فکر می کنی یکی دو چیز را می دانی، نه؟» به نظر می رسد که نگرش او تضمین شده است: او مشتاقانه به من اطلاع می دهد که سال ها را صرف بازسازی بسیار برتر خود کرده است - یک اسکن 4K از چاپ IB Technicolor خوب، بد و زشت که به خوبی حفظ شده است.

در حالی که ابزارهای دیجیتال تکامل یافته اند، این الگوی حفظ غیررسمی به هیچ وجه جدید نیست. این دلیلی است که F. W. Murnau Nosferatu (1922) زنده مانده است: پس از اینکه بیوه برام استوکر در سال 1925 برنده شکایت حق چاپ شد، یک دادگاه آلمانی دستور داد هر چاپی از بین برود، اما نسخه‌های آن از قلمرو قضایی آلمان گذشت و برای سال‌ها به‌عنوان محموله‌های غیرمجاز منتشر شد. به طور مشابه، بازسازی ناپلئون اثر آبل گانس (1927) توسط کوین براونلو به عنوان یک سرگرمی غیرقانونی نوجوان آغاز شد.

از سال 1954، او ده‌ها سال را صرف ردیابی قطعات و کپی کردن چاپ‌های شکننده و دارای حقوق حقوقی کرد تا از ناپدید شدن آنها جلوگیری کند - اساسا یک ویرایش عظیم طرفداران، که در نهایت با مشارکت خود گانس تکمیل شد.

معروف‌ترین تغییر سینمایی گذشته‌نگر توسط جورج لوکاس با نسخه‌های ویژه بحث‌برانگیز سه‌گانه اصلی جنگ ستارگان انجام شد - و متعاقبا در دسترس نبودن نسخه‌های بدون تغییر در هر چیزی که شبیه کیفیت قابل قبول بود. هم Draper و هم Flower از انتشار DVD در سال 2004 و ظهور جوامعی مانند آنچه در OriginalTrilogy.com یافت می‌شود به عنوان ورودی‌های شخصی کلیدی در دنیای حفظ طرفداران اشاره می‌کنند.

دریپر به شوخی می گوید: «من بیش از هر زمان دیگری از جورج لوکاس آموخته ام، زیرا او انتخاب های خاصی انجام داد که من با آنها موافق نبودم، بنابراین شروع به کندوکاو کردم!» از اواسط دهه 2000، او نقش فعالی را در انجمن‌های مختلف ایفا کرد و در هر جایی که می‌توانست مشارکت داشت: "آنها در نهایت یک موضوع فرعی درباره تلاش‌های حفاظتی ایجاد کردند، که همه از نوارهای VHS و دیسک‌های لیزری ضبط می‌کردند و سعی می‌کردند LD‌ها را ارتقا دهند و سایر آهنگ‌های صوتی را همگام‌سازی کنند. یک چیز کوچک باعث شد که یک صحنه دیگر به عنوان پیش آگهی افزایش یابد."

در نهایت، دو پروژه مجزا ظاهر شد. نسخه «تخصصی» پتر «هارمی» هارماچک، هیولای فرانکشتاین که از نسخه‌های رسمی مختلف کنار هم ساخته شده است، اول شد. پروژه بعدی Team Negative1's Project 4K77 بود که از اسکن‌های 4K خانگی 35 میلی‌متری پرینت‌های نمایشی برای ایجاد کپی‌های دیجیتالی دقیق استفاده کرد. هر دو پروژه به صورت رایگان در دسترس هر کسی که مایل به پرش از طریق برخی حلقه های اینترنتی بی اهمیت است، باقی می ماند.

هنگامی که یک شبکه غیررسمی از آماتورها کار استانداردهای صنعت را زیر سوال می برد، به ندرت موضوع برتری فنی خام است، بلکه یک تفاوت اساسی در محدودیت ها است. در حالی که نهادهای بازسازی اغلب بر اساس بودجه‌های سخت و ضرب‌الاجل‌های محدود کار می‌کنند، محافظان می‌توانند سال‌ها را صرف ارجاع چند دهه به نسخه‌های قدیمی‌تر کنند.

این بدان معنا نیست که تلاش‌های طرفداران بی‌خطا هستند - بحث‌هایی که در انجمن‌های آنلاین درباره درجه‌بندی رنگ‌های دقیق به‌دلیل هجوم اخیر اسکن‌های 35 میلی‌متری آماتور از چاپ‌های منتشر شده برانگیخته شده است، نشان می‌دهد که چگونه برخی از عناصر همچنان اهداف متحرک باقی می‌مانند - اما برای عناصر عینی مانند برش‌های سرمقاله، فریم‌های از دست رفته، یا صوتی بدون تغییر، مواد مرجع تاریخی معمولا فضای کمی برای بحث باقی می‌گذارد.

علاوه بر این، فن ها کاملا خارج از محدودیت های ساختاری عمل می کنند که حتی تکنسین های ماهر صنعت را خنثی می کند. یک آزمایشگاه حرفه‌ای ممکن است تمام انتخاب‌های آرشیوی درست را انجام دهد تا آن‌هایی که توسط یک کارگردان تجدیدنظرطلب یا نیازهای بازاریابی یک استودیو به خطر بیفتد. در مقابل، طرفداران به هیچ کس جز خودشان پاسخ نمی‌دهند، که به آنها اجازه داده است آنچه را که استودیوهایی با منابع و زیرساخت‌های بسیار بیشتر انجام نداده‌اند انجام دهند: متحد شدن برای حفظ و انتشار نسخه‌های دقیق تاریخی برخی از محبوب‌ترین فیلم‌های تاریخ - پایانی پیرامون حقوق و مسائل مالی که h

شرکت های قانونی قدیمی بازگشت. فلاور خاطرنشان می کند: "ما همیشه زمان یا بودجه یا حتی حق قانونی برای اجرای نسخه های متعدد نداریم. طرفداران آن محدودیت ها را ندارند. آنها می توانند هر تعداد که می خواهند تغییرات را انجام دهند و این خوب است." تا زمان نگارش این مقاله، Project 4K77 دارای ده‌ها آهنگ صوتی و حجم فایل بیش از 100 گیگابایت است: هر دو در هر نسخه تجاری بلوری غیرممکن است و برای توزیع آنلاین از طریق کانال‌های قانونی غیرممکن است.

فراتر از جنگ ستارگان، یک صنعت غیرقانونی کلبه به وجود آمده است تا حفره‌های نمایش دیجیتالی هر فیلم را برطرف کند. نکته قابل توجه جامعه "remux" است که به یکپارچه کردن بهترین جریان های ویدئویی و صوتی از نسخه های مختلف بدون افت کیفیت اختصاص یافته است. نسخه ای از Stop Making Sense (1984) را می خواهید که در آن بتوانید آزادانه هر ترکیب موسیقی متن منتشر شده را انتخاب کنید؟ آن را در دیسک رسمی A24 پیدا نخواهید کرد. شما باید به یک رمکس که در چند وب سایت تورنت خصوصی بسیار انحصاری در گردش است روی بیاورید.

ترکیب اصلی 5.1 Master و Commander (2003) با انتقال جدید 4K ازدواج کرد؟ ریموکس. دکتر نو (1962) با صدایی که تمام جزئیات آن پاک نشده است؟ ریموکس.

دراپر این ادغام منابع را به عنوان یک سرویس باورنکردنی می‌بیند: «کسی قبلا کار بزرگی از کاری که شما قرار بود انجام دهید انجام داده است.» با این حال، افکار او به سرعت تغییر می کند: "همه ما نگران سرکوب در هر لحظه هستیم. کاپوت خود را بپوشید، از روی شانه خود نگاه کنید، به پشت در اسپیکر بروید و کد تشخیص مخفی را بدهید."

فیل در اتاق: از نظر قانونی، این دزدی دریایی است. بر اساس بخش 1201 قانون حق نسخه‌برداری هزاره دیجیتال، صرفا شکستن قفل دیجیتال Blu-ray برای پاره کردن فایل‌های ویدیویی، صرف نظر از قصد و نیت، نقض فدرال است. قانون هیچ تفاوتی بین توزیع انبوه یک فیلم برای کسب سود و حفظ رکورد تاریخی قائل نیست. شرکت در این پروژه‌های حفاظتی به منزله متحمل شدن خطرات حقوقی قابل توجهی است که توصیه‌های صاحبان حقوق و نامه‌های توقف و توقف متداول است.

گل قانون کپی رایت را شمشیری دولبه برای حفظ فیلم می داند. اگرچه حقوق مالکیت معنوی - و محدودیت‌های ناشی از اجبار استودیو - Arrow را از اقدامات خاصی که در غیر این صورت از نظر تئوری امکان‌پذیر بود، باز می‌دارد، همین حقوق از بسیاری جهات درآمد آنها را تضمین می‌کند: «ما باید از منافع خود و همچنین دارندگان حقوقی که فیلم‌های خود را به ما سپرده‌اند محافظت کنیم. ما پول زیادی را صرف صدور مجوز و بازسازی می‌کنیم.

من مطمئنا فکر نمی‌کنم که حق چاپ چیزی است که باید لغو شود، مگر اینکه کسی بتواند چارچوب تجاری دیگری را در نظر بگیرد که به ما امکان می‌دهد روی کاری که انجام می‌دهیم سرمایه‌گذاری کنیم.» با این حال، او معتقد است که مکانی برای حفاظت مبتنی بر دزدی دریایی وجود دارد: «به این بستگی دارد که چه کسی از این چیزها سود مالی می‌برد. از نظر استفاده از یک کپی فیزیکی و سپس دستکاری آن یا یافتن کاربرد دیگری برای آن فراتر از تماشای آن، این یک منطقه خاکستری است که من شخصا تمایل بیشتری نسبت به آن دارم.»

نوعی «رمز دزدان دریایی» در میان این جوامع پدید آمده است: تلاشی برای ایجاد مجموعه ای موازی از هنجارها در زمینه ای که در آن تعریف دقیق «قانونی» دیگر نمی تواند به عنوان یک اصل راهنما عمل کند. دریپر می‌گوید: «شما باید حداقل یک نسخه فیزیکی از هر فیلم را داشته باشید. "ما سعی نمی کنیم از این کار پولی به دست آوریم.

نسخه‌های بوتلگ خود را نسازید و آنها را در eBay پرتاب نکنید، یا آنها را در همه مکان‌ها در توییتر پرتاب نکنید. با این وجود، ماهیت مخفیانه این تلاش‌ها بر دریپر تأثیر می‌گذارد: «خیلی خوب است که حداقل کمی بیشتر از تلاش‌های غیررسمی حفاظت به رسمیت شناخته می‌شد. احساس می‌کنم هر لحظه وزن عظیمی بر سرم فرو می‌رود، زیرا، خدای نکرده، بیست دیسک لیزری دیگر خریدم و آهنگ‌های صوتی ضبط کردم و نوارهای VHS را در eBay خریدم تا ضبط‌های صوتی را با هم مقایسه کنم تا صدای بدی را که بار اول به آن اهمیت نمی‌دادند، مقایسه کنم.

ونکوور، دسامبر 2020. هنگام پختن شام در آپارتمانم، از یک شماره کالیفرنیا با من تماس گرفت. باید کلاهبرداری باشه سپس یک ایمیل: "نمایه خود را در National Post بخوانید. من در زمینه مسترینگ کار می کنم و می خواهم در مورد خوب، بد و زشت با شما صحبت کنم." ظاهرا خبر غربالگری شبه قانونی ما به گوش رسیده بود. بنابراین مشارکت نیمه رسمی من در حفظ فیلم آغاز شد.

من در ویلا طناب زدم و مهمتر از همه، بنجی هران - مردی که پس از نمایش فیلم در سال قبل با من همراه شد - و جردن کروگ، طرف دیگری که مسئول بازسازی بی‌نظیر آن‌ها از فیلم بود و ثابت می‌شد که مرجع اصلی تحریریه هر اکران بعدی است.

چیزی که در پی داشت، یک همکاری چند ماهه بود تا اکران فیلم «خوب، بد و زشت» در سال 2021 با کمبود بودجه، از یک فاجعه در انتظار به بهترین انتشار ویدیوی خانگی فیلم از دهه 1990 تبدیل شود. انجام این کار مستلزم شیطنت‌های زیادی بود: بنجی و جردن صدای پاره‌شده LaserDisc را ارائه کردند که به آهنگ اصلی انتشار تبدیل شد، در حالی که بلیک بلازینگیم - که شایسته امتیازات بیشتر برای نقاط قوت این نسخه است - به تعهد قراردادی خود برای یک میکس فراگیر به سادگی با قرار دادن آهنگ مونو در یک ظرف پانینگ 5.1 با جلوه‌های بسیار ملایم عمل کرد.

هنگامی که یک شخصیت بلندپایه Kino یک تاپیک Blu-Ray.com ایجاد کرد تا اتاق را در مورد اینکه آیا باید برش بین‌المللی را درج کند یا نه، ایجاد کرد، من و ویلا حساب‌های ساختگی ساختیم و به‌طور ناشناس به او نشان دادیم که نسخه مورد نظر ما را به ویژگی اصلی تبدیل کند.

نتیجه اکرانی بود که - علیرغم زمان بسیار فشرده، بودجه تقریبا غیرمجاز و منابع به خطر افتاده - با این وجود تقریب تا حد زیادی دقیق از برش بین المللی فیلم در سال 1967 با وفاداری نسبتا بالا بود. بالاخره

فلاور مدتی قبل از انتشار سه گانه Leone’s Dollars توسط Arrow از دانش طرفداران برای کمک به انتشارهای مختلف استفاده می کرد. "این در نهایت بخشی منظم از روند تحقیقات من به پایان می رسد؛ من می گویم، "بازگرداننده های فن چه کرده اند؟ آیا می توانیم با آوردن آن تعمیر به یک فضای رسمی در صورتی که اجازه داشته باشیم، آنها را از مجبور کردن [تعمیر نسخه] جلوگیری کنیم؟" اخیرا با Mortal Kombat [1995]، من با ضبط یک DTS اصلی بر روی میکس سینمای Bay5-Lu was1 رخ داد. مانند «خب، ما فقط از آن استفاده خواهیم کرد!» این من پی هستم

به دزدان دریایی امتیاز دهید، حدس می‌زنم.»

از آنجایی که لیبل‌هایی مانند Arrow، Criterion و Eureka سالانه ده‌ها فیلم منتشر می‌کنند، محققان آن‌ها به ناچار کلی‌خواه هستند. فلاور می‌گوید: «به همان اندازه که دوست دارم در مورد هر فیلمی که روی آن کار می‌کنیم اطلاعات دقیقی داشته باشیم، معمولا در آن موقعیت نیستیم. اینجاست که او به سراغ کارشناسان آماتور می رود. "براندون بنتلی - که کارهای زیادی در بخش سینمای هنگ کنگ انجام می دهد - به معنای واقعی کلمه به عنوان یک آماتور شروع کرد. کار او به قدری خوب است که من او را به عنوان یک همکار می بینم؛ او کسی است که وقتی می خواهیم به صورت دیجیتالی فیلم های فتوشیمیایی را بازسازی کنیم به او مراجعه می کنیم."

فلاور روند کار خود را در مقام رسمی با ارو با انجمن‌های اینترنتی ترولینگ روزهای اولیه‌اش مقایسه می‌کند: «وقتی برای Arrow کار می‌کردم، آگاهی زیادی از روش‌های حفظ طرفداران در سایت‌های تورنت به ارمغان می‌آورم. زمانی که زمان ایجاد رسمی نسخه‌های مختلف چیزها فرا رسید - مجموعه جعبه بزرگ فیلم‌های Gamera - این همان ظرفیتی است که او در روش‌شناسی رسمی دارد. مجوز فیلم و من با یک DVD rip کار نمی کنم، من با یک استاد ProRes [یک کدک ویدیویی حرفه ای] کار می کنم.

ویدیوی خانگی تصاویری از فیلم The Good, the Bad and the Ugly (سرجیو لئون) منتشر کرد. در جهت عقربه های ساعت از بالا سمت چپ: ویدیوی پیکان (4K UHD، 2025)، Kino Lorber (4K UHD، 2021)، MGM (4K Blu-ray، 2014)، MGM (DVD، 1998).

در ماه مه 2024، من با جیمز - همراه با دیگر افراد کلیدی در Arrow - در یک تماس ویدیویی ملاقات کردم که در آن بنجی، جردن، ویلا، خودم و در نهایت اسپنسر رسما به عنوان مشاور در عرضه آتی سه گانه Dollars توسط ارو معرفی شدند. تخصص جامعه مشتاق آماتور، در نهایت، با سازمانی که به طور رسمی مورد تایید قرار گرفته بود، با منابع و حوصله برای انجام یک انتشار کاملا واقعی و تاریخی دقیق هماهنگ شد. هیچ ترول اینترنتی سر برچسب یا شکستن NDA ضروری نبود. این روند یک سال بسیار آرام و قابل توجه طول کشید.

و ما همچنان از صدای LaserDisc استفاده می کردیم.

در حین تهیه پیش نویس این مقاله، سایت تورنت خصوصی معمول خود را برای آخرین نسخه از The Good, the Bad and the Ugly بررسی کردم. نسخه 4K Arrow با شکوه 89 گیگابایتی در حال اجراست، با آهنگ ایتالیایی که Arrow نتوانست حقوق آن را تضمین کند و تک تک تراک‌های تفسیری منتشر شده - از جمله مواردی که در دیسک Arrow وجود ندارند - همه در هم ریخته شده‌اند. چرخه همچنان ادامه دارد.

آخرین ویژگی ها و مصاحبه های ما را از دست ندهید.