دزدان مکرر بدون لخته مانیا برای انطباق با پاداش در آزمون تصمیم گیری تلاش می کنند
دزدی تقریبا در سطح جهانی یک رفتار استثمارگرانه در نظر گرفته می شود. دیدگاه متعارف زیربنای سیستم های قضایی این است که عمل گرفتن منابع از دیگران بدون ارائه غرامت ناشی از نقص های اخلاقی و شخصی است. در نتیجه، این سیستمها بر این فرض تکیه میکنند که تهدید یا اعمال مجازات، مجرمان جنایی را به تعدیل رفتار آینده خود برمیانگیزد. با این حال نتیجه این نیست…
دزدی تقریبا در سطح جهانی یک رفتار استثمارگرانه در نظر گرفته می شود. دیدگاه متعارف زیربنای سیستم های قضایی این است که عمل گرفتن منابع از دیگران بدون ارائه غرامت ناشی از نقص های اخلاقی و شخصی است. در نتیجه، این سیستمها بر این فرض تکیه میکنند که تهدید یا اعمال مجازات، مجرمان جنایی را به تعدیل رفتار آینده خود برمیانگیزد. با این حال نتیجه همیشه موفقیت نیست.
متن اصلی (انگلیسی)
Repeat thieves without kleptomania struggle to adapt to rewards in decision-making test
Theft is almost universally considered an exploitative behavior. The conventional view underlying judicial systems is that the act of taking resources from others without offering compensation stems from moral and personal failings. As a result, these systems rely on the assumption that the threat or imposition of punishment will motivate criminal offenders to adjust their future behavior. Yet the outcome is not…