دزدی، آجرهای کوکائین و تیزرها: داستان پشت به دام افتادن زیر یخ نسخه نمایشی 2007

تقریبا 20 سال پیش، گروه بالتیمور Trapped Under Ice اولین نسخه نمایشی خود را منتشر کرد - رکوردی که از بسیاری جهات، بذر هاردکور مدرن را می کارد. به هر حال، این کار حرفه یکی از پویاترین پیشروهای این ژانر، Justice Tripp از Angel Du$t را آغاز کرد و زمانی برندان یتس از Turnstile را در درام به نمایش گذاشت.

در حال حاضر، داستان پشت ایجاد آن دمو بالاخره گفته شد - از طریق کتاب آتی "Intent to Distribute: Twenty Years of Flatspot Records" که در 5 فوریه 2027 منتشر خواهد شد. این کتاب که توسط روزنامه‌نگار Fred Pessaro نوشته شده است، حاوی عکس‌ها، آثار هنری و مصاحبه‌های اختصاصی با گروه‌هایی است که این لیبل راه‌اندازی کرده است، از جمله Tripp، Backtrack، Terror، Speed، End It و Scowl. رولینگ استون اولین گزیده مربوط به نسخه ی نمایشی TUI را در زیر آورده است.

ریکی سینگ، یکی از بنیانگذاران لیبل، می‌گوید: «وقتی زمان زیادی را صرف انجام کاری می‌کنید، معمولا روی چیزهای بعدی متمرکز می‌شوید. در حال انتشار رکورد بعدی، برنامه‌ریزی کمپین بعدی، کار بر روی نمایش بعدی هستید. "شما همیشه نمی ایستید تا به همه چیزهایی که در طول مسیر اتفاق افتاده است نگاه کنید. ساخت این کتاب به ما فرصتی داد تا این کار را انجام دهیم. این مجموعه ای از افراد، گروه ها، دوستی ها و تجربیاتی است که Flatspot را در 20 سال گذشته شکل داده است."

Che Figueroa-Rodriguez یکی از بنیانگذاران این برند می افزاید: "در طول 20 سال گذشته خون و عرق زیادی وجود داشته است و نیروی محرکه ای که ما را در هر دوره ای از برچسب هدایت می کند، همان علاقه ای بود که در زمان شروع کار داشتیم."

این شور و اشتیاق در یک نمایش سالگرد در 6 فوریه در تالار وبستر نیویورک، با اجراهایی از Trapped Under Ice، Breakdown، End It، Raw Brigade، Iron Mind و Frothing Mad به نمایش گذاشته خواهد شد.

دموهای Breakdown and Outburst در سال 87. فراتر از شبنم آن! و دموی Turning Point در سال 88. نسخه ی نمایشی Merauder’s 93. همه نشانه‌ها حاکی از آن است که نسخه دموی Trapped Under Ice در سال 2007 با برخی از این تلاش‌های افسانه‌ای اولیه نام‌گذاری شده است. بسته به دوران، کاملا ممکن است که رکورد معروف به FSR02 به عنوان مهم‌ترین نسخه نمایشی هاردکور در تمام دوران ثبت شود. Flatspot Records با افتخار این هیولای پنج‌آهنگی را پس از اینکه سال‌ها پیش شاهد خلق آن در زیرزمین جو میترا بود، بر روی وینیل منتشر کرد، و از آن زمان تاکنون، بخش مهمی از کاتالوگ باقی مانده است.

این رکورد که در ابتدا با کالاهای دزدیده شده پرداخت شد و بعدا با پول مواد مخدر به چاپ رسید، نه تنها نقطه عطفی برای هاردکور در میانه آتلانتیک بود، بلکه برای ژانر بزرگ نوشت و باعث تغییر یکپارچه در صدا و سبک شد. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

هیچ کس، به‌ویژه جاستیس تریپ، خواننده TUI و چه فیگوئروآ، بنیانگذار Flatspot، نمی‌توانستند تغییرات دریایی را که این آهنگ‌ها به حرکت در می‌آورند، پیش‌بینی کنند. اما اکنون با نگاهی به گذشته، بحث در مورد عمق و وسعت نفوذ ناشی از این گروه از بچه‌ها از یکی از خطرناک‌ترین شهرهای آمریکا دشوار است - امواج در آب هنوز احساس می‌شوند. ما با تریپ به گفتگو نشستیم تا در مورد شرایطی که دمو را احاطه کرده است و اینکه چگونه گروهی از "بچه های بد" به خلق چنین آثار مهمی دست یافتند، صحبت کردیم.

آنچه در ادامه می‌آید، داستان روزهای اولیه بازی Trapped Under Ice و هر چیزی است که با آن همراه بود، از خانه‌های آلوده به جوندگان گرفته تا آجرهای کوکائین و درگیری با تیزرها.

تا آنجا که تاثیرگذار است، من NYHC کلاسیک مانند Breakdown، Killing Time، Crown of Thornz… Breakdown و Crown of Thornz را می‌شنوم، بله. مدبال تأثیر ظریفی داشت، بنابراین می‌توانم بگویم شاید بخشی از آن زمان کشتار از طریق تأثیر آنها بر روی مدبال باشد. ما همیشه Outburst را نیز دریافت می کنیم، اما من فکر می کنم وقتی مردم به آنها فکر می کنند، Breakdown یا شباهت های بین این دو را می شنوند. فکر نمی کنم حتی Outburst را شنیده باشم تا زمانی که نسخه ی نمایشی TUI را منتشر کنیم.

چگونه به نام گروه رسیدید؟ آیا از آهنگ کلاسیک متالیکا می آید؟ این ایده سم بود و در آن زمان، آگاهانه به دلیل آهنگ متالیکا نبود. ما نمی‌دانستیم که این منبع الهام است تا اینکه اولین باری که آن را در یک بروشور دیدیم و فکر کردیم: "منطقی است، سم یک عجایب متالیکا است." همچنین، قبل از اینکه نامی داشته باشیم، شعر می نوشتم و مضمون «این سرد است» و «این سرد است» وجود داشت. بنابراین زمانی که این نام مطرح شد، اینطور بود: "اوه، این با اشعار مطابقت دارد. ما با آن کار خواهیم کرد."

آیا "سرد بمان" قبل از نام "به دام افتاده در زیر یخ" وجود داشته است؟ «سرد بمان» آهنگ اولیه‌ای بود که ما نوشتیم و در واقع، من معتقدم که قبل از نامگذاری گروه بود. ما هنوز آهنگ را ضبط نکرده بودیم، اما آن آهنگ را برای مدتی نوشته بودیم قبل از اینکه آن را برای EP که بعدا منتشر شد ضبط کنیم.

پس قبل از شروع اجرای نمایش، دمو را انجام دادید؟ بله، می‌خواستیم قبل از اجرای زنده موسیقی مطمئن شویم.

جزئیات ضبط دمو چه بود؟ ما دمو را در زیرزمین دوستمان ضبط کردیم - استودیوی Wired Wrists Joe Mitra. یادم می‌آید ضبط می‌کردیم و طبل تله به نوعی دیوانه‌کننده به نظر می‌رسید. بنابراین او اینطور گفت: "من می خواهم این را امتحان کنم" و ما همه جوان هستیم و چیزهایی یاد می گیریم. ما واقعا نمی‌دانستیم چه کار می‌کنیم و همه به روش‌های خودمان آزمایش می‌کردیم، و جو در نهایت درام را تغییر داد.

در آن زمان، این خیلی من را آزار نمی داد - من می گفتم: "اوه، عجیب است." من واقعا نمی دانستم یا اهمیت نمی دادم یا زیاد فکر نمی کردم - فقط این بود که "آیا قسمتی از مو وجود دارد که باعث می شود چیزی احساس کنم؟" پس از بیرون آمدن وینیل، یکی از دوستانم گفت: "من واقعا برای آن دام متاسفم." او فکر کرد که من از طبل ناراحت هستم و گفتم: "اوه مرد، آیا چیزی در آن وجود دارد؟" هر چه زمان می گذرد، با این که قرار است چیزها چگونه به نظر برسند، بیشتر آشنا می شوید، اما من فکر می کنم دام یکی از چیزهایی است که آن را خاص می کند.

این صدای بیگانه را دارد که مردم می گویند: "وای، این بچه ها از سیاره دیگری هستند."

«معاون روح» چگونه به وجود آمد؟ آیا در ابتدا یک مقدمه بود؟ بنابراین وقتی آن آهنگ و ریف را نوشتم، به یاد می‌آورم که فکر می‌کردم می‌خواستم یک مقدمه باشد، بنابراین از نظر ساختاری مانند یک شعر و یک کر نیست. من فقط یک ریف باحال می‌خواستم که صدایی شبیه Breakdown داشته باشد، که لعنتی با قسمت mosh به شما ضربه بزند.

از نظر غزلی، می‌خواستم یک جورهایی مبهم باشم، اما فکر می‌کنم خلاصه‌ای جالب از زندگی خانوادگی‌ام است، که کمی دیوانه‌کننده بود، و من تازه از خانه خارج شده بودم - در واقع 17 ساله بودم. داشتم یاد می‌گرفتم که با زندگی شخصی و بزرگسالی کنار بیایم و مشکلات اضطرابی داشتم و سپس به نوعی به دنیایی پرتاب شدم که در آن سیستم حمایتی نداشتم. فقط من و دوستانم بودیم. احساس نمی کردم کسی را دارم که بتوانم به او تکیه کنم. داشتم درباره از دست دادن یاد می‌گرفتم، آدم‌هایی که در اطراف شما می‌میرند، و فقط سعی می‌کردم تمام این احساسات را یک‌باره پردازش کنم.

و اکنون همه این چیزهای بزرگسالانه به سمت من پرتاب می شوند و من نمی توانم یکباره با همه آنها کنار بیایم.

«واقعیت آشکار می‌شود» مثال خوبی از یک چیز خاص است که TUI از نظر موسیقی انجام می‌دهد، جایی که شما اساسا فقط به سام می‌گویید که چیزی سرگرم‌کننده بنویسد. او همیشه این کار را انجام می‌دهد - یک شبه می‌گوید: «هی، من این را دیشب نوشتم» و این همان چیزی است که «واقعیت آشکار می‌شود».

آیا سام برخی از آهنگ های آوازی را ارائه کرد یا شما این کار را کردید؟ بنابراین، من خیلی از این کارها را انجام می دهم، اما این چیزی است که در مورد سام دوست دارم. او بسیار تهیه کننده است. خیلی وقت‌ها او می‌تواند یک آهنگ کامل را به صورت موسیقایی بسازد و سپس من آن را ریف می‌کنم، اما او می‌گوید: "من دوست دارم وقتی این کار را کردی" یا "می‌توانی این کار را اینجا انجام دهی؟ من این را دوست ندارم." و او به من چالش های سرگرم کننده ای ارائه می دهد مانند: "من این کلمه را دوست دارم، اگر این کلمه را در جایی در آهنگ قرار دهید چه؟" من فکر می کنم او یک شخص واقعا آگاه است.

من سام را در سن جوانی ملاقات کردم و او اهل منطقه دیگری است و می‌توانست خیلی خوب مرا ببیند. او واقعا حواسش به صدای من، لهجه و نحوه صحبتم بود. فکر نمی‌کنم مثل خیلی‌ها حرف بزنم، مخصوصا قبل از اینکه شروع به تورهای زیادی کنم - صدا و لهجه‌ام را در میکروفون می‌شنوم و می‌گویم: "اوه، من شبیه زباله‌های بالتیمور هستم." بنابراین او آن را بازی می کرد و می گفت: "هی مرد، می توانی این کلمه را در آهنگ بگویی؟" من می خواهم بگویم: "چرا می خواهی این کلمه را اینقدر بد بگویم؟" و سپس آن را می شنوید - به این دلیل است که او فکر می کرد خنده دار است که من آن را به این شکل می گویم.

او همیشه از لهجه من استفاده می کرد و من فکر می کنم این یک چیز خنده دار اولیه TUI است.

اگر به ساختار آن آهنگ‌ها فکر کنید، بخش‌های زیادی وجود دارد که موسیقی از بین می‌رود و تک‌نوازی کوتاهی وجود خواهد داشت – این یک رویکرد آهنگ بسیار پاپ است. TUI از آن چیزهای زیادی برخوردار است. فکر می کنید از کجا آمده است؟ بله، من آن را دوست دارم، مرد. آن لحظاتی بود که ما در آن وسواس داشتیم، و در ابتدا اینطور گفتیم: «در هر آهنگی باید این کار را انجام دهیم.» Biohazard چند تا از آن لحظات را دارد. یک مثال عالی در مورد "مجازات" است که در آن او می گوید: "من سوال می کنم، نه من ..." - کل آن بخش. یکی دیگر «مارش لعنتی‌ها» است که دوید می‌گوید: «پدر! مرا برگردان!»

این چیز دیگری است که سم تهیه کننده واقعا بر آن تأکید کرد - مردم دوست دارند از طریق آواز با موسیقی ارتباط برقرار کنند. این چیزی است که همه ما برای آن آواز می خوانیم. من فکر می کنم اشاره مستقیم تری برای آن یکی وجود دارد: "بوس بزرگ شب بخیر". من این ریفی را که می‌خواستم از آن استفاده کنم را به او نشان دادم و درست مثل «واقعیت آشکار می‌شود»، روز بعد سم با نوشتن کامل «Big Kiss Goodnight» وارد صحنه شد. بخش من ساده ترین و احمقانه ترین ریف در کل رکورد بود و او فقط این آهنگ دیوانه را ساخت. این شامل بخشی است که در آن همه چیز زنگ می زند و "شما فقط چیزهای عجیب و غریبی می گویید."

جلد اصلی نسخه ی نمایشی چگونه به وجود آمد؟ آیا در ابتدا قرار بود این یک عکس تبلیغاتی باشد؟ نوعی؟ ما می‌دانستیم که می‌خواهیم یک عکس تبلیغاتی داشته باشیم و گروه‌هایی هستند که دوستشان داشتیم که افراد ترسناک بزرگی بودند. فکر می کنم با دانستن اینکه بزرگ و ترسناک نیستیم وارد آن شدیم. ما نمی توانستیم با عکس تبلیغاتی Fury of Five یا عکس تبلیغاتی Box Cutter یا Madball رقابت کنیم. ما مردم را مرعوب نکردیم و عکس را تا حد امکان جدی گرفتیم زیرا به چیزهایی که دوست داریم اشاره می کردیم. اما این تصور که ما اینطور رفتار می کنیم خنده دار بود.

این عجیب است زیرا به یاد دارم که مردم واقعا ناراحت بودند مانند "این بچه ها فکر می کنند خیلی سخت هستند." این کل نکته است - ما نیستیم و به همین دلیل جالب است.

ما فقط می خواستیم این جمله جالبی باشد که "این عکس تبلیغاتی است، این جلد است." یادم می‌آید که سام برای آن لوگو ساخته بود و فکر می‌کنم یخ‌هایی از آن بیرون می‌آید. ما می دانستیم که احمقانه است - ما در اطراف آن پنهان نمی شویم. خودآگاهی راه خوبی برای بیان آن است.

آن خانه ای که شما بچه ها جلوی آن نشسته اید چیست؟ در خیابان کلینتون در هایلند تاون در خانه ای است که من در آن زندگی می کردم - من و چند دوست. به نوعی محل پاتوق بود. برخی از خانواده های قدیمی لهستانی که من می شناختم از خانه برای انبار استفاده می کردند و آب گرم یا گرما یا تهویه هوا وجود نداشت. واقعا غم انگیز بود. روی زمین سوراخ هایی وجود داشت، بنابراین موش هایی به اندازه بالتیمور با ما زندگی می کردند. خانواده‌ها می‌آمدند و تصادف می‌کردند یا بیرون می‌رفتند و فسق می‌شدند و همه شما بعد از شروع دعوا یا بعد از تماس پلیس در آنجا با هم ملاقات می‌کردید.

محله در آن زمان عمدتا اهل السالوادور بود که همسایه‌هایی باحال بودند. فکر می کنم آنها از سبک زندگی بچه بد فعال کوچک ما قدردانی کردند و از آن حمایت کردند.

معامله با پوشش محدود مطبوعات آزمون چه بود؟ ما پوشش محدودی داشتیم که مانند آجر کوکائین بود و روی آن نوشته شده بود Trapped Under Ice با خطوط کوکائین نوشته شده بود. وقتی چه به من گفت که ما می توانیم این کار را انجام دهیم، من اینطور گفتم: "اوه، ما می توانیم مانند بکینگ پودر یا چیزی برای انجام آن کار کنیم." چه گفت: «ما فقط می‌توانیم از این استفاده کنیم» و او یک آجر کوکائین بیرون آورد. و سپس او این کار را انجام داد، به نظر جالب می آمد و من می گفتم: "این خیلی بیمار است - هیچ کس دیگری آن را ندارد."

یکی از اعضای اولیه شما، دانیل کلیپا، پسر دنیل هیگز، هنرمند افسانه ای، خالکوبی و عضو Lungfish است. چگونه با Klipa پیوند برقرار کردید تا نسخه اولیه TUI را تشکیل دهید؟ فکر می کنم قبل از اینکه او واقعا با ما تمرین کند ضبط کردیم. او اولین نمایش هایی را که ما انجام دادیم اجرا کرد. کلیپا یک مرد محلی بود که در یک محله زباله های سفید بزرگ شد و فقط زباله های سفید انجام می داد. تنها هاردکوری که او از آن آگاه بود، Hatebreed و Icepick بود، بنابراین ما می‌گفتیم: «می‌توانیم او را متقاعد کنیم که این کار را انجام دهد و به او بگوییم که شبیه Icepick است». هر روز با کلیپا مثل 20 داستان است.

یک روز به تمرین رفتیم و با او تماس گرفتیم و او گفت: "من به فلوریدا نقل مکان کردم." او به دلیل سرقت کیف پول از فلوریدا اخراج شد، بنابراین هفته بعد که زمان تمرین فرا رسید، او به مریلند بازگشت و با ما تمرین کرد. او یک شخصیت است، مانند خارج از یک فیلم.

شما در مورد شب های فسق آمیز صحبت کردید که در خیابان کلینتون شروع شد. به من ایده بدهید که یکی از اینها چه چیزی ممکن است داشته باشد. چند نفری بودند که با آنها دعوا می کردیم و یادم می آید یک شب متوجه شدیم که همه آنها در جایی جمع شده اند و به همه پسرها زنگ زدیم. وقتی کلیپا به خانه من رسید، از آن طرف خیابان به طرف خانواده السالوادوری که با آنها دوست هستیم رفت و به زبان اسپانیایی روان با آنها صحبت کرد، کاری که هیچ یک از ما نمی دانستیم که او می تواند انجام دهد. چند آبجو و پنج دلار به او دادند.

او به آنها گفت که واقعا شکسته است و برای مبارزه با این بچه ها به بنزین نیاز دارد، بنابراین آنها به او دادند. ما رانندگی کردیم تا با این بچه ها بجنگیم، آنها را پیدا کردیم و دعوا کردیم. پس وقتی به گهواره برگشتیم، همسایه‌ها می‌گفتند: "چی شده؟ آیا تو کتک زدی؟" آنها واقعا در مورد آن هیجان زده بودند.

مطمئنا همه چیز کمی از کنترل خارج شد و چند بار فراتر از چیزی که کسی پیش‌بینی می‌کرد پیش رفت. گاهی اوقات از سلاح استفاده می شد و در آن زمان سلاح انتخابی ما تیزر بود. همه تیزر داشتند، چون فکر می‌کردیم خنده‌دار است - اگر کسی را تیز کنید، گاهی اوقات آنها خودشان را ادرار می‌کنند. و این خنده دار بود که بگوییم: "هی، ما این پسر را مجبور کردیم شلوارش را جری کند و اینگونه در مبارزه پیروز شدیم."

برخی از نمایش های اولیه برای TUI چه بودند؟ بنابراین فکر می‌کنم اولین نمایشی که TUI پخش شد، نمایش Ruiner بود. Van Damage یک گروه در پنسیلوانیا بود و در آن زمان ما کمی با آنها بازی می کردیم. Down to Nothing ما را به بازی با آنها دعوت می کند. و سپس بسیاری از نمایش های محلی، مانند یکی در هفته برای مدت طولانی. ما فکر می‌کردیم که می‌خواهیم یک یا دو نمایش در بالتیمور اجرا کنیم و سپس از ما خواسته شد که خارج از ایالت بازی کنیم، که واقعا هیجان‌انگیز بود. وقتی بچه هستید، هیچ قصدی برای ترک ایالت ندارید. من فکر می کنم Lemoyne، پنسیلوانیا، اولین نمایش خارج از ایالت ما بود.

براکتون، ماساچوست، همچنین اولین پذیرنده بازی Trapped Under Ice بود.

این به نوعی زمانی است که تایل فایت در حال تبدیل شدن به یک گروه موسیقی واقعی بود. بنابراین ما یک نمایش در Wilkes-Barre با عنوان Fight اجرا کردیم. دیوانه کننده بود. یادم می‌آید فکر می‌کردم، مردم واقعا این گروه را دوست دارند - آنها واقعا خوب عمل خواهند کرد. آنها آشکارا از هر کاری که من فکر می‌کردم انجام خواهند داد، فراتر رفتند. بعدا با گروه جدیدی به نام Bad Seed آشنا شدم که فقط اعضای Title Fight به استثنای یکی دو دوست دیگر بودند. و از نظر نفوذ بسیار شبیه به دام افتاده زیر یخ بود.

همه آنها کمی از ما کوچکتر هستند و طبق آنچه به من گفتند، آنها می گفتند: "اوه، شما می توانید اینطور موسیقی بسازید و مردم به آن علاقه دارند؟" بنابراین آنها Bad Seed را شروع کردند. آنها گروهی بودند که ما هم در ابتدا با آنها زیاد بازی می کردیم.

برای آن نمایش های اولیه، آیا علاوه بر دمو، مواد کافی برای بازی داشتید؟ آیا کاورهایی داشتید که بنوازید؟ ما یک کاور از "آخرین نفس" از Hatebreed داشتیم که گاهی اوقات انجام می دادیم. ما همچنین یک ترکیب کوچک متالیکا، "مبارزه خیابانی" توسط Breakdown را انجام خواهیم داد. فکر می کنم همین است. مجموعه ما آهنگ هایی از دمو و سپس یکی از آن ها بود.

بیایید در مورد صحنه های بالتیمور و دی سی در زمان عروج TUI صحبت کنیم. اون موقع چطور بود؟ من تصور می‌کنم که قطعا بسیار کوچک‌تر است، اما چندین گروه از منطقه مانند Gut Instinct و Next Step Up وجود داشتند. بین ویرجینیا و مریلند، دی سی، و بالتیمور، امواج بسیار متفاوتی در حال وقوع بود. Desperate Measures برای حلقه دوستان ما واقعا مهم بود. آنها یکی از آن گروه‌هایی بودند که باعث می‌شد از مریلند بودن احساس خوبی داشته باشند، که جالب‌ترین چیز نبود.

من همیشه می گویم Slumlords واقعا باحال بودند زیرا آنها یکی از اولین گروه هایی بودند که یک گروه بالتیمور بودند. چند گروه از بالتیمور بودند، اما هیچ کس آن را آنطور نمی پوشید. و من فکر می‌کنم که این موضوع با TUI عالی بود - ما می‌خواستیم یک گروه هاردکور بالتیمور باشیم. ما بالتیمور را روی کالاهای خود قرار می دهیم و آن را به یک چیز جالب تبدیل می کنیم زیرا واقعا هرگز جالب نبود.

راستش، من فکر می کنم Stout مهم ترین گروه در تاریخ هاردکور بالتیمور است. بنابراین شما Gut Instinct را دریافت کردید، که کمی هاردکور سنتی تر است و بر بسیاری از گروه های هاردکور اولیه تأثیر گذاشته است. و سپس Next Step Up بود، که بیشتر از چیزهای جالبی است که واقعا بر گروه هایی مانند Hatebreed تأثیر گذاشت. و سپس Stout مانند سطح بعدی و تکامل موسیقی سنگین بود که در آن فقط در سطوحی شیطانی و تجربی به نظر می رسد. اما مثل افراد هاردکور است که واقعا پنتاگرام را دوست دارند و سعی می کنند ببینند چقدر سخت می توانند موسیقی بسازند. قطعا یک چیز بزرگ است که TUI از آن برداشت کرده است.

در هاردکور، خواننده های زیادی وجود دارد، اما افراد جلویی زیاد نیستند. اکثر خوانندگان فاقد آن نوع خاصی از «پیپریسم» شما هستند. چه ویژگی هایی وجود دارد که یک فرد جلویی خوب را می سازد؟ لوله کش های شما چه کسانی بودند؟ من از آن متشکرم. بنابراین، آشکاری که مردم قبل از من دستگیر کردند، Ezec از Crown of Thornz بود. او چنین شخصیتی است. او یک ذره بلوف نمی کند. او دقیقا همین است و شما نمی توانید آن را خاموش کنید. وقتی بچه بودم، می‌گفتم «می‌خواهم فردی منحصربه‌فرد باشم» و او یکی از اولین افرادی است که در زمینه موسیقی سنگین مرا به فردیت تبدیل کرد.

او هیچ یک از قوانین را رعایت نمی کند.

احساس می‌کنم دو گروه بودند که درباره احساسات خود می‌خواندند، تاج تورنز و کابوس آمریکایی - دو گروه از نسل‌های مختلف. این یکی از چیزهایی است که مردم واقعا در مورد American Nightmare دوست داشتند و آنها را به یک گروه منحصر به فرد و بسیار هنرمندانه تبدیل کرد. فکر می‌کنم هیچ‌کدام از آن گروه‌ها به‌طور خاص روی سنگین بودن مانند TUI متمرکز نبودند. فکر می‌کنم زاویه‌ی منحصربه‌فرد ما این بود که در آهنگی با ریف که شبیه مدبال است، «احساساتم توسط این دختر صدمه دیده» یا «احساس می‌کنم پدرم او را رها کرده‌ام» باشد.

اما درسی نهایی به عنوان یک پیشرو در موسیقی راک اند رول، ایگی پاپ است. این شماره یک من است. مثال های واضح تری نیز وجود دارد، مثل اینکه شاهزاده واقعا برای من مهم است.