دستاوردهای خصوصی، ضررهای اجتماعی شده: کنگره باید به زور به هوش مصنوعی بزرگ نه بگوید

یک شرکت فناوری مرزی که هنوز در مراحل ابتدایی خود است، با سودآوری مشکوک، هفته ها تا عرضه اولیه عمومی پرفروش فاصله دارد. یکی از بنیانگذاران آن، فرزند پوستر فناوری است که اکثر مردم و دولت ها آن را درک نمی کنند. اخبار اخیر یک اطلاعیه خدمات عمومی طولانی و نهیلیسم در مورد خطرات این فناوری، به ویژه برای کودکان بوده است. واشنگتن بر سر راه درمان دودسته شده است. یک سناتور دموکرات برای هرکسی که مطالب «بی نزاکت» را در جایی که ممکن است یک کودک ببیند بارگذاری کند، زمان زندان می خواهد.

یک جفت از نمایندگان کنگره برعکس این موضوع را می‌خواهند: مصونیت از شکایت در مورد مطالبی که کاربران پست می‌کنند، تا شرکت‌ها بتوانند بر خود و محصولاتشان نظارت کنند. کتاب بازی سیلیکون ولی ساده است: خیلی دقیق به آنچه محصول شما یا کاربران شما انجام می دهند نگاه نکنید. فقط با بیشترین سرعت ممکن کاربران بیشتری دریافت کنید. مقررات سختگیرانه دولتی، جوهر چیزی را که آمریکا را پیروز نگه می دارد تهدید می کند: آزادی، حاکمیت و دنبال سود.

اما تصویر بالا در مورد هوش مصنوعی، آنتروپیک و داریو آمودی امروزی نیست - درباره اینترنت، نت اسکیپ و مارک آندرسن در سال 1995 است. سناتور دموکرات جیمز اگزون (D-Neb.) بود. نمایندگان کنگره کریس کاکس (رئیس کالیفرنیا) و ران وایدن (D-Ore.) که از بخش بدنام 230 قانون ارتباطات حمایت کردند.

کلمات این قانون بی ضرر به نظر می رسند: "هیچ ارائه دهنده یا کاربر یک سرویس رایانه ای تعاملی نباید به عنوان ناشر یا گوینده اطلاعات ارائه شده توسط ارائه دهنده محتوای اطلاعاتی دیگر رفتار شود." کاکس و وایدن یک مشکل تجاری واقعی را حل می کردند: از خدمات تلفنی به دلیل تعدیل شکایت می شد.

آن‌ها نمی‌توانستند یک سپر مسئولیت دعوی قضایی را پیش‌بینی کنند که به منظور تشویق خودتنظیمی منضبط و تبدیل شدن به پایه قانونی و تجاری عصر رسانه‌های اجتماعی، اجازه می‌دهد تا پلتفرم‌ها به میلیاردها کاربر افزایش یابند، بدون پاسخگویی به آنچه الگوریتم‌هایشان تقویت می‌کند، از جمله زمانی که کاربران به خود یا دیگران آسیب می‌رسانند. در سال 2026، سیلیکون ولی با تقاضاهای جدید بازگشته است - چشم پوشی از انحصار و محافظت از مسئولیت در برابر دعاوی در مورد آنچه سیستم ها و کاربران آنها ایجاد می کنند. این ماه، Amodei یک مقاله ویروسی منتشر کرد که در آن مورد اول را درخواست کرد تا آزمایشگاه‌های مرزی بتوانند با هم سرعت خود را کاهش دهند. در سپتامبر

۱۵، اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، به کمیته مجلس نمایندگان گفت که این آزمایشگاه‌ها نباید معافیت مسئولیت دریافت کنند. او گفت: «بهترین راه برای تضمین ایمنی این است که سازندگان در قبال آنچه می‌سازند و تولید می‌کنند مسئول باشند. طبق گزارش‌ها، آنتروپیک قصد دارد یک عرضه اولیه سهام در اکتبر 2 تریلیون دلار، تقریبا 700 برابر ارزش نت اسکیپ، ارائه کند. مخالفت اخیر، خوشبختانه، دو حزبی بوده است. جاناتان کانتر، رئیس ضد تراست جو بایدن، به CNBC گفت که آزمایشگاه‌های مرزی می‌توانند استانداردهای ایمنی را بدون معافیت از انحصار انحصار اتخاذ کنند.

دیوید ساکس، پادشاه سابق هوش مصنوعی پرزیدنت ترامپ، به سی‌بی‌اس نیوز گفت: «این وظیفه آنهاست که محصولاتشان را ایمن کنند» و افزود: «اگر نمی‌توانید آن را کنترل کنید، پس این کار را نکنید». ساکس درست می گوید و تاریخ دلیل آن را نشان می دهد. واشنگتن نتوانست بهترین سیاست ها را در سال 1996 بنویسد و اکنون نیز نمی تواند چنین کند. آخرین فناوری وجودی از پروژه منهتن بیرون آمد، جایی که دولت مالک آزمایشگاه های اتمی، دانش و تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی به آن دسترسی دارد، بود. آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی امروزی خصوصی هستند و ارزش بیشتری نسبت به بسیاری از اقتصادها دارند. هیچ بازار آزاد آنها را به دولت تحویل نمی دهد.

مجلس تا بعد از میان‌دوره‌ای که صورت‌حساب‌های چند ماهه هوش مصنوعی هنوز متوقف شده بود، به خانه بازگشت. بنابراین درخواست از کنگره برای در دست گرفتن فرمان، مانند این است که از مسافری که هرگز رانندگی نکرده است بخواهید از تصادف اتوبوس مدرسه جلوگیری کند. فناوری‌ای که درک آن ضعیف است، نیازمند قوانینی است که تکامل می‌یابند، نه شعار یا وعده کمپین. هیچ یک از اینها دلیلی بر ضد تنظیم هوش مصنوعی نیست. این استدلالی است بر علیه تبدیل قوانین به قانون در سالهای اولیه صنعت، قبل از اینکه نقش کامل آن در جامعه ما حل شود. بخش 230 فقط یک بار در 30 سال اصلاح شده است.

سپر نوشته شده برای محافظت از چند سرویس تلفنی از شرکت هایی که برای آنها پیش نویس تهیه شده بود، عمر بیشتری داشت. معافیت از مسئولیت یا چشم پوشی از ضد انحصار می تواند به همین ترتیب، در مورد هر کسی که اکنون بزرگترین است، سخت تر شود. آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی خصوصی که برای هماهنگی خود در زمینه ایمنی مجوز می‌خواهند، برای هماهنگی نیز مجوز می‌خواهند، و تنها شرکت‌هایی که می‌توانند از عهده کاهش سرعت خود برآیند در حال حاضر در مرز هستند. از الان شروع به تنظیم کنید، اما قوانینی را بنویسید که می توانند مانند تکنولوژی تغییر کنند. مصونیت تغییرناپذیر را تحویل ندهید. آمودی 43 سال سن دارد. برخلاف آندریسن که در سال 1995 24 ساله بود، تاریخچه ای برای ترسیم و آموختن دارد.

پاییز امسال، دانشگاه شیکاگو هوش مصنوعی را از دوره‌های اصلی علوم اجتماعی خود منع کرد تا دانش‌آموزان خواندن، نوشتن و فکر کردن را بیاموزند. آن کتاب‌های قدیمی درسی برای این ماشین‌های جدید دارند: سپر از هر کسی که برای محافظت ساخته شده دوام می‌آورد، و آن‌هایی که باقی می‌مانند باید با هر چیزی که محافظت می‌شد زندگی کنند. پاسخگویی بهای دنبال کردن سود است. شما نمی توانید سودها را خصوصی کنید، ضررها را اجتماعی کنید و برای هر چیزی که ممکن است در این بین اشتباه پیش بیاید، برگه مجوز بخواهید. اگر آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی مرزی بر این باورند که فناوری آنها بسیار خطرناک است، می‌توانند پس از خواندن این مقاله سرعت خود را کاهش دهند.

آنها برای ترمز زدن نیازی به اجازه ما ندارند. Zander Cowan کارمند سابق محصولات در Lila Sciences است، یک آزمایشگاه هوش مصنوعی که به دنبال ابرهوش علمی است.