دستاوردهای ویتامین B1 در جنین های قزل آلای دریاچه ای وحشی، فرضیات استخراج شده از جوجه کشی ها را به چالش می کشد.

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

برای دهه‌ها، مدیران شیلات برای بازگرداندن جمعیت ماهی قزل‌آلای دریاچه‌ای وحشی در سراسر منطقه دریاچه‌های بزرگ با موفقیت محدود تلاش کرده‌اند. بازگرداندن این گونه به فراوانی سابق خود به دلیل صید بی رویه، شکار ماهیان دریایی، گونه های مهاجم و تغییرات زیستگاه با مشکل مواجه می شود.

یک مانع بالقوه برای بهبودی، کمپلکس کمبود تیامین (TDC) است، اختلالی که ناشی از کمبود ویتامین B1 یا تیامین است. این سندرم به طور گسترده به عنوان یک تهدید بزرگ برای تلاش های حفاظت و مرمت در نظر گرفته می شود.

TDC می تواند باعث ناهنجاری های رفتاری و عصبی شدید و مرگ و میر بسیار بالا در میان ماهی های تازه جوجه ریزی شده شود. معمولا در جوجه کشی ها مشاهده می شود که ماهی قزل آلا و ماهی قزل آلا را از تخم های به دست آمده از جمعیت های وحشی پرورش می دهند و کارکنان جوجه کشی می توانند اثرات آن را با استفاده از تیمارهای تیامین کاهش دهند.

اکنون، دانشمندان SUNY Brockport، دانشگاه ورمونت (UVM) و دانشگاه ایالتی اورگان اولین مطالعه را برای بررسی اینکه آیا جنین ها می توانند تیامین را به طور طبیعی در طبیعت به دست آورند یا خیر، انجام داده اند. این مطالعه که در Scientific Reports منتشر شد، نشان داد که جنین‌های قزل‌آلای دریاچه‌ای که در دریاچه Champlain رشد می‌کنند، مقادیر قابل‌توجهی تیامین انباشته می‌کنند، در حالی که جنین‌های جفتی که تحت شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده پرورش یافته‌اند، افزایش مشابهی را نشان نمی‌دهند.

این یافته ها بینش جدیدی در مورد اینکه چگونه اثرات کمبود تیامین ممکن است در طبیعت متفاوت از جوجه کشی باشد، ارائه می دهد.

تا به حال، تمام تحقیقات در مورد مرگ و میر مربوط به TDC در جوجه کشی ها انجام شده است و باعث عدم اطمینان در مورد نحوه عملکرد این اختلال در اکوسیستم های طبیعی شده است. تیامین باید از رژیم غذایی یا محیط به دست آید - و به طور بالقوه در آب بسیار در دسترس است، جایی که تخم‌های قزل‌آلای دریاچه‌ای بیش از پنج ماه قبل از جوجه‌کشی انکوبه می‌شوند.

متیو فوتیا، نویسنده اصلی این مطالعه می‌گوید: «قبل از این مطالعه، تقریبا همه چیزهایی که در مورد اثرات TDC بر روی ماهی‌های تازه جوجه‌آوری شده می‌دانستیم، بر اساس مطالعات در آزمایشگاه‌ها و هچری‌ها بود. «یافته‌های ما نشان می‌دهد که آنچه در محیط‌های طبیعی رخ می‌دهد ممکن است در واقع کاملا متفاوت باشد و خوشبختانه برای ماهی‌ها به نحو خوبی است».

دریاچه Champlain به عنوان یک سیستم آزمایشی انتخاب شد زیرا TDC در جمعیت های ذخیره شده قزل آلای دریاچه و ماهی قزل آلا اقیانوس اطلس ثبت شده است و مکان های تخم ریزی به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته است. در کار میدانی که توسط آزمایشگاه علوم اکوسیستم روبنشتاین UVM و آزمایشگاه رینچارد در SUNY Brockport هدایت می‌شد، تخم‌های بارور شده از دریاچه Champlain بین انکوباسیون طبیعی و پرورش آزمایشگاهی کنترل‌شده تقسیم شدند. این تیم سطح تیامین را در چهار مرحله رشد اندازه گیری کردند و آب دریاچه را تجزیه و تحلیل کردند تا بفهمند چه مقدار تیامین در محیط اطراف موجود است.

محققان دریافتند که جنین های پرورش یافته در دریاچه افزایش قابل توجهی در غلظت تیامین در زمان جوجه ریزی و در هفته های بعد در مقایسه با جنین های پرورش یافته در آزمایشگاه تجربه کردند که هیچ افزایشی نشان ندادند.

این تیم همچنین پیش سازها و محصولات جانبی تیامین را در دریاچه Champlain شناسایی کردند. این یافته‌ها روی هم نشان می‌دهد که جنین‌های در حال رشد ممکن است بتوانند تیامین کافی را در طول تکامل برای جبران مشکلات ناشی از کمبود تیامین جذب کنند.

این مطالعه با آشکار کردن یک مسیر ناشناخته قبلی برای کسب تیامین در طبیعت، راه را برای بهبود استراتژی‌های بازسازی، ارزیابی دقیق‌تر TDC و تصمیمات مدیریت آگاهانه‌تر برای ماهی قزل‌آلای دریاچه و سایر ماهی‌های آزاد در سراسر دریاچه‌های بزرگ و فراتر از آن باز می‌کند.

Matthew H. Futia و همکاران، در دسترس بودن و جذب تیامین در تخم‌ها و جنین‌های قزل آلای دریاچه (Salvelinus namaycush): محیط‌های طبیعی و مصنوعی متضاد، گزارش‌های علمی (2026). DOI: 10.1038/s41598-026-73008-6

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →