دستگاه‌های شما ممکن است روی باند Wi-Fi اشتباهی قرار داشته باشند و این باعث کاهش سرعت آن‌ها می‌شود

حتی با اتصال به اینترنت سریع، باند Wi-Fi اشتباه می تواند قاتل باشد.

میانگین سرعت اینترنت در ایالات متحده برای چندین دهه به طور پیوسته در حال افزایش بوده است، اما این بدان معنا نیست که هر دستگاهی در زندگی شما از عملکرد سریع برخوردار است. ممکن است برای اتصالی که صدها مگابیت یا حتی یک گیگابیت در ثانیه را ارائه می‌کند، هزینه پرداخت کنید، اما راه‌اندازی روتر شما همچنان می‌تواند منجر به دانلود کند و بافر کردن ویدیو در دستگاه‌های خاص شود. بدتر از آن، ممکن است یک سیگنال Wi-Fi قوی ببینید که به شما در تشخیص مشکل کمک نمی کند.

اگر آشنا به نظر می رسد، هوشمندانه است که بررسی کنید دستگاه از کدام باند Wi-Fi برای برقراری ارتباط با روتر شما استفاده می کند. اکثر روترها از باندهای فرکانسی وای فای 2.4 گیگاهرتز و 5 گیگاهرتز پشتیبانی می کنند، در حالی که مدل های جدیدتر باند سوم 6 گیگاهرتز را نیز پخش می کنند. اما بسته به اینکه شبکه شما چگونه پیکربندی شده است، دستگاه های شما ممکن است به طور خودکار بین این فرکانس ها جابجا شوند. این می تواند منجر به سرعت کمتر در دنیای واقعی یا قابلیت اطمینان ضعیف اتصال شود.

خوشبختانه، فقط باید تنظیمات خاصی را روی روتر خود تغییر دهید تا مطمئن شوید این مشکل بر دستگاه های شما تأثیر نمی گذارد.

هر باند فرکانس Wi-Fi نقاط قوت و معایب خاص خود را دارد، بنابراین انتخاب نادرست می تواند به کیفیت اتصال آسیب برساند.

باند 2.4 گیگاهرتز به استاندارد اصلی Wi-Fi که در سال 1997 منتشر شد برمی گردد. حتی امروزه، بسیاری از دستگاه های خانه هوشمند را خواهید یافت که فقط می توانند از طریق فرکانس 2.4 گیگاهرتز ارتباط برقرار کنند. علاوه بر سازگاری قدیمی، این باند در نفوذ به دیوارها و سایر موانع نیز عالی است. بنابراین زمانی که به دنبال به حداکثر رساندن برد اتصال هستید، بهترین انتخاب است. با این حال، این به قیمت سرعت و تداخل سایر دستگاه ها تمام می شود.

در حالی که 5 گیگاهرتز تقریبا به همین اندازه وجود داشته است، تا سال 2010 به جریان اصلی تبدیل نشد. این می تواند داده های بسیار بیشتری از 2.4 گیگاهرتز، از جمله سرعت اینترنت گیگابیتی و بالقوه بالاتر را حمل کند. نقطه ضعف برد است – فرکانس‌های بالاتر نمی‌توانند به موانع نیز نفوذ کنند، به این معنی که دستگاه‌های شما نمی‌توانند خیلی دور از روتر باشند.

استانداردهای جدیدتر Wi-Fi 6E و 7 همچنین باند فرکانسی 6 گیگاهرتز را معرفی کردند که روند بهبود سرعت اتصال را با هزینه برد محدودتر ادامه داد.

با حذف اصول اولیه، در نهایت می‌توانیم با آنچه که معمولا باعث کندی اتصالات Wi-Fi می‌شود مقابله کنیم: فرمان باند. به طور خلاصه، این ویژگی است که دو یا چند فرکانس Wi-Fi را در یک نام شبکه (SSID) ترکیب می کند.

از نظر تئوری، این ویژگی به روترها و دستگاه‌ها امکان می‌دهد بسته به شرایط، به طور خودکار مناسب‌ترین فرکانس را انتخاب کنند. اما در دنیای واقعی، ممکن است دستگاه‌هایی را بیابید که به‌جای تغییر به 5 گیگاهرتز، به باند 2.4 گیگاهرتز می‌چسبند، حتی زمانی که دومی در دسترس و قوی باشد. غیرفعال کردن فرمان باند به شما امکان می دهد فرکانس هایی را که دستگاه های شما استفاده می کنند انتخاب کنید.

خبر خوب این است که غیرفعال کردن فرمان باند ساده است، به خصوص اگر از قبل با دسترسی به پنل مدیریت روتر خود آشنا هستید. شما اغلب URL دسترسی و اعتبارنامه‌ها را می‌بینید که روی برچسبی در پشت یا زیر روتر خود چاپ شده‌اند (مانند تصویر بالا) - باید چیزی شبیه tplinkwifi.net یا 192.168.0.1 باشد. اگر روتر شما یک برنامه گوشی هوشمند همراه ارائه می دهد، می توانید به جای آن از آن استفاده کنید.

در صفحه مدیریت روتر، به بخش تنظیمات Wi-Fi یا تنظیمات بی‌سیم بروید و به دنبال تنظیماتی با برچسب فرمان باند، انتخاب باند خودکار یا اتصال پویا/هوشمند بگردید. ویژگی را غیرفعال کنید و روی ذخیره کلیک کنید. ممکن است از شما خواسته شود که روتر را مجددا راه اندازی کنید تا تغییرات اعمال شود.

در بسیاری از روترها، غیرفعال کردن فرمان باند به طور خودکار یک نام شبکه Wi-Fi دوم ایجاد می کند - اغلب با پسوندی مانند "_5G" برای نشان دادن شبکه 5 گیگاهرتز. روترهایی که از 6 گیگاهرتز پشتیبانی می کنند ممکن است در مجموع سه شبکه ایجاد کنند. برای تغییر SSID و رمز عبور هر شبکه می توانید به تنظیمات بی سیم پیشرفته روتر بروید.

پس از اعمال این تغییرات، هر یک از دستگاه های خود را بردارید و دوباره آنها را به شبکه دلخواه خود وصل کنید. به عنوان مثال، من متوجه شدم که حتی یک سیگنال ضعیف 5 گیگاهرتزی از چندین اتاق دورتر، سرعت واقعی بالاتری نسبت به شبکه 2.4 گیگاهرتزی برای تلفن هوشمند و لپ تاپ من دارد. در همین حال، دستگاه‌های خانه‌های هوشمند از محدوده ۲.۴ گیگاهرتز بهره بیشتری می‌برند، زیرا نیازی به سرعت بالا ندارند.

برخی از روترهای ارائه شده توسط ISP ممکن است به شما اجازه غیرفعال کردن فرمان باند را ندهند. با این حال، معمولا می توانید روتر وای فای یا اکسس پوینت خود را بیاورید تا از این محدودیت دور شوید.

اگر به دنبال به حداکثر رساندن سرعت اتصال هستید، استفاده از دو یا چند باند فرکانس به طور همزمان ممکن است راه حلی واضح به نظر برسد. متأسفانه، بیشتر دستگاه‌ها نمی‌توانند در یک باند فرکانس متعدد به این شکل ارتباط برقرار کنند.

به لطف ویژگی جدیدی به نام Multi-Link Operation (MLO) که با Wi-Fi 7 معرفی شد، این در حال تغییر است. MLO به طور موثر باندهای فرکانسی متعدد را برای بهبود پهنای باند یا کاهش تأخیر، بسته به مورد استفاده، ترکیب می کند.

نکته مهم این است که هر دو طرف اتصال باید از این ویژگی پشتیبانی کنند، به این معنی که شما به یک روتر Wi-Fi 7 و یک دستگاه با قابلیت MLO نیاز دارید. حتی در این صورت، انتظار نداشته باشید سرعت اینترنت شما دو برابر شود. بسیاری از مردم نتایج متفاوتی را در دنیای واقعی گزارش کرده اند. روترها و دستگاه‌های اولیه Wi-Fi 7 قبل از استانداردسازی MLO توسعه داده شدند، که ممکن است توضیح دهد که چرا برخی از آن‌ها سرعت پایین‌تری را هنگام استفاده از آن تجربه کرده‌اند.

هنگامی که روتر و دستگاه های خود را به درستی پیکربندی کردید، باید بررسی کنید که آیا شبکه شما تحت تأثیر ازدحام قرار گرفته است یا خیر. هر باند Wi-Fi به محدوده فرکانس کوچکتری به نام کانال تقسیم می شود - آنها را به عنوان خطوط جداگانه در یک جاده در نظر بگیرید. باند 2.4 گیگاهرتز 14 کانال مجزا را ارائه می دهد، اگرچه تنها 1 تا 11 برای استفاده در آمریکای شمالی در دسترس است.

اگر چندین شبکه وای فای در اطراف شما همه از یک کانال استفاده می کنند، در نهایت دستگاه هایی با یکدیگر رقابت می کنند که برای زمان پخش با هم رقابت می کنند. این می تواند به صورت عملکرد ناسازگار و سرعت پایین اینترنت ظاهر شود، حتی اگر شرایط دیگر ایده آل باشد. شما به احتمال زیاد متوجه این نوع ازدحام در محیط های شهری متراکم مانند ساختمان های آپارتمانی خواهید شد.

ساده‌ترین راه برای بررسی ازدحام، استفاده از برنامه‌ای مانند Wi-Fi Analyzer در اندروید است. می‌تواند از آنتن‌های تلفن شما برای اسکن شبکه‌های اطراف استفاده کند و نشان دهد که کدام کانال‌ها را اشغال می‌کنند. اگر علاوه بر سیگنال های خود چندین سیگنال همپوشانی می بینید، اما در جای دیگر کانال های خالی می بینید، به یک سیگنال استفاده نشده تغییر دهید.

فلسفه قفل شدن اپل به این معنی است که هیچ معادل مستقیمی برای این برنامه در آیفون وجود ندارد، اما می‌توانید از برنامه کاربردی AirPort Utility خود برای نمایش محدود استفاده کنید. این برای مدیریت روترهای قدیمی اپل در نظر گرفته شده است، و این شرکت ذکر کرده است که پشتیبانی از شروع در iOS 27 تضمین نشده است. با این حال، این تنها ابزار واقعی اسکن کانال موجود برای آیفون است. یا می توانید از NetSpot در ویندوز و macOS استفاده کنید.

برای تنظیم پس از یافته‌های خود، کافی است وارد صفحه مدیریت روتر خود شوید، به بخش تنظیمات بی‌سیم بروید و کانال را به کانالی با شلوغی کمتر تغییر دهید. در فرکانس 2.4 گیگاهرتز، کانال های 1، 6 و 11 اغلب توصیه می شوند زیرا با هیچ یک از کانال های دیگر همپوشانی ندارند. همچنین می توانید ازدحام در باندهای 5 گیگاهرتز و 6 گیگاهرتز را بررسی کنید، اگرچه طیف بسیار بیشتری در 6 گیگاهرتز موجود است. هنوز تعداد زیادی از دستگاه ها از آن استفاده نمی کنند، بنابراین ازدحام به مراتب کمتر مشکل ساز است.

اگر با انصراف مکرر در باند 5 گیگاهرتز مواجه هستید، ویژگی به نام انتخاب فرکانس پویا (DFS) را غیرفعال کنید. به طور معمول، این ویژگی به شما امکان می دهد از یک طیف کمتر تراکم استفاده کنید. با این حال، از کانال هایی نیز استفاده می کند که گاهی اوقات توسط رادارهای آب و هوا یا نظامی استفاده می شود که بر شبکه شما اولویت دارند. برخی از دستگاه های ارزان تر نیز در کانال های DFS نامنظم عمل می کنند.