دست از کم اهمیت جلوه دادن آفت خشونت علیه زنان بردارید

خشونت بالا علیه زنان توجه ما را به خود جلب می کند. این شامل ادعاهای تجاوز گروهی دیگر در یک دانشگاه برجسته است. تیراندازی دسته‌جمعی در ایری، پیا که هشت نفر از جمله یک زن باردار و مادرش را کشت. و محکومیت هاروی واینستین غول سابق سینما به دلیل تجاوز جنسی به دستیار تولید. این موارد سرفصل بیشتر از آنچه فکر می کنید مشترک هستند. و هر روز موارد بی‌شماری دیگر وجود دارد که خبر ملی نمی‌شوند، اما در جامعه من هستند. و آنها در مال شما هستند، حتی اگر طاقت دیدن آنها را نداشته باشید. ایالات متحده

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری تخمین می‌زند که بیش از یک زن از هر سه زن در طول زندگی خود خشونت یا تعقیب شریک صمیمی خود را تجربه می‌کنند. تقریبا نیمی از زنان خشونت جنسی را تجربه می کنند - چه تجاوز جنسی، اجبار جنسی یا تماس جنسی ناخواسته. حتی در حالی که نرخ قتل در ایالات متحده به پایین‌ترین حد تاریخی رسیده است، قتل‌های خشونت خانگی نسبتا بدون تغییر باقی می‌مانند. احتمال قتل مادران جدید یا باردار بیشتر از مرگ ناشی از علل زایمان است.

تعداد زنانی که توسط شرکای صمیمی با اسلحه به قتل می‌رسند از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳ ۳۶ درصد افزایش یافته است، به‌طور میانگین بیش از ۷۰ زن در ماه از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ توسط یک شریک جنسی به ضرب گلوله کشته می‌شوند. این قتل‌ها خانواده‌ها و جوامع را متلاشی می‌کند. و، در حالی که اعداد سرسام آور هستند، نمی‌توانند چیزی را که یک مادر در اوایل سال جاری در شریوپورت، لا جان سالم به در برد، به تصویر بکشند. او توسط شوهرش که از او جدا شده بود مورد اصابت گلوله قرار گرفت، اما از اصابت گلوله به صورتش جان سالم به در برد.

فرزندانش کشته شدند. فناوری ابزارهای جدیدی برای آسیب ارائه می‌کند، مانند جعل‌های عمیق جنسی و تجاوزاتی که ضبط و توزیع می‌شوند، که مقیاس آنها تازه در حال ظهور است. خطرات هنوز برای افرادی که به دلیل انگ و تبعیض به حاشیه رانده شده اند بالاتر است. اغلب اوقات، ما این حوادث را به صورت مجزا می بینیم. اما برای حل این معضل اجتماعی باید آن را بشناسیم، تعصبات خود را بشناسیم و راهی برای حرکت رو به جلو پیدا کنیم.

خشونت علیه زنان نیز از جمله جرایمی است که کمتر گزارش شده است. کمتر از یک چهارم از تمام موارد خشونت جنسی در سال 2024 به پلیس گزارش شده است و تقریبا نیمی از خشونت های شرکای صمیمی در یک سال گزارش نمی شود. این سوء استفاده پنهان است و در عین حال اغلب به عنوان اجتناب ناپذیر و غیرقابل پیش بینی مطرح می شود - چارچوبی که در کنار دستنویسی لازم در مورد موارد شدید، مدارا را تقویت می کند. بازماندگان می توانند در صحبت کردن با شک و آزار عمومی مواجه شوند. اغلب آنها به خاطر خشونتی که به آنها آسیب رسانده سرزنش می شوند.

شانه سرد جامعه هم امنیت خودشان را تهدید می‌کند و هم دیگران را از حضور در صحنه منصرف می‌کند: اولویت‌بندی مستحکم و ضمنی حفاظت از مجرمان به قیمت بهای بازماندگان و حقیقت آنها. در تمام این مدت، آمار خشونت بی سر و صدا هزینه های اختلال بینایی ما را محاسبه می کند. پرونده‌های کورنل و دانشگاه شیکاگو درست زمانی پدیدار شدند که کالج‌ها گزارش‌های امنیتی سالانه قانون Clery را در ابتدای اکتبر منتشر کردند.

قانون Clery در سال 1990 در الزام شفافیت در مورد تجاوز جنسی و سایر جرایم پیشگام بود، اما فقط موارد گزارش شده به مقامات دانشگاه یا پلیس را در نظر می گیرد. نتیجه، کاهش ناخالص دیگری برای جرمی است که به ندرت گزارش شده است. وقت آن رسیده است که این جنایات هولناک را الگو، مداوم، قابل پیش بینی و قابل پیشگیری ببینیم - در یک کلام، قابل حل. شواهد واضح است که بسیاری از استراتژی ها خطر را کاهش می دهند. چهار مورد برجسته هستند اولی، ارائه مسکن و حمایت اقتصادی برای بازماندگان، برای پیشگیری بسیار مهم است.

وابستگی اقتصادی و فقدان مسکن جایگزین، زنان را در موقعیت‌های ناامن گرفتار نگه می‌دارد، جایی که با خشونت فزاینده با پیامدهای بالقوه کشنده مواجه می‌شوند. زنان برای جلوگیری از بی خانمان شدن به شرکای بدسرپرست بازخواهند گشت. دوم این است که به هر زن اطلاعاتی در مورد خدمات ایمنی و پشتیبانی ارائه شود، قبل از اینکه او در مورد افشای سوء استفاده خود دست و پنجه نرم کند. کلینیک‌های بهداشتی حریم خصوصی را ارائه می‌کنند و به بازماندگان اجازه می‌دهند آنچه را که نیاز دارند دریافت کنند، بدون اینکه نیازی به نام بردن از آنچه برایشان می‌افتد.

سومین مورد، آموزش اولیه در مورد روابط سالم است، به ویژه برای جوانان قبل از نوجوانی و سال‌های اولیه بزرگسالی، زمانی که خشونت جنسی و شریک جنسی اغلب آغاز می‌شود. در صورت عدم رسیدگی، سوء استفاده اولیه خطر قربانی شدن مجدد را در طول زندگی افزایش می دهد. پیشگیری زودتر جواب می‌دهد: شناسایی پرچم‌های قرمز و سبز، عادی‌سازی رضایت مداوم و صریح صحبت کردن نه تنها علیه تهاجم، بلکه علیه بی‌احترامی‌های روزمره و فرهنگی که آن را عادی می‌کند. در نهایت، ما به داده های با کیفیت و شفافیت نیاز داریم.

نسل‌های امروزی به درستی خواستار دسترسی به دامنه واقعی خشونت جنسی، در کنار اراده و منابع سیاسی برای پیشگیری و واکنش هستند. این چهار راه حل در اولین برنامه ملی کشور برای پایان دادن به خشونت مبتنی بر جنسیت که در سال 2023 منتشر شد برجسته شده است. این طرح توسط خود بازماندگان و صدای زنان، مجریان قانون، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی، پزشکان و مدافعان در سراسر کشور شکل گرفته است. همین صداها اکنون آن را به جلو می برند.

شورای سیاست گذاری جنسیتی کاخ سفید، نهادی که این طرح را هماهنگ کرد، در ژانویه 2025، زمانی که دولت دوم ترامپ آغاز شد، منحل شد. اما نمی توانیم مکث کنیم. رهبران محلی به ما گفته‌اند که این طرح تا چه اندازه در بالا بردن نمایه این موضوع و راه‌حل‌های راهنما اهمیت دارد. خشونت علیه زنان قابل حل است ما داده ها، چارچوب و ابزارها را داریم. وقت آن است که به دنبال راه حل ها باشید. زندگی زنان به ما بستگی دارد.

میشل دکر، ScD، MPH، موسس و مدیر مرکز سلامت جهانی زنان و برابری جنسیتی در دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ است. او ریاست کمیته نظارت بر خشونت را برای ابتکار سلامت آمریکایی بلومبرگ بر عهده دارد و توسعه یک جعبه ابزار برای برقراری ارتباط شواهد و راه حل های خط مشی در سطوح ایالتی و محلی را رهبری کرده است.