«دست‌های او مثل یخ سرد است»: خانواده‌های غزه برای گرم شدن تلاش می‌کنند

شهر غزه، نوار غزه - در شب، با کاهش دمای هوا در پناهگاه موقت آنها در شهر غزه، امیره سعد تلاش می کند تا نوزاد چهار ماهه خود، محمد را گرم نگه دارد.

کودک بیشتر فقط لباس تابستانی نازک دارد. امیری 27 ساله که قادر به خرید لباس زمستانی نیست، یک لباس گرم از همسایه به امانت گرفته است، اما همچنان نگران سرمای شب است.

او با 18 عضو خانواده، از جمله 9 فرزند، زیر یک برزنت زندگی می کند که محافظت کمی در برابر عوامل ایجاد می کند. پیدا کردن لباس گرم و پتو برای همه به طور فزاینده ای دشوار شده است.

این خانواده اوایل در جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه از محله شجایه شهر غزه آواره شده بودند و اکنون در یک اردوگاه موقت در غرب شهر زندگی می کنند.

باران شدید اخیر پناهگاه آنها را زیر آب گرفته و تشک ها، بالش ها و پتوها را خیس کرده است.

امیره می گوید: "وقتی خواب بودیم آب گرفتیم. آب داخل شد و پتو، تشک و بالش ما را خیس کرد. همه چیز خیس بود."

بچه ها بیشتر لباس های تابستانی کهنه و پاره دارند. باسیم سعد 60 ساله مادرشوهر امیره نیز نگران دختر 23 ساله خود است که معلولیت دارد و به لباس گرم و دارو نیاز دارد.

بسیما می‌گوید: «دست‌هایش مثل یخ سرد می‌شوند. من او را در رختخواب کنارم نگه می‌دارم تا گرمش کنم، درست مثل یک بچه کوچک». "من قبل از اینکه خودم لباس بپوشم او را می پوشم. ابتدا باید مطمئن شوم که او گرم است."

بدون درآمد منظم، خانواده برای غذا به آشپزخانه های جامعه متکی است. پول اضافی برای لباس های زمستانی و پتو به سادگی در دسترس نیست.

امیره می گوید: "شوهرم کار ندارد. دو روز پیش برای خراب کردن آوار برای کار بیرون رفت، اما دستش شکست. وضعیت خیلی بد است و سرما به شدت شدید است."

خطری که برای فلسطینی‌هایی که در این شرایط زندگی می‌کنند، و به‌ویژه جوانان بسیار جوان، فرضی نیست.

روز پنجشنبه، یک نوزاد نه ماهه به نام کینان احمد رقیق بر اثر هیپوترمی جان باخت. پدرش به خبرگزاری فرانسه گفت که در چادرش از خواب بیدار شد و متوجه شد که پوست پسرش آبی شده است.

تراژدی هایی از این دست، امل المیدنه، 46 ساله دیگر هفت ساله را ترسانده است.

او به تنهایی فرزندانش را بزرگ می کند – شوهرش حمزه در ژانویه 2025 توسط یک کوادکوپتر اسرائیلی کشته شد و پسر بزرگش هیثم در نوامبر همان سال در سن 25 سالگی در آن زمان توسط یک تک تیرانداز کشته شد.

او اصالتا اهل محله زیتون غزه است و شش بار در طول جنگ آواره شده است، از حملات اسرائیل فرار کرده و خانه، زمین و ماشین خانواده را از دست داده است.

امل که اکنون در یک چادر زندگی می کند، برای تامین زندگی فرزندانش تلاش می کند. دختران کوچکتر او، ریماس و ملک، با وجود فرا رسیدن فصل زمستان، هنوز لباس های تابستانی می پوشند.

او می‌گوید: «همه چیز گران است... لباس بچه‌ها، کفش‌ها، همه چیز».

امل سعی می کند به آنچه در دسترس است بسنده کند، اما برای رفع نیازهای دخترانش کافی نیست.

باران همچنین از میان برزنت های آسیب دیده که چادر خانواده را پوشانده است، نفوذ می کند. بدون تجهیزات گرمایشی، برای گرم نگه داشتن به پتو متکی هستند.

او می گوید: «ما هیچ وسیله ای برای گرم کردن خود نداریم، فقط بچه ها را با پتو می پوشانیم.

امل می ترسد طوفانی دیگر باران و سرمای بیشتری را به همراه داشته باشد. او می گوید: «ما فقط دعا می کنیم که خدا این زمستان را برای مردمی که در چادر زندگی می کنند آسان کند.

دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA) می گوید 94 درصد از جمعیت غزه به کمک فوری نیاز دارند. حدود 65 درصد از خانواده ها در چادرها یا سرپناه های موقت زندگی می کنند، در حالی که 650000 کودک به کمک های زمستانی از جمله لباس گرم و پتو نیاز دارند.

تا سپتامبر، آژانس‌های امدادی لباس زمستانی کافی برای 9000 خانوار و ملافه برای 50000 خانوار تهیه کرده بودند - بسیار کمتر از آنچه مورد نیاز بود. OCHA گفت کمبود بودجه بیشتر مانع آماده سازی برای زمستان شده است.

بارندگی های اخیر بحران را بدتر کرده است. یونیسف در 9 نوامبر اعلام کرد که سیل بیش از 106,000 نفر را تحت تاثیر قرار داده است، در حالی که حدود 950,000 آواره فلسطینی در مناطق مستعد سیل زندگی می کنند.

با گذشت بیش از سه سال از جنگ نسل کشی اسرائیل که منجر به کشته شدن بیش از 74600 فلسطینی و زخمی شدن بیش از 176000 نفر شد، خانه ها و معیشت در سراسر غزه ویران شده است. نزدیک به دو میلیون نفر آواره شده اند که بسیاری از آنها بارها و بارها آواره شده اند و صدها هزار نفر در چادرها و پناهگاه های آسیب دیده باقی مانده اند.

با ورود جنگ به چهارمین سال خود، بیکاری و افزایش قیمت ها باعث شده تا نیازهای اولیه به طور فزاینده ای غیرقابل دسترس باشد و خانواده ها برای محافظت از فرزندان خود در برابر سرما با مشکل مواجه شوند.

در بازار ریمال شهر غزه، محمد ابوشنر صاحب مغازه 25 ساله همین کشمکش را در بین مشتریانش می بیند. خیلی ها در مورد قیمت لباس های زمستانی می پرسند، اما بدون خرید چیزی آنجا را ترک می کنند.

او می‌گوید: "قیمت‌ها بسیار بالاست. آنها در دسترس همه نیستند. مردم می‌آیند، می‌پرسند قیمت فلان چیز چقدر است، و سپس می‌روند زیرا توانایی پرداخت آن را ندارند."

محمد روزانه حدود چهار تا شش لباس ورزشی زمستانی می فروشد. او می‌گوید که بسیاری از کودکان از کمپ‌های آوارگان مجاور با وجود سرما هنوز لباس‌های آستین کوتاه یا سبک می‌پوشند.

او قیمت های بالا را ناشی از کمبود کالاهای ورودی به غزه – نتیجه محدودیت های مستمر اسرائیل – و هزینه خرید سهام از عمده فروشان می داند.

افرادی مانند انس حمد به سادگی پولی برای خرید از تاجرانی مانند محمد ندارند.

انس و خانواده اش از بیت حانون در شمال غزه آواره شده اند. قبل از جنگ، او یک سوپرمارکت داشت که چهار برادرش را استخدام می کرد. جنگ خانه ها و تجارت آنها را ویران کرد و هر پنج فارغ التحصیل دانشگاه را بیکار کرد.

انس بدون درآمد و ناتوانی در تهیه لباس های نو، برای لباس پوشیدن سه فرزندش به بازارهای دست دوم و دستفروش ها متکی است.

او به یاد می آورد که چگونه دختر پنج ساله اش، جانا، از او پیراهن جدیدی خواست. او فقط می توانست به لباسی که او پوشیده بود و متعلق به برادرش بود اشاره کند.

این خانواده حدود دو سال است که در چادر به شدت پاره شده خود زندگی می کنند. با وجود تلاش همسرش برای دوخت و وصله آن، آب باران از بالا و پایین وارد می شود. در بارندگی اخیر رختخواب و وسایل آنها خیس شده بود.

انس می گوید کودک سه ساله اش از سرما می لرزید، در حالی که صدای باران که به چادر می خورد، بچه ها را می ترساند.

او می‌گوید: «من باید بین خریدن غذا برای فرزندانم، تهیه لباس گرم و پتو، یا خرید برزنت برای محافظت از چادرمان در برابر باران آینده، یکی را انتخاب کنم. "من نمی دانم چه چیزی را در اولویت قرار دهم یا چه چیزی را پشت سر بگذارم."