دعوت لندن، کلکسیونرهای متنوع شهر را در میان بازار " صعودی" و "مبارزه" هدف قرار می دهد

زمانی که ساتبی در ماه ژوئیه فروش تلفیقی 4.4 میلیارد دلاری را در نیمه اول گزارش کرد، برخی معتقد بودند که کسب و کار اکنون فراتر از اتاق حراج و مهمان‌نوازی و املاک و مستغلات است. اگر این هفته Frieze Week باشد، به نظر می‌رسد نمایشگاه‌های هنری کوچک‌تری مانند Minor Attractions و London Invitational (توسعه‌ی Dallas Invitational) نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند.

Minor Attractions مکان خود را برای نسخه چهارم تغییر داد و The Newman را به عنوان خانه جدید خود انتخاب کرد، هتلی که به تازگی در مرکز لندن افتتاح شده است. و برای نمایشگاه افتتاحیه لندن Invitational که تا یکشنبه ادامه دارد، 13 سوئیت در The Chancery Rosewood در Mayfair توسط گالری‌هایی از جمله اندرو رید گالری، برادوی، چارلز آسپری، اروپا، فرانسوا قبالی، گالری جیمز کوپ، جیمز کلی کانتمپوری، لومکس گالریو مارراینا، لومکس و مارراینا تسخیر شده‌اند.

ملک تمام سوئیت از 1200 تا 24000 پوند (1600 تا 32000 دلار) در هر شب متغیر است و درهای خود را در سپتامبر باز کرد.

جیمز کوپ، فروشنده آثار هنری مستقر در دالاس و بنیانگذار این نمایشگاه، متولد بریتانیا، به ARTnews گفت که این مدل تجربه نمایشگاه هنر را کند می کند. به گفته او، زمانی که بازار پس از افت ناگهانی پس از کووید، «آهسته و ثابت» باشد، این چیزی است که لازم است.

او افزود: "من از شنیدن در مورد نابودی و تاریکی بازار هنر متنفرم - این در وضعیت بدی نیست. ما فقط از یک بازار صعودی واقعی بیرون می آییم و همه در حال تنظیم مجدد هستند."

کوپ که با گالری همنام خود در فریز لندن شرکت کرد، عمدا با شرکت در دعوتنامه های دالاس و لندن به دوران گذشته نمایشگاه های هنری اشاره می کند. (نمایش تسلیحات نیویورک در سال 1994 در اتاق های کوچک هتل Gramercy Park در نیویورک آغاز شد.) کوپ گفت: "این محیط زمان انسانی تری را با دلالان، کلکسیونرها، متصدیان ایجاد می کند و قرار گرفتن در یک محیط داخلی به شما کمک می کند تا درک کنید که اثر هنری در خانه شما چگونه به نظر می رسد."

او گفت که معیار موفقیت او فراتر از تراکنش‌هایی است که انجام می‌شود - حتی اگر گالری‌های شرکت‌کننده در Dallas Invitational به طور مداوم بازگشته‌اند، که نشان می‌دهد «کسب و کار در حال انجام است».

کوپ گفت: "آیا مردم خوشحال و خندان هستند؟ من یک گالری دار هستم و می خواهم آشکارا فروش داشته باشم و از وقتم لذت ببرم."

او در سوئیت خود، آثار هنرمندان جوان میشل راولینگ و کوکو یانگ را به نمایش گذاشته بود که دقیقا در فضای داخلی چوبی مجلل هتل قرار می‌گرفت. جمعیت کلکسیونرهای Cope از اواسط تا اواخر دهه 20 و 30 تا کلکسیونرهای شناخته شده در دهه 50، 60 و 70 سالگی که در صنایعی مانند کشتیرانی، نفت، گاز و بانکداری کار می کنند را شامل می شود.

لندن Invitational ممکن است صمیمی باشد، اما مبالغ مرتبط با پیشنهادات آن بسیار زیاد است.

گالری بل آمی مستقر در لس آنجلس، قطعاتی از چندین هنرمند خود: مینامی کوبایاشی، گیوم دنروو، سوشیرو ماتسوبارا، ایزابل فرانسیس مک‌گوایر، دن میچل، ایان میامورا، لورن ساتلوفسکی و مارینا استرن را از 33000 دلار تا 5000 دلار عرضه کرد. آثار ماتسوبارا در حال حاضر به عنوان بخشی از نمایشگاه رنه ماگریت "این هنوز لوله نیست: زندگی پس از مرگ ماگریت" که پربازدیدترین نمایشگاه گالری تا به امروز در لندن بوده است، در نمایشگاه گاگوسیان لندن به نمایش گذاشته شده است.

لی فولی، کارگردان بل آمی، به ARTnews گفت که علاقه شدیدی به هنرمندان خود از مجموعه‌داران جدید بین 20 تا 40 ساله که در زمینه فیلم و فناوری کار می‌کنند، پیدا کرده است. فولی گفت: «در زمانی که یافتن آن سخت‌تر و سخت‌تر است، صحنه هنری چیزی خاص وجود دارد. همانطور که برای تجارت به آنها متکی هستیم، وظیفه ماست که به مجموعه‌داران جدید درباره هنرمندان آموزش دهیم.»

در گالری فرانکلین پاراش، آثار از 2800 پوند (3700 دلار) شروع می‌شوند و به پنج رقم بالا می‌رسند. آنها از گوه های بلوکی پیتر الکساندر گرفته تا پرتره های تحریف شده سویونگ لی تا فیگورهای انتزاعی سیلویا اسنودن تا آسمان آبی جو گود را شامل می شوند. فرانکلین پاراش، بنیانگذار همنام گالری، به ARTnews گفت که به دعوت لندن پیوست، زیرا به راه‌های جدید برای «شکل دادن به مدل» علاقه مند است و روند کنونی شامل تجارب درک هنر برای مقابله با «بازار مشکل» است.

پاراش گفت: "در عین حال، من فکر می کنم هنرمندان در حال یافتن راه هایی برای بقا و شکوفایی در محیط های خود هستند. گاهی اوقات نداشتن پول زیادی که چند سال قبل به دست می آوردند برای تولید انرژی و فکر جدید در زمینه های دیگر به جز تجارت خوب است."

در پاسخ به بازار سخت، فروشنده نیویورکی لورن مارینارو از گالری مارینارو تصمیم آگاهانه ای گرفت تا آثار هنری زیر 10000 دلار از هنرمندان Ever Baldwin، Ridley Howard، Ron Isaacs، Ryan Johnson و Alessandro Teoldi را به نمایش بگذارد.

او به ARTnews گفت: «در حال حاضر این عدد قابل دسترس و راهی برای معرفی برنامه من به لندن است. این قطعا سه تا چهار سال سخت بوده است، اما در شش ماه گذشته نوری در انتهای تونل دیده شده است. مشاوران هنری در آموزش افراد واقعا کار خوبی انجام می دهند که منجر به ورود کلکسیونرهای جدید و ملاقات با جوانان زیادی شده است.»

London Invitational همچنین به دو فروشنده بدون گالری این فرصت را داد تا هنرمندان خود را به نمایش بگذارند.

فروشنده چارلز آسپری تابلوهای کوچک تا بزرگ الساندرو راهو را با قیمتی بین 6000 تا 35000 پوند (8000 دلار تا 468000 دلار) به نمایش گذاشت که صحنه هایی از لس آنجلس تا گل های یافت شده در خانه او در لندن را به تصویر می کشد. مشهورترین اثر این هنرمند پرتره جودی دنچ بازیگر در گالری ملی پرتره لندن است.

آسپری که همچنین یکی از متولیان مؤسسه هنرهای معاصر لندن است، می‌گوید: «هنرمند من دوست ندارد که روی دیوارهای سفید نمایشگاه بگذارد و دنیای هنر تغییر کرده است، شما دیگر لزوما نیازی به فضاهای فیزیکی برای نشان دادن کسی ندارید.

در Frieze London و London Invitational، بحث لندن در مقابل پاریس همچنان موضوع گفتگو بود. گالری برادوی مستقر در نیویورک با برگزاری هر دو نمایشگاه آب‌ها را آزمایش کرد. این گالری دو سال پیش در فریز لندن شرکت کرد.

جو کول، یکی از بنیانگذاران برادوی، به ARTnews گفت: «ما احساس کردیم که ترکیب این نمایشگاه ها علیرغم آنچه که با محبوبیت هنر بازل پاریس در جریان است، این است که لندن در حال بازیابی جایگاه خود است. من مطمئنا با تعدادی از کلکسیونرهای جدید از بریتانیا، اروپا و خاورمیانه آشنا شدم که فکر نمی‌کنم در ایالات متحده با آنها ملاقات کنم.»

اکنون که London Invitational به بریتانیا گسترش یافته است، آیا پاریس بعدی است؟ کوپ با ستایش لندن به خاطر ماهیت شهری اش گفت: «من واقعا پاریس را دوست ندارم. مردمی از آسیا و خاورمیانه و روسیه و همه جای لندن هستند. هیاهوی زیادی در اطراف پاریس وجود دارد و من سعی نمی کنم با آن رقابت کنم.»