دفاع هگزت همان اسکریپت مورد استفاده برای فروش شکنجه است

پیت هگزث روز سه شنبه در جمع مطبوعات پنتاگون گفت: «اینها جنایات بزرگی نیستند. "این کار است، و این کار به خوبی انجام شده است."

وزیر دفاع در پاسخ به هشت ماده استیضاح ارائه شده توسط نماینده جمهوریخواه توماس ماسی از کنتاکی بود. آنها او را به انجام عملیات نظامی غیرمجاز، نادیده گرفتن قوانینی که برای محافظت از غیرنظامیان و انجام قتل های غیرقانونی در حملات ایالات متحده به قایق های مشکوک به قاچاق مواد مخدر در دریای کارائیب و شرق اقیانوس آرام متهم است، متهم می کنند. قطعنامه ماسی ادعا می کند که حملات دریایی دست کم 243 نفر را کشته اند.

هرچه از روند استیضاح حاصل شود (مجلس در روز سه شنبه با رأی 211-204 به ارجاع مواد استیضاح به کمیته، عملا مانع از تلاش شد)، کنفرانس مطبوعاتی هگزت یک نمایشنامه درسی بود تا خشونت بالقوه غیرقانونی را قابل قبول جلوه دهد. این فیلمنامه ای است که حداقل 20 سال قدمت دارد.

من دهه‌ها را به عنوان یک خبرنگار رویترز گذراندم و درباره درگیری‌ها، از جمله کارهایی که دولت‌ها انجام می‌دهند، گزارش می‌دادم. زمانی که رسوایی بدرفتاری با زندانیان ابوغریب در مراحل اولیه جنگ عراق بالا گرفت، سیاست خارجی ایالات متحده را در واشنگتن پوشش دادم. من بعدا با کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه وقت، در سفری به اروپا سفر کردم که در آن بحث‌ها بر سر سایت‌های مخفی سیاه‌پوست سیا و رفتار با زندانیان غالب بود. برخی از دیپلمات های آمریکایی به آن لقب «تور زندان های مخفی» دادند.

من بازی های دفاع سه شنبه را قبلا شنیده ام. سؤالات حقوقی متفاوت است، اما اینها استدلال هایی است که دولت بوش برای دفاع از شکنجه و متقاعد کردن آمریکایی ها به پذیرش آن پس از 11 سپتامبر استفاده کرد. سپس چهار حرکت انجام شد و هگزت هر چهار حرکت را در 25 دقیقه انجام داد.

ابتدا نام عمل را تغییر دهید. در دهه 2000، واتربوردینگ به «بازجویی پیشرفته» تبدیل شد و زندانیان به «جنگجویان غیرقانونی دشمن» برچسب زدند. روز سه‌شنبه، هنگام دفاع از حملات ایالات متحده، هگزت از کشته‌شدگان به عنوان «تروریست‌های مواد مخدر» یاد کرد که قایق‌هایشان «سم» را به جوامع ما حمل می‌کرد. هیچ محاکمه جنایی قبل از قتل ها وجود نداشت. دولت اقتدار زمان جنگ را برای اعتصابات، یک فرض قانونی، مناقشه سازمان های حقوق بشری اعلام می کند. اما این برچسب به دولت اجازه می‌دهد تا قبل از آزمایش عمومی شواهد مربوط به کشته‌شدگان، یک حکم اخلاقی داشته باشد.

دوم، بگویید کار کرده است. هگزت گفت که پشت هر عملیاتی می ایستد و "فردا دوباره آن را انجام خواهد داد." در دسامبر 2014، چند روز پس از انتشار گزارش کمیته اطلاعات سنا در مورد بازجویی‌های سیا، دیک چنی، معاون رئیس‌جمهور وقت، در برنامه ملاقات با مطبوعات NBC شرکت کرد. او گفت: «این کار موثر بود. "من یک دقیقه دیگر این کار را انجام خواهم داد." در حقیقت، کمیته اطلاعات سنا دریافت که این تکنیک‌ها اطلاعاتی را که در ابتدا ادعا شده بود، تولید نکرده است و 26 نفر از 119 زندانی سیا به اشتباه بازداشت شده‌اند.

«کار کرد» با وجود اینکه تحقیقات سنا این تکنیک‌ها را ناکارآمد یافت، زنده ماند. در نسخه هگزت، موفقیت با خود عمل سنجیده می‌شود: قایق‌ها غرق می‌شوند، قابلیت‌ها نابود می‌شوند. این که آیا قانونی بود و چه کسی در کشتی بود، حتی در نظر گرفته نمی شود.

سوم، پشت سربازان بایستید. هگزت گفت استیضاح "هدفی را بر پشت جنگجویان آمریکایی قرار می دهد" و سیاستمداران ملوانان و خلبانان را به دلیل انجام وظیفه خود به جنایات جنگی متهم کرده اند. با این حال، مواد استیضاح یک مقام را متهم می کند: هگزت. نه ملوانان یا خلبانانی که دستورات او را اجرا کردند.

دونالد رامسفلد، وزیر دفاع وقت آمریکا، در یک جلسه توجیهی پنتاگون در 1 ژوئن 2005 گفت که مقایسه عفو بین‌الملل گوانتانامو با گولاگ شوروی "به کسانی که فداکاری‌های زیادی کرده‌اند زیان رسانده است." این حرکت مسئولیت پذیری فردی را که دستور می دهد به حمله به افرادی که آن را دنبال می کنند تبدیل می کند. همچنین این افراد را بدون اینکه از آنها بپرسد به دفاع از او دعوت می کند.

چهارم، تبدیل قانون به سیاست. هگزت این اتهامات را «اختلافات سیاسی» نامید. در سال 2009، زمانی که یادداشت های شکنجه وزارت دادگستری منتشر شد، کارل روو، معاون رئیس ستاد کاخ سفید در آن زمان نسبت به "محاکمه های نمایشی" در مورد "تفاوت های سیاستی" هشدار داد. هیچ مقام ارشد ایالات متحده به دلیل برنامه بازجویی سیا تحت تعقیب قرار نگرفت. درسی که برای واشنگتن گرفت این بود که طرح مجدد ادعاهای خشونت غیرقانونی به عنوان مناقشات سیاسی می تواند تقاضا برای پاسخگویی را منحرف کند. کنفرانس مطبوعاتی روز سه شنبه همان چیزی است که آن درس 17 سال بعد به نظر می رسد.

چهار حرکت یک هدف مشترک دارند. آنها سوال را از "قانونی بود؟" تغییر می دهند. به "طرف چه کسی هستی؟" هگزت زمانی که تلاش برای استیضاح را خرابکاری خواند، این تغییر را به صراحت اعلام کرد.

این موضوع فراتر از یک منشی کابینه است. مردم نمی آیند آنچه را که زمانی ممنوع کرده بود تحمل کنند، زیرا کسی برنده یک استدلال قانونی است. این از طریق داستان‌هایی اتفاق می‌افتد که آنقدر تکرار می‌شوند که شبیه عقل سلیم به نظر می‌رسند: آن‌ها لیاقتش را داشتند، کار می‌کند، فقط هدف بی‌وفا. این داستان‌ها به دفاع از شکنجه کمک کردند، شکنجه‌ای که طبق قوانین ایالات متحده و بین‌المللی بدون استثنا ممنوع است. آنها همچنین این انتظار را ایجاد می کنند که مسئولین تخلف از پاسخگویی فرار کنند.

به راحتی می‌توان زبان هگزت را به‌عنوان سبک هگزت نادیده گرفت – سبکی که او از روزگار مفسرش در فاکس نیوز به‌طور فعال مطرح کرده است. برخی احتمالا این را از دریچه‌ای می‌بینند که منتقد را «بازنده» خطاب می‌کنند - نادرست، اما خطرناک نیست.

اما همچنین مهم است که وزن دفتر او و نقش بزرگی که می تواند در عادی سازی رفتار ایفا کند را به خاطر بسپارید. پاسخ خشم بلندتر نیست. این زبان ساده است، هر بار که اسکریپت ظاهر می شود استفاده می شود. مردم بدون محاکمه کشته شدند. ادعای موفقیت دلیلی بر آن نیست. یک مقاله استیضاح از یک مقام رسمی نام برده می شود نه یک سرباز. قانون ترجیح سیاست نیست.

من می دانم که اسکریپت مجددا توسط این دولت یا دولت بعدی استفاده خواهد شد. فقط روی مخاطبی کار می کند که آن را نمی شناسد.

سائول هادسون، مدیر عامل Angle42، یک آژانس ارتباطات استراتژیک است که کارش شامل حمایت از ضد شکنجه است. او روزنامه‌نگار ارشد سابق رویترز و مدیر کل قاره آمریکا است که بیش از دو دهه از مناطق درگیری گزارش می‌داد.