دفتر خاطرات کشور: حلزون ها برگشتند تا باغ من را باز پس بگیرند - و آثار هنری کوچکی از خود به جای بگذارند | جوزی جورج

استوک-آن-ترنت، استافوردشایر: این موجودات بسیار قابل تحسین هستند، از انعطاف پذیری آنها در تابستان گرفته تا الگوی دقیق مسیرهای پیاده روی آنها

این یک کلمه دوست داشتنی است: aestivate. این همان کاری است که حلزون‌های باغ من در هفته‌های خشک خشکسالی تابستانی ما انجام دادند، بدن‌هایشان را در پوسته‌هایشان بالا بردند و در را بستند. در اینجا دیگری وجود دارد: اپیفراگم - دری مروارید مانندی که آنها برای حفظ رطوبت در حالی که قلب و تنفس خود را کند می کنند، می سازند، تا زمانی که فقط یک رشته از زندگی باقی بماند.

کلمات زیبا، اما چنین قدرتی در آنها وجود دارد. در طول تابستان، این حلزون‌ها را خشک و بی‌حرکت پیدا می‌کردم و قبل از اینکه آنها را پشت گلدان‌های باغم بگذارم، آنها را در دستانم می‌گرفتم. من فکر می‌کنم این همان طنز زمانه ماست: ما انسان‌هایی هستیم، همه‌قدر قدرتمند و بی‌رحمانه هر چیزی را که ما نیستیم نادیده می‌گیریم، به سمت تغییرات آب و هوایی که بدن ما برای مقابله با آن کاملا مجهز نیست، لطمه می‌زند. و سپس حلزون‌هایی هستند که آسیب‌ناپذیر نیستند، اما با بردباری بیش‌تر از آنچه که ما می‌توانستیم آرزو کنیم. ادامه مطلب...