دلایل زیادی برای نگرانی در مورد توسعه سلاح های زیستی وجود دارد - حتی بدون هوش مصنوعی

این مورد آخر صرفا نظری نیست. گزارش «سوء استفاده» آنتروپیک که در اوایل این ماه منتشر شد، پنج مورد را به تفصیل شرح می‌دهد که در آن دانشمندان خارجی سعی کرده‌اند از نرده‌های محافظ کلود برای بررسی‌های «به‌دست آوردن عملکرد» فرار کنند. زمانی که دانشمندان با ژن‌های یک پاتوژن سر و کار می‌کنند تا به نحوی آن را تقویت کنند، و به عنوان مثال، آن را مسری‌تر، کشنده‌تر یا بهتر در بین پستانداران گسترش دهند، تعبیر می‌شود. آنتروپیک پاسخ‌هایی را که به دنبال آن کاربران بودند رد کرد و حساب‌هایشان را قطع کرد، حتی در حالی که اشاره کرد که انگیزه‌های آنها ممکن است شوم نبوده باشد.

چنین اطلاعاتی همچنین می تواند برای کمک به دانشمند در توسعه اقدامات متقابل همه گیر مانند واکسن ها و داروها استفاده شود. و مالش وجود دارد. مانند بسیاری از فناوری‌ها، از جمله هوش مصنوعی، مهندسی ژنتیک می‌تواند هم برای خیر و هم برای بد استفاده شود. از این رو تعبیر دیگری وجود دارد: "استفاده دوگانه". من به عنوان یک زیست شناس مولکولی تحصیل کردم و از مدت ها قبل از اینکه هوش مصنوعی در رادار همه باشد، بحث های مربوط به عملکرد را پوشش می دادم.

در تجربه من، محققانی که روی پاتوژن‌های پرخطر کار می‌کنند، تمایل دارند این دیدگاه را پیش‌بینی کنند که انتشار آن بهتر از عدم انتشار است، و اینکه ما بهتر است این کار را انجام دهیم تا بفهمیم کدام ویژگی‌های ژنتیکی موجودات زنده را به تهدیدی برای نوع بشر تبدیل می‌کند - هرگز به پیامدهای فاجعه‌بار بالقوه انتشار تصادفی یا عمدی توجه نکنید. آیا واقعا انسانیت بهتر است این کار را انجام دهد؟ من شک دارم و من بعد از خواندن آخرین کتاب آنی جاکوبسن، که آخرین بار درباره کتاب پرفروشش یعنی جنگ هسته‌ای: یک سناریو با او مصاحبه کردم، تعداد بیشتری از آنها را دارم.

کتاب جدید او، جنگ بیولوژیکی: یک سناریو، در اواخر جولای منتشر شد و از همان الگو پیروی می کند. و چون می‌دانم می‌خواستید بپرسید، بله، مطمئنم که او در مهمانی‌های کوکتل سرگرم‌کننده است. یک چیز در مورد یاکوبسن، که چندین دهه گزارش‌های سطح بالای امنیت ملی را در اختیار دارد، دسترسی بی‌نظیر او به مقامات و دانشمندان نظامی و دولتی فعلی و سابق است - افرادی که روزهای خود را با فکر تهدیدات علیه بشریت می‌گذرانند و به این فکر می‌کنند که اگر چنین اتفاقی وحشتناکی رخ دهد، دولت چگونه پاسخ می‌دهد. فراتر از مفهوم انقراض انسان، شاید بیشترین ت

جنبه وحشتناک هر دو کتاب او به محدودیت های آماده سازی و واکنش دولت ما مربوط می شود. طرح کلی آمریکا برای جنگ هسته ای یک دیوانگی کامل بود و بدون شک باقی می ماند. در مورد جنگ بیولوژیکی، هشدار اسپویلر، به نظر می رسد که ما واقعا نمی توانیم در برابر آن دفاع کنیم. (خوش آمدید.) من گفتگوی خود را برای طولانی بودن و وضوح ویرایش کردم. مایکل مکانیک: خب، آنی، حالا که هم سناریوی هسته‌ای و هم سناریوی بیولوژیکی را انجام دادی، چه چیزی بیشتر تو را در شب بیدار نگه می‌دارد؟ آنی جاکوبسن: سند وزارت دفاع که من در کتاب تجدید چاپ کردم، در مورد سلاح های m

طیف تهدید نابودی الاغ، سلاح های هسته ای را در انتهای منحنی فهرست می کند، زیرا آنها مخرب ترین هستند. اما من واقعا متعجب شدم وقتی دیدم که چگونه سلاح های بیولوژیکی در رده دوم قرار دارند. و من معتقدم که دلیل اینکه آنها بزرگترین تهدید کلی هستند، با بحثی که امروز کل جهان دارد ارتباط دارد، این است که آستانه ورود بسیار پایین است و بنابراین احتمال وقوع آن بیشتر است. برای داشتن یک سلاح هسته‌ای، باید مواد شکافت‌پذیر با درجه تسلیحات داشته باشید، و سپس باید به فکر نگهداری آن سلاح‌ها در زرادخانه باشید.

شما باید یک ICBM، یک بمب افکن B-2، یک زیردریایی مسلح به سلاح هسته ای داشته باشید. تو باید ایالت باشی! بله. یک تروریست با یک بمب کثیف، این فقط یک تهدید کاملا متفاوت است. مؤلفه‌ای که جنگ بیولوژیکی را بسیار خطرناک و بزرگ‌ترین تهدید کلی می‌کند این است که 9 کشور مجهز به سلاح هسته‌ای وظیفه این مؤلفه مهار را بر عهده دارند، اما سپس به بقیه جهان و اینکه چه کسی به [عوامل همه‌گیری بالقوه] دسترسی دارد نگاه می‌کنید… اکثر همه. بله.

و این وحشتناک می شود. اگر شما یک طراح سلاح های زیستی بودید، در یک پاتوژن به دنبال چه چیزی می گردید؟ ذهن من اینطور فکر نمی کند زیرا من یک مادر هستم و عضوی از جامعه هستم. اما اگر من یک برنامه ریز بیماری همه گیر بودم، چیزی که بیش از همه مرا می ترساند مفهوم یک عامل هوابرد و ساده لوحی مردم نسبت به این مفهوم است. من به این فکر می‌کنم که چقدر مهم است که مردم را در مورد واقعیت این که چه چیزی یک تهدید فوق‌العاده است و چه چیزی نیست، مهم است. سناریوی شما شامل رهاسازی تصادفی یک پاتوژن مسلح از یک آزمایشگاه با امنیت بالا در روسیه است.

بر اساس کارشناسانی که با آنها صحبت کردید، آیا احتمال انتشار تصادفی آن بیشتر یا کمتر از فردی است که یک سلاح زیستی را به کار می گیرد؟ انتشار تصادفی به چند دلیل به عنوان یک تهدید بسیار بزرگتر در نظر گرفته می شود. اول، من متوجه شدم که تلاش های بسیار جدی برای مقابله با اشاعه در سیا و سایر سازمان های اطلاعاتی برای ایجاد اختلال در برنامه های سلاح های زیستی وجود دارد.

این که آیا می‌خواهید شب‌ها راحت‌تر بخوابید با دانستن اینکه سیا در آنجا حضور دارد و با این چیزها مقابله می‌کند، به شما بستگی دارد، اما نمونه‌هایی از برنامه‌های تسلیحات بیولوژیکی در دست تروریست‌ها وجود دارد که تعطیل می‌شوند. چیزی که من متوجه شدم این است که تنها افرادی که به اندازه کافی دیوانه هستند که بتوانند یک سلاح بیولوژیکی را در جامعه مستقر یا رها کنند و به خوبی می دانند که این ضربه فوق العاده خواهد بود و یک بیماری همه گیر در سراسر جهان ایجاد می کند، کسی است که آرزوی مرگ دارد. بسیاری از تروریست ها در آن دسته قرار می گیرند، بنابراین بسیار ناراحت کننده است.

اما این یک گروه کوچکتر است. و سپس به همه افرادی فکر می‌کنید - دانشمندان، دولت‌های ملی، مؤسسات دانشگاهی - که در حال دستکاری پاتوژن‌ها برای ایجاد بیماری‌زایی بیشتر، برای انتقال بیشتر در این آزمایشگاه‌های BSL-3 و BSL-4 هستند [سطح ایمنی زیستی 4 بالاترین نام امنیتی است]. منظورم این است که 3600 مورد از این آزمایشگاه ها در سراسر جهان وجود دارد. 3600 سازمان تروریستی وجود ندارد که من از آنها مطلع باشم. بنابراین احتمال تصادف از نظر آماری بسیار بیشتر است.

به همین دلیل است که من سناریوی خود را با نشت آزمایشگاهی شروع می کنم و همچنین به این دلیل که قبلا اتفاق افتاده است. می توان تصور کرد که محققی در آزمایشگاه BSL-4 خود را با سرنگ می چسباند و به وحشت می افتد، انسان ها انسان هستند، و به نوعی به انکار می روند و به خانه می روند. صد در صد - و همانطور که اتفاق افتاده است. سپس شما نمونه های دیگری دارید، مانند [نیکلای] اوستینوف، که من در مورد او در یک درس تاریخی در کتاب نوشتم، خودش را به ویروس کشنده ماربورگ چسباند، که هیچ درمانی برای آن وجود ندارد، و کار دانشمند شوروی خوب را انجام داد، که به خودش گفته، و سپس در انزوا رها شد.

درهای قفل زیردریایی برای مرگ وحشتناک در اثر تب خونریزی دهنده. تصادفات رخ می دهد. من و شما هر دو در مورد خطرات تحقیقات سودمند نوشته‌ایم، مانند بازسازی گونه‌های آنفولانزای همه‌گیر که می‌توانند در میان موش‌های دریایی منتشر شوند - اگر این بیماری برطرف شد، خدا به ما کمک کند. شما در کتاب می نویسید که بعد از 11 سپتامبر بود، زمانی که شخصی در مورد سیاه زخم پست می فرستاد، زمانی که پرخطرترین تحقیق سرعت گرفت. بله، و به نظر من جالب است. در مورد سیاه زخم، شما یک "میزبان بن بست" هستید، به این معنی که اگر آن را تنفس کنید، شما را می کشد اما قابل انتقال نیست. سیاه زخم هرگز قرار نبود به یک بیماری همه گیر تبدیل شود.

قرار بود مردم وحشت را تجربه کنند. اما وقتی در مورد یک پاتوژن معلق در هوا صحبت می کنید بسیار متفاوت است. و بنابراین، با مهندسی ژنتیک [پیشرفته]، با تحقیقات عملکردی، با زیستی فعال‌شده با هوش مصنوعی، به جایی که اکنون هستیم، فوروارد کنید، و در شرایطی خواهید بود که در آن همه چیز از نظر پتانسیل همه‌گیری روی میز است. می توانید چیزها را تغییر دهید. دانشمندان در یک آزمایشگاه می‌توانند برای ایجاد پاتوژنی کار کنند که بتواند از مصونیت موجود مانند آزمایش آبله موش فرار کند یا چیزی را در هوا بسازد، مانند آزمایش‌های آنفولانزای H5N1.

ما اکنون در دنیایی کاملا متفاوت هستیم. وقتی با آن محقق آنفولانزا تماس گرفتم متعجب شدم، چقدر مغرور بود: البته باید سکانس این چیز فوق العاده مرگبار را منتشر کنید. او دو بار به آن فکر نکرد. با برخی از این افراد یک غرور وجود دارد. یک غرور یا نخبه گرایی، که در آن با افراد غیر روحانی صحبت می کنید زیرا آنها دانشمند نیستند. گویی آنها نمی توانند در مورد امنیت ملی یا سلامت عمومی تصمیم بگیرند زیرا دانشمند نیستند. من آن را فوق العاده نگران کننده می دانم.

یکی از چیزهایی که در مورد کتاب‌های سناریوی من، چه هسته‌ای و چه زیست‌شناسی، بسیار تأثیرگذار بوده است، این است که کارشناسان موضوعی در سراسر جهان داشته‌ام، افرادی که معاهدات می‌نویسند، کاردینال‌ها در واتیکان، دیپلمات‌های سازمان ملل، به من می‌گویند: «ممنونم که درک این موضوع را بسیار ساده کردید.» سادگی قدرتمند است! خوشحالم که به هوش مصنوعی اشاره کردید، زیرا اخیرا نگرانی‌های وجودی، از جمله گزارش آنتروپیک درباره افرادی که از کلود برای تسهیل کار با سلاح‌های زیستی استفاده می‌کنند، غرق شده‌ایم. کتاب شما اصلا به هوش مصنوعی نمی‌پردازد.

آیا منابع شما نگرانی‌های جدی در مورد این فناوری داشتند که باعث کاهش بیشتر نوار ایجاد پاتوژن‌های مرگبار می‌شود؟ حتی یک سوال! من تصمیم گرفتم که زیستی دارای هوش مصنوعی را در کتاب وارد نکنم زیرا می‌خواستم به خوانندگان نشان دهم که برای یک دانشمند در آزمایشگاه چقدر آسان است [حتی بدون هوش مصنوعی] فقط پاتوژن‌های مادر طبیعت را تغییر دهد و یک بیماری همه‌گیر داشته باشد که یک رویداد نزدیک به انقراض است.

اما در قدردانی ها، من در مورد مفهوم بسیار ترسناک زندگی آینه ای می نویسم که دیوید رلمن، کارشناس امنیت زیستی و مشاور رئیس جمهور برای من توضیح داد، جایی که می توانید همه انسان های روی کره زمین را خاموش کنید. من جنگ بیولوژیکی: یک سناریو، نه جنگ بیولوژیکی: بدترین سناریو را نوشتم که فکر کردن به آن بسیار دیوانه کننده است. آنچه جالب است، کارشناسان موضوعی است که از زمان انتشار کتاب با آنها صحبت کرده ام. من اخیرا توسط دکتر نیکلاس برگمن، مدیر آزمایشگاه، به آزمایشگاه BSL-4 در فورت دیتریک [در فردریک، مریلند] دعوت شدم تا با کارکنان یک پرسش و پاسخ انجام دهم.

او توضیح داد که وقتی کتاب منتشر شد، تلفن شروع به زنگ زدن کرد. از همه [کسانی که در آنجا کار می کنند] پرسیده می شد که آیا این واقعا درست است؟ ممکن است این اتفاق بیفتد؟ و سوال بعدی مردم این بود که چرا ما از این موضوع خبر نداریم؟ دکتر برگمن به من گفت: "آنی، تو قسمت آرام را با صدای بلند گفتی." و بنابراین، من فکر می‌کنم این واقعیت که تهدیدهای زیستی مبتنی بر هوش مصنوعی در آگاهی ما منفجر شده‌اند، چیز خوبی است، زیرا باعث می‌شود مردم به بخش ساکت توجه کنند. تهدید همیشه وجود داشته است، اما قرار نیست افرادی را داشته باشید که در این آزمایشگاه ها کار کنند و پرچم را بالا ببرند.

این کار آنها نیست، همانطور که برای من توضیح داده شد. کار آنها این است که روی اقدامات متقابل کار کنند. بسیاری از سؤالات آنها از من در مورد بیوگرافی فعال شده با هوش مصنوعی بود - آنها در جستجوی من بودند. این گفتگو اکنون به معنای واقعی کلمه در خواربارفروشی و همچنین در بالاترین سطوح تخصص موضوعی در حال انجام است. کتاب شما در مورد چگونگی لغو یکجانبه رئیس جمهور ریچارد نیکسون از برنامه تسلیحات زیستی ایالات متحده در آن زمان صحبت می کند. آیا کارشناسان شما معتقد بودند که ما دیگر برنامه مخفی نداریم؟ سلاح‌های بیولوژیکی غیرقانونی هستند و موضع آمریکا کاملا واضح است.

وزارت امور خارجه در دولت فعلی و دولت قبلی هر دو اظهارات اعلامی کردند که موضع آنها این است که روسیه و کره شمالی برنامه‌های غیرقانونی تسلیحات بیولوژیکی دارند و چین و ایران برنامه‌های نگران‌کننده‌ای دارند - که من آن را به عنوان یک تعبیر می‌دانم. با توجه به احتمال بازگشت یک سلاح زیستی به سازنده‌اش، واقعا به نظر می‌رسد که هر اکران عمدی باید یک بازیگر غیردولتی باشد که شاید چندان برایش مهم نباشد که زنده باشند یا بمیرند. برای ترسیم این سناریوها و درک نحوه اجرای آنها، به سناریوهای بازی جنگ بیولوژیکی پنتاگون نگاه کردم.

و همچنین در سناریوهای طبقه بندی نشده برنامه ریزان همه گیر. مقامات سابق بهداشت عمومی و افراد در سطح کابینه جمع می شوند و این تمرینات را انجام می دهند. برای یکی که در کتاب به آن اشاره کردم، به نام گلید ایکس، از یک گروه تروریستی بوم‌گردی استفاده کردند که ویروس نیپا را اصلاح ژنتیکی کرده بود تا قابل انتقال‌تر شود.

در این سناریو، موضع ایدئولوژیک اکوتروریست ها این بود که افراد زیادی زمین را خراب می کنند، پس بیایید جمعیت را خالی کنیم. به نظر می رسد که عامل فیلم ماتریکس است: "انسان ها یک ویروس هستند." برنامه ریزان بیماری همه گیر با این روایت های بسیار دراماتیک می آیند تا بازی کنند و بفهمند که این موقعیت ها چگونه رخ می دهد، و اگر بخواهید، اکثر نکات اصلی داستان من از همین جا سرچشمه می گیرد. شما همچنین برخی از جزئیات را از کووید قرض گرفته‌اید، از جمله شیوع بیماری در کشتی کروز Diamond Princess، با این تفاوت که عامل بیماری‌زای شما بسیار کشنده‌تر است. بله.

و وقتی در حال تحقیق در مورد گلید ایکس بودم، وقتی فهمیدم که دولت عمیقا نگران مهاجرت دسته جمعی است - در آن سناریو افرادی از ونزوئلا بودند که با قایق راهی پورتوریکو می شدند، حیرت زده شدم. و چه اتفاقی می‌افتد اگر نیروی دریایی ایالات متحده مجبور شود روی افراد آلوده در کشتی‌هایی که تازه وارد دریای کارائیب می‌شوند آتش گشود. تا زمانی که نمی خوانید که این سناریوهای برنامه ریزی همه گیر توسط دولت در حال فکر کردن هستند، به نظر غیرمعمول به نظر می رسد. یکی از جنبه های کلیدی کتاب شما، شکنندگی نظم اجتماعی ما در سناریوی طاعون است.

خیلی به نحوه واکنش مردم و نحوه واکنش مقامات بستگی دارد. من در حال مصاحبه با سرهنگ [بازنشسته نیروی هوایی] تام ارهارد بودم که سناریوهای بازی جنگی پنتاگون را اجرا می کرد. اینها سناریوهای فاجعه‌بار هسته‌ای و بیولوژیکی هستند که برای دفتر وزیر دفاع [از طریق] یک سازمان افسانه‌ای به نام دفتر ارزیابی شبکه انجام شده‌اند.

ارهارد به من گفت: "هیچ دفاع واقعی در برابر یک حمله بیولوژیکی در مقیاس بزرگ وجود ندارد، فقط کارهایی که می توانید برای کاهش نابودی انجام دهید." شنیدن این موضوع از کسی که این سناریوها را برای پنتاگون بر اساس درک نحوه عملکرد دولت و واکنش مردم انجام داده است، تکان دهنده است. به‌عنوان یکی از طرفداران Devo، برایم جالب بود که یاد بگیرم «تسلیم اختیار» بخشی از برنامه‌ریزی دولت ما است. آیا در مورد آن صحبت می کنید؟ من مرجع را دریافت نمی کنم گروه Devo! آنها در دهه 1980 بزرگ بودند.

فکر می کنم هنوز در اطراف است. آیا این اشاره به تفویض اختیار بود؟ بله، اما موضوع آنها واگذاری فرهنگ آمریکایی بود. من این را نمی دانستم. تفویض اختیار یک برنامه واقعی است که من از کریگ فوگیت، مدیر سابق FEMA [رئیس جمهور باراک] اوباما در مورد آن آموختم. این اتفاق در صورت وقوع یک رویداد بیولوژیکی فاجعه‌بار مانند آنچه من توضیح می‌دهم رخ می‌دهد و هرج و مرج رخ می‌دهد - که بر اساس ترس مردم از عفونت و درک این موضوع که اقدامات متقابل پزشکی کافی برای انجام دادن وجود ندارد، انتظار می‌رود. هرج و مرج منجر به شورش می شود.

رئیس‌جمهور قانون شورش را اعلام می‌کند، و در آن مرحله، از آنجایی که اوضاع واقعا از کنترل خارج می‌شود، شرط «تداوم آمادگی دولت» به شرط 1، که شدیدترین است، برداشته می‌شود. با COGCON 1 طرح تفویض اختیار آغاز می شود. این شامل مجموعه ای از افراد از پیش تعیین شده است، جدا از افراد انتخاب شده یا منصوب یا در دولت، که همه آنها می دانند که هستند و قراردادی را امضا کرده اند که به مسئولیت های خود متعهد هستند. آنها بلافاصله منطقه DC را به مقصد یک سری از پناهگاه های طبقه بندی شده در سراسر کشور ترک می کنند.

ما فقط می دانیم که آنها سایت های داغ، سایت های سرد و سایت های گرم نامیده می شوند. و آن افراد به آنجا می روند و اساسا منتظر فاجعه هستند تا بتوانند دولت را دوباره تشکیل دهند. به نظر می رسد چیزی از صفحات یک رمان دیستوپیایی کنده شده است. واقعا اینطور است. طرح طبقه بندی شده است. این نام حدود یک دهه پیش در مطبوعات به بیرون درز کرد، بنابراین مقامات FEMA تصمیم گرفتند نام را از طبقه بندی خارج کنند، و به همین دلیل است که Fugate می توانست کمی در مورد آن صحبت کند، و من توانستم اطلاعاتی را به جدول بیاورم که به تخیل شما اجازه ورود می دهد. شما یک نوع به خصوص تند و زننده و اسلحه دار را انتخاب کردید

باکتری طاعون Yersinia pestis برای سناریوی شما. چرا آن پاتوژن خاص؟ من به ویژه به طاعون علاقه مند هستم زیرا ما همه این تاریخ را داریم و می توانم از گزارش هایی که همزمان توسط بازماندگان نوشته شده اند استفاده کنم. دیدن ویرانی کامل بشریت، هزینه های اخلاقی، روشنگر بود. من به موارد زیادی در این کتاب اشاره می‌کنم تا به خوانندگان بفهمم که واقعا چه اتفاقی افتاده است: یک بیماری همه‌گیر که ۱۵۰ میلیون نفر را کشته است، تا نیمی از اروپا. ما طاعون را به عنوان یک بیماری در گذشته به دلیل آنتی بیوتیک ها تصور می کنیم.

شگفت آور است که اینجا هستیم، در عصر فناوری به قدری پیشرفته که اکنون نگران باهوش تر شدن ماشین ها از انسان هستیم، و در حال بازگشت به وضعیتی هستیم که به دلیل علم و فناوری، اقدامات متقابل پزشکی آنتی بیوتیک ها را می توان به صفر رساند. به همین دلیل طاعون را انتخاب کردم: زیرا به نظر می رسد این استعاره تاریک برای دو کاربرد متفاوت علم و فناوری است، یکی برای خوب و دیگری برای بد. درست مثل هوش مصنوعی. آیا این قطعه شما در مورد آنفولانزا بود که شخصی گفت: "خب، ما فقط ساختن چاقو را متوقف نمی کنیم زیرا چاقو می تواند مردم را بکشد؟" بله، این غرور بود

دانشمند آنفولانزای مورچه او همچنین به هواپیماها اشاره کرد. زمان زیادی از 11 سپتامبر نگذشته بود. بله! ما ساختن هواپیما را متوقف نمی کنیم! من زندگی حرفه‌ای خود را صرف فکر کردن در مورد هدف کرده‌ام، و این جزء انسانی در همه این‌ها است. وقتی فهمیدم شوروی این برنامه فوق‌العاده تاریک، شرورانه و بسیار پیشرفته طاعون را داشت - یک سلاح فوق العاده برای طاعون که در حال ساختن آن بودند - شگفت زده شدم و این 30 یا 40 سال پیش بود، جایی که مهندسی ژنتیک در مراحل اولیه بود.

من با سیا و ماموران اطلاعاتی بریتانیایی این دانشمندان فراری شوروی که به اینجا آمدند مصاحبه کردم و به این [مقامات اطلاعاتی] گفتم که چه کار می کنند، بنابراین چیزهایی شنیدیم که قصدشان این بود که همه مردم را بکشند و زیرساخت ها را دست نخورده بگذارند. شما نمی توانید آن را بسازید. شما باید کل جمعیت خود را تلقیح کنید - و شاید تا زمانی که عامل بیماری زا به شما بازگردد، این کار موثر نباشد. اتحاد جماهیر شوروی یک قلعه بر روی تپه بود. هنوز دیوار پایین نیامده بود که در حال ساختن ابر سلاح طاعون بودند.

و روس‌ها دقیقا برای آخر هفته به پاریس پرواز نکردند، بنابراین شاید این ایده وجود داشته باشد که "ما همه را با واکسن طاعون تلقیح می‌کنیم و غرب همگی می‌میرند و ما بعدا وارد راهپیمایی می‌شویم و کنترل می‌کنیم." شما همچنین به این نکته اشاره می کنید که طاعون شاید اولین سلاح زیستی بود – زمانی که یک ارتش قرن چهاردهمی به رهبری یکی از نوادگان چنگیزخان اجساد مبتلا به طاعون را بر روی دیوارهای جمهوری جنوا پرتاب کردند. بله، تاریخچه ای طولانی داشته است، و این چیزی است که برنامه ریزان بیماری همه گیر و گیمرهای جنگ پنتاگون آن را یک تهدید بسیار جدی می دانند.

طاعون ذات الریه از طریق هوا منتقل می شود و میزان مرگ و میر آن 100 درصد است. چیزهای زیادی با آن نرخ کشتار وجود ندارد. فقط ویروس هاری و طاعون. بنابراین، تلاش برای پاک کردن اقدامات متقابل پزشکی موجود آنتی‌بیوتیک‌ها از یک بیماری با نرخ مرگ و میر 100 درصدی [همانطور که شوروی انجام داد] - که تاریک است. شما حتی طاعون خود را به یک واهی تبدیل کردید - دو عامل بیماری زا در یک! فقط به این دلیل که دانشمندان شوروی این کار را در دهه 1980 انجام دادند. فکر می کنید چنین چیزهای شیطانی هنوز در روسیه وجود دارد؟ نمی توانم تصور کنم که این کار را نکنند.

همانطور که وزارت امور خارجه آن را توصیف می کند، برنامه غیرقانونی دوران شوروی در برنامه جدید روسیه جذب شد. که به شدت ناراحت کننده است. بنابراین، چه چیزی در دستور کار شما قرار دارد؟ سناریوهای وحشتناک تر؟ [می خندد.] در اعترافاتم می نویسم که نکته وحشت نیست. نکته فشار است. در تور کتاب، بسیاری از مردم [که شنیده‌اند کتاب من وحشتناک است] داشته‌ام که می‌گویند: «آن را خواندم و در واقع کمتر احساس وحشت می‌کنم». شما شروع به درک می کنید که ترس های وجودی وجود دارند که مبتنی بر نگرانی فرضی هستند، و سپس تهدیدات واقعی وجود دارد که باید از آنها آگاه باشید.

امیدوارم کتاب های من به آن قسمت از گفتگو اضافه شود.