دلیل سیاه بودن برخی از پورت های USB

مانند اکثر رنگ‌های USB، قابلیت‌های پورت را نشان می‌دهد. حداقل باید.

در اکثر موارد (نه همه)، یک پورت USB سیاه نشان دهنده اتصال USB 2.0 است که به عنوان USB Hi-Speed ​​نیز شناخته می شود، که از سرعت انتقال داده تا 480 مگابیت بر ثانیه پشتیبانی می کند. با این حال، همانطور که در مقالات قبلی ما در مورد پورت های USB نارنجی و بنفش اشاره شد، این یک استاندارد صنعتی نیست. مطمئنا این یک قرارداد رایج است، اما یک پورت USB 2.0 سیاه روی یک رایانه به این معنی نیست که پورت USB سیاه رایانه دیگری نیز USB 2.0 است.

بهترین راه برای اطلاع دقیق این است که علائم کنار پورت و اسناد سازنده را بررسی کنید. اغلب اوقات، کاوش در دفترچه راهنما تنها راه است، زیرا نمادها، نمادها یا حروف ممکن است برای شناسایی مثبت یک پورت کافی نباشند. حتی ممکن است برخی از آنها اصلا برچسبی نداشته باشند.

توجه داشته باشید که رنگ‌های پورت USB-A و معانی آنها به USB-C منتقل نمی‌شوند. در واقع، اکثر پورت های USB-C اصلا رنگی ندارند. اگر این کار را انجام دهد، احتمالا آرایشی است. پورت های USB-C دارای طیف وسیع تری از قابلیت ها هستند و کد رنگی آنها احتمالا گیج کننده خواهد بود.

اگر تأیید کرده اید که یک پورت USB-A خاص USB 2.0 است، بهتر است از آن برای لوازم جانبی روزمره استفاده کنید. درایوهای فلش اولیه، صفحه کلید و ماوس، کنترلرهای بازی سیمی، میکروفون، هدست و سایر دستگاه های مشابه را در نظر بگیرید. شما به طور کلی نمی خواهید یک پورت بسیار سریعتر را برای این لوازم جانبی هدر دهید.

جایی که پورت‌های USB 2.0 کوتاه می‌آیند، تجهیزات جانبی سخت‌تر است. یک HDD یا SSD خارجی یک مثال بارز است. کپی کردن فایل‌های ویدئویی بزرگ یا پشتیبان‌گیری از یک درایو می‌تواند به‌دلیل نرخ‌های انتقال محدود، نسبت به USB 2.0 بسیار کند باشد. اجازه ندهید برچسب "Hi-Speed" شما را فریب دهد. USB 2.0 همچنین ممکن است محدودیت‌هایی در مصرف برق داشته باشد که از عملکرد صحیح درایوهای خاص جلوگیری می‌کند. به عنوان مثال، سیگیت بیان می‌کند که درایوی مانند Wireless Plus 2TB ممکن است در برخی از اتصالات USB 2.0 شناسایی نشود، اگر ولتاژ کافی را تامین نکنند.

گفته می‌شود، بسیاری از دستگاه‌های USB 3.0 هنگام اتصال به پورت USB 2.0 به خوبی کار می‌کنند، اگرچه دستگاه به حداکثر توان خروجی USB 2.0 محدود می‌شود. معکوس نیز کار می کند. لوازم جانبی USB 2.0 می‌تواند به درگاه USB 3.0 متصل شود، اما لوازم جانبی بهتر از حالت عادی عمل نمی‌کند. بنابراین، باید پورت را با دستگاه تطبیق دهید: از درگاه‌های USB 2.0 برای دستگاه‌های کم‌سرعت و کم مصرف استفاده کنید و پورت‌های سریع‌تر یا «همیشه روشن» خود را برای مواردی که سود می‌برند رزرو کنید.

طبق قرارداد، پورت های USB سیاه سریعتر هستند. نوع سفید معمولا USB 1.x است که حداکثر سرعت آن در حالت کم سرعت 1.5 مگابیت در ثانیه و در سرعت کامل 12 مگابیت در ثانیه است. پروتکل USB 2.0 "Hi-Speed" که پورت‌های USB مشکی از آن پشتیبانی می‌کنند با سرعت 480 مگابیت در ثانیه، 40 برابر سریع‌تر می‌شوند.

البته همه اینها هنوز به انتخاب سازنده خلاصه می شود. اکثر رنگ‌های پورت USB که با آن‌ها مواجه می‌شوید با قابلیت‌های استاندارد فهرست‌شده آنلاین مطابقت دارند، اما نه همه. برخی از رایانه‌های شخصی و مادربردها از یک رنگ برای همه پورت‌های USB خود استفاده می‌کنند، حتی اگر از پروتکل‌های متفاوتی پشتیبانی کنند. بدون هیچ گونه استاندارد تعیین شده ای، تولیدکنندگان می توانند از هر رنگی که می خواهند استفاده کنند و بر اساس آن برچسب بزنند، یا اصلا استفاده نکنند. خوشبختانه، بیشتر به موارد رایج پایبند هستند.

اگر مطمئن نیستید، بهتر است به منبع مراجعه کنید. آن دفترچه راهنمای خسته کننده را بیرون بیاورید یا وب سایت سازنده را بررسی کنید. پورت‌های USB سیاه و سفید (یا آنهایی که رنگ‌های دیگر دارند) نباید قابلیت‌های یکسانی داشته باشند، اما "نباید" تضمینی نیست.