دلیل شیفتگی پایدار عمومی به الیزابت هلمز چیست؟

سینمای فانوس دریایی در دوبلین، یک ماه کامل قبل از اکران ایرلندی این فیلم، چندین اکران فیلم You Can See Everything را به فروش رسانده است. سینماهای بریتانیا از تقاضای "مجبور" برای این فیلم خبر می دهند که هفته گذشته در ایالات متحده به سینماهای پرفروش اکران شد و بیشترین فروش آخر هفته افتتاحیه یک مستند در 22 سال گذشته را داشت. نقدها برای فیلم درخشان بوده است، اما هنوز برای هر مستندی غیرعادی است که به این نوع استقبال دست یابد، به خصوص مستندی که سه ساعت طول می کشد. به نظر می رسد که جهان از الیزابت هلمز، موضوع فیلم، سیر نمی شود.

اما چرا داستان او تا این حد قانع کننده ثابت شده است؟

اگر داستان هولمز را نمی‌دانید، دلیلش کمبود آثار فرهنگی محبوب نیست. کتاب «خون بد» جان کریرو در سال 2018 این رسوایی را مورد توجه جهانیان قرار داد و 100 هفته در فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز ماند. سپس یک مجموعه تلویزیونی پر ستاره نیز وجود داشت که توسط یک پادکست به همان اندازه محبوب، هر دو به نام The Dropout، و یک مستند HBO نیز تولید شد.

هر کدام از اینها داستان این است که چگونه هولمز برای ساختن امپراتوری دره سیلیکون با حمایت افرادی مانند هنری کیسینجر و جورج شولتز دانشگاه را رها کرد. شرکت او یک اختراع آزمایش خون را به بازار عرضه کرد و به کار برد که، معلوم شد، آنچه را که او می‌گفت، انجام نمی‌دهد. هولمز که زمانی دوست داشتنی خوش‌بینی فناوری در دهه 2010 بود، جلد مجلات زیبا و با دارایی خالص 4.5 میلیارد دلاری، اکنون زندانی در یک زندان زنان با حداقل امنیت در برایان، تگزاس است و به دلیل چندین فقره کلاهبرداری به دلیل فریب سرمایه‌گذاران به 11 سال حبس محکوم شده است (حکم متعاقبا کاهش یافت).

پس چه چیزی در مورد او وجود دارد که مردم آن را قانع کننده می دانند؟ این به سادگی می تواند جذابیت بیمارگونه ای باشد که ما با تماشای سقوط فردی از چنین پایه بلندی تجربه می کنیم. یا شاید چیزی رضایت‌بخش در مواجهه یک رئیس با حضورشان وجود داشته باشد. غالبا می توان احساس کرد که عدالت، چه از نوع جنایی و چه شاعرانه، در سیلیکون ولی دسترسی محدودی دارد.

هولمز از همان نسل است – در واقع هم سن و سالی است – با مارک زاکربرگ که ترک دانشگاه را ترک کرده است، که توانسته یک دهه رسوایی ها و جلسات کنگره را پشت سر بگذارد، اما در نهایت حتی ثروتمندتر، قدرتمندتر و صاحب قلعه های بیشتری از همیشه شده است.

پایه هولمز بالاتر از بقیه نسل او بود. قول او بلندتر بود، اینکه یک قطره خون برای تشخیص بیماری کافی است. نام تجاری شخصی او هودی و مک بوک برادر فناوری با یک ایده نبود. این مینیمالیسم زاهدانه و یقه یقه اسکی نابغه با دید بود. او استیو جابز بود، اما جوان. و فتوژنیک.

آنچه الیزابت هلمز و جنجال راه نمک در مورد داستان ها به ما می گویند

و پایه خاص او جنسیت بود. او رئیس‌ترین دختر دوران دختربوس‌ها بود، که در نگاهی به گذشته، انتظارات از زنان بیشتر از فرصت‌های واقعی بود.

من در آن دوره روی بسیاری از استارت‌آپ‌ها کار کردم و افرادی که پیشرفت کردند معمولا کسانی نبودند که بهترین ایده‌ها را داشتند، بلکه کسانی بودند که نوعی خودباوری تزلزل ناپذیر داشتند که می‌توانست سرمایه‌گذاران را متقاعد کند که دریافت‌کنندگان ارزشمندی از بودجه هستند. آنها کسانی بودند که می‌توانستند به آنها گفته شود که اشتباه می‌کنند یا اشتباه می‌کنند، به‌عنوان دلیلی بر این که در مسیر درستی قرار گرفته‌اند، که چیزی را که به روش‌های قدیمی می‌چسبد «اختلال» می‌کنند، تلقی می‌کنند.

آنها کسانی بودند که برچسب‌های لپ‌تاپ روی آن‌ها حک شده بود: «افرادی که آنقدر دیوانه هستند که فکر می‌کنند می‌توانند دنیا را تغییر دهند، همان‌هایی هستند که این کار را می‌کنند». و به هر دلیلی، آنها اکثرا مرد بودند (هنوز هم هستند؛ حتی امروز 84 درصد از پول سرمایه گذاری خطرپذیر به تیم های تماما مرد می رسد).

به نظر می رسد الیزابت هلمز نوعی اعتماد به نفس کور و تقریبا غیر طبیعی داشته است. خون بد مملو از داستان‌های افرادی است که او را می‌شناختند و عدم نفوذ او به حقایق یا توصیه‌هایی را به یاد می‌آورند که با دید او در تضاد است.

شاید این نوع خودباوری افراطی همان چیزی است که به او اجازه می‌دهد از دستان انتقاد، تحقیر و شک بیرون بیاید که باعث می‌شد فرد خودآگاه‌تر دچار تزلزل شود و تیغه‌هایش برای زنان تیزتر به نظر برسد.

کتی شریدان: برادران فناوری از بازگشت انرژی مردانه به محل کار استقبال می کنند. برای من خبری است که همیشه از بین رفته است

این خودباوری کور احتمالا همان چیزی است که منجر به سقوط او شد. نادیده گرفتن افراد شک و تردید یک چیز است، اما نادیده گرفتن کارشناسانی که به شما می گویند ایده شما علمی غیرممکن است، یا کلاهبرداری با سیم غیرقانونی است، کاملا چیز دیگری است.

من معتقدم که در اینجا نیز چیزی نهفته است که او را - یا حداقل شخصیت او - را بسیار جذاب می کند. حتی پس از فاش شدن همه چیز، او همان حالت سرپیچی را حفظ کرد و در سال 2023 به نیویورک تایمز گفت که هنوز در حال کار بر روی اختراعات مراقبت های بهداشتی است و نام فرزندش را که در طی مراحل قانونی به دنیا آمده بود، Invicta به معنای شکست ناپذیر نامید.

حتی این نقص تراژیک شکسپیر و سقوط ناشی از آن به نظر می رسد که منجر به هیچ تجلی نشده است. در عوض، تریلر فیلم جدید او را، تنها چند هفته قبل از گزارش به زندان، به تصویر می‌کشد، در حالی که لبخند می‌زند که انگار در کهربا آویزان است، از قضاوت ما، حقایق و واقعیت‌ها نفوذناپذیر است، اما همچنان از ما التماس می‌کند که به او اعتماد کنیم.

با این وجود، همانطور که در اوج خود می گفتیم، او اصرار داشت.