دموکرات ها باید گره ایرانی ترامپ را بگشایند

عبدالالسید، نامزد دموکرات مجلس سنای میشیگان، در آخرین ویدئوی کمپین خود، بیرون یک پمپ بنزین می ایستد، به قیمت بنزین و گازوئیل اشاره می کند و "جنگ احمقانه ای را که نباید در آن بجنگیم" سرزنش می کند.

رقیب جمهوری خواه او، نماینده سابق مایک راجرز، از این حکم خودداری می کند. اما راجرز، که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا او را تایید کرده است، دو ماه پس از مخالفت با اقدامات مخالف برای لغو اختیارات جنگی رئیس جمهور، می گوید که جنگ باید «به سرعت پایان یابد».

در آیووا، اشلی هینسون، نامزد سنا مورد حمایت ترامپ نیز خواهان "پایان موفقیت آمیز و فوری" است. بنابراین نامزدهای سنا در هر دو حزب اکنون می‌گویند که خواهان پایان جنگ هستند، صدایی به ظاهر متحد کننده در مورد ایران.

اما آنها در مورد صلح، که دموکرات ها در صورت پیروزی در مجلس نمایندگان در ماه نوامبر، و شاید حتی سنا، اگر موج آبی بیشتر شبیه سونامی باشد، به شکل گیری آن کمک خواهند کرد، اختلاف نظر دارند. حل و فصل جدید ایران که در واقع دوام داشته باشد باید به دو سوال پاسخ دهد.

تهران از وی خواهد پرسید که آیا واشنگتن پس از انتخابات بعدی به آن احترام خواهد گذاشت یا خیر. معتبرترین پاسخ به آن توافقی است که هر دو طرف در کنگره از آن حمایت می کنند. واشنگتن خواهد پرسید که آیا تهران حتی به آن احترام خواهد گذاشت یا خیر. این پاسخ باید شرایطی باشد که بازرسان می توانند تأیید کنند.

تاریخ اخیر چندان دلگرم کننده نیست. توافق هسته ای 2015 کنگره را بدون حتی یک رای جمهوری خواهان پاک کرد و ترامپ در می 2018 ایالات متحده را خارج کرد. یادداشت ژوئن خود او با تهران در عرض سه هفته مرده اعلام شد.

برای دموکرات‌ها، پاسخ به اولین مورد به معنای پذیرش برخی از ایرادات ترامپ به آخرین توافق است تا احتمال اینکه رهبر جمهوری‌خواه آینده آن را دوباره به سطل زباله بیاندازد، به حداقل برسد. پاسخ دوم به معنای تبدیل اصول بیان شده آنها به اصطلاحات مشخص است.

در مورد اهداف، دموکرات‌ها بیش از آنچه که لفاظی‌های آنها نشان می‌دهد به ترامپ نزدیک‌تر هستند.

گرگوری میکس، نماینده ارشد دموکرات در کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا، جنگ را به دلیل دست نخورده ماندن برنامه های موشکی و موشکی بالستیک ایران و کاهش اهرم فشار آن بر هرمز مقصر دانست و از دیپلماسی چندجانبه برای بازگشایی تنگه خواست.

میکس گفت: با وجود تمام هزینه ها، هیچ یک از اهداف اعلام شده دولت در قبال ایران محقق نشده است.

سناتور تیم کین، سناتور ویرجینیا، یادداشت ژوئن ترامپ را بیش از حد سخاوتمندانه خواند و گفت که اگر گزارشات مربوط به شرایط آن دقیق باشد، واشنگتن نسبت به سال 2015 "خیلی بیشتر برای به دست آوردن چیزهای کمتر داده است".

از سوی دیگر، سناتور کریس مورفی از کانکتیکات ترجیح می دهد که منتظر شرایط بهتری نباشد. او در سخنانی در ماه اوت گفت: «من اساسا از هر توافقی در این مرحله برای پایان دادن به این جنگ حمایت می‌کنم» و اذعان داشت که ایران اساسا اعلام پیروزی خواهد کرد.

مجلس نمایندگان از اوایل ژوئن سه قطعنامه قدرت های جنگی را تصویب کرده است که آخرین آن در 15 سپتامبر با 220 رأی موافق در مقابل 204 رأی، با هفت جمهوری خواه تصویب شده است. در 24 سپتامبر، سنا اقدام ژوئیه را رد کرد، 49-50.

مصوبه ژوئن هر دو مجلس را به تصویب رساند، اما دولت‌های دو حزب مدت‌ها استدلال کرده‌اند که چنین قطعنامه‌هایی نمی‌توانند رئیس‌جمهور را مقید کنند و جنگ ظرف چند هفته از سر گرفته شد.

یک مجلس دموکرات نمی تواند به تنهایی مانع از توافق شود. اما این امر می تواند به بازنگری که قانون 2015 برای هر توافق هسته ای با ایران نیاز دارد کمک کند.

ترامپ در 22 سپتامبر در سازمان ملل گفت که ایران در حال توقف است تا ببیند در انتخابات میان دوره ای چگونه عمل می کنم و پیش بینی کرد که بلافاصله پس از آن توافقی منعقد خواهد شد.

بر اساس ساعت بررسی 30 روزه قانون، این زمان بندی بررسی را به کنگره جمهوری خواه در حال خروج واگذار می کند. معلوم نیست چه راهی را انتخاب می کنند.

اما دموکرات ها باید برای هر دو احتمال آماده شوند. زیرا حتی اگر جنگ تحت فشار جمهوریخواهان کنگره به پایان برسد، آنها احتمالا دست بزرگی در شکل دادن به آنچه در آینده در مورد ایران در زمان ترامپ رخ خواهد داد، خواهند داشت.

رویترز در 24 سپتامبر گزارش داد که مذاکره کنندگان در حال بررسی یک تجارت هستند - ایران هرمز را بازگشایی می کند، واشنگتن محاصره خود را لغو می کند - بدون اینکه مشخص شود چه کسی اول حرکت می کند، هیچ یک از طرفین مایل به قربانی کردن اهرم فشار نیستند یا به نظر می رسد که دست آنها مجبور به حرکت شده است.

منابع منطقه ای به آژانس گفتند که تهران مایل است تقاضای خود برای هزینه های ترانزیت را به جای کنار گذاشتن آن به یک ضمیمه جانبی تبدیل کند، اگرچه شورای سازمان بین المللی دریانوردی در ماه ژوئیه گفت که عبور و مرور باید بدون عوارض باقی بماند.

دنیس راس، مذاکره کننده سابق ایالات متحده گفت که محاصره ایران را خفه می کند. میکس محاصره نظامی را «اقدامات جنگی» نامیده است. یک مجلس دموکرات که برای پایان دادن به «خصومت‌ها» فشار می‌آورد، باید تصمیم بگیرد که آیا این شامل اهرمی است که تهران بیشتر می‌خواهد حذف شود یا خیر.

تفاهم نامه ژوئن نشان می دهد که ابهام چقدر می تواند هزینه داشته باشد. این کشور قول داد که عبور و مرور رایگان «فقط به مدت 60 روز» انجام شود و اداره آینده این تنگه را با مشورت عمان و سایر کشورهای خلیج فارس به ایران واگذار کرد.

با برداشت مورفی، تهران معتقد بود که کنترل تنگه به ​​آن واگذار شده است. طرف آمریکایی فکر می کرد که چنین چیزی را قبول نکرده است.

قطعنامه سپتامبر دموکرات ها شامل یک استثنا صریح برای دفاع از ایالات متحده، متحد یا شریک خود در برابر حمله قریب الوقوع است، مشروط به محدودیت 60 روزه قطعنامه اختیارات جنگ. این به رئیس جمهور آزادی عمل می دهد تا زمانی که یک موقعیت اضطراری ایجاب می کند، به صورت نظامی پاسخ دهد.

کاخ سفید در مخالفت با اقدام ژوئیه گفت که رئیس جمهور برای پیگیری "دیپلماسی با حمایت بازدارندگی معتبر" به انعطاف پذیری نیاز دارد.

با این حال، مشخص نیست که آیا قطعنامه دموکرات‌ها یک نفتکش خنثی را که مورد آتش قرار می‌گیرد پوشش می‌دهد یا خیر.

حل پرونده هسته ای نیز نسبت به سال 2015 دشوارتر است. گزارش 1 سپتامبر آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) آنچه را که اساسا خاموشی است، توصیف می کند.

از ژوئن تاکنون به هیچ تاسیسات هسته ای اعلام شده ایران دسترسی نداشته است. بیش از یک سال است که روی ذخایری که تا قبل از حملات سال گذشته تقریبا 440 کیلوگرم اورانیوم 60 درصد غنی شده بود، دیده نشد. حتی مکان دقیق چهارمین کارخانه غنی سازی اعلام شده نیز وجود ندارد.

هر چه کسی از نحوه خروج ترامپ از توافق 2015 بگوید، ایرادات او به آن - بندهای غروب آفتاب، بازرسی‌های ضعیف و هیچ چیز در مورد موشک‌ها - اکنون به شکلی توجیه‌کننده‌تر خوانده می‌شود.

این قیمت غیرعادی دوام است. کسب آرای جمهوریخواهان ممکن است به معنای حمایت دموکرات‌ها از توافقی باشد که توسط رئیس‌جمهوری مورد مذاکره قرار گرفته است که آنها علیه جنگش مبارزه کرده‌اند، در صورتی که مفاد آن از موانع خارج شود.

توافق رئیس جمهور دموکرات آینده به همین دلیل به آرای جمهوری خواهان نیاز دارد.

بنابراین آزمون این نیست که آیا دموکرات‌ها می‌خواهند جنگ پایان یابد یا خیر، که پاسخی واضح دارد و بسیاری از جمهوری‌خواهان نیز پاسخی مشابه دارند.

این چیزی است که آنها نام خود را روی آن خواهند گذاشت. مانند دسترسی بازرسان، ترتیبی که کمک‌ها به دنبال اقدامات ایران انجام می‌شود و در چه زمینه‌هایی، قدرت نظامی که در صورت حمله به کشتی‌رانی باقی می‌ماند، و اینکه آیا نتیجه آن یک یادداشت است یا توافقی است که کنگره بررسی می‌کند.

زمانی که دموکرات ها بتوانند این موارد را مشخص کنند، گره ای که ترامپ گره خورده است، می تواند حتی اندکی از بین برود. در غیر این صورت، دموکرات ها تنها به خاطر به ارث بردن و مالکیت گره ترامپ در استدلال علیه جنگ ترامپ پیروز خواهند شد.