دموکرات ها با رأی دهندگان مذهبی به دستاوردهای تکان دهنده ای دست یافتند - اما نه در همه جا

رای دهندگان در روز انتخابات به محل رای گیری در مرکز کلیسای سنت پاتریک در وایت لیک، میشیگان می آیند تا رای خود را به صندوق بیندازند. | امیلی الکونین/ بلومبرگ از طریق گتی ایماژ

یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های انتخابات میان‌دوره‌ای هفته گذشته، گروه جدیدی از سیاستمداران مذهبی بود که آن‌ها به کنگره فرستادند - بسیاری از آنها بخشی از موجی از مسیحیان با گرایش دموکرات بودند.

یکی دیگر از ویژگی های قابل توجه تغییر چشمگیر در میان بسیاری از رای دهندگان مذهبی بود.

برای سال‌ها، به نظر می‌رسید که سیاست آمریکا در مسیری حزبی گیر کرده است، رای‌دهندگان دارای هویت مذهبی محکم‌تر به سمت راست و غیر مذهبی‌ها به سمت چپ حرکت می‌کنند. البته چند استثنا وجود دارد - رای دهندگان یهودی، کاتولیک های لاتین تبار، و پروتستان های سیاهپوست، که به طور قاطعانه دموکرات باقی مانده اند - اما جزر و مد گسترده تر به وضوح یک طرف جریان داشته است.

خوراکی های کلیدی

سونامی آبی امسال رای دهندگان را به سمت چپ برد. همچنین روندهای رای گیری در رای دهندگان مذهبی آمریکا را با مشکل مواجه کرد.

پس از اینکه دونالد ترامپ در سال 2024 رای خود را با اختلاف دو رقمی به دست آورد، کاتولیک ها به شدت به سمت چپ گرایش پیدا کردند.

رای دهندگان یهودی هنوز به شدت دموکرات بودند، اگرچه نشانه های واضحی از حمایت کمتر نسبت به دوره های انتخاباتی قبلی وجود دارد.

گروه‌های مذهبی دیگر، از جمله پروتستان‌ها و مسلمانان، در ائتلاف دموکرات‌های متنوع مشارکت داشتند - در حالی که انجیلی‌ها به نظر می‌رسیدند که مشتاق کمتری برای حضور در این ائتلاف بودند.

رای سال 2026، برای اولین بار پس از مدتی، این تصویر را کمتر قطعی می کند. بر اساس نظرسنجی‌های خروج، داده‌های سطح شهرستان و برخی تحلیل‌های پس از انتخابات، ما در حال حاضر نشانه‌های جالب توجهی از تغییر داریم. داده ها هنوز زود و ناقص است، اما به نظر می رسد که رای دهندگان کاتولیک در سراسر کشور به سمت چپ حرکت کردند، مسیحیان انجیلی در خانه ماندند، و برخی از رای دهندگان یهودی علیه لفاظی های ضد اسرائیلی کاوش کردند و به سمت راست حرکت کردند. و در یوتا، تفاوت‌های نسلی، به‌ویژه در میان مورمون‌ها، ممکن است شروع به تغییر ساختار سیاسی یک ایالت محافظه‌کار کند.

هشدارهایی وجود دارد: انتخابات موجی، به‌ویژه زمانی که نسبت تاریخی سونامی دموکرات‌ها در هفته گذشته باشد، می‌تواند این تغییرات را مبهم و مبهم کند. وقتی همه در یک جهت حرکت می کنند، تشخیص داستان های خاص می تواند دشوار باشد. و در رابطه با مذهب، مانند هر ویژگی واحدی برای رأی‌دهندگان، می‌توان فهمید که چقدر ایمان و هویت مذهبی بر انتخاب رأی تأثیر گذاشته است، برخلاف کار در ترکیب با نژاد، طبقه و نگرانی‌ها در مورد مسائلی مانند استطاعت مالی و مهاجرت.

و داده های بهتر هنوز در راه است. استاندارد طلایی مطالعات تایید شده با فهرست رای دهندگان، مانند مرکز تحقیقاتی پیو، تا سال آینده در دسترس نخواهد بود.

با این حال، ترکیبی از عوامل، امکان جدیدی را برای سیاست ما نشان می‌دهد: اینکه رای دهندگان مذهبی از همه مذاهب نیز می‌توانند به عنوان رأی دهندگان متحرک عمل کنند، اتحادهای قدیمی را مانند جناح راست مذهبی بر هم بزنند، و نشانه‌ای از ائتلاف‌های برنده جدید را ارائه دهند، همانطور که به نظر می‌رسد کاتولیک‌ها و مسیحیان اصلی پروتستان برای دموکرات‌ها انجام داده‌اند.

بزرگترین تغییر: رای دهندگان کاتولیک علیه جمهوری خواهان تاب زدند

کاتولیک ها نقش ویژه ای در سیاست آمریکا دارند. آنها بخش اعظم قرن گذشته را به عنوان یک بلوک دموکرات مستحکم سپری کردند و در دهه 1960 زمانی که جان اف کندی، اولین رئیس جمهور کاتولیک، حدود 80 درصد از آرای آنها را به دست آورد، به اوج خود رسیدند. از آن زمان به‌دلیل جذب مهاجران کاتولیک اروپایی سابق، افزایش کنش‌گری محافظه‌کاران بر سر سقط جنین و مسائل اجتماعی، و ظهور جناح راست مذهبی، به تدریج جمهوری‌خواه‌تر شدند.

در دو دهه گذشته، کاتولیک‌ها تمایل داشتند دیدگاه‌های رای‌دهندگان آمریکایی را که به طور مساوی در انتخابات ریاست‌جمهوری 2012، 2016 و 2020 تقسیم شدند، منعکس کنند. اما این در سال 2024 تغییر کرد. در نظرسنجی‌ها و نظرسنجی‌های مختلف، کاتولیک‌ها قاطعانه به سمت راست تغییر کردند: بر اساس نظرسنجی‌های خروج 59-39 از ترامپ حمایت کردند، و به گفته مرکز تحقیقات پیو، 55-43.

اکنون، در سالی که ترامپ و جمهوری‌خواهان بارها با پاپ لئو چهاردهم و اسقف‌هایش درگیر شدند - بر سر جنگ ایران، اخراج‌های دسته جمعی و سیاست مهاجرت - رای‌دهندگان کاتولیک دوباره به یک کارت وحشی تبدیل شدند.

امسال، طبق نظرسنجی‌های خروجی، آنها به سمت چپ حرکت کردند و حاشیه آن بیش از 20 امتیاز تغییر کرد. دموکرات ها این بار با اختلاف 50 بر 49 رای کاتولیک ها را به دست آوردند. به عنوان یک زیرگروه، کاتولیک ها را با رای دهندگان آسیایی، لاتین تبارها، رای دهندگان شهری و حومه شهر، ژنرال Z و هزاره ها به عنوان برترین گروه هایی که امسال به سمت چپ حرکت کردند، قرار دادند.

مشاهده لینک

برآوردهای دیگر محقق دین و سیاست، رایان برگ، تغییرات قابل توجهی را در میان کاتولیک‌های سفیدپوست نشان می‌دهد که حدود 9 امتیاز به سمت دموکرات‌ها تغییر می‌کند، حتی اگر اکثریت آنها همچنان به نامزدهای جمهوری‌خواه کنگره رأی دهند. در تگزاس، تجزیه و تحلیل او نشان داد که مناطقی که سهم بیشتری از کاتولیک های لاتین تبار دارند، به احتمال زیاد از نامزد پیروز دموکرات سنا، جیمز تالاریکو حمایت می کنند.

نتایج در اکثر مناطق خانه کاتولیک حتی چشمگیرتر بود. از 12 ناحیه با بیشترین سهم کاتولیک ها، میانگین نوسان در آرا حدود 15 امتیاز بود و دموکرات ها هشت کرسی از این کرسی ها را به دست آوردند و در هر 12 کرسی به دست آوردند.

کاتولیک‌ها اساسا مانند رأی‌دهندگان متوسط ​​عمل می‌کنند - در همان جهتی که رای کلی مردم در نوسان هستند. این امر شناسایی محرک‌های منحصربه‌فردی را که باعث شده کاتولیک‌ها علیه جمهوری‌خواهان حرکت کنند، دشوارتر می‌کند: دعوای ترامپ با رهبران کاتولیک، فقدان یک جنبش بسیج شده ضد سقط جنین در سال جاری، یا نگرانی‌های مربوط به مقرون‌به‌صرفه بودن که همه رای‌دهندگان را برانگیخت.

یکی از استثناهای قابل توجه در اینجا، کاتولیک های لاتین تبار هستند، که تمایل دارند دموکرات ترین رای دهندگان کاتولیک باشند، و بیشتر مخالف سیاست های مهاجرت و اخراج ترامپ در این چرخه هستند. تصادفی نیست که آنها در جنوب غربی متمرکز شده اند، از جمله آن بخش هایی از تگزاس که به دلیل استرس اقتصادی و عصبانیت از اجرای مهاجرت به سمت تالاریکو و نامزد دموکرات فرمانداری جینا هینوجوسا متمایل شدند.

آیا همه اینها حاکی از ظهور یک رای نوسانی جدید کاتولیک است؟ به طور بالقوه - همراه با کاهش سیاست سقط جنین در ایالات متحده و واتیکان فعال تر. برای اولین بار، کلیسا یک پاپ آمریکایی دارد، کسی که از درگیر شدن با امور جاری و فشار بیشتر بر آموزه‌های اجتماعی کاتولیک (که بیشتر با دیدگاه‌های حزب دموکرات درباره جامعه و اقتصاد همسو است) هراسی ندارد. این می تواند پیامدهای معنی داری در سال 2028 داشته باشد.

اگرچه هنوز بسیار آبی است، برخی از رای دهندگان یهودی از دموکرات ها جدا شدند

یهودیان آمریکایی، اگرچه تنها حدود 2 درصد از جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند، امسال به کانون توجه سیاسی عظیمی تبدیل شدند - تا حد زیادی به دلیل مرکزیت آنها در ائتلاف های دموکرات (همراه با سیاهپوستان آمریکایی، آنها از وفادارترین رأی دهندگان دموکرات هستند) و به این دلیل که اسرائیل به نقطه عطفی در سیاست آمریکا تبدیل شد.

از آنجایی که دموکرات‌ها در دو سال گذشته تغییر چشمگیری در نحوه صحبت‌شان درباره اسرائیل و آیپک ایجاد کردند، با انتقادات آشکار از اقدامات دولت اسرائیل، برخی از دموکرات‌های یهودی و جمهوری‌خواهان با اتهامات یهودستیزی پاسخ دادند - و برخی جمهوری‌خواهان شروع به گرایش به اسلام‌هراسی آشکار کردند، به‌ویژه در میشیگان. به نوبه خود، جمهوری‌خواهان پیش‌بینی‌های جسورانه‌ای داشتند مبنی بر اینکه دموکرات‌ها امسال شاهد کاهش شدید حمایت خواهند بود، به‌ویژه در میشیگان (با یک نامزد ضد اسرائیلی در سنا) و نیویورک، جایی که روی رأی‌دهندگان یهودی حساب می‌کردند تا به حزبی که بیشتر طرفدار اسرائیل است، برسند.

در پایان، هیچ خروج دسته جمعی از رای دهندگان یهودی وجود نداشت - اما نظرسنجی های خروجی تغییر جزئی را به سمت حزب جمهوری خواه در سال جاری گزارش کردند: 68-31 در مقایسه با 78-22 در سال 2024. سایر نظرسنجی های پس از انتخابات نیز پویایی مشابهی را نشان می دهند. (اعداد می توانند متفاوت باشند، تا حدی به این دلیل که نظرسنجی های مختلف از معیارهای متفاوتی برای اندازه گیری حمایت و هویت یهودیان استفاده می کنند، و همچنین به این دلیل که نظرسنجی های خروج می تواند نادقیق باشد.) برای مثال، نظرسنجی موسسه رای دهندگان یهودی از گروه Mellman نشان می دهد که در حالی که دموکرات ها همچنان برتری بزرگ و 44 امتیازی را در پایان آن روز داشتند (69 درصد در پایان آن روز، 29 درصد، 29 درصد پیش از آن روز، 29 درصد پیش از آن روز، 29 درصد پیش از آن روز، 29 درصد)

P) که کمتر از حاشیه در سال 2024 و نزدیک به 20 امتیاز کمتر از حاشیه آنها در موج آبی سال 2018 بود. با توجه به مقیاس سونامی امسال، این یک ناهنجاری است.

حتی دوست‌دارترین نظرسنجی دموکرات‌ها، از GBAO Strategies، نوعی سیگنال به سمت راست، هرچند افق طولانی‌تری داشت: این نظرسنجی تقریبا سطوح حمایت دموکرات‌ها را در میان رأی‌دهندگان یهودی در سال جاری مانند سال 2024 نشان داد - اما هر دو این ارقام، حدود 70 درصد، کمتر از حمایت دموکرات‌های یهودی در سال 2022 هستند (27 درصد) (27 درصد) .

این تغییر دوری از دموکرات‌ها به‌ویژه در میشیگان چشمگیر به نظر می‌رسید، جایی که The Forward هفته گذشته نیز اشاره کرد که عبدالالسید، نامزد پیروز دموکرات در سنا، عملکرد کمتری نسبت به سایر نامزدهای دموکرات در حوزه‌هایی با جمعیت زیاد یهودی داشت. در بخش دیگری از داده ها، یک نظرسنجی خروج از میشیگان از پروژه NORC-Civic Health and Elections، نتیجه چشمگیرتر، البته با حجم نمونه کوچک حدود 100 نفر، وجود داشت: مایک راجرز، نامزد جمهوریخواه سنا، اکثریت رأی دهندگان یهودی، 52-47 را به دست آورد، نتیجه ای بسیار بدتر از نامزدهای دموکرات مجلس نمایندگان.

جمعیت شناسی با بیش از 30 امتیاز. اگرچه کوچک است، اما به شواهد دیگری از عملکرد ضعیف دموکرات ها با رأی دهندگان یهودی در رقابت های سنا می افزاید.

رای دهندگان یهودی در نظرسنجی ها در مورد دیدگاه های خود سیگنال هایی ارسال می کنند که باید هر دو طرف را در جریان قرار دهد. یک چهارم یهودیان جمهوری خواه در نظرسنجی گروه Mellman گزارش دادند که نگران هستند حزب آنها "بیش از حد لفاظی های یهودی ستیزانه در حزب را می پذیرد" در حالی که یک سوم گفتند که "بیش از حد به خانه ای برای ناسیونالیست های سفید پوست و راست افراطی تبدیل شده است."

بیش از یک سوم دموکرات‌های یهودی نیز به همین ترتیب گفتند که نگران این هستند که حزب «بیش از حد لفاظی‌های یهودی‌ستیزانه در حزب را بپذیرد»، در حالی که یک چهارم فکر می‌کنند این حزب «بیش از حد به خانه سوسیالیست‌ها و چپ‌های افراطی تبدیل می‌شود». با توجه به اینکه پایگاه یهودیان دموکرات چقدر بزرگتر از جمهوری خواهان است و چقدر برای پیروزی در ائتلاف ها در میدان های نبرد محوری است، این نگرانی ها خطر انتخاباتی بزرگتری برای دموکرات ها به همراه دارد، به ویژه اگر چپ ضد اسرائیل به یک جناح بزرگتر و پر سر و صداتر حزب تبدیل شود.

پروتستان ها و انجیلی ها حمایت ضعیف تری از جمهوری خواهان را نشان دادند

وقتی صحبت از مسیحیان انجیلی به میان می‌آید، داده‌ها نشان می‌دهد که تغییر متفاوتی در رای‌دهندگان رخ داده است.

آنها با توجه به حمایت قوی و پایدار آنها از حزب جمهوری خواه در 50 سال گذشته، شاید مهم ترین یا حداقل تأثیرگذارترین گروه مذهبی در سیاست آمریکا باشند. این وفاداری به آنها نفوذ فوق‌العاده‌ای در سیاست‌های حزبی داده است، در حالی که به‌نظر می‌رسد ترامپ، به‌ویژه، توانایی منحصربه‌فردی در حذف این رأی‌دهندگان در طول انتخابات ریاست‌جمهوری داشته است. و حداقل در انتخابات امسال، این سطح از حمایت از جمهوری‌خواهان کاهش نیافته است: آنها با 82-16 از جمهوری‌خواهان حمایت کردند، مطابق با حمایت آنها از ترامپ در سال 2024.

کاری که آنها در سال 2026 انجام ندادند این بود که ظاهر شدند.

نظرسنجی‌های خروجی نشان می‌دهد که آن‌ها در مقایسه با سال 2026، سهم کمتری از رای‌دهندگان را تشکیل می‌دهند. این نشان می‌دهد که ترکیبی از مشارکت کمتر و اشتیاق کمتر ممکن است به ضرر جمهوری‌خواهان کمک کرده باشد - حتی اگر کسانی که رای داده‌اند همچنان جمهوری‌خواه باقی بمانند.

با این حال، نتایج ملی یک روند قابل توجه دیگر را که برج، محقق دینی، از 10 ناحیه کنگره با بیشترین سهم رای دهندگان انجیلی - به ویژه در جنوب (آلاباما، آرکانزاس، لوئیزیانا، اوکلاهاما و تنسی) متمرکز شده است، پنهان می کند. هر یک از این مناطق به طور متوسط ​​23 امتیاز به سمت چپ چرخیدند - بیشتر از نواحی پروتستان های اصلی کاتولیک یا غیرانجیلی.

این امر حاکی از حضور و اشتیاق بیشتر بخش غیر انجیلی این رای دهندگان محلی است که بیشتر دموکرات ها را منحرف می کند - و به نوبه خود توانایی ضعیف تر نامزدهای جمهوری خواه برای انتخاب رای دهندگان انجیلی به روشی که ترامپ به نظر می رسد منحصر به فرد می تواند باشد.

در تضاد شدید با انجیلی ها، به نظر می رسد که قدیمی ترین اما ناسالم ترین گونه مسیحیت آمریکایی - فرقه های اصلی پروتستان مانند اسقفی ها، پرسبیتری ها و متدیست ها - از نظر سیاسی نتایج جالب تری را در سال جاری ارائه کرده است. بسیاری از کرسی‌های مجلس نمایندگان و سنا که امسال برای دموکرات‌ها تغییر یافت، توسط پروتستان‌های اصلی در آیووا، کانزاس و تگزاس به دست آمد. آنها نماینده آنچه قبلا رای دهندگان مسلط مسیحی بودند - که امسال نشان داد هنوز هم می تواند بخش تعیین کننده ای از اکثریت برنده دموکرات باشد.

نواحی به شدت خط اصلی به طور متوسط ​​15 امتیاز به سمت دموکرات ها تغییر کردند و هر یک از هشت ناحیه برتر به ستون دموکرات ها برگشتند. نظرسنجی‌های خروج دموکرات‌ها را در میان پروتستان‌ها و مسیحیان غیر انجیلی به طور کلی نشان داد - از حمایت جمهوری‌خواهان با 63-36 در سال 2024 به 60-39 در سال جاری رسید، یک نوسان 6 امتیازی در حاشیه که می‌تواند این تلنگرها را توضیح دهد.

همانطور که این اعداد نشان می دهد، این یک جمعیت شناسی است که به نظر می رسد برای درخواست های دموکرات های میانه رو در آینده آماده تر است - هرچند که توسط تشکیلات باقی مانده در چند دهه گذشته نادیده گرفته شده اند.

ما تاکنون داده‌های کمتر و نظرسنجی‌های قابل اعتماد پس از انتخابات در مورد آنچه با سایر بخش‌های رای‌دهندگان، مانند رای‌دهندگان مسلمان، هندوها و مورمون‌ها اتفاق افتاده است، داریم. اطلاعاتی که ما در اختیار داریم نشان می دهد که همه آنها در شکل گیری موج جزر و مدی که دموکرات ها را به پیروزی خیره کننده خود در هفته گذشته رساند، نقش داشتند. اما بالاتر از همه، نتایج امسال حاکی از آن است که رأی دهندگان مذهبی می توانند در آینده پس از ترامپ به عنوان رأی دهندگان متحرک عمل کنند، نقش مؤثری در تشکیل ائتلاف های برنده داشته باشند و تنها در حوزه حزب جمهوری خواه نیستند.