دموکرات ها برنامه منسجمی برای هوش مصنوعی ندارند

از جمله هدایایی که دونالد ترامپ پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای به دموکرات‌ها واگذار کرد، اجازه استفاده سیاسی انحصاری از واکنش‌های متقابل هوش مصنوعی بود. اکنون که دموکرات‌ها به‌طور قاطع کنترل کنگره را به دست آورده‌اند، رای‌دهندگان از آنها انتظار دارند که لفاظی‌های خود را دنبال کنند. مشکل این است که دموکرات ها در واقع برنامه ای برای تنظیم هوش مصنوعی ندارند. در واقع، آنها حتی در مورد مشکلاتی که باید در وهله اول حل شوند، توافق ندارند.

تا همین اواخر، قانون فدرال هوش مصنوعی تا سال 2029 غیرممکن به نظر می رسید. ترامپ به طور مداوم با هر نوع مقررات مربوط به هوش مصنوعی مخالف بوده و تا آنجا پیش رفته که کنگره را برای پیشی گرفتن از قوانین ایالتی تحت فشار قرار داده است. اگرچه برخی از قانون‌گذاران جمهوری‌خواه نسبت به مقررات هوش مصنوعی همدل‌تر به نظر می‌رسند، اما تقریبا هیچ‌یک جرأت نمی‌کنند رهبر حزب خود را به چالش بکشند. از حدود 150 لایحه متمرکز بر هوش مصنوعی که در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ پیشنهاد شده است، تنها یک مورد - لایحه ای که انتشار غیر توافقی تصاویر جنسی، از جمله تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی را جرم انگاری می کند - در نهایت تصویب شد.

نتایج شگفت‌انگیز سه‌شنبه شب، مقررات هوش مصنوعی را به یک امکان واقعی‌تر تبدیل کرده است. دموکرات‌ها می‌توانند به راحتی لایحه هوش مصنوعی را از طریق مجلس نمایندگان تصویب کنند، جایی که اکثریت عظیمی خواهند داشت. و با اکثریت شگفت‌آور بزرگشان در سنا، آنها فقط به تعداد انگشت شماری از جمهوری‌خواهان نیاز دارند تا به 60 رای بی‌نظیر برسند. جمهوری خواهان ممکن است به احتمال بسیار بیشتری با دموکرات ها در مورد هوش مصنوعی رای دهند، پس از یک حمله انتخاباتی که در آن رای دهندگان به صراحت اعلام کردند ترامپ در سمت اشتباه موضوع قرار دارد.

خطر وتو همچنان پابرجاست، اما رئیس جمهور به عنوان یک اردک لنگ ممکن است مانند گذشته به خطر کند کردن رونق بازار سهام مبتنی بر هوش مصنوعی اهمیتی ندهد.

بنابراین دموکرات ها ممکن است بتوانند کاری در مورد هوش مصنوعی انجام دهند. به نظر می رسد که آنها نمی دانند آن چیزی باید چیست. این موضوع حتی در مورد یکی از مسائل مرتبط با هوش مصنوعی که از نظر سیاسی، آشکارا باید به آن پرداخته شود، صادق است: مراکز داده. رای دهندگان به شدت با ساخت مراکز داده در جوامع خود مخالف هستند. چندین نامزد، از جمله جیمز تالاریکو در تگزاس، عبدالالسید در میشیگان، شرود براون در اوهایو، و آنی اندروز در کارولینای جنوبی، مخالفت خود را با مراکز داده در هسته کمپین خود قرار دادند.

اما نظرات در مورد اینکه مشکل دقیق مراکز داده چیست و چه کاری باید در مورد آنها انجام شود بسیار متفاوت است. برخی از سیاستمداران بر افزایش قبوض برق تمرکز کردند و پیشنهاد کردند که مراکز داده هزینه تولید برق و ارتقای شبکه را خودشان بپردازند. برخی به این واقعیت پی بردند که بسیاری از معاملات مراکز داده به صورت مخفیانه انجام می شود و استدلال کردند که آنها باید مشمول تایید محلی باشند. و دیگران پیشنهاد کردند از شر معافیت های مالیاتی مرکز داده خلاص شوند. چند نامزد، مانند جینا هینوجوسا، فرماندار منتخب کنونی تگزاس، و اندروز، کمپین خود را برای توقف کامل مراکز داده به راه انداختند.

این پیشنهادات از نظر مدت زمان ماندگاری و در چه شرایطی لغو می‌شوند، بسیار متفاوت بودند.

[متئو وونگ: شب بسیار بد سیلیکون ولی]

حتی اگر دموکرات‌ها در مورد اینکه در مورد مراکز داده چه باید بکنند، توافق داشتند، قانون فدرال لزوما راه درستی برای دستیابی به اهداف آنها نخواهد بود. اکثر دموکرات ها این موضوع را به عنوان یک موضوع ایالتی و محلی مطرح کرده اند. این ممکن است توضیح دهد که چرا پیشنهاد سناتور برنی سندرز برای ممنوعیت مرکز داده فدرال باعث جذب هیچ حامی در سنا نشد.

فراتر از مراکز داده، سوالات همچنان سخت تر می شوند. برای شروع، طرف یک دیدگاه مشترک در مورد اینکه چه جنبه هایی از هوش مصنوعی باید تنظیم شود، ندارد. برخی نگران احتمال از دست دادن شغل انبوه ناشی از اتوماسیون هستند، برخی دیگر نگران جعل عمیق هوش مصنوعی یا وابستگی بیش از حد کودکان به همراهان چت بات هستند. در مورد نحوه رسیدگی به هر یک از این نگرانی ها اختلاف نظر قابل توجهی وجود دارد. «ایمنی هوش مصنوعی» را در نظر بگیرید - مجموعه‌ای از ترس‌ها از عوامل سرکش هوش مصنوعی که حملات سایبری را انجام می‌دهند تا احتمال نابودی تمام بشریت توسط سیستم‌های فوق‌هوشمند.

بسیاری از دموکرات‌ها بر این باورند که باید کاری انجام شود تا از ایجاد مشکلات هوش مصنوعی در دنیای واقعی جلوگیری شود. اما ایده هایی برای انجام این کار در همه جا وجود دارد و هر کدام معایب خاص خود را دارند.

یکی از مکتب‌های فکری بر این موضوع تمرکز دارد که اطمینان حاصل کند که شرکت‌های هوش مصنوعی می‌توانند در صورت و زمانی که مدل‌های آن‌ها آسیب می‌زند، از نظر قانونی مسئول شناخته شوند. اما مسئولیت اصلاحی است که تنها پس از وارد شدن خسارت اتفاق می افتد. همانطور که چارلی بولاک، مدیر ارشد سیاست موسسه حقوق و هوش مصنوعی به من گفت: "اگر همه ما مرده باشیم، هیچکس نمی تواند شکایت کند."

ایده دیگر این است که از شرکت‌ها بخواهیم یک «سوئیچ کشتن» بسازند که مدل‌های آنها را به دستور دولت فدرال تعطیل کند. اما دانستن اینکه آیا یک مدل قبل از وقوع آسیب به روش‌های خطرناک عمل می‌کند یا خیر، دشوار است. در اوایل سال جاری، گروهی از عوامل سرکش هوش مصنوعی به شرکت Hugging Face و همچنین سرورهای داخلی OpenAI بدون کسی در شرکت، چه رسد به کسی در دولت فدرال، هک کردند و متوجه شدند که چه اتفاقی افتاده است تا زمانی که حملات رخ داده است. به عبارت دیگر، زمانی که کسی فکر می‌کند دست به سوی کلید kill بزند، ممکن است خیلی دیر شده باشد.

اخیرا، شتاب دو حزبی ایجاد شده است تا شرکت‌های هوش مصنوعی را ملزم به ارائه ممیزی ایمنی کنند که توسط یک آژانس فدرال جدید یا سازمان‌های شخص ثالث تأیید شده مدیریت می‌شود. این امر به دولت بینش زودتر و عمیق‌تری نسبت به ایمنی مدل‌های هوش مصنوعی قبل از استقرار آنها می‌دهد. اما حتی در این صورت، دانستن اینکه یک مدل دقیقا چگونه قرار است در دنیای واقعی رفتار کند غیرممکن است. همانطور که مدل‌های هوش مصنوعی بیشتر و بیشتر پیشرفته‌تر شده‌اند، شروع به نشان دادن آگاهی از زمان آزمایش و عدم آزمایش کرده‌اند.

این منجر به ایده دیگری می شود: همه چیز را آهسته کنید. اگر مدل‌های هوش مصنوعی برای کنترل بیش از حد هوشمند می‌شوند، شرکت‌های فناوری باید حداقل تا زمانی که بدانند چگونه آنها را به درستی مدیریت کنند، توسعه خود را متوقف کنند. این احتمالا بهترین راه برای محافظت در برابر احتمال یک هوش مصنوعی سرکش فوق هوشمند است. اما مجموعه ای از معاوضه های جدید و دشوار را ایجاد می کند. اولین مورد ژئوپلیتیکی است: فقط به این دلیل که ایالات متحده تصمیم می گیرد صنعت خود را مهار کند، به این معنی نیست که سایر کشورها، به ویژه چین، همین کار را خواهند کرد.

در چنین شرایطی، خطرات پیشرفت کنترل نشده هوش مصنوعی همچنان وجود خواهد داشت و رقیب اصلی ژئوپلیتیک آمریکا، قدرتمندترین فناوری جدید جهان را کنترل خواهد کرد. دومی صریح‌تر سیاسی است: یک کاهش اجباری می‌تواند باعث اصلاح بازار سهام شود و رای‌دهندگان را خشمگین کند. در واقع، S&P 500 امروز 4.3 درصد سقوط کرد، تا حدی به دلیل ترس از اینکه دموکرات ها به وعده های خود مبنی بر کاهش سرعت ساخت مرکز داده عمل کنند.

رفتن از شعارهای مبارزات انتخاباتی به قانونگذاری معقول مستلزم پرداختن به مبادلات سخت حاکم بر یک فناوری جدید است. مقابله با مراکز داده و فناوری بزرگ آسان است. فهمیدن اینکه در مورد آنها چه باید کرد بسیار سخت تر است. اما یک درس واضح از میان دوره ای این است که رای دهندگان برای سیاستمدارانی که حتی سعی نمی کنند به وعده های اصلی خود عمل کنند، صبر کمی دارند. دموکرات ها عاقلانه خواهند بود که اشتباهی را مرتکب نشوند که به انتخاب آنها کمک کرد.