دموکرات ها در انتخابات میان دوره ای آمریکا جمهوری خواهان را شکست دادند. اما آیا آنها می توانند از آن سرمایه گذاری کنند؟

یکی از دلایلی که پوشش ژورنالیستی از انتخابات ایالات متحده بسیار جالب است، به دلیل مقیاس دسترسی مورد نیاز برای برقراری ارتباط با آنچه در خطر است و آنچه که بسیاری از رأی دهندگان مختلف را در مکان های متفاوت به خود مشغول می کند، است. گادفری هاجسون، روزنامه‌نگار و مورخ بریتانیایی، در سفر به آمریکا، از 48 ایالت از 50 ایالت در طول حرفه روزنامه‌نگاری خود دیدن کرد. بررسی‌های او منجر به کتاب‌های متعددی شد، از جمله، 50 سال پیش، آمریکا در زمان ما، حفاری درباره «اجماع لیبرال» پس از جنگ جهانی دوم و شکست درک شده آن.

او پیشنهاد کرد که شهروندان ایالات متحده، برای اولین بار، می پرسند "نه چگونه مشکلات خود را حل کنند، بلکه آیا می توان مشکلات را حل کرد". دهه‌ها بعد، در اسطوره استثناگرایی آمریکایی (2009)، او «روایت تحریف‌شده و گزینشی فضیلت استثنایی» در ایالات متحده را به چالش کشید، که توسط «غرور و منفعت شخصی به چیزی که اکنون مبنای خطرناکی برای سیاست ملی و نظام بین‌المللی است» هدایت می‌شود.

بسیاری از تزهای دولتی دیگر وجود دارد که هیچ کدام قطعی نیستند، اما این تزها یادآور مشغله های دهه ها و بسیار قبل از دوران دونالد ترامپ با «ایالات متفرقه» هستند. به عنوان مثال، در سال 2009، یک سال پس از پیروزی اوباما در ریاست جمهوری، راجر کوهن، روزنامه نگار نیویورک تایمز نوشت: «این بدترین زمان برای کسانی است که معتقدند ایالات متحده مأموریت ویژه ای برای پیشبرد رهایی اخلاقی و سیاسی جهان دارد. دو جنگ غیرقابل حل و انفجار سیستم مالی کشور، تصور قانع کننده ای در افول قدرت بزرگ ایجاد کرده است.

خدشه دار کردن آرمان های آمریکایی در دوره رئیس جمهور سابق جورج دبلیو بوش، تنها با تایید مجدد احتمال آمریکایی ها در هویت جانشین وی، ناکامی را عمیق تر کرده است. به نظر می رسد که خود ایده آمریکایی در لاشه هواپیما به همان اندازه کاهش یافته است.

این «ایده آمریکایی» به طرز وحشتناکی توسط ترامپ در سال 2016 بسته بندی شد، با کمپینی که نیویورک تایمز آن را «شرور» توصیف کرد. این هفته 10 سال پیش، همه چیز در مورد تظاهرات ترامپ بود که هیلاری کلینتون، رقیب او را «کج» با شعارهای «قفلش کن»، و به دور از تظاهرات‌های خشن، پیش‌بینی می‌کردند که «آمریکای ساکت» به ترامپ رأی خواهد داد، که در آن مقطع اصرار داشت پیروزی کلینتون باعث «بحرانی بی‌سابقه» می‌شود.

همچنین خواندن اظهارات ملانیا ترامپ در همان هفته در پنسیلوانیا بسیار خنده‌دار است: «فرهنگ ما بیش از حد پست و خشن شده است... ما باید راه بهتری برای صحبت کردن با یکدیگر، اختلاف نظر با یکدیگر، احترام گذاشتن به یکدیگر پیدا کنیم.»

اما نگران‌کننده‌ترین در آن مقطع این بود که ترامپ از گفتن اینکه آیا در صورت شکست نتیجه انتخابات را می‌پذیرد یا نه، خودداری کرد. پس از شکست حزب جمهوری خواه در این هفته، مسئله موافقت ترامپ با نتیجه دوباره یکی از اولین موضوعاتی بود که در پوشش رسانه ای به آن پرداخته شد.

این یادآوری است که علیرغم همه تسکین و صحبت از رستگاری از جانب کسانی که از ترامپ متنفرند، با توجه به غرایز فاشیستی او همچنان بی‌ثباتی وجود دارد. نتایج این هفته تا حدی در مورد خورندگی کامل یک دروغگوی دیوانه، دروغگو، تنبل، متعصب و اجباری بود. اما همانطور که به خوبی پخش شد، حکم رای‌دهندگان نیز ریشه در هزینه‌های سوخت، تعرفه‌ها، جنگ‌های غیرضروری، رفتار با مهاجران، فناوری‌های بزرگ و زیاده‌روی میلیاردرهای عجیب و غریب داشت.

پایگاه ماگا با استقبال ترامپ از هوش مصنوعی خشمگین شد

قدرت رای دهندگان در رد این دستور کار به طرز باشکوهی به نمایش گذاشته شد، اما سوال دیگر این است که آیا حزب دمکرات می تواند پیروزی های خود را به خوبی مدیریت کند تا به کاهش باد جنبش ماگا ادامه دهد. کسانی که مقداری قدرت را از ترامپ گرفتند، مرتبا به عنوان یک "ائتلاف سست" توصیف می شوند، اما آنها سیستمی از بلوک های رقیب را اداره می کنند. اکنون حزب دمکرات چه پیامی دارد؟ در میشیگان، عبدالالسید، اولین مسلمان منتخب به سنا، گفت که می‌خواهد «در کنار مردمی که از سیستم قفل شده‌اند بایستد».

من فکر می‌کنم هر کسی که می‌خواهد در آینده در اینجا پیروز شود، باید بداند که ما از سیاست چپ و راست گذشته‌ایم.»

اما این برای انتخابات ریاست جمهوری آینده چگونه است؟ آیا به کسانی که احساس «قفل شدن» می‌کنند، یک «مورد مثبت» منسجم برای رای دادن به حزب دموکرات ارائه می‌شود که کالبدشکافی در کمپین ناموفق ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ نشان داد که این مورد وجود ندارد، بلکه پیامی در مورد جلوگیری از تداوم ترامپیسم است؟ نباید فراموش کرد که یکی از توصیفات رای دهندگان ترامپ در سال 2016 شبیه السید بود: «ائتلاف محرومان» که ترامپ قول داده بود «دیگر فراموش نخواهد شد».

رئیس‌جمهوری دونالد ترامپ عملا به پایان رسید: نماینده کنگره درباره پیروزی دموکرات‌ها در میان دوره‌ای

به نظر می رسد تحلیل هاجسون در سال 1976 هنوز هم برای مقابله با خطوط گسل طولانی مدت و نارضایتی یک دهه ترامپ مرتبط باشد: هاجسون پیشنهاد کرد که در آن زمان کلمات اساسی جدید باید "پایین به زمین. منابع محدود" باشند. چالش اصلی حزب دموکرات اکنون اعتراف به این موضوع و یافتن راهی موثر برای رسیدگی به تنش‌ها و نارضایتی‌هایی است که ترامپ را به حرکت درآورده است، نه فقط محدود کردن او و یارانش.