دموکرات‌ها می‌گویند مشکل نتانیاهو است - اما مخالفت آنها با اسرائیل عمیق‌تر است

انتقاد شخصیت‌های دموکراتیک آمریکا از اسرائیل حول یک نام جمع شده است: بنیامین نتانیاهو. رهبران احزاب، فعالان و هیئت‌های تحریریه آن را تکرار می‌کنند تا زمانی که خود اتحاد از جمله خارج شود. تمرکز زمان می‌خرد. این به دموکرات‌ها اجازه می‌دهد تا بخش رادیکال‌ساز پایگاه خود را آرام کنند، بدون اینکه بگویند این پایگاه تا چه اندازه از حمایت مشروط از روابط آمریکا و اسرائیل فاصله گرفته است. چاک شومر، رهبر اکثریت سنا، رسمی‌ترین نسخه این استراتژی را در مارس 2024 ارائه کرد.

او در صحن مجلس سنا گفت که معتقد است نخست وزیر نتانیاهو "راه خود را گم کرده است که بقای سیاسی خود را بر منافع اسرائیل ترجیح داده است." او خواستار انتخابات اسرائیل شد. در این سخنرانی تغییر نخست وزیر به عنوان راه حلی برای یک اتحاد متشنج تلقی شد. یک مرد متفاوت در اورشلیم، مشاجره به راه افتاد و شراکت قدیمی می‌توانست سرعت آشنای خود را از سر بگیرد. برنی سندرز ماه بعد جلوتر رفت.

وی در پاسخ به نتانیاهو گفت: «با تلاش برای منحرف کردن حواس ما از سیاست‌های جنگی غیراخلاقی و غیرقانونی دولت تندرو و نژادپرست خود، به شعور مردم آمریکا توهین نکنید.» این مخالفت قبلا از محاسبات یک نفر خارج شده بود و به همین دلیل به دولت رسیده بود. سیاست، ائتلاف، و شخصیت در یک اتهام جمع شده بودند. گروه های فعال ماه ها این کیفرخواست را نوشته بودند.

در ژوئن 2023، صدای یهودی برای صلح، دولت اسرائیل را «افراطی‌ترین، نژادپرست‌ترین، همجنس‌گراترین و راست‌گراترین دولت اسرائیل در تاریخ اسرائیل» توصیف کرد. جمله کار مورد نیاز این کمپین ها را انجام می دهد. این نشان می دهد که مشکل را می توان رای داد. ضمیمه کردن یک چیز برتر به یک دولت، دری را برای دولت بعدی باز می گذارد تا دوباره مورد استقبال قرار گیرد. رهبران می توانند به رای دهندگان مسن تر و اهداکنندگان سنتی بگویند که هنوز از اسرائیل حمایت می کنند و تنها به نخست وزیر فعلی آن اعتراض دارند.

آن‌ها می‌توانند به سازمان‌های دانشگاهی و جناح مترقی بگویند که با مردی که این سازمان‌ها سال‌ها وقت صرف کرده‌اند به عنوان مانعی بر سر راه عدالت نام‌گذاری کرده‌اند، جدا شده‌اند. این دو تضمین یک هفته و اتاق های متفاوتی را اشغال می کنند. هر مخاطب آنچه را که شنیده می شنود. این ترتیب فقط تا زمانی برقرار است که نتانیاهو به عنوان شرور در دسترس باشد. شرکای ائتلافی او زبان آماده درباره افراط گرایی ارائه می دهند. دوره طولانی او داستانی درباره یک سیاستمدار است که به قدرت چسبیده است.

یک دموکرات می‌تواند به اورشلیم اشاره کند و بگوید که مشکل در یک شغل واحد وجود دارد، و اینکه یک دولت اسرائیلی دیگر شرایط قدیمی را احیا خواهد کرد. از دولت وقت انتقاد کنید. به کمک رای دهید در یک سخنرانی اتحاد را تأیید کنید. حرکت کن. این فرمول متعلق به حزبی بود که اختلافاتش با اسرائیل مربوط به شهرک سازی، زمان بندی و لحن بود و رای دهندگانش همچنان با یک کشور یهودی به عنوان یک واقعیت ثابت برخورد می کردند. حمایت با استدلال همراه بود.

این موضوع با علامت سوالی در مورد وجود دولت همراه نبود. رد دولت یهود بخش بزرگ و رو به رشدی از پایگاه دموکرات ها آن شهرک را ترک کرده است. برای بسیاری از فعالان، اعتراض اسرائیل است. این صهیونیسم است. این ایده این است که یک دولت یهودی باید به هر شکلی وجود داشته باشد. اردوگاه های پس از 7 اکتبر 2023، این تقاضا را عمومی کرد. شعارها یک دولت یهودی "بین رودخانه و دریا" را رد کردند. سازمان هایی که با کابینه شروع می شدند به یک کشور ختم می شدند. نام نخست وزیر مفید ماند.

این کشور به هدف تبدیل شده است. نظرسنجی‌ها سال‌ها همین جنبش را در میان دموکرات‌های جوان‌تر دنبال می‌کنند که همدردی آنها با اسرائیل بسیار کمتر از سطحی است که والدینشان گزارش کرده‌اند. رهبران حزب اعداد را می دانند. آن‌ها همچنین می‌دانند که بلند گفتن آن‌ها برای ائتلافی که همچنان شامل رأی‌دهندگان طرفدار اسرائیل، جوامع یهودی و اعضای کنگره است که ائتلاف را رها نمی‌کنند، هزینه دارد. سکوت در مورد تغییر، همراه با حجم در مورد نتانیاهو، سازش کاری بوده است. بنابراین چارچوب نتانیاهو ادامه دارد و پذیرش را به تعویق می اندازد.

حمایتی که تنها تا زمانی که پر سر و صداترین جناح چیزی شدیدتر را درخواست کند دست نخورده باقی می ماند، پشتیبانی از یک تایمر است. این جناح با هر چرخه ای بیشینه گرایانه تر شده است. زبان مشروط در مورد اشغال جای خود را به زبان در مورد یک دولت نامشروع داد. درخواست‌ها برای آتش‌بس، در برخی زمینه‌ها، جای خود را به درخواست‌ها برای پایان دادن به دولت مجری جنگ داد. هر گام به عنوان پاسخی به دولت فعلی توصیف شد. هر مرحله از چرخه اخبار جان سالم به در برد و به دکترین تبدیل شد. انتخاب خواهد آمد.

یک حزب یا اساسا حمایت خود از اسرائیل را مبتنی بر مشروعیت خودمختاری یهودیان و در واقعیت یک متحد دموکراتیک مورد حمله قرار می دهد، یا این حمایت را با روحیه جناحی که سازش ناپذیر شده است پیوند می دهد. هیچ موضع سوم ثابتی وجود ندارد که در آن رهبران یک نخست وزیر را برای همیشه محکوم کنند و هرگز به افرادی که کشور را محکوم می کنند پاسخ ندهند. ائتلاف ها می توانند محاسبه را به تاخیر بیندازند. آنها نمی توانند یکی را لغو کنند. نتانیاهو برای همیشه نخست وزیر نخواهد بود.

سیاست اسرائیل قبلا او را حذف کرده است و می تواند دوباره او را برکنار کند. به تعویق افتادن پایان می دهد. یک جانشین همچنان یک کشور یهودی را رهبری خواهد کرد. آن ایالت همچنان قلمروهایی را که در جنگ‌هایی که شروع نکرده به دست آورده است، کنترل خواهد کرد، همچنان با گروه‌هایی مواجه خواهد شد که سوگند خورده‌اند آن را نابود کنند، و همچنان دولت‌هایی را انتخاب خواهد کرد که فعالان آمریکایی از آنها متنفرند. صفت ها منتقل خواهند شد. آن‌ها قبلا از نخست‌وزیرهای قبلی به این نخست‌وزیر نقل مکان کرده‌اند، با کمی مکث برای تفاوت بین سوابقشان. در آن روز، دموکرات‌ها باید به یک سؤال ساده پاسخ دهند.

آیا آنها دور یک نفر خط می کشیدند، یا سال ها آرام و بی سر و صدا به سمت گسستن از خود اتحاد حرکت می کردند؟ رأی دهندگانی که نتانیاهو را به عنوان یک مخالفت راحت تلقی می کردند، همچنان در ائتلاف خواهند بود. رای دهندگانی که ائتلاف را دست نخورده می خواهند، همچنان آنجا خواهند بود. هیچ یک از گروه ها پیام دوگانه قدیمی را پس از از بین رفتن مانع نامگذاری شده نمی پذیرند. نخست‌وزیر جدید نمی‌تواند کاری را که یک حزب از انجام آن سرباز زده است با پایگاه خود انجام دهد.

رهبران آمریکایی که سال‌های نتانیاهو را صرف نگاه کردن به نتانیاهو کردند، باید بگویند که واقعا از چه چیزی حمایت می‌کنند. تأخیر سیاست است. روزی که نتانیاهو قدرت را ترک می کند، این سیاست منقضی می شود. آنچه باقی می ماند بحثی است که آنها به تعویق انداخته اند، و پنهان کردن آن دشوارتر خواهد بود. نویسنده یک کشیش آسایشگاه بین ادیان تایید شده در اورشلیم و شهردار میتسپه یریهو است.