دمیدن شراب: سه واردکننده کهنه کار شراب از خارج به ما می گویند که چگونه شاهد تغییر بازار ایرلند بوده اند

واردکنندگان شراب ایرلند تا حد زیادی برای اکثر مصرف‌کنندگان ناشناخته هستند، زیرا تمایل دارند تا از کانون توجه دور بمانند، زیرا شراب‌های خود را به آرامی به فروشگاه‌های خرده‌فروشی، رستوران‌ها و هتل‌ها عرضه می‌کنند. اما علیرغم اینکه کم و بیش ناشناس هستند، آنها تأثیر زیادی بر شراب هایی که همه ما می خریم دارند. در اینجا، من به سه واردکننده که بیش از 20 سال پیش از کشورهای دیگر به ایرلند آمده اند و از آن زمان در اینجا ساکن شده اند، روشن می کنم. همه گزارش ها شاهد تغییرات اساسی در بازار ایرلند در طول زمان خود بودند.

پاسکال روسیگنول از Le Caveau

وقتی با پاسکال روسیگنول تماس می‌گیرم، او در دامنه‌های کوه اتنا در سیسیل مشغول برداشت انگور است. او می‌گوید: «من فقط می‌خواستم در آن لحظه آنجا باشم. این نمونه ای از غوطه ور بودن او در شراب است، با شور و شوقی که در 30 سال اقامت او در ایرلند کمتر نشده است.

Rossignol مالک مشترک Le Caveau است، یکی از واردکنندگان مستقل شراب در ایرلند، که بیشتر به خاطر طیف عظیمی از شراب‌های طبیعی شناخته شده است. او اصالتا اهل بورگوندی در فرانسه است و ابتدا به خاطر کتابی وارد ایرلند شد - او مجذوب آثار نویسنده محلی بورگوندی، هنری وینسنو، که در مورد تاریخ و میراث سلتیک نوشت، بود. او می گوید: «من شیفته فرهنگ سلتیک شدم و شروع به خواندن کتاب های زیادی کردم.

"من این ایده را توسعه دادم که ایرلند مکانی باورنکردنی است و باید آن را ببینم. باغ های انگور را ترک کردم. تصمیم گرفتم که ابتدا باید انگلیسی یاد بگیرم. به لندن رفتم و در آنجا اولین مردم ایرلندی خود را دیدم، از جمله جرالدینی که همسر من شد."

در سال 1990، این زوج به کورک نقل مکان کردند، جایی که Rossignol با مایکل کلیفورد در رستوران خود کار می کرد.

من در ابتدا به عنوان یک پیشخدمت معمولی در آنجا کار می کردم اما یک روز به من گفت که سملیه باردار است و از مرخصی زایمان می گذرد - "تو فرانسوی هستی، شراب می دانی" - بنابراین او این کار را به من سپرد."

Rossignol به یاد می آورد که ایرلند "سرسخت" بود، به طوری که این زوج شش ماه قبل از نقل مکان به فرانسه در آنجا ماندند، در حالی که هنوز امید به یک فرصت دیگر ایرلندی دارند. سرانجام در یک هتل کوچک در اسلایگو به عنوان مدیر هتل مشغول به کار شد و در سال 1995 به عقب برگشتیم.

در سال 1999، Le Caveau را به عنوان یک فروشگاه خرده فروشی در کیلکنی راه اندازی کردند و شروع به واردات برخی از شراب های خود از فرانسه کردند. روسیگنول می گوید: «جرالدین اهل کارلو بود و کیلکنی این شهر دوست داشتنی و بسیار شلوغ با نوعی ثروت بود. خیلی سریع چند رستوران، بیشتر در دوبلین، نزد ما آمدند و گفتند: «اوه، خدای من، تو تور دژاندر، دو سدره و مونتوس را داری، آیا می‌توانی آن‌ها را به ما بفروشی؟» مجبور شدم همه چیز را سازماندهی کنم، زیرا هرگز اجازه نداده بودم عمده‌فروشی بخشی از کاری باشد که می‌خواستیم انجام دهیم.

بدیهی است که سازماندهی مجدد کار کرد زیرا Le Caveau اکنون در بسیاری از بهترین رستوران های کشور فهرست شده است. در واقع تجارت عمده فروشی چنان شلوغ شد (و مغازه به اندازه کافی شلوغ نبود) که این زوج تصمیم گرفتند تمرکز خرده فروشی خود را به یک وب سایت تغییر دهند. "این یک تجارت خانوادگی بسیار کوچک است." Rossignol می گوید. "امروز، اگر به LeCaveau.ie نگاه کنید، یک چارلز و یک مارگارت - پسر و عروسم - من و جرالدین وجود دارند. سپس ما چهار فروشنده داریم."

Rossignol می‌گوید که این تجارت همیشه تولیدکنندگان صنعتگر را در فهرست خود داشت - تولیدکنندگان کوچکی که شرابی درست می‌کردند که واقعا منطقه آنها را منعکس می‌کرد.

Rossignol با اشاره به اینکه بیشتر شراب های خرده فروشی در سوپرمارکت ها فروخته می شود، می گوید: "شراب دست ساز در مقیاس کوچک اصالت زیادی داشت. ما اینگونه شروع کردیم و با شناخته شده ترین شراب هایی که از تولیدکنندگان بزرگتر تولید می شد مقابله کردیم."

او می گوید که حرکت به سمت شراب طبیعی که اکنون بسیار محبوب است، در ابتدا تدریجی بود. «تغییر درست قبل، در طول و بعد از همه‌گیری رخ داد... [اکنون] چیزی شبیه به ۸۰ درصد از کسب‌وکارهای جدید که می‌خواهند به‌عنوان یک مغازه شراب‌فروشی با نانوایی یا کافه، یا یک بار شراب جدید راه‌اندازی کنند – قطعا به دنبال شراب‌هایی با مداخله کم هستند».

امروزه، Le Caveau دارای یک انتخاب عالی از شراب های طبیعی و کم مداخله است. همانطور که دنیای شراب گسترش می یابد، بنابراین تجارت دامنه خود را افزایش می دهد تا مبهم ترین مناطق را شامل شود. به عنوان مثال، در چند سال گذشته، طیف وسیعی از شراب ها را از گرجستان ساخته است. انریکو فانتزی از سیرک انگور

تجارت شراب ایرلندی شخصیت‌های جالب بسیاری را به وجود می‌آورد، تعداد کمی جذاب‌تر از انریکو فانتزیا. او فهرست عظیمی از شراب را با تاکید زیادی بر گزینه های کم مداخله ارائه می دهد. بیشتر، اما نه همه، اهل زادگاه او ایتالیا هستند. بسیاری از شراب ها از مناطق مبهم هستند و با انواع انگور به همان اندازه ناشناخته ساخته می شوند.

"من در ونیز به دنیا آمدم اما خانواده‌ام خیلی در ایتالیا نقل مکان کردند و پس از آن زمانی که فکر می‌کنم 13 یا 14 ساله بودم به ونیز برگشتم، بنابراین خودم را یک ونیزی تمام وقت می‌دانم. من یک نوازنده کلاسیک هستم یا یک نوازنده کلاسیک بودم. در ونیز در کنسرواتوار موسیقی تحصیل کردم و سپس در بسیاری از ارکسترهای سولیست از جمله اپرای فینتی و من، هورن فرانسوی زدم."

فانتزیا همیشه به غذا علاقه زیادی داشت و همچنین یک مگس ماهیگیر بسیار مشتاق بود و چیزهای دیگر.

"خانواده من از طرف مادرم قصاب بودند. یکی از بهترین دوستان من داریو چکینی، قصاب سنتی معروف پانزانو است. در سال 2010، او با من تماس گرفت و گفت: "گوش کن، می دانی که تو ژن ها را داری، پس باید اصول قصابی را یاد بگیری. می دانید، هرگز نمی توانید به داریو نه بگویید، بنابراین مدتی در مغازه او قصاب کار کردم."

داستان مهاجرت او به ایرلند طولانی و پیچیده است، اما نتیجه ملاقات با تعدادی از مردم ایرلندی در ورونا بود که در یک بار شراب کار می کرد، یکی از آنها Seamus Sheridan از Sheridans Cheesemongers بود. آن دو موفق شدند و با هم دوست شدند.

فانتازیا می گوید: «ما هنوز هستیم. من در بین کار بودم و او با من تماس گرفت و گفت: «می‌خواهم یک رستوران در گالوی باز کنم، کمکم می‌کنی؟» گفتم: «خب، چرا که نه؟»

برنامه این بود که فانتزیا در چند هفته اول راه اندازی آشپزخانه کمک کند.

"وقتی به ایرلند رسیدم، هیچ برنامه‌ای برای رستوران وجود نداشت، بنابراین تصمیم گرفتیم یک مغازه شراب‌فروشی در بالای پنیرفروشی Sheridans در گالوی باز کنیم. آنها می‌خواستند شراب‌ها را مستقیما وارد کنند، بنابراین من شروع به جمع‌آوری شراب برای آنها کردم. برنامه این بود که بعد از چند هفته ترک کنم. آن سال 2020 بود و من هنوز در شراکت با Sheridans کار می‌کنم، اما من شرکت خودم را دارم.

مناطق شراب ایتالیا: راهنمای بلوفر

این سرمایه گذاری فقط با شراب های ایتالیایی شروع شد، اما فانتزیا به سرعت متوجه شد که علاقه نسبتا محدود است. استثناها Montepulciano d'Abruzzo و pinot grigio یا مورد عجیب Barolo بودند. بنابراین هر بار که به یک رستوران جدید می رفتم، آنها لیست را نگاه می کردند و می گفتند، "اوه، شراب های ایتالیایی، بسیار متشکرم" قبل از بستن لیست و تمام.

به همین ترتیب، فانتازیا می گوید، اسپانیا ریبرا، ریوخا و کمی کاوا بود. "هیچ کنجکاوی، هیچ علاقه ای وجود نداشت، و شراب های قرمز باید 14-14.5 درصد از آنها باشد. در آن زمان استرالیا حضور گسترده ای در بازار داشت."

وقتی از او می‌پرسم با چند تهیه‌کننده کار می‌کند، می‌گوید هرگز آنها را حساب نمی‌کند، اما بعدا پیامک می‌دهد که می‌گوید ۱۳۲ است.

"فهرست من بسیار پویا است؛ همیشه چیز جدیدی در آن وجود دارد یا چیزی که در انبار نداریم."

او می گوید که دوست دارد تهیه کنندگانش را «هنرمند» خطاب کند.

"من نمی‌خواهم از اصطلاح "طبیعی" به دلیل پیش‌فرض‌ها استفاده کنم، بنابراین بیایید بگوییم که شراب‌های صنعتی کم و بدون مداخله هستند. نگرش عمومی نسبت به آنها در طول سال‌ها به‌طور چشمگیری تغییر کرده است؛ اکنون بازار کاملا متفاوتی است."

مردم ایرلندی کمتر از همیشه الکل می نوشند. اما یک نوشیدنی در حال افزایش است

او معتقد است که این تغییر در دوران رکود اقتصادی آغاز شد، زمانی که مردم ایرلند مهاجرت کردند و در بازارهای دیگر در معرض شراب قرار گرفتند.

"وقتی آنها به عقب برگشتند، من شروع به دریافت تعداد زیادی از جوانان کردم که با من تماس می گرفتند و می گفتند: "اوه، شما آن شراب را وارد می کنید". این یک نقطه عطف برای من بود."

او همچنین می بیند که صحنه غذا در 15 سال گذشته "به طور چشمگیری بهبود یافته است". دوبلین اکنون یکی از مکان‌هایی در اروپا است که می‌توانید برخی از بهترین رستوران‌ها را در آن تهیه کنید. میانگین آن بسیار بالاست.

آیا او قصد بازگشت به ایتالیا را دارد؟ "خب، الان مرتب برمی گردم. کودکی عشایری داشتم، بنابراین از آن زمان، عاشق ریشه داشتن هستم. وقتی به ایتالیا می روم، برای هفته اول خیلی خوشحالم. در هفته دوم از قبل به خودم می گویم: "اینجا ایتالیایی های زیادی برای من وجود دارد و بنابراین باید به دوبلین برگردم". تری پنینگتون از املاک سانتا ریتا

تری پنینگتون مدیر صادرات تجاری سانتا ریتا استیتز در اروپا است. علاوه بر شراب‌های سانتا ریتا (که شامل Sauvignon 120، پرفروش‌ترین شراب در ایرلند می‌شود)، مجموعه او شامل Viña Carmen از شیلی و Doña Paula از آرژانتین است. پنینگتون حالتی آرام و پرخاشگر دارد و در تجارت شراب محبوبیت جهانی دارد.

او که اصالتا اهل انگلستان بود، در ماه می 1991 به ایرلند آمد تا برای یک امتیاز دهنده SuperValu کار کند و شعبه ای را در Deansgrange در دوبلین و همچنین برخی از شعبه های دیگر اداره کند.

او به شوخی می گوید: "وقتی من شروع کردم، او شش مغازه داشت و وقتی من تمام کردم، او یک مغازه داشت - پس واضح است که من کار فوق العاده ای انجام دادم."

پنینگتون از یک پیشینه کسب و کار مهمان نوازی خانوادگی بود و در سال 1982 کار را شروع کرد. "سپس، پس از مدرسه، با گروه سوپرمارکت تخصصی Booths در شمال انگلستان، ابتدا در آموزش مدیریت شروع به کار کردم. سپس وارد خرید شراب شدم. در سال 1986 یک تجارت کوچک راه اندازی کردم - یک بار شراب و تجارت واردات شراب. این کار را به مدت چهار سال قبل از آمدن به اینجا به ایرلند انجام دادم."

چرا به نظر می رسد که شراب ها قوی تر می شوند؟

پس از دوره کاری خود در SuperValu، پنینگتون به عنوان مدیر شراب به شرکت Woodford Bourne-Robert Roberts پیوست قبل از اینکه در سال 2001 به Gilbeys نقل مکان کرد. هنگامی که Gilbeys در سال 2010 فروخته شد، او به Santa Rita نقل مکان کرد و در زمان های مختلف آسیا، آفریقا، اروپا (و خاورمیانه) و همچنین ایرلند و بریتانیا را پوشش داده است.

پنینگتون می‌گوید: «وقتی من رسیدم، هیچ‌کس با فنجان‌های قهوه در خیابان‌ها راه نمی‌رفت، نوشیدنی‌های انرژی‌زا واقعا وجود نداشتند؛ نحوه و مکان مصرف نوشیدنی‌ها از میخانه‌ها به کافه‌ها و فروشگاه‌های مشابه به شدت تغییر کرده است. او به دهه 1990 به‌عنوان دوره‌ای هیجان‌انگیز برای شراب نگاه می‌کند، زیرا ذائقه‌ها و طیف تولیدکنندگان پیشنهادی گسترش می‌یابد.

"شما می‌توانید شراب‌های خوب را در رستوران‌ها با قیمت‌های قابل کنترل و تجارت مستقل پر جنب و جوش پیدا کنید. من به یاد دارم که نه تنها تولیدکنندگان استرالیایی منطقه‌ای، آفریقای جنوبی، بوردو و رون، بلکه طیفی از تولیدکنندگان بد بو کالیفرنیایی را که در دهه 2000 با توجه به احتیاط مالی ناپدید شدند، تامین کردم."

او خاطرات خوبی از لذت بردن از شراب‌های «الهام‌بخش» مانند Zind Humbrecht Pinot Gris و DRC La Tache و عمودی‌های Clos de Tart «قبل از افزایش قیمت» دارد.

او می‌گوید: «سانتا ریتا کاسا رئال را می‌توان با کمتر از 20 پوند خرید (اکنون بیش از 100 یورو قیمت دارد) و شراب‌های پیشرفته‌ای مانند Sean Thackry Pleaides در فروشگاه‌های تخصصی مقرون به صرفه بودند. "آموزش شراب رونق گرفت و به نظر می رسید که هر تولید کننده برتری که از لندن بازدید می کند سفر خود را به ایرلند تمدید می کند. مزه های متنوع زیادی وجود داشت."

او از آن زمان تاکنون شاهد تغییرات زیادی بوده است، برای مثال، با گسترش مهاجرت از کشورهای اروپای شرقی، که منجر به اشتهای بیشتر برای آبجو و ودکا شده است.

برای یک بطری شراب چقدر باید بپردازید؟

"به طور کلی، ما در دهه 90 و اوایل دهه 2000 افزایش مصرف شراب داشتیم و سپس به نوعی به دیوار برخورد کردیم و از نظر تعداد بطری های شراب مصرفی متوقف شدیم. از نظر فرهنگ، من فکر می کنم شراب همیشه یک گروه اصلی از علاقه مندان داشته است، اما به طور فزاینده ای فرصت های دیگری برای امتحان کردن برنده وجود دارد، و همه آنها می گوید که فشار زیادی وجود دارد."

"زمانی که من شروع کردم، بیش از 50 درصد از تجارت خارج از تجارت با متخصصان یا افراد مستقل بود و امروز کمتر از 10 درصد است. شراب کالایی تر شده است. مارک ها - و ما یکی از آنها هستیم - از آن بهره مند شده اند، اما فکر می کنم این نیز برخی از انتخاب ها را کاهش داده است. نوع شراب هایی که مردم انگور می نوشند و انواع میوه ها را راحت تر می نوشند نیز تغییر کرده است. شراب های آسان نوشیدن.»

پنینگتون می گوید سال گذشته حدود 130 روز را در جاده سپری کرده است.

"امسال کمتر کار می کنم، اما باید خیلی مراقب اروپا باشم. در مجموع، من بسیار خوشحالم. نقل مکان به اینجا بهترین و بهترین کاری بود که انجام دادم. من با یک زن ایرلندی بسیار قوی و زیبا ازدواج کرده ام، خانواده ام همه در اینجا متولد و بزرگ شده اند، و آنها شبیه همسرم هستند. من یک پسر و چهار دختر دارم که همگی برای نت بال بازی می کنند - یکی از آنها."