دنباله ای از زباله های کیهانی که به تازگی کشف شده است نشان می دهد که پایان منظومه شمسی چگونه می تواند باشد
یک ستاره در حال مرگ در فاصله 1600 سال نوری از زمین توسط دو حلقه گاز و غبار احاطه شده است که ستاره شناسان معتقدند بقایای اجرام سیاره ای هستند که زمانی میزبان آن بوده است.
کوتوله سفید J1328-1450 در فاصله 1600 سال نوری از زمین قرار دارد. ستاره شناسان قبلا به لطف کاتالوگ های نقشه برداری ستاره ها از آن آگاه بودند، اما مشاهدات جدید انجام شده با تلسکوپ بسیار بزرگ ESO (بله، نام واقعی آن است) نشان داد که این تلسکوپ توسط یک قرص زباله با ساختاری غیرعادی احاطه شده است: دو حلقه مجزا از گاز که توسط یک شکاف از هم جدا شده اند. به گفته این رصدخانه، این قرص از مواد احتمالا بقایای منظومه سیاره ای است که زمانی به دور J1328-1450 می چرخید.
با عبور از مرحله غول سرخ و متعاقبا تبدیل شدن به یک کوتوله سفید، ستاره ممکن است برخی از سیارات خود را نابود کرده باشد و اجسام سنگی دیگر را در معرض یک محیط شدید قرار داده باشد. برخی از مواد آزاد شده در نهایت دیسکی از گاز و غبار در اطراف ستاره مرده تشکیل دادند. فرآیندی که این سیستم را شکل داد میتواند در خود ما نیز تکرار شود. در حدود 5 میلیارد سال، خورشید سوخت خود را تمام می کند و به یک غول قرمز تبدیل می شود. در طول این مرحله، می تواند اجسام مجاور را مانند نزدیک ترین سیارات ببلعد. سپس لایه های بیرونی خود را می ریزد و یک کوتوله سفید را پشت سر می گذارد.
هر جسم صخرهای که از این دگرگونی جان سالم به در ببرد، میتواند از هم جدا شود و یک قرص زباله در اطراف ستاره مرده تشکیل دهد، مانند چیزی که اخترشناسان اکنون در J1328-1450 مشاهده میکنند. اما دو حلقه زباله کوتوله سفید به احتمال دیگری اشاره دارد. به نظر می رسد که ساختار آنها توسط اجسامی شکل گرفته است که ستاره شناسان هنوز قادر به شناسایی مستقیم آنها نبوده اند. دادهها نشان میدهند که پس از تبدیل ستاره، حداقل دو جرم سیارهای ممکن است در میان بقایای آن منظومه زنده مانده باشند. محققان بر این باورند که این دو بدن می توانند از نظر اندازه بسیار متفاوت باشند.
نزدیکترین آنها به کوتوله سفید فقط چند کیلومتر قطر دارد، در حالی که دورتر ممکن است به اندازه پلوتون یا حتی ماه باشد. تعامل آنها با مواد اطراف تشکیل دو حلقه را توضیح می دهد، اگرچه هنوز تایید نشده است که آنها به عنوان اجسام جداگانه وجود دارند. یک احتمال جایگزین این است که این ساختار از قسمتهای مختلف یک جسم سیارهمانند، مانند پوسته و هسته آن سرچشمه میگیرد. این داستان در اصل در WIRED en Español ظاهر شد و از اسپانیایی ترجمه شده است.
متن اصلی (انگلیسی)
A Newly Discovered Trail of Cosmic Debris Illustrates How the End of the Solar System Could Look
A dying star 1,600 light-years from Earth is surrounded by two rings of gas and dust that astronomers believe are the remnants of the planetary bodies it once hosted.