"دنیای ترانزیت جایی است که نوآوری می میرد" - ایالات متحده در استفاده از قطارهای بدون راننده بسیار عقب مانده است، اما پروژه های جدید می توانند دروازه ها را باز کنند.

حتی زمانی که وسایل نقلیه خودکار مانند روباتاکسی در ایالات متحده رواج بیشتری پیدا می کند، تقریبا هر سیستم حمل و نقل انبوه همچنان به یک راننده یا اپراتور در داخل هواپیما نیاز دارد. دو شهر بزرگ به دنبال تغییر آن هستند.

مقامات واشنگتن دی سی اخیرا طرحی را ارائه کرده اند که می تواند به رایانه ها اجازه دهد تا یکی از متروهای آن را به طور کامل کنترل کنند و لس آنجلس به دنبال ایجاد یک خط جدید و کاملا خودکار است. هونولولو قبلا یکی دارد.

پروژه‌های واشنگتن و لس‌آنجلس، که اجرای آن‌ها سال‌ها طول می‌کشد و همچنان با موانع مالی و فنی مواجه است، در بحبوحه بحث‌های شدیدی در مورد خطرات ایمنی و مزایای قطارهای خودکار و اینکه آیا هزینه‌های اولیه قابل توجه ارزش صرفه‌جویی طولانی‌مدت در هزینه‌های نیروی کار را دارد، صورت می‌گیرد.

حامیان این فشار را طولانی‌مدت می‌خوانند و اشاره می‌کنند که شهرهای آمریکا از مکان‌های متعددی در سراسر جهان که مترو، مترو یا اتوبوس بدون مراقبت از جمله چندین شهر در اروپا و آسیا و همچنین سیستم‌های اصلی در کانادا، استرالیا، آمریکای جنوبی و خاورمیانه دارند، بسیار عقب هستند.

باروخ فایگنبام، مدیر ارشد سیاست حمل و نقل در بنیاد ریسون، یک اندیشکده آزادیخواه که از اتوماسیون حمل و نقل دفاع کرده است، می گوید: «اتوماتیک کردن چیزی که در جاده است، در مقایسه با یک سیستم راه آهن ثابت، باید بسیار سخت تر باشد. من راه خوبی برای گفتن این موضوع نمی‌دانم، اما اساسا دنیای ترانزیت جایی است که نوآوری به پایان می‌رسد.»

توسعه اتوماسیون حمل و نقل در مقیاس وسیع در ایالات متحده کند بوده است

تنها در سال‌های اخیر، وسایل نقلیه جاده‌ای از شرکت‌هایی مانند Waymo، Tesla و Zoox پیش از سیستم‌های حمل و نقل با استفاده از مسیر، پیشتاز اتوماسیون در ایالات متحده شده‌اند. در واقع، اگرچه اپراتورها همیشه بخشی از سیستم مترو در واشنگتن دی سی بوده‌اند، قطارها با برخی از ویژگی‌های خودکار در 50 سال پیش کار می‌کردند. پس از یک تصادف مرگبار در سال 2009، آنها خاموش شدند، سپس در دو سال گذشته بازسازی شدند.

اکنون، مقامات پایتخت کشور تلاش خود را برای اتوماسیون در خط قرمز مترو تجدید کرده اند. و یک بررسی زیست‌محیطی در لس‌آنجلس برای یک مسیر خودکار برای خط زیرزمینی جدید سیستم ریلی سنگین آن در حال انجام است که از طریق زمین‌های ناهموار کوه‌های سانتا مونیکا می‌گذرد.

هونولولو در حال حاضر یک خط بدون راننده مرتفع را اجرا می کند - گسترده ترین سیستم حمل و نقل خودکار در ایالات متحده که پس از تکمیل، 19 مایل امتداد خواهد داشت و از قطارهای بدون راننده مرتفع دیترویت و میامی که به عنوان پروژه های آزمایشی در دهه 1980 افتتاح شدند، یک ریل مونوریل که هتل ها را بین ترمینال فرودگاه لاس وگاس استریپ و سیستم های کوچکتر ترمینال مسافربری به هم متصل می کند، پیشی می گیرد.

یک مونوریل خودکار که زمانی در ممفیس، تنسی حرکت می کرد، سال ها پیش تعطیل شد. و جکسون‌ویل اسکای‌وی بدون راننده علی‌رغم برنامه‌ریزی‌های اولیه برای یک سیستم خودکار حتی بزرگ‌تر، به‌زودی به‌دلیل کاهش بودجه، فعالیت خود را به‌طور نامحدود متوقف خواهد کرد.

تصادف ترمز تلاش‌های اتوماسیون را می‌گیرد

پس از کشته شدن 9 نفر و مجروح شدن تعداد زیادی دیگر در برخورد قطار در سال 2009 در نزدیکی ایستگاه فورت توتن در خط قرمز D.C، هیئت ملی ایمنی حمل و نقل علت این تصادف را مشکل تعمیر و نگهداری در سیستم سیگنالینگ خودکار که قطارها را از یکدیگر جدا می کند، دانست.

رندی کلارک، مدیر عامل اداره ترانزیت منطقه شهری واشنگتن، در مصاحبه ای با آسوشیتدپرس خاطرنشان کرد که این مشکل در فورت توتن هیچ ربطی به سیستم کروز کنترلی که در سال 2024 در خط قرمز و سایر خطوط مترو در سال گذشته بازسازی شد، ندارد. با این حال، او اذعان کرد که برای سال‌های متمادی این تصادف، برنامه‌های مترو را برای اتوماسیون بیشتر «فلج» کرد.

کلارک که سیستم فعلی را "بسیار منظم، بسیار مستند و بسیار ماهر" خواند، گفت: "این یک شکست بزرگ بود، شکی نیست. ما اکنون چنین کاری انجام نمی دهیم."

طبق طرح تقریبا یک میلیارد دلاری که هیئت مدیره مترو در آوریل برای ارتقای خط قرمز با ویژگی‌های ایمنی از جمله موانع حفاظتی که از ورود مسافران به ریل جلوگیری می‌کند، حمایت کرد، قطارها می‌توانند بدون نیروی انسانی در داخل کابین تا اوایل سال 2033 حرکت کنند.

کلارک گفت که حتی اگر به کارگران برای راه‌اندازی فیزیکی قطارها نیاز نباشد، برای حفظ ریل‌ها و پاسخگویی به شرایط اضطراری به آن‌ها نیاز خواهد بود.

اتحادیه ها منتقد اتوماسیون بوده اند. جان ساموئلسن، یکی از کارگران سابق متروی نیویورک که اکنون به عنوان رئیس بین‌المللی اتحادیه کارگران حمل‌ونقل فعالیت می‌کند، گفت که اتحادیه‌ها با تلاش‌های اتوماسیون در نیویورک و جاهای دیگر مبارزه کرده‌اند و آنها را "فاجعه‌ای در انتظار وقوع" نامیدند.

ساموئلسن گفت: «مسافران با تخلیه خود رها خواهند شد، که یک فاجعه در سیستمی است که روی ریل سوم حرکت می کند.

هونولولو با Skyline خودکار خود رکورد بی نقصی را به ثبت رساند

برای کاهش تنگناهای ترافیکی عظیم برای مسافران، هونولولو سه سال پیش سیستم حمل و نقل خودکار سبک مترو Skyline خود را افتتاح کرد و سال گذشته آن را گسترش داد.

ونس تسودا، مدیر پروژه این سیستم، گفت که هیچ تصادف یا آسیبی در ارتباط با اتوماسیون وجود نداشته است. او گفت که حتی سیستم‌های هیبریدی نیز نسبت به سیستم‌های کاملا خودکار از ایمنی کمتری برخوردار هستند، و استدلال می‌کند که احتمال اینکه انسان به چیزی مانند در باز نگاه کند و قطار را برای حرکت پیش از موعد تخلیه کند، بسیار بیشتر است.

تسودا گفت: "اگر کسی دارید که این تصمیم را می گیرد، ممکن است تصمیم اشتباهی بگیرد."

اما دیوید کینگ، دانشیار برنامه ریزی شهری در دانشگاه ایالتی آریزونا که در مورد حمل و نقل خودکار تحقیق کرده است، گفت که میزان موفقیت برای حفظ اعتماد عمومی باید عالی باشد. او گفت که به همین دلیل است که سقوط فورت توتن و سایر موارد مربوط به اتوماسیون این فناوری را بسیار عقب انداخته است.

کینگ با اشاره به چند موشک منفجر شده توسط اسپیس ایکس ایلان ماسک، گفت: «ما اجازه می‌دهیم تا حد مشخصی از شکست در صنعت خصوصی رخ دهد که وقتی دولت آن را انجام می‌دهد، آن را تحمل نمی‌کنیم.

لس آنجلس طرح های ایمنی برای مترویی در زیر کوه ها ارائه می کند

شاید بلندپروازانه ترین تلاش اتوماسیون حمل و نقلی که در ایالات متحده دنبال می شود، خط متروی لس آنجلس باشد که مقامات لس آنجلس رای به توصیه در زیر کوه های سانتا مونیکا دادند. این منطقه یکی از بدنام ترین سردردهای ترافیکی در کشور است و کوه ها مرکز اشتغال شلوغ Westside را از دره سان فرناندو جدا می کنند.

در حال حاضر یک سیستم مترو در زیر همان رشته کوه در نزدیکی هالیوود وجود دارد، اما آن یکی راننده دارد. سیسیلی وی، که بر برنامه ریزی پروژه Sepulveda برای LA Metro نظارت می کند، گفت: پیشنهاد جدید، که در حال بررسی زیست محیطی است، از قطارهای کوتاه تر و متداول تر استفاده می کند.

مانند پروژه در واشنگتن، خط جدید در لس آنجلس دارای درهای ایستگاه برای محافظت از مسافران در سکو از قطارهای روبرو خواهد بود.

فایگنباوم با بنیاد ریسون گفت که اتوماسیون یک خط ترانزیت بزرگ مانند لس آنجلس یا واشنگتن می تواند دریچه هایی را برای سایر شهرها باز کند.

او گفت: "این سیگنالی می فرستد که این از نظر فناوری قابل انجام است و این چیزی است که شاید سیستم های دیگر بخواهند برای آن تلاش کنند."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد