دنیس ویلنوو فرآیند خلاقانه را به دلیل درخواست‌های هوش مصنوعی ستایش می‌کند و از نام‌گذاری باند جدید در گالا هنر+فیلم LACMA کوتاهی می‌کند.

موزه ها چیزهای زیادی هستند: مؤسسات فرهنگی که به عنوان منبع الهام عمل می کنند، نمایشگاه های خلاقیت، پل هایی به گذشته و آزادراه هایی به آینده. برای دنیس ویلنوو، موزه‌ها «همیشه یک غذای فوق‌العاده بوده‌اند».

کارگردان پرفروش در حالی که شنبه شب روی یک تریبون در زمین یکی از فیلم های مورد علاقه خود، LACMA در لس آنجلس ایستاده بود، توضیح داد: "هر بار که وارد یکی می شوم، احساس می کنم یک خون آشام انرژی را از دیوارها می مکد. و به هر طریقی، به یکی از فیلم های من ختم می شود."

موزه‌ها، به‌ویژه این موزه، می‌توانند مکانی عالی برای یک مهمانی پر زرق و برق باشند. هر ماه نوامبر، LACMA زمین‌های خود را به لانه‌ای برای A-listers از بسیاری از صنایع برای جمع‌آوری کمک‌های خیمه شب بازی خود، Art+Film، تبدیل می‌کند، که از یک برگزیده از هر رشته تقدیر می‌کند. ویلنوو به نمایندگی از سینما در سال جاری، جایزه خود را پس از ادای احترامی از آشنای معمولی و ستایشگر فداکار نیکول کیدمن، که به طور خاص از استرالیا برای گفتن چند چیز خوب روی صحنه به پرواز درآمد، به طرز استادانه ای به هر دو ادای احترام کرد.

(ویلنوو با تمجید از ریسک‌پذیری او در طول دهه‌ها و خواندن کارش در تولد جاناتان گلیزر، «یکی از خارق‌العاده‌ترین اجراهایی که تا به حال روی پرده دیده‌ام.» نام برد. رینا در نقش کایلی جنر و بیشتر

ویلنوو که در آستانه اکران پیش بینی شده فیلم Dune: Part Three در 18 دسامبر مفتخر شد، توضیح داد: «وقتی یک موزه، معبدی برای هنرمندان، از یک فیلمساز استقبال می کند و مرکز توجه را به سینما معطوف می کند، برای من بسیار مهم است، به ویژه این موزه، زیرا LACMA قبلا چیزهای زیادی به من داده است. سپس به نمایشگاه جیمز تورل در LACMA رفتم [در نمایش 26 می 2013-6 آوریل 2014].

مردمی را تماشا کردم که در اتاقی روبروی پل، پوشیده از نور، در سکوت و هیبت ایستاده بودند. سپس فکر کردم، خوب، من می دانم که چگونه فیلم را کارگردانی کنم. من می دانم چگونه Arrival را کارگردانی کنم. و ورود، از بسیاری جهات، ادای احترام به بعد از ظهری است که در LACMA سپری شده است."

ویلنوو سخنان خود را در غرفه ای که میزبان بیش از 600 مهمان از جمله ستاره های سینما، بازیگران، مغول ها، مدل ها، هنرمندان، نیکوکاران، طراحان مد و غیره بود، ایراد کرد. تیموتی شالامه (به همراه کایلی جنر) و آنیا تیلور جوی، ویولا دیویس، کیم کارداشیان، آل پاچینو، اندرو گارفیلد با مونیکا باربارو، سارا پالسون، کری بارکر، دانیل شاینر، جری بروکهایمر، لری آلکسی گارنرل، فیل آلکسی گارنر، لری آلکسی گارنرل، ژوری آلکسی گارنرل، ژوری آلکسی گارنر، ستارگان فیلم Dune او در صحنه غوطه ور بودند. کونسانی، پاریس هیلتون، اودسا آزیون، سینا میلر، اسپایک جونز، تیریک ویترز، سلما هایک پینو، پارکر

پوزی، جوئل لوبین و فرانکلین لات از CAA، الکس اسرائیل، الکس پراگر، باربارا کروگر، کتی اوپی، اد روشا، آنر تیتوس، دلفین و کوهشین فینلی، لورن هالسی، مارک بردفورد، چارلز گینز و بسیاری دیگر. (برای اسامی بیشتر به گالری فرش قرمز THR مراجعه کنید.) نماینده گوچی که برای یک سال دیگر به عنوان اسپانسر ارائه شد، مدیر خلاقیت دمنا و مدیرعامل فرانچسکا بلتینی بودند.

برخی از نام‌های پررنگ که در ساختمان نبودند هنوز از تریبون فریاد می‌زدند. ویلنوو به یاد می‌آورد که چگونه در دوران پیش از نوجوانی که در کبک کانادا بزرگ می‌شد، همه دوستانش درباره هاکی می‌خواندند در حالی که او شیفته استیون اسپیلبرگ بود. او گفت: «او قهرمان من شد. "استیون دلیلی است که من امروز اینجا ایستاده ام، و اکنون به اندازه کافی خوش شانس هستم که می توانم او را دوست صدا کنم. و سپس جیمز کامرون آمد.

اینها تایتان هستند.» او همچنین از نویسندگان دیگر آلفونسو کوارون، الخاندرو گونزالس ایناریتو و کلوئه ژائو نام برد، «سه هنرمند همکار که مرزهای بیان سینمایی را به اصیل‌ترین روش‌ها پیش می‌برند».

کیدمن، انتخابی منحصربه‌فرد برای ادای احترام به ویلنوو، زیرا او اعتراف کرد که «هیچ‌وقت واقعا دنیس را ملاقات نکرده است» و هرگز با هم کار نکرده‌اند. او خاطرنشان کرد: «من او را روی چند فرش قرمز دیدم و به نوعی برایش دست تکان دادم، و یک بار در یک اتاق شلوغ در یک فروشگاه آرمانی سلام کردم. اینجا لس آنجلس است.» و با این حال به نوعی احساس می‌کنم عمیق‌ترین بخش‌های او را می‌شناسم، زیرا این کاری است که فیلمسازان خارق‌العاده انجام می‌دهند. آنها به شما اجازه ورود می‌دهند. آنها خود را از طریق کارشان برای ما آشکار می‌کنند. آنها شما را به تخیلات، رویاهایشان، به پرسش‌ها و ترس‌هایشان دعوت می‌کنند.

من در فیلم‌های Incendis، Prisoners، Sicario، Blade Runner، Arrival و البته Dune دیدم و احساس می‌کنم که این فراتر از هر چیزی است که نیاز به معرفی داشته باشد، زیرا فیلم‌های او رازهای بزرگ وجود ما را بررسی می‌کنند.

کیدمن گفت وقتی از او خواسته شد روی صحنه برود، حتی اگر نیاز به یک پرواز طولانی داشته باشد، بلافاصله یک بله بود. "من فقط عاشق فیلم های او هستم، همانطور که مطمئن هستم بسیاری از افراد در این اتاق دوست دارند. هرچند من واقعا آنها را دوست دارم، زیرا وقتی از من خواستند این جایزه را تقدیم کنم، می دانستم که قرار است در استرالیا باشم و گفتم: "مطمئنا. من 15 ساعت پرواز خواهم کرد تا اینجا باشم تا بتوانم این جایزه را به او بدهم." و دلیل آن این است که می خواهم بگویم از شما تشکر می کنم، زیرا شما را به فیلم مهمی تبدیل کردید، متشکرم. فیلم و شما فیلم های دلسوزانه می سازید.

آنها گسترده هستند، آنها مرموز هستند، آنها گاهی اوقات وحشتناک هستند، اما آنها همیشه عمیقا انسانی هستند."

ویلنوو در سخنرانی پذیرش خود، اندکی از بیان خلاقانه خود نیز فاش کرد و از آن به عنوان راهبری برای مقابله با بحران وجودی تحمیل شده توسط هوش مصنوعی استفاده کرد. او توضیح داد: "در قلب هر یک از فیلم‌های من، یک سوال وجود دارد که باید به آن پاسخ دهم. مخاطب ممکن است آن را ببیند یا نه، و این خوب است. برای من، هر فیلم بیانیه‌ای است برای ناشناخته‌ها تا تلاش کنم تا آن پاسخ را بیابم. شاید این سوالات اکنون بیش از هر زمان دیگری ضروری باشند."

ما بر سر دوراهی هستیم و می‌پرسیم چه چیزی یک انسان را تعریف می‌کند و چه ارزشی برای بیان انسانی دارد؟ هر پدر و مادری روی زمین کمی نگران دنیایی است که فرزندان ما به ارث می‌برند. این سؤال در قلب Dune است: قسمت سوم با پل و چانی که می‌جنگند تا به فرزندانشان دنیایی بهتر از آنچه به آنها داده شده است بدهند.

او ادامه داد: «امروزه برای یک فیلمساز، خیلی واقعی است. من یک انتخاب دارم. می‌توانم با یک دستور چیزی خلق کنم یا می‌توانم با بازیگران، با یک گروه به بیابان بروم و به یک ماجراجویی واقعی بروم که در آن زندگی را یاد می‌گیرم و در حرفه‌ام بهتر می‌شوم. اینها دو چیز متفاوت هستند. خب، می‌دانم که تهیه‌کنندگان در اتاق هستند و می‌گویند که فرآیند یکی از آنها گران‌تر از تجربه است. به این معنا که در این لحظه از زمان، مهمتر از همیشه است که انسانها در کنار هم به ساختن هنر ادامه دهند.

این میراثی است که می خواهم به فرزندانم بدهم.»

در مورد میراث، ویلنوو بعدا به عنوان پروژه کارگردانی بعدی خود که در مراحل پایانی فرآیند بازیگری است که به شدت دنبال می‌شود، فرمان مجموعه نمادین جیمز باند را بر عهده خواهد گرفت. ویلنوو برای پایان دادن به سخنرانی خود، با یک لحظه افت میکروفون وارد تیتر خبرها شد: "برای ابراز قدردانی از برکت دوستان جدیدم در آمازون، امشب برای شما فاش خواهم کرد که جیمز باند بعدی کی خواهد بود. جیمز باند جدید است... و من همین حالا متوقف می شوم زیرا امی پاسکال در آستانه حمله قلبی است. بسیار از شما متشکرم."

"عشق شما به هنر ناشی از تمرین خودتان است. به عنوان یک دختر جوان، شما کمی اعجوبه نقاشی آبرنگ بودید، بنابراین هنر از ابتدا در DNA شما وجود داشت. و البته شما به عنوان یک طراح مد ادامه دادید و هنر شما همچنان قوی است، به ویژه در گرد هم آوردن جهان های خلاق. به عنوان یک متولی LACMA که اکنون در لس آنجلس و ایالت سئول زندگی می کند، به طور محلی به Govan و epitom ما رسیده اید." "شما چیزهای زیادی به دیدگاه ما برای اتصال بسیاری از زمینه ها، بسیاری از قاره ها، بسیاری از دنیاها اضافه کرده اید، و همه این کارها را با حسی از سبک و زیبایی انجام می دهید که قابل توجه است."

گوان سپس از چاو به روی صحنه استقبال کرد تا سخنانی را بیان کند، کاری که او همیشه در طول هنر+فیلم انجام می‌دهد. اما این بار، او قبل از اعلام خبر، قدمی کوتاه در خط حافظه گذاشت. او به یاد می آورد که روزهای اولیه چقدر «هیجان انگیز، چالش برانگیز و جاه طلبانه» بود، زمانی که آنها جمع آوری کمک مالی را آغاز کردند. او به افرادی مانند استیوی واندر، که پذیرفتند در مراسم افتتاحیه که به کلینت ایستوود و جان بالدساری تجلیل می‌شد، به عنوان مجری موسیقی حضور داشته باشد، احسان کرد.

او گفت: «آن عصر اول لحن را برای همه چیزهایی که بعد از آن دنبال شد تعیین کرد. "سخت است که 15 سال خاطرات، دوستی، تجربیات را در چند کلمه بیان کنم. این جشن بخش مهمی از زندگی من بوده است. شروع با یک ایده و دیدن تبدیل شدن آن به یکی از مشهورترین سنت های لس آنجلس یکی از امتیازات بزرگ زندگی من بوده است. من این فصل را با غرور فوق العاده ترک می کنم، خاطرات شگفت انگیز و امیدوار هستم به این نسل آینده رشد کنم. دنیای هنر و فیلم را برای سال‌های آینده گرد هم می‌آورد.

امشب، بیایید افتخارات و خلاقیت ها، دوستی ها و همه چیزهایی را که با هم ساخته ایم جشن بگیریم.»

دیگر برگزیده این شب که به نمایندگی از دنیای هنر برگزار شد، ویجا سلمینز بود که جمعیت را با سخنرانی کوتاه و در عین حال دوست‌داشتنی برای پذیرش مجذوب کرد. سلمینز پس از تشکر از گوان و فروشنده آثار هنری اش متیو مارکس، به طعنه گفت: "اینجا بودن مایه خوشحالی است. شما بچه ها دیوانه مهمانی هستید. این واقعا برای من یک مکاشفه است."

سوپراستار جهانی پاپ، رز، نمایش را با یک مجموعه چهار آهنگی که شامل آهنگ فوق‌العاده‌اش «APT»، «Number One Girl» (طبق درخواست چاو)، کاور Killers «Read My Mind» و تک‌آهنگ جدیدش «ترفند جدید» بود، پایان داد. او در ساعت 10:30 شب به پایان رسید و بسیاری از مهمانان مستقیما به سمت پیشخدمت رفتند و تا شب برای ایستگاه بعدی در یک مهمانی بعد از دعوت در خانه چاو حرکت کردند. شاید سلمینز درست می گفت.