دهکده انگلیسی که رای به خروج از بریتانیا داد می‌گوید که می‌تواند بخواهد به ایالات متحده بپیوندد

رئیس شورای محلی پیدینگتون، یک روستای انگلیسی با جمعیتی حدود 350 نفر، به نیوزویک گفته است که اگر دولت بریتانیا به طرح خود برای اسکان 1250 پناهجوی مرد در محلی در حاشیه روستا ادامه دهد، آنها قصد دارند به طور رسمی به ایالات متحده بپیوندند.

پرزیدنت ترامپ تمایل خود برای گسترش قلمرو آمریکا را پنهان نکرده است و در مقاطع مختلف پیشنهاد می کند که کانادا، گرینلند و کانال پاناما می توانند تحت اختیار واشنگتن قرار گیرند.

تیم مک‌نالی، رئیس پیدینگتون، در گفتگو با نیوزویک گفت که شورای محله طرح‌هایی را برای پیوستن به ایالات متحده ادامه می‌دهد مگر اینکه طرح پناهندگی لغو شود و افزود: «می‌دانیم که در این مورد با [رئیس‌جمهور] ترامپ گفتگوهایی انجام شده است.»

مک‌نالی گفت که شورای محله پیدینگتون می‌تواند به دنبال «حمایت ایالات متحده برای تبدیل شدن به 51 امین ایالت آن‌ها» باشد و افزود که آنها نامه‌ای به رئیس‌جمهور ترامپ نوشته‌اند و پرونده‌ای را به سفارت آمریکا ارسال کرده‌اند که پرونده آنها را بررسی می‌کند.

جو مارشال، عضو شورای محله، به نیوزویک گفت که او از این پیشنهاد حمایت می کند و اظهار نظر می کند: "این یک ایده عالی است. آمریکا قبلا این کار را انجام داده است... آمریکا استقلال و جنگ داخلی خود را داشته است و من فکر می کنم ما برای ما در ابتدای راه خود هستیم. فکر می کنم به آمریکا برویم و به آنها نشان دهیم که مالیات های خود را بدون نمایندگی می پردازیم به همان شیوه ای که آمریکا در 250 سال پیش احساس می کرد ...

رئیس‌جمهور ترامپ یکی از افرادی است که دارای قطب‌نمای اخلاقی است و به این معناست که وقتی برخی چیزها به‌خاطر او نمی‌آید، دولت ما را مسئول می‌داند. در نهایت این موضوعی است که در دستور کار او بسیار مهم است، زیرا هم ارتش و هم سیستم مهاجرت را پوشش می‌دهد…

مارشال با اشاره به تأثیری که پیوستن به ایالات متحده بر پیدینگتون خواهد داشت، گفت: "عنصری از تغییر به طور بالقوه وجود خواهد داشت و من فکر می کنم می تواند یک تغییر عجیب و غریب باشد. سال گذشته به برمودا رفتم و این یک قلمرو بریتانیا است و کمی بریتانیایی در اطراف بهشت ​​است. و من فکر می کنم که احتمالا این همان چیزی است که ما از آمریکا خواهیم داشت."

مایکل نیکسون، عضو شورا افزود: "ما گفتگوی مستقیم با دولت آمریکا نداشته‌ایم، اما چیزی که داشته‌ایم حمایت عظیمی از سوی ایالات متحده، از سوی مردم است. من شخصا ایمیل‌هایی از سراسر ایالات متحده دریافت کرده‌ام که می‌گوید "ما از شما استقبال می‌کنیم" و این واقعا قابل قدردانی است، زیرا مردم عادی می‌گویند که ما متوجه می‌شویم که شما چه می‌کنید. ما این کار را به نوبت شما انجام دادیم 250 سال پیش.

نیوزویک برای اظهار نظر به ترتیب از طریق تلفن و ایمیل با وزارت کشور بریتانیا و وزارت خارجه ایالات متحده تماس گرفت. دومی خارج از ساعات اداری معمولی انجام شد.

روز سه‌شنبه، پیدینگتون در یک رای نمادین در پاسخ به این پیشنهادات، به «جدایی از بریتانیا و تعقیب خودمختاری» رأی داد. این همه پرسی که فاقد مجوز قانونی است، با مشارکت 91.8 درصدی با 285 رای به استقلال، 26 رای مخالف و یک نفر رای خود را خراب کرد.

مک‌نالی گفت که شورای محله در اواخر ژوئن از برنامه‌های دولت برای اسکان پناهجویان در MOD Bicester، اردوگاه نظامی که در زمین‌های بازی پیدینگتون قرار دارد، مطلع شده است. در پاسخی در 4 ژوئیه، تاریخی که عمدا به مصادف شدن با روز استقلال آمریکا انتخاب شد، شورا یک رای مقدماتی ترتیب داد و از روستاییان پرسید که آیا باید یک همه پرسی استقلال کامل برگزار شود. این به طور قاطع منجر به رای گیری استقلال در روز سه شنبه شد.

پیشنهاد تبدیل پایگاه نظامی به اسکان مهاجران به عنوان یک درخواست توسعه فوری تاج و تخت ارائه شد، فرآیندی که اجازه می دهد تا فرآیند برنامه ریزی محلی برای پروژه های دارای اهمیت ملی دور زده شود.

سوزانا پردن، عضو شورای محله پیدینگتون، به نیوزویک گفت که امنیت نگرانی اصلی روستاییان است.

او گفت: "به عنوان یک زن، و برای گفتن نظرات زنان در این روستا، ما واقعا ترسیده‌ایم. شما اینجا هستید، روستای ما را دیده‌اید، احتمالا زمین بازی بچه‌های ما را در پایین جاده دیده‌اید. مرکز پناهندگی دقیقا در آنجاست. ما می‌دانیم که پیشنهادی برای قرار دادن 1250 مرد در آنجا وجود دارد، بنابراین ما نمی‌دانیم که آنها چیزی در مورد آنها می‌دانند. زنان و کودکان اینجا هستند، زیرا ما نمی دانیم که چگونه خواهد بود و از دولت تعامل نمی گیریم.»

مارشال موافقت کرد و اظهار داشت: «امنیت واقعی روستا به‌ویژه بالا نیست. ما نرخ جرم و جنایت بسیار بالایی نداریم، پنجره‌ها گهگاه باز می‌مانند و چیزهایی از این قبیل که باید تغییر کنند…

"امنیت شخصی احتمالا نگرانی اصلی مردم است. ما روستایی هستیم که احتمالا یک سوم روستای آن سالخورده هستند، یک سوم روستا بچه‌های خردسال دارند و مشخصا نیمی از روستا زن هستند.

"من فکر می کنم نگرانی ما این است که یک پارک داریم، ما افراد زیادی داریم که به طور معمول خودشان بیرون می روند و سگ ها را قدم می زنند. ما بچه هایی داریم که به پارک می روند. این باید تغییر کند."

راشل مارش در صحبت با گاردین گفت که او یکی از 26 روستایی بود که علیه استقلال رای دادند و افزود: "این فقط یک شیرین کاری تبلیغاتی است. این یک تئاتر کامل است."

لیزا نندی، وزیر فرهنگ بریتانیا، با حضور در برنامه امروز رادیو بی‌بی‌سی 4 گفت: "ما برنامه‌های خود را تغییر نمی‌دهیم، اما گوش می‌دهیم. ما ناامیدی آشکار جامعه در پیدینگتون را می‌شنویم."

نخست وزیر اندی برنهام با اشاره به عبور مهاجران در قایق های کوچک گفت: "خوب، من قدرت احساس را درک می کنم، و این چیزی است که در سراسر کشور وجود دارد، اما تنها کاری که باید انجام داد این است که اعداد را کاهش دهیم، تعداد گذرگاه ها را کاهش دهیم. و آنها به طور قابل توجهی کاهش یافته اند. آنها اکنون در پایین ترین سطح هفت ساله قرار دارند."

مهاجرت و به ویژه ورود هزاران نفری که با قایق های کوچک از کانال مانش درخواست پناهندگی می کنند، بحث های شدیدی را در سراسر بریتانیا به راه انداخته است.

در اوایل ماه جاری، صدها مرد نقابدار در اعتراض به ورود مهاجران، دسترسی به بندر دوور در کنت را مسدود کردند، در حالی که حزب اصلاح‌طلب بریتانیا، به رهبری نایجل فاراژ، متحد ترامپ، همواره در رتبه اول یا دوم در سراسر کشور قرار گرفته است.

طبق گزارش رصدخانه مهاجرت دانشگاه آکسفورد، در سال منتهی به 9 سپتامبر 2026، 27900 مهاجر از طریق قایق کوچک وارد بریتانیا شدند که نسبت به سال قبل کاهش یافته است.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: دانیل اورتون و کریستینا دیسیو.