ده سال و سه بچه بعد... اولیوا برای پیشنهاد المپیک برگشت

اولیوا (نفر دوم از چپ) به عنوان بخشی از پیگیری تیم زنان در گلاسکو، برنز مشترک المنافع را برای تیم ولز به دست آورد.

سیارا اولیوا، دوچرخه‌سوار و مادر سه فرزندش، پس از بازگشت قابل توجه به برنامه دوچرخه‌سواری بریتانیا، می‌گوید که در بازی‌های المپیک «کار ناتمام» دارد.

قهرمان سابق اروپا و دارنده مدال برنز جهان تقریبا یک دهه از ورزش را سپری کرد و دارای سه فرزند با شریک و دوچرخه سوار لوئیس است.

اما پس از از دست دادن انتخاب نهایی برای شرکت در بازی های ریو 2016، این زن 37 ساله اعتراف می کند که نمی تواند رویای المپیک خود را رها کند.

او به رقابت‌های بین‌المللی در بازی‌های مشترک المنافع تابستانی بازگشت و برنز را برای ولز در تعقیب تیمی زنان کسب کرد، اما می‌گوید این تنها شروع بود.

او به بی بی سی اسپورت ولز گفت: «می توانستم آنجا توقف کنم.

"این احساس یکی از جادویی ترین لحظات بود. مدال مورد علاقه من که تا به حال در سطح بین المللی داشته ام، کسب مدال برنز با دختران در تعقیب تیمی در مقابل فرزندانم. این مانند یک افسانه بود که به خودی خود پایان یافت.

اما کار ناتمامی وجود دارد و من برای آخرین بار رویای المپیک خود را دنبال خواهم کرد.

اولیوا اولین بار در سال 2014 به برنامه دوچرخه سواری بریتانیا پیوست.

او در مسابقات جهانی 2016 به عنوان بخشی از تعقیب تیمی زنان برنز گرفت. او همچنین در همین مسابقات دو عنوان قهرمانی اروپا را به دست آورد.

اما در المپیک 2016 ریو، اولیوا به عنوان ذخیره باقی ماند.

لورا کنی، کیتی آرچیبالد، الینور بارکر و جوآنا راسل برای تعقیب تیم المپیک انتخاب شدند - و آنها رکورد جهانی را شکستند و طلا گرفتند.

او خوشحال است که اعتراف می کند: "سریع ترین تیم سوار شد." "آنها طلا گرفتند.

"اما من مجبور شدم در حاشیه بایستم و این اتفاق را تماشا کنم. و من واقعا دلشکسته بودم."

اولیوا اکنون از شوهر لوئیس سه فرزند دارد - و والدین هر دو برای بازی‌های مشترک المنافع 2026 گلاسکو انتخاب شدند.

اولیوا در سال 2018 بازنشسته شد و فیزیوتراپیست شد - "صادقانه فکر می کردم کارم تمام شده است".

او می گوید: "مردم به دوچرخه سواری اشاره می کردند و من در مورد آن بحث می کردم، اما همیشه صحبت کردن در مورد المپیک برایم سخت بود. من خیلی نزدیک و در عین حال خیلی دور شدم."

"سالها گذشت و من سه فرزند زیبای خود را به دنیا آوردم، اما مستند هلن گلاور را تماشا کردم و فقط اشک ریختم. انگار هنوز تمام نشده ام.

«هنوز آن صدای کوچکی بود که می‌گفت، فقط برای آخرین بار صدایش را بزن.

"بنابراین اکنون فرصتی برای تعقیب این موضوع دارم، اما این بار با خانواده ام، فرزندانم در کنارم، تماشای مومیایی که تمام این تمرینات دیوانه کننده را در روز انجام می دهد، سفر را بسیار خاص تر از آن چیزی کرده است که فکر می کردم حتی ممکن است."

بازگرداندن خود به یک برنامه کلاس جهانی، با یک نوزاد و دو کودک پیش دبستانی که باید از آنها مراقبت کنند، موضوع کاملا متفاوتی بود.

در آن زمان، کمتر از دو سال پیش، اولیوا می‌گوید که به چند دوست نزدیک و خانواده گفته است که در نظر دارد از بازنشستگی خارج شود.

"آیا تو دیوانه ای؟" این واکنش بود." "مطمئنی؟ تو کم خوابی!"

اما فکر می‌کنم آن‌ها هم می‌دانند که من چگونه هستم و همچنین می‌دانند که المپیک چقدر برای من اهمیت دارد.

"بنابراین اکنون بازگشت به تیم دوچرخه سواری بریتانیا بزرگ ترین افتخار است. این بزرگترین تلاش تیمی از سوی لوئیس، همسرم است که 100% از این کار و پدربزرگ و مادربزرگ [بچه ها] حمایت می کند. من بدون آنها نمی توانستم این کار را انجام دهم.

ما والدین لوئیس را در یک کمپ تمرینی با خود در ایتالیا بیرون آوردیم تا بتوانیم با هم تمرین کنیم.

تنها بازگشت به جدول بالای دوچرخه سواری بریتانیا یک دستاورد چشمگیر است، به خصوص وقتی قدرت برنامه استقامتی فعلی زنان را در نظر بگیرید.

در مسابقات جهانی پیست ماه گذشته، بریتانیای کبیر در تعقیب و گریز تیمی زنان مدال طلا گرفت.

میلی کوزنز سپس یک GB یک و دو را در تعقیب فردی رهبری کرد. آنا موریس مسابقات قهرمانی را با سه طلا به پایان رساند.

اولیوا اعتراف می‌کند که انتخاب نهایی برای بازی‌های لس‌آنجلس یک «فرض بزرگ» خواهد بود.

اولیوا می گوید که دختر بزرگش بزرگترین طرفدار اوست و می خواهد به فرزندانش الهام بخشد که باور کنند می توانند به هر چیزی که می خواهند برسند.

با داشتن دو کودک در مدرسه و یک کودک نوپا در خانه، تمرین کردن یک چالش است.

او قصد دارد جلسات توربو داخل خانه خود را در حالی که جوان‌ترین چرت می‌زند انجام دهد. اگر نه، اغلب ممکن است هنوز در ساعت ده شب اتفاق بیفتد.

و در این فصل دوم از حرفه خود، اولیوا تاکید بسیار بیشتری بر کار قدرتی دارد.

او می‌گوید که مناطقی را هدف قرار می‌دهد که ده سال پیش از آن به عنوان نقاط ضعف یاد می‌کرد و در نتیجه سریع‌تر و قوی‌تر از همیشه است.

و به لطف خانواده جوانش، مطمئنا انگیزه بیشتری از همیشه دارد.

اولیوا ادامه داد: «[دختر بزرگم] بزرگترین حامی من است.

"دیروز من کت و شلوار جیبی ام را بیرون آورده بودم و او آن را با غرور بالا گرفته بود. و به او گفتم، مامان باید خیلی سخت تلاش می کرد تا آن را پس بگیرد، می دانید. و او گفت می دانم، مامان، من هر روز آن را می بینم.

"رویاهای خود را تعقیب کنید و از فریاد زدن آن نترسید. زیرا ممکن است ترسناک به نظر برسد. همیشه این جمله وجود دارد که "اگر به آن نرسید چه؟

اولیوا قبلا این مسیر را رکاب زده است. اما هرگز کاملا اینگونه نیست.

و او مصمم است که این بار، داستان المپیک او پایان خوشی داشته باشد.