دوئه و دمبله الهام بخش پاری سن ژرمن هستند تا در منچستر سیتی پیروز شوند

لیگ قهرمانان اروپا: منچسترسیتی 2 (هالان 53، 75) پاری سن ژرمن 4 (دوئه 13، دمبله 15، ویتینیا 32، آکلیوچه 63)

یک پنی برای افکار پپ گواردیولا. سرمربی افسانه ای منچسترسیتی برای اولین بار پس از جدایی اش در پایان فصل گذشته و اعلام خبر تو می دانی، به ورزشگاه اتحاد بازگشت.

گواردیولا با کلاهی صاف روی سکوها پشت صندلی سیتی، خلدون المبارک، و فران «نه» سوریانو، مدیر اجرایی نشست، و مطمئنا به نظر می‌رسید که مدیر تلویزیون قصد دارد او را مورد بررسی قرار دهد – اگر تعداد عکس‌های بریده‌شده به او راهنما باشد.

همه می دانند که گواردیولا در رسوایی بزرگ سیتی کجا ایستاده است. احکام مجرمانه متعددی که در مورد بیش از 100 اتهامی که به دلیل نقض قوانین مالی لیگ برتر با آنها روبرو شده اند، صادر شده است. او از کارفرمایان سابق خود حمایت کرده است تا به نوعی آنها را رد کنند. اما او از تیم قدیمی خود در اینجا در برابر قدرت مدافع عنوان قهرمانی اروپا، پاری سن ژرمن، چه برداشتی کرد؟

خیلی در نیمه اول نتیجه معقولی نمی شد. پاری سن ژرمن فوتبال را از یک هواپیمای بالاتر بازی می کرد و ممکن بود با بیش از سه گل بی پاسخی که به ثمر رساند، پیش بیفتد. اما اگر سرکشی موضوع اصلی سیتی بوده است - و باعث شد تا گواردیولا در اینجا حضور داشته باشد - آنها در نیمه دوم وحشیانه، تعداد زیادی از آن را تولید کردند.

سیتی از پذیرش امر اجتناب ناپذیر خودداری کرد. آنها همه چیز را به سمت پاری سن ژرمن انداختند. ارلینگ هالند با آدرنالین دوید و سیتی مشتی از منافذ شفاف ایجاد کرد. هالند با دو گل و چند گل نزدیک کار را تمام کرد. سیتی نزدیک بود PSG را نگران کند.

مشکل انزو مارسکا و بازیکنانش گل 4-1 مگنس آکلیوچه بود. به نظر می رسید که جیانلوئیجی دوناروما از بیرون منطقه یک انفجار را به سمت بالا کشیده و دور کرده است. با این تفاوت که توپ دوباره به پایین و داخل دروازه افتاد. PSG حتی فرصت داشت تا یک پنالتی دیرهنگام فران تورس را از دست بدهد. ضربه ضعیف و خیلی نزدیک به دوناروما بود. آیا دلت برای همه چیز تنگ شده، پپ؟ هواداران سیتی طبق معمول سرود یوفا را به دلیل نارضایتی‌های دیرینه خود از هیئت حاکمه اروپا هو کردند، اگرچه مطمئنا با مسائل نزدیک‌تر از آنها پیشی گرفته‌اند.

شاید آنها می توانند با ناراحتی در کنار هم زندگی کنند؟

ایده تیم آنها این بود که خود را با بهترین ها بسنجند و دلایلی وجود داشت که PSG از چنین تهدیدی می درخشید. یکی از آنها این بود که ترکیب اصلی لوئیز انریکه هفت بازیکن را در لیست 30 نفره توپ طلا نشان می داد. او 3 نفر دیگر از جمله ژائو نئوس و خویچا کوارتسلیا را در بین بازیکنان تعویضی خود داشت.

PSG در ابتدا نرم و تیز بود. تضمین علامت تجاری روی توپ وجود داشت. ترکیبات شیاردار زیبا مهم نیست فضاها چقدر تنگ باشند. آنها از خود عقب نشینی می کنند تا از آنها خارج شوند. شاهد گل افتتاحیه و یک قطعه درخشان از بازی تیمی باشید که از سمت راست یک سوم دفاعی آنها شروع شد.

در یک چشم به هم زدن، پاری سن ژرمن در حال بالا آمدن جناحین بود و سپس حرکت را باز کرد، فابیان رویز آخرین پاس را به دوئه در سمت چپ زد. وینگر داخل زمین را قطع کرد و از بیرون محوطه به کرنر نزدیک شوت زد. این دقتی بود که برای دوناروما انجام داد، اگرچه دروازه بان سابق PSG باید در پست خود بهتر عمل می کرد. زمانی که پاری سن ژرمن تنها 75 ثانیه بعد مشت بعدی را به ثمر رساند، سیتی در حال چرخش بود، تماشاگران میزبان مات و مبهوت بودند. هواداران مسافر پی اس جی کنار خودشان بودند. این گلی بود که دو سانتر داشت، اولین سانتر از دمبله پس از چند حرکت خوب پا به دوئه در سمت چپ.

او توپ را پایین آورد و برای دمبله که پشت سر مارک گوهی دزدی کرده بود، پاس داد. مهاجم بدون علامت بود. دویدن خیلی بامزه بود ضربه سر دمبله مستقیم بود.

اغراق نیست اگر بگوییم پاری سن ژرمن می توانست با فاصله پنج امتیاز داشته باشد. سیتی هیچ دفاعی در برابر ضربه و ضربه خود نداشت. سرعت محض آن سیالیت موقعیتی نیز. دفاع راست اشرف حکیمی برای غارت از داخل چپ چه می کرد؟ مشکلات اساسی ایجاد می کند.

حکیمی در دقیقه 32 وارد محوطه شش قدم شد و تنها یک ضربه سر آزاد به تیرک دروازه ارسال کرد، اما سیتی به سرعت از این تصور که خطر از بین رفته است منصرف شد. تقریبا بلافاصله، PSG از دوناروما دفاع کرد و به سمت ژوگولار رفت. آکلیوش درگیر بود و وارن زایر امری با یک پاشنه پشتی زیبا پاس گل را دریافت کرد. ویتینها به خانه ای کم رفت و آمد کرد. هواداران پاری سن ژرمن پشت خود را به زمین باز کردند تا یک پوزنان کاملا هماهنگ را انجام دهند. این یک تماشای پاریسی در داخل و خارج از زمین بود.

وقتی حکیمی در دقیقه 39 با دوناروما تک به تک شد، تیمش با سیتی بازی می کرد.

مارسکا در این فاصله سه تغییر ایجاد کرد و ماتئوس نونس، ایوب بوادی و ایلیمان ندایی را معرفی کرد. تصدیق چگونگی دور شدن اولین دوره از تیمش. انتخاب ها در شرایط هجومی کم بود. آنتوان سمنیو پس از اینکه ماتوی سافونوف ضربه کرنر به تیر دروازه خودی زد، 0-0 به اوج خود رسید، اما به نظر می رسید خطا روی دروازه بان پی اس جی صورت گرفته است. چیز دیگری از سیتی وجود نداشت.

آنها بعد از شروع مجدد بهتر بودند و با رها کردن بازی کردند. سمنیو جان گرفت. انزو فرناندز یک موقعیت با سر طلایی را به ثمر رساند و ندایه قبل از اینکه هالند یک ضربه را به عقب برگرداند، سافونوف را به کار گرفت. این یک توپ شلاقی بود که از داخل به سمت چپ توسط ندایه وارد شد، که هالند با خم شدن عضلات گردن به گوشه دورتر هدایت شد. نزدیک هم نبود.

آیا سیتی می تواند راه نجات را بگیرد؟ سمنیو دوید و به تیر دروازه برخورد کرد. پرچم آفساید برافراشته شد، اگرچه به نظر می رسید که او مساوی بوده است. سیتی برای جذابیت به گل بعدی نیاز داشت. در عوض، آنها ابتکار عمل را پس از یک شکست دوناروما از دست دادند. - نگهبان