پرش به محتوای اصلی

«دوباره این کار را انجام می‌دهم» - کپرنیک به قیمت اعتراض، 10 سال بعد، فکر می‌کند

بی‌بی‌سی ورزش۱۴۰۵ آبان ۵, سه‌شنبه، ساعت ۰۹:۴۵حدود 9 دقیقه مطالعه

کالین کپرنیک در اولین مصاحبه خود با بی بی سی اسپورت پس از گرفتن زانو برای اولین بار، به سفر خود می پردازد.

کالین کپرنیک ده سال پس از انجام ژستی که او را به جایگاهی نمادین رساند، اما به عقیده او منجر به تبعید او از ورزشی که دوست داشت، شد، اصرار دارد که پشیمان نیست.

سپتامبر 2016 بود که کپرنیک، ستاره NFL در هنگام سرود ملی ایالات متحده قبل از مسابقه به عنوان اعتراض مسالمت آمیز علیه بی عدالتی نژادی و خشونت پلیس زانو زد.

در اولین مصاحبه خود با BBC Sport از آن زمان، Kaepernick در مورد سفر خود منعکس می کند. غرور او از دیدن فوتبالیست های انگلیس، فعالیت ورزشکاران، رابطه ورزش و سیاست، و بهایی که او به خاطر نقش آفرینی در جنبش حقوق مدنی پرداخت.

او می‌گوید: «می‌دانستم که اعتراض به‌طور بالقوه می‌تواند به قیمت کارم تمام شود. "تاریخ به ما نشان می دهد... این یک واقعیت برای ورزشکاران است.

ما همچنین این را در جنبش‌های گسترده‌تر می‌بینیم، فراتر از هزینه کردن برای شغل شخصی، و به قیمت تمام شدن زندگی مردم. ما ترور مالکوم ایکس، ترور MLK [مارتین لوتر کینگ] را می‌بینیم، بنابراین عواقب آن واقعی است».

کپرنیک که در ابتدا به اعتراض به وضعیت سیاه پوستان در ایالات متحده می نشیند، برای اولین بار در حین بنر Star-Spangled قبل از اینکه تیم سان فرانسیسکو 49ers او یک بازی پیش فصل انجام دهد، زانو زد. این کاری بود که او قبل از 11 مسابقه فصل عادی آن سال تکرار می کرد.

او در آن زمان گفت که نمی‌تواند برای پرچمی «برای کشوری که به سیاه‌پوستان و رنگین پوستان سرکوب می‌کند» ایستادگی کند و به آن افتخار کند و افزود: «این بزرگ‌تر از فوتبال است و از طرف من خودخواهانه است که به آن طرف نگاه کنم».

موضع او در برابر نابرابری نژادی از نظر بسیاری قهرمانانه تلقی شد و باعث الهام بخشیدن به سایر بازیکنان NFL شد تا از این روش پیروی کنند. اما از سوی کسانی نیز محکوم شد که می گویند این بی احترامی به ارتش است.

این صداهای مخالف شامل دونالد ترامپ بود - که در آن زمان نامزد ریاست جمهوری بود.

ترامپ این اقدام را "یک چیز وحشتناک" و غیر میهنی توصیف کرد. او حتی پیشنهاد کرد که کپرنیک باید کشور دیگری برای زندگی پیدا کند و افزود بازیکنانی که حاضر به ایستادن برای سرود ملی نیستند باید اخراج شوند.

NFL اعلام کرد تیم‌هایی را که بازیکنانشان ایستادگی نکرده‌اند جریمه می‌کند.

کپرنیک در مارس 2017 از قرارداد خود با 49ers منصرف شد، اگرچه مدیران باشگاه بعدا گفتند که او بدون توجه به این موضوع آزاد می شد.

با وجود هدایت 49ers به ​​سوپربول 2013، و پرتاب 16 تاچ داون در آخرین فصل خود، یکی از با استعدادترین کوارتربک های این ورزش هرگز تیم جدیدی پیدا نکرد.

کپرنیک که از نیویورک صحبت می‌کرد، می‌گوید که واکنش به گرفتن زانو را پیش‌بینی کرده بود. او می‌افزاید: «آنچه نمی‌توانستم پیش‌بینی کنم، افرادی بود که به شیوه‌های مهمی برای من ظاهر می‌شوند و همچنین افرادی که علیه من و علیه جنبش کار می‌کردند».

Kaepernick در نهایت شکایتی را علیه مالکان تیم NFL تنظیم کرد که معتقد بود به دلیل اعتراضاتش او را استخدام نکنند و در سال 2019 به توافق مالی رسیدند.

در آن سال، NFL یک تمرین خصوصی برای Kaepernick ترتیب داد، اما او ترجیح داد در آن شرکت نکند، به جای آن جلسه خود را در جای دیگری برگزار کند تا به رسانه ها اجازه حضور داشته باشد.

NFL بعدا اعتراف کرد که "این اشتباه بود که قبلا به بازیکنان گوش نداده بود" و "همه را به صحبت کردن و اعتراض مسالمت آمیز تشویق کرد".

کپرنیک برای اولین بار در سپتامبر 2016 به نشانه اعتراض زانو زد

پس از قتل جورج فلوید در حین بازداشت پلیس در مینیاپولیس در سال 2020، گرفتن زانو به یکی از ویژگی‌های اعتراضات Black Lives Matter تبدیل شد و در سراسر ورزش گسترده شد.

تیم‌های فوتبال مردان و زنان انگلیس از جمله تیم‌هایی بودند که از آن پیروی کردند.

کپرنیک می گوید: «آن لحظه برای من شگفت انگیز بود.

"من به این فکر کردم که اعتراضات فراتر از ایالات متحده است و اینکه چگونه ممکن است در کشورهای دیگر ظاهر شود. اینکه بتوانم تیم های ملی را ببینم که بیرون می روند و اعتراض می کنند، بسیار متواضع بود. من خوشحال بودم که آنها این کار را انجام می دادند.

من همچنین می دانم که هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن در مورد نژادپرستی در بریتانیا و به طور گسترده تر وجود دارد. و این یک چالش جهانی است که ما به طور جمعی با آن مبارزه می کنیم.

بسیار هیجان‌زده بودم که می‌توانستم ببینم بازیکنان به طور فعال این موضوع را مطرح می‌کنند و مایل به شروع اقدام برای رسیدگی به آن هستند.»

کاپرنیک علیرغم اینکه در بیشتر دهه گذشته یک وضعیت نسبتا پایین داشته است، همچنان پرچمدار جنبش حقوق مدنی است.

اما در حالی که نظرسنجی‌ها حاکی از آن است که اکثریت قریب به اتفاق ورزشکاران حرفه‌ای قصد دارند از کانال‌های رسانه‌های اجتماعی خود برای افزایش آگاهی در مورد بی‌عدالتی نژادی، خارجی استفاده کنند، او می‌پذیرد که به نظر می‌رسد شتاب پشت فعالیت ورزشکاران در سال‌های اخیر کند شده است.

نکته قابل توجه این بود که چندین بازیکن از پنج باشگاه تصمیم گرفتند زمانی که بازیکنان لیگ برتر به عنوان بخشی از کمپین ماه اکتبر، جایی برای نژادپرستی وجود ندارد، ایستاده باقی بمانند.

گروه کمپین ضد تبعیض Kick It Out به بی بی سی اسپورت گفت که این ژست «هنوز در افزایش آگاهی نسبت به نابرابری های ساختاری موجود در فوتبال و جامعه ارزش دارد» اما افزود که می تواند «دلایل ناامید شدن بازیکنان از سرعت تغییرات را درک کند».

گزارش‌های مربوط به تبعیض دریافتی توسط این موسسه خیریه در پنج سال گذشته بیش از دو برابر شده و در فصل گذشته به سطح رکورد رسیده است.

کپرنیک می‌گوید: «من فکر می‌کنم ما در لحظه‌ای هستیم که بیش از هر زمان دیگری خواستار اعتراض هستیم.

«چرا فکر می‌کنم اعتراض‌ها در حال حاضر به این اندازه بلند نیستند، به دلیل تلاش‌های هماهنگی است که توسط سازمان‌هایی مانند NFL، مانند دولت ترامپ، و شرکت‌های شرکتی که از این روند پیروی می‌کنند و تسلیم می‌شوند، انجام شده است.

در حالی که آن چیزها در حال رخ دادن هستند، من فکر می کنم واقعیت وضعیت ایالات متحده و به طور گسترده تر جهان، ایجاب می کند که ما به شکلی مهم تر ظاهر شویم.»

علیرغم واکنش های منفی، کپرنیک قبل از 11 مسابقه NFL فصل عادی زانو زدن را تکرار کرد.

کپرنیک کاملا با این موضوع آشناست که موضع گیری سیاسی در ورزش چقدر می تواند قطبی کننده باشد.

مخالفان زانو زدن ادعا کرده اند که این یک بیانیه سیاسی و تفرقه انگیز است و به جای نشان دادن حمایت از جنبش زندگی سیاه پوستان مهم است، حمایت خود را از سازمانی به همین نام نشان داده است.

در سال 2018، پس از اینکه این غول پوشاک ورزشی از Kaepernick به عنوان چهره کمپین تبلیغاتی با عنوان «به چیزی باور کن» استفاده کرد، منتقدان مردم را تشویق کردند که کالاهای نایک را نابود کنند. حتی اگر به معنای قربانی کردن همه چیز باشد.'

پس او به کسانی که استدلال می کنند ورزش و سیاست باید از هم جدا شوند چه می گوید؟

او می گوید: «آنها زنگ می زنند و بسیار احساس ریا می کنند، زیرا سیاست ذاتا بخشی از ورزش است.

ما در فوتبال [آمریکایی] می‌بینیم، مالیات‌دهندگانی را می‌بینیم که به استادیوم‌های NFL کمک مالی می‌کنند. می‌بینیم که صاحبان NFL ما بیرون می‌روند و از نامزدهای سیاسی حمایت می‌کنند... بنابراین تلاش برای موضع‌گیری این موضوع به‌گونه‌ای که انگار ورزش سیاسی نیست، از بسیاری جهات برای من خنده‌آور است و ارتباطش با هم قطع می‌شود.

اکنون، جایی که این سوال برای مردم مطرح می‌شود این است: "ما نمی‌خواهیم ورزشکاران سیاسی باشند. همه چیز در اطراف آنها می‌تواند سیاسی باشد، اما خود ورزشکاران، ما نمی‌خواهیم صدایی در سیاست داشته باشند، زیرا این امر سرگرمی و توانایی ما را برای قطع ارتباط قطع می‌کند." برای من، اینجاست که جامعه با آن چالش دارد."

ترامپ با مخالفت قابل توجهی از سوی ورزشکاران برجسته در اولین دوره ریاست جمهوری خود، به نظر می رسد که در دوره دوم ریاست جمهوری خود با چالش کمتری از سوی دنیای ورزش مواجه شده است، به ویژه اینکه اولین رئیس جمهور فعلی ایالات متحده بود که در سوپربول حضور داشت.

او همچنین در جام گلف رایدر، و فینال جام باشگاه‌های جهان و جام جهانی فوتبال ظاهر شده است، اگرچه هنگام حضور در فینال NBA در نیویورک در ماه ژوئن نیز هو شد.

"این به گفتگوی "آیا ورزشی سیاسی است؟" کپرنیک می‌گوید: زمانی که او بیرون می‌رود و فعالانه تلاش می‌کند از آنها برای کسب محبوبیت و محبوبیت استفاده کند، تصمیم بحث‌برانگیز فیفا برای اهدای جایزه صلح به رئیس‌جمهور آمریکا در سال گذشته «تاسف‌آور» بود.

"بخشی که فکر می کنم دیدنش عالی است این است که او در این رویدادها حاضر می شود و توسط جمعیت هو می شود، که نشان دهنده فضای سیاسی ای است که او ایجاد کرده است، که اکثریت کشور با آن موافق نیستند... وقتی صحبت از ورزش به میان می آید، مردم باید به واکنش های خود ادامه دهند."

اکنون 38 ساله، کپرنیک خاطرات خود را با عنوان مبارزه خطرناک منتشر کرده است، که جزئیات دوران کودکی خود را در کالیفرنیا که توسط یک خانواده سفیدپوست پذیرفته شده بود، مواجهه با نژادپرستی، و تحصیلات و تکامل او را شرح می دهد. او می‌گوید: «مردم لحظه‌ها را دیدند. اما سال‌هایی را که آن را ممکن کرد، ندیدند». "سوالات در مورد اینکه من کی بودم؛ بی عدالتی هایی که دیگر نمی توانستم نادیده بگیرم؛ صدای کسانی که قبل از من آمدند و به آن استادیوم بردم... وقتی زانو زدم، این یک عمل ناگهانی نبود. این نتیجه سال ها تبدیل شدن بود."

پس چگونه او روند زندگی دوباره سفر خود را پیدا کرد؟

"آیا لحظاتی وجود دارد که بازگشت به زمان چالش برانگیز باشد؟ بله. اما من امیدوارم که این بینش به افراد دیگر کمک کند تا موقعیت‌ها را هدایت کنند... که به آنها کمک می‌کند به جلو بروند یا به آنها کمک کند تا کارها را به انجام برسانند."

کپرنیک همچنین از طریق کمپین آموزشی «حقوق خودت را بشناس» از سازمان‌های اجتماعی حمایت می‌کند، یک بشردوست است و تعدادی کتاب برای کودکان نوشته است.

حتی در حال حاضر، او رژیم تناسب اندام خود را در دوران حضور خود در 49ers حفظ می کند، فقط در صورتی که فرصتی بعید برای از سرگیری حرفه خود در NFL ایجاد شود.

کپرنیک ممکن است تقریبا یک دهه است که با عصبانیت توپی پرتاب نکرده باشد، اما به طور گسترده به عنوان یکی از برجسته ترین ورزشکاران تاریخ مدرن شناخته می شود.

روشی که او از پلتفرم خود برای ترویج تغییر استفاده کرد با حمایت بوکسور افسانه ای محمد علی از جنبش ضد جنگ و ورزشکاران آمریکایی تامی اسمیت و جان کارلوس که در المپیک 1968 سلام قدرت سیاه را دادند، مقایسه شده است.

او می‌گوید: «حتی هم‌نشینی با امثال [آنها] بسیار تواضع‌کننده است». اما مهمتر از آن، من فقط سعی می کنم روی کار متمرکز بمانم.

"برای کمک به مردم چه کاری می توانیم انجام دهیم؟ و چگونه به طور جمعی به عنوان یک جامعه به جلو حرکت کنیم؟ و در نهایت، چگونه جامعه ای بسازیم که برای همه کار کند. این یک اصل بسیار ساده به نظر می رسد که گم شده است.

من می دانم که به طور خاص در ایالات متحده، ما کارهای زیادی برای انجام دادن در آنجا داریم. من امیدوارم که ما شروع به برداشتن گام ها کنیم تا به جایی برگردیم که در آن واقعا نیازهای مردم را برطرف کنیم. و جامعه ای ایجاد کنید که برای همه عادلانه باشد."

خواندن متن کامل در بی‌بی‌سی ورزشبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

'I would do it again' - Kaepernick reflects on price of protest, 10 years on

In his first interview with BBC Sport since taking the knee for the first time, Colin Kaepernick reflects on his journey.

همه‌ی اخبار فناوری