دوباره DNA روی جلد The Selfish Gene عقب افتاده است

جوزی فورد

بازخورد ستون هفتگی ما از داستان های عجیب و غریب، ادعاهای تبلیغاتی غیرقابل قبول، دستورالعمل های گیج کننده و موارد دیگر است.

آن را پیچ و تاب نکنید

بازخورد جوان نیست. ما سال‌هاست که اینجا در صفحات آخر بوده‌ایم، بی‌وقفه سنگی را به بالای تپه هل می‌دهیم و سعی می‌کنیم از تلاش لذت ببریم. این بدان معناست که هر چند وقت یکبار مجبور می شویم خودمان را تکرار کنیم - زیرا دنیا خودش را تکرار می کند.

با حسی که از خود می‌پسندیم، چشم‌های خسته‌مان را به جلد نسخه جدید پنجاهمین سالگرد کتاب کلاسیک علمی محبوب ریچارد داوکینز، «ژن خودخواه» معطوف می‌کنیم. عنوانی که با حروف کامل نوشته شده است، بیشتر جلد را به خود اختصاص داده است. "I" در "SELFISH" با یک نقاشی کوچک رنگارنگ از یک مارپیچ دوگانه DNA جایگزین شده است.

تبلیغات

افسوس، چیزی نادرست است. سایمون فیشر، متخصص ژنتیک، در Bluesky به این موضوع اشاره کرد: «می‌دانید که یک ژن زمانی خودخواه است که دی‌ان‌ای‌اش به اشتباه می‌پیچد، همان‌طور که با مارپیچ دوتایی چپ‌دستی که با افتخار نسخه پنجاهمین سالگرد پرفروش‌ترین نسخه چند میلیون نسخه‌ای در این موضوع را تزئین می‌کند، نشان داد.

بله، بار دیگر نمونه ای از یک مولکول DNA داریم که اساسا به سمت عقب کشیده شده است. در واقع، این یک مارپیچ دوتایی راست دست است، اما مارپیچ روی جلد کتاب چپ دست است. به راه اشتباهی می پیچد.

ذهن بازخورد بلافاصله به مارس 2025 برگشت، زمانی که ما یک مدل لگو را پوشش دادیم که شامل بسیاری از اشیاء علمی و فناوری، از جمله یک DNA متأسفانه چپ دست بود.

به نظر می رسد که هنر ژن خودخواه برای حداقل یک دهه اشتباه بوده است. پاتریک گویمر، سردبیر PLOS One، جلد نسخه چهلمین سالگرد را در Bluesky به اشتراک گذاشت و همان DNA چپ دست را به جای "من" دارد. بازخورد اشاره می کند که نسخه خودمان نسخه سی امین سالگرد است و DNA درست است. در مقطعی از سال 2006، DNA روی جلد به یک جهان آینه تبدیل شده است.

این اشتباه کوچک مضاعف شرم آور خواهد بود اگر مثلا جایزه نوبل شیمی اخیرا برای تحقیق در مورد این نوع مولکول های آینه ای اعطا شود. می توانید تصور کنید؟

کوکاکولا فکالوما

گاهی اوقات یک مقاله علمی عنوانی آنقدر واضح و فوری دارد که فیدبک فقط باید در مورد آن بنویسد. چنین موردی در مورد مقاله منتشر شده در Cureus با عنوان: "مدفوع عظیم حل شده توسط کوکاکولا: گزارش موردی" وجود دارد. این توسط خبرنگار استرالیایی آلیس کلاین برای ما ارسال شد که یا سابقه مرورگر واقعا وحشتناکی دارد یا از VPN استفاده زیادی می کند.

فکالوما، برای کسانی که هنوز از این دانش برخوردار نیستند، توده بزرگی از مدفوع نهفته است که در رکتوم فرد به دام افتاده است. در این گزارش مورد، حداکثر قطر فکالوما 12.2 سانتی متر بود.

به خوانندگانی که مشتاق دیدن نمایشی شدن چنین وضعیتی هستند، توصیه می‌شود سری دوم، قسمت پنجم The Pitt را امتحان کنند، که در آن یکی از بیماران مدفوعی را تحت تأثیر قرار داده است که پزشکان باید به‌طور دستی آن‌ها را خارج کنند. بر اساس تجربه شخصی خودمان، تماشای این سکانس را در هنگام شام توصیه نمی کنیم.

در دنیای واقعی، پزشکان گزارش دادند که "مدیریت محافظه کارانه" را امتحان کردند، که ظاهرا شامل "پلی اتیلن گلیکول، سنا، روغن معدنی و تنقیه سدیم فسفات" بود. اما مدفوع تکان نخورد، بنابراین آنها به راه حل شدیدتری روی آوردند.

نویسندگان به ما می‌گویند که «گزارش‌های موردی جداگانه استفاده از تنقیه کوکاکولا را برای انحلال مدفوع با نتایج مطلوب توصیف کرده‌اند». این به این دلیل است که "کوکاکولا کلاسیک به عنوان یک عامل موکولیتیک عمل می کند [موکوسی را غلیظ تر و چسبناک تر می کند]، منبعی از اسید کربنیک و یک حلال جوشان". از این رو پزشکان دو تنقیه کوکاکولا 1 لیتری تجویز کردند که به اندازه کافی مدفوع را کوچک کرد تا وضعیت حل شود.

بازخورد چند فکر دارد، مانند: آیا پپسی نیز کار می کند؟ اگر پزشکان ابتدا منتوس را وارد کرده بودند چه؟ ما همچنین مطمئن نیستیم که بخواهیم دوباره کوکاکولا را وارد دهان خود کنیم: اگر بتوان از آن برای از بین بردن مدفوع استفاده کرد، می ترسیم فکر کنیم که چه بلایی سر دندان هایمان می آورد.

@2، بی رحم؟

چند هفته پیش، Feedback شروع به بررسی کوتاهی و اختصارات ناخوشایند ناشی از فناوری کرد. این کوتاهی‌ها مدت‌هاست که ادامه دارد و پایانی در کار نیست.

استوارت آرنولد از اینکه فیس‌بوک پستی را درباره نوع منسوخ شده هواپیما به نام Rotodyne توصیه می‌کرد که هرگز از مرحله نمونه اولیه عبور نکرد، متحیر شد. بهتر است به عنوان "هواپیما" توصیف شود، اما مجموعه ای از روتورهای هلیکوپتر را در بالا قرار دهید. متأسفانه، به دلیل محدودیت کاراکتر در فید فیس‌بوک، این پست به شرح زیر قطع شد: «طراحی شده برای بلند شدن عمودی، سپس سریع‌تر پرواز و گوز...» استوارت می‌گوید: «احتمالا چیز خوبی است که برنامه لغو شد.

ثانیا، دیوید اسمیت با یک مشکل مرتبط روبرو شد: بی ادبی ناشی از فناوری. از آنجایی که نام او یک نام رایج است، او مدت‌هاست که برای یافتن شناسه‌های منحصربه‌فرد برای آدرس‌های ایمیل و مواردی از این دست تلاش کرده است. تعجب او را تصور کنید زمانی که او به یک سازمان بزرگ پیوست و متوجه شد که او تنها دومین نفر با این نام است. این یک خبر (جزئی) خوب به نظر می رسید، اما او به سرعت متوجه یک نقطه ضعف در دومین دیوید اسمیت شد. او می‌گوید: «بخشی از آدرس ایمیل مربوط به «2@» باید با دقت تلفظ شود.

و سرانجام، اندی هاو به ما یادآوری می‌کند که ترینیتی هال، یکی از کالج‌های کمبریج، «به صورت محاوره‌ای به اختصار «تیت» خوانده می‌شود. او به ما می‌گوید: «این امر به‌ویژه برای یک دانشجوی باستان‌شناسی که نام خود را در سوابق عضویت یک جامعه و به دنبال آن توصیف‌کننده «Arch Tit» درج شده بود، بد بود.»

داستانی برای بازخورد دارید؟

می‌توانید داستان‌ها را از طریق ایمیل به آدرس feedback@newscientist.com به بازخورد ارسال کنید. لطفا آدرس منزل خود را بنویسید بازخوردهای این هفته و گذشته را می توانید در وب سایت ما مشاهده کنید.