دوج سیتی نوشته پاتریک دویت: رمانی حکیمانه که حاوی بهترین توهینی است که در طول سال خواهید شنید.

جنگ ویتنام هنوز بر روان آمریکایی ها آزاردهنده است. آیا با ثبت‌نام، خارهای خود را به دست آوردید یا از طریق یک برآمدگی استخوانی روی مچ پا، یک نوع بسیار متفاوت از خار، از پیش نویس طفره رفتید؟ این یک نوع معضل وجودی است که لی کلارک، ضدقهرمان رمان جدید خوب پاتریک دویت، ششمین رمان او، با آن مواجه است. لی عازم کانادا می شود، همانطور که عموی والاس گوینده اش نتیجه می گیرد، «تا آنچه را که شما نمی توانستید بپذیرید و نپذیرفتید بپذیرید...»

لی، دانشجوی سابق نقشه برداری زمین در UCLA، برادر روح کافکا K است که در عذابی مشابه با ایالت گرفتار شده است، مشکل او گنجاندن ارتش در مقابل محرومیت از قلعه است. او در سراسر آمریکا از غرب به شرق سفر می کند، "سرنوشت آشکار در معکوس"، با یک جگوار مسابقه ای جدید مسابقه ای سبز رنگ E-type، یک معامله دور، با قصد خداحافظی با خانواده بزرگ خود.

بنابراین دوج سیتی یک رمان جاده ای است که در آن لی سرشار از آمفتامین کاملا از خوش بینی دیوانه وار کرواک خالی است. سفر لی به این معناست که «هیچ زیگزاگ‌های فاحشی نداشته باشد»، مسیر او مانند نثر دیویت یک‌طرفه است، سبکی روان که ممکن است به‌عنوان بی‌مانع‌ترین، آزادانه‌ترین رئولوژیک، در داستان‌نویسی امروز تحسین کنیم.

دیالوگ نقطه قوت دی ویت است – آبشارهای شتابزده مکالمات بین لی و گریس، خواهر دوقلوی او، نوسان و چرخش چشمگیری دارد. برخورد لی با والدین مطلقه و برادر بزرگترش - «تحقیر شده تا حد قابل تردید» - متلاطم است، مملو از همه گرداب‌ها و ابهامات گیج‌کننده، سوء تفاهم‌ها و گرداب‌های جزئی که نمونه‌ای از زندگی خانوادگی است.

همچنین یک خشکی دره مرگ در کنایه های دیویت وجود دارد مانند زمانی که لی با افسر استخدام خود روبرو می شود. مقامات مستقیما به او می گویند که "تمایل قبلی به رفتارهای خشونت آمیز در واقع اعتصابی به مرد جوانی است که امیدوار است جایی در نیروهای مسلح داشته باشد".

دوج سیتی گزارشی مثال زدنی است از اینکه چرا برخی از مردان سربازی را انتخاب می کنند و چرا برخی دیگر را ترک می کنند. این رمان حکیمانه‌ای است که ایمان شما را به نجابت آمریکای شمالی باز می‌گرداند، و همانطور که می‌داند، بهترین توهینی را که در طول سال می‌شنوید را در بر می‌گیرد: دکتری که او را به‌عنوان «بی‌شیب‌شانه‌ای بی‌چانه و تند تند» توصیف می‌کند.