دوران ترامپ در سرتاسر جهان در حال مرگ است

هفته آینده، اگر نظرسنجی‌ها درست باشد، آمریکایی‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای 3 نوامبر ضربه تقریبا مهلکی به ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ وارد خواهند کرد.

محبوبیت ترامپ که نزدیک به پایین‌ترین دوره ریاست‌جمهوری اوست، پس از جنگ هنوز حل‌نشده‌اش با ایران به افزایش قیمت بنزین و تشدید خشم رأی‌دهندگان نسبت به هزینه‌های زندگی، به طور متوسط ​​حدود 37 درصد است.

پیش بینی ها دموکرات ها را برای پیروزی در مجلس نمایندگان و دموکرات ها را برای تصاحب مجلس سنا به عنوان گزینه های مهم انتخاب می کنند. نظرسنجی ها قبلا اشتباه کرده اند و ممکن است دوباره. اما یک موج آبی به احتمال زیاد به شکلی در می آید، خواه یک تورم نوزاد، سونامی یا جایی در این بین.

با این حال، این سیگنالی از تغییرات فراتر از آمریکا است. لحظه سیاسی که ترامپ با پیروزی در سال 2016 تجسم کرد - ملی گرا، پوپولیست، نهادهای تحقیرآمیز و متحدان به طور یکسان - در بسیاری از کشورهای دموکراتیک در حال فروکش است.

نارضایتی های این کشور از مهاجرت، استانداردهای زندگی راکد و نخبگان دور افتاده از بین نرفته است. ترامپ برای همه آنها میراثی دائمی به جا می گذارد. آنچه در حال محو شدن است مدل ترامپ است.

متحدان او در حال از دست دادن قدرت هستند و پوپولیست‌هایی که همچنان در حال افزایش هستند، او را به طور فزاینده‌ای دور نگه می‌دارند.

10 سال پیش بریتانیا منادی بود. در ژوئن 2016، چهار ماه و نیم قبل از اینکه ترامپ هیلاری کلینتون را شکست دهد، کشور مادر به برگزیت رای داد. در آگوست آن سال، نایجل فاراژ پیروز، پر سر و صداترین قهرمان برگزیت، صحنه را در راهپیمایی ترامپ در می سی سی پی به اشتراک گذاشت.

بهار امسال، با نزدیک شدن به دهمین سالگرد همه پرسی، حزب اصلاحات بریتانیایی فاراژ با هفت امتیاز رهبری حزب کارگر را به دست آورد، البته شاید برای داونینگ استریت با پروژه ای شبیه MAGA برای انقلاب ملی گرایانه در بریتانیا. از آن زمان به بعد حتی پس از محافظه کاران به رتبه سوم سقوط کرده است.

(در یک اختلاط نمادین بر سر یک «کارت دعا» برای رزرو کرسی در مجلس عوام، فاراژ مجبور شد بیانیه بودجه روز چهارشنبه صدراعظم کارگر – و پاسخ کیمی بادنوچ، رهبر اپوزیسیون محافظه‌کار – را از بیرون اتاق تماشا کند.)

اندی برنهام از حزب کارگر که در ژوئیه جایگزین کیر استارمر به عنوان نخست‌وزیر شد، اکنون می‌گوید که برگزیت "بیشتر از سود" ضرر داشته است و در را برای پیوستن مجدد به اتحادیه اروپا باز کرده است.

افکار عمومی قبل از موضع برنهام تغییر کرد. اکنون بریتانیایی‌ها دو به یک به YouGov می‌گویند که خروج اشتباه بوده است و تقریبا یک سوم رأی‌دهندگان به ترک انصراف داده‌اند یا تردید دارند.

مرگ گروه‌های مسن‌تری را که ترک را به پیروزی رساندند، نازک کرده است، در حالی که نسل‌های جدید رای‌دهندگان جوان به شدت طرفدار اروپا هستند. ایپسوس دریافته است که 68 درصد از افراد 18 تا 34 ساله به عضویت مجدد رای می دهند.

«برگرت» هنوز یک معکوس کامل نیست. هنگامی که به رای دهندگان گفته می شود که ورود مجدد به رای دهندگان گفته می شود، ممکن است به قیمت انصراف های قدیمی بریتانیا، مانند حفظ پوند به عنوان واحد پول خود، یا باقی ماندن در خارج از منطقه شینگن بدون گذرنامه، کاهش یابد. اما زمین به وضوح به سمت «برجون» تغییر کرده است.

بریتانیا در این عقب نشینی از نوع سیاستی که دوران ترامپ را تعریف کرده است، تنها نیست.

در آوریل، ویکتور اوربان مجارستانی، نمونه اولیه ناسیونالیست غیرلیبرال و شرکت کننده در گردهمایی MAGA، پس از 16 سال قدرت را از دست داد. پنج روز قبل از رای گیری، معاون رئیس جمهور جی.

حزب تیسای پیتر ماگیار، محافظه‌کار اما طرفدار اتحادیه اروپا، دو سوم آرا را به دست آورد. اوربان که ترامپ او را یک رهبر نمونه برای آینده کشورهای مستقل می‌دانست که می‌تواند اتحادیه اروپا را متلاشی کند، نتیجه را «برای ما دردناک، اما واضح» خواند.

سوئد پس از آن در سپتامبر، دولت دست راستی را که به دموکرات‌های ملی‌گرا سوئد وعده حضور در کابینه را داده بود، سرنگون کرد. در ایتالیا، اختلاف عمومی بین ترامپ و نخست وزیر دست راستی جورجیا ملونی، بر سر ایران و گرینلند، به خوبی شناخته شده است.

در نیمکره ترامپ، برزیل روز یکشنبه توبیخ دیگری را مطرح کرد. لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا پس از شکست در دور اول، اولین نامزدی در دهه‌های اخیر بود که در دور دوم پیروز شد. او نامزد مورد علاقه ترامپ، فلاویو بولسونارو، راستگرا، را با 52 درصد به 48 شکست داد.

ترامپ به او کمک کرده بود. تعرفه های 50 درصدی سال گذشته که به صراحت با «شکار جادوگر» علیه ژایر بولسونارو، پدر فلاویو مرتبط بود، به لولا اجازه داد تا خود را در پرچم بپیچد.

فلاویو بولسونارو از آن زمان به فلوریدا فرود آمده است - یک عقب نشینی کاملا تحت اللفظی ترامپیسم جهانی - زیرا او از دستور دادگاه برای تسلیم گذرنامه خود سرپیچی کرد. پدر او در حال گذراندن محکومیت ۲۷ ساله به اتهام کودتا در خانه خود در برازیلیا است. بولسونارو، به سبک واقعی ترامپ، ادعای تقلب در انتخابات می کند.

کانادا چنین الگوی را در سال گذشته تعیین کرد، زمانی که ترامپ درباره تعرفه‌ها و صحبت‌های الحاقی، لیبرال‌ها را احیا کرد و برای رهبر محافظه‌کار کرسی‌اش تمام شد. درگیری ترامپ محبوبیت کارنی را تقویت کرده است.

آلبرتا نیز همه پرسی استقلال را رد کرد. جدایی طلبان در کبک در انتخابات استانی پیروز شدند، اما از کسب اکثریت حکومتی کوتاهی کردند.

دوستان دیگر ترامپ در حال تزلزل هستند. در انتخابات روز سه شنبه اسرائیل، بلوک راست به رهبری بنیامین نتانیاهو، شریک ترامپ در جنگ امسال علیه ایران، از 61 کرسی لازم برای کسب اکثریت در نتایج جزئی فاصله داشت.

نتانیاهو بدتر جان سالم به در برده است و بن بست ممکن است او را به عنوان سرپرست نگه دارد. اما محاکمه فساد که از سال 2020 در حال انجام است هنوز او را تحت الشعاع قرار می دهد. هم او و هم ترامپ در مسیر پایان دادن به سال 2026 بسیار ضعیف تر از آنچه وارد شده بودند، هستند. نتانیاهو نیز مدعی تقلب در انتخابات است.

در آرژانتین، استراتژی اره برقی آزادیخواه مو دیوانه خاویر مایلی روی تورم موثر بوده است. افزایش قیمت ماهانه از 25 درصد زمانی که او به قدرت رسید به کمتر از 2 درصد کاهش یافته است. با این حال، از هر 10 آرژانتینی، 6 نفر او را در میان نارضایتی های اقتصادی به طرز نامطلوبی نگاه می کنند.

در حالی که یک مبارزه دشوار برای انتخابات مجدد در سال آینده در پیش است، او نشانه ای آشنا از ناامیدی برای رهبران مبارز آرژانتین نشان داد. مایلی متعهد شده است که فالکلند را "بازیابی" کند و از پیشنهاد ترامپ مبنی بر اینکه آمریکا ممکن است در کنار بریتانیا بایستد و دوباره زخم‌های کهنه را باز کند، استفاده کند.

برای اینکه ترامپ را منصف بدانیم، در آمریکای لاتین، نامزدهای مورد حمایت او در هندوراس و کلمبیا برنده شده اند، البته با اختلاف بسیار کم. متحد سازش ناپذیر او در السالوادور، نایب بوکله، محبوب ترین رئیس جمهور منطقه باقی مانده است.

در اروپا، راست پوپولیست هنوز به پایان رسیده است. مارین لوپن که در ماه ژوئیه از سوی دادگاه تجدیدنظر برای اداره آن آزاد شد، کمپین ریاست جمهوری خود را آخر هفته گذشته آغاز کرد. او حدود یک سوم آرای دور اول را به دست آورده است که تقریبا دو برابر نزدیکترین رقیب او است. مال اوست که ببازد

آلترناتیو برای آلمان (AfD) به رهبری آلیس وایدل در انتخابات ایالتی زاکسن-آنهالت در ماه سپتامبر تقریبا 44 درصد را به دست آورد و در نظرسنجی های ملی پیشتاز است. او نیز مانند لوپن ممکن است به زودی کشورش را رهبری کند.

اما شورشیان مدرن اروپا در بریتانیا، فرانسه یا آلمان حکومت ملی نداشته اند و در واقع هرگز هم نبوده اند. آن‌ها همچنین یاد گرفته‌اند که ترامپ را در زمانی که صلاح است، در کنار هم نگه دارند.

وایدل در مورد گرینلند ترامپ را به نقض "یک وعده اساسی مبارزات انتخاباتی" مبنی بر عدم دخالت در خارج متهم کرد. جردن باردلا از رالی ملی "باج گیری تجاری" خود را محکوم کرد.

لوپن، اگر برنده شود، وارث آوار خواهد بود: بدهی عمومی 119 درصد تولید ناخالص داخلی و جامعه ای تب دار که خیابان ها فقط در این ماه سوختند. پوپولیسم ملی یک شورش خوب و یک مقام ضعیف ایجاد می کند.

دوران ترامپ در حال پایان است زیرا بسیاری از قهرمانان آن اکنون سوابقی برای دفاع دارند - رئیس جمهور آمریکا در میان آنها. کسانی که هنوز در آستانه قدرت هستند احتمالا با سرنوشت مشابهی روبرو خواهند شد.

تا زمانی که تمام نشود تمام نمی شود. ترامپ هنوز دو سال فرصت دارد و نشان داده است که قدرت اجرایی خود را گسترش خواهد داد تا دستور کار خود را تا آنجا که ممکن است به سران کنگره و قوه قضاییه برساند.

دلایل رأی دهندگان او نیز مرده نیستند. نظرسنجی رویترز/ایپسوس در سال جاری نشان داد که 61 درصد از آمریکایی‌ها از اخراج مهاجرانی که به طور غیرقانونی در این کشور زندگی می‌کنند، حمایت می‌کنند، حتی در حالی که اکثر آنها روش‌های او را رد کرده‌اند.

اما متمم 22 او را موظف می کند که جنبش را تحویل دهد و تنها یک ترامپ وجود دارد. یک جانشین می تواند همان دلایل را انتخاب کند و سبک را کنار بگذارد. این که آیا این می تواند در سال 2028 بدون رهبری ترامپ برنده شود یا خیر، موضوع دیگری است.

در خارج از کشور، شاید بزرگ‌ترین میراث ترامپ برای متحدان سیاسی‌اش مانند لوپن و فاراژ، کمک به نرم‌کردن زمینه در مورد موضوعاتی مانند مهاجرت و رد اقتدار بوروکراسی‌های چندجانبه بر دولت‌ها باشد. او بحث را خیلی به سمت راست پیش برد.

علاوه بر این، ترامپ متحدان آمریکایی، به‌ویژه آن‌هایی که در اروپا هستند، به فکر ایستادن روی پای خود برای تغییر و رویارویی با واقعیت‌های اقتصادی و امنیتی هستند. این ممکن است به قیمت نفوذ آمریکا تمام شود. اما در کل چیز خوبی است.

و او ممکن است سرانجام با عملیات خیره کننده برای برکناری نیکلاس مادورو از قدرت، نفرین سوسیالیستی را بر ونزوئلا لغو کرده باشد. کوبا کمونیست شاید بعدی باشد—اگر بتواند به زودی آشفتگی های ایرانی خود را مرتب کند.

البته، اگر جمهوری‌خواهان در هفته آینده از انتظارات وخیم خود بهتر عمل کنند و اصلاحات فاراژ به صدر نظرسنجی‌ها بازگردد، اکنون برگزیت در دستور کار قرار گرفته است، مراسم ترحیم ترامپیسم جهانی کمی زود است.

اما در حال حاضر، رای دهندگان در جاهای دیگر در حال حرکت از لحظه MAGA هستند. آمریکا ممکن است بعدی باشد.