دوسالانه اورشلیم تروما و درد را به هنر، شفا و امید تبدیل می کند

من به عنوان فرزند یک بازمانده از هولوکاست، سعی می کنم از مقایسه بین فاجعه بارترین فصل تاریخ یهود و هر یک از بلایای – متأسفانه، بسیار زیاد – دیگری که دقیقا در طول جدول زمانی ما بر سر ما آمده است، دوری کنم. اما باید گفت که 7 اکتبر نزدیک است و زخم عمیقی برجای گذاشته است و هیچگاه آثاری کاملا عاطفی و عاطفی بر جای گذاشته است. حقایق تاریخی و مادی بر روی زمین وجود دارد که این فرض را در شکل، به عنوان مثال، زندگی فرهنگی به طرز شگفت انگیزی غنی تأیید می کند.

زمانی که یهودیان در پشت دیوارهای ممنوعه در گتوی ورشو زندانی شدند رهبری کردند. علیرغم وضعیت ناگوار وجودی که زندانیان در آن قرار داشتند، آنها سرسختانه به یک شیوه زندگی غنی از معنویت چسبیدند، و انسانیت خود را تا زمانی که ممکن بود حفظ کردند، با سرگرمی های نمایشی و موسیقی برای افراد ترسناکی که گرسنه از معاش فیزیکی هستند، شرکت کردند. این روزها اسرائیل خود را تا حد زیادی در جامعه سیاسی-فرهنگی جهانی تبلیغ می کند. از هر چیزی که بوی محتوای اسرائیلی می دهد.

این بسیار فراتر از پارامترهای سیاسی و نظامی است و هنرمندان ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، کسانی که صرفا می‌خواهند به آفرینش و انتشار کلمات بیانی غنی خود تا آنجا که می‌توانند ادامه دهند. موزه ها و بارها و بارها کالاهای با کیفیت، الهام بخش، دلگرم کننده و روح بخش تولید می کنند.

از راه اندازی دوسالانه فعلی اورشلیم، که هفته گذشته افتتاح شد - که از ماه مه به دلیل جنجال های ایران و اسرائیل به تعویق افتاد - و قرار است تا اواسط نوامبر در تمام موزه ها، گالری ها و فضاهای نمایشی موقت در سراسر شهر اجرا شود. گستردگی سبک‌ها، ارائه‌های رنگ‌آمیزی، ایده‌ها، دیدگاه‌ها و جریان‌های پنهان احساسی بسیار چشمگیر است. رامی اوزری، بنیان‌گذار بینال، بر این باور است که این بخشی از شرایط هنری روز، و همچنین نتیجه مستقیم مخمصه‌های جاری ما است.

دو چیز متضاد، او معتقد است. «اول، ما را از بسیاری از ارتباطات، دوستی ها و نهادها در سراسر جهان جدا می کند. این ارتباطات در حال غنی شدن هستند. وقتی وجود داشته باشند، به خلاقیت کمک می کنند. قطع ارتباط خوب نیست.» واضح است، اما اوزری مزایای چالش‌های قابل توجهی را که جامعه هنری اسرائیل با آن مواجه است نیز می‌بیند.

اوزیری می‌گوید با کنار گذاشتن ضرب‌المثل‌های هولناک، ثمره پرداخت حق‌الزحمه، چه با انتخاب یا تحمیل، برای تماشای ما و لذت حسی ما در برنامه چند نمایشگاهی آشکار می‌شود. یک عنصر معنوی واضح در ترکیب تدارکاتی وجود دارد. «من فکر می‌کنم این همان چیزی است که عنوان «میماماکیم» [از اعماق، یا، همانطور که نام رسمی غیرعبری آن، De Profundis می‌گوید]، تلاش می‌کند آن را در بر بگیرد. از دعا شروع می‌شود.

آنها می گویند وقتی دعا از یک مکان پست و عمیق می آید، قدرتمندتر و معنادارتر است.» او استدلال می کند که همین امر در مورد فرآیند خلاقیت نیز صدق می کند. وقتی هنر با ضربه، زخم، مبارزه و درد نشأت می‌گیرد، این هنری است که قدرت زیادی دارد.» متأسفانه، ما از همه آن عناصر زیادی استفاده می‌کنیم. اوزیری احساس می‌کند که بیش از آن است که محرومیت جهانی را جبران کند.

هنرمندان اسرائیلی از اعماق به ارتفاعات جدیدی می‌رسند. آثار آنها بسیار پر معنا است. آنها قدرت زیادی دارند که از واقعیت ما سرچشمه می گیرد.» ترسیم از اعماق سرفصل رویداد از آیه آغازین مزمور 130 آمده است: «از اعماق به سوی تو فریاد می زنم، خداوندا. خداوندا، صدای من را بشنو.» این جذابیت ناامیدکننده بهشتی، طبیعتا برای وضعیت کنونی ما مناسب است.

7، یا مسائل امنیتی حل‌نشده ادامه‌دار ما. اوزری مانند بقیه ما به شدت از همه اینها آگاه است، و از همان ابتدا برای او روشن بود که از طریق انتخاب‌های لجستیکی و هنری که در آستانه برگزاری دوسالانه انجام شد، فیلتر می‌شود. «زمانی که موضوع را انتخاب کردیم، هنوز گروگان‌هایی در غزه کشته می‌شدند.

درد و ترومای زیادی وجود داشت.» نسخه فعلی دوسالانه به این موضوع می پردازد و سعی می کند در میان تاریکی و اندوه مقداری نور و امید ارائه دهد. «De profundis برای تلاش برای ایجاد حرکتی طراحی شده است تا این واقعیت را تشخیص دهد که ما آنجا در اعماق هستیم. اما این در مورد "خارج از اعماق" است تا ما را به سمت بهبودی و بهبود کیفیت زندگی خود حرکت دهد.

با این حال، روشنایی فراوانی در مرکز برنامه وجود دارد - "Or Chozer: An Active Vision". یا چوزر به عنوان «نور بازتاب‌شده» ترجمه می‌شود و به مفهومی کابالیستی ارجاع می‌دهد که به موجب آن بشر پس از به اشتراک گذاشتن مزایای آن، نور الهی را به منشأ آسمانی خود باز می‌گرداند. این نمایشگاه هفته گذشته در خانه سابق کتابخانه ملی اسرائیل، در پردیس Givat Ram دانشگاه عبری، به‌ویژه در طبقه اول غار مشهور، در خانه‌های غارنشین مشهور، در سالن‌های تاریخی مورد بحث افتتاح شد. سه‌گانه پنجره ایجاد شده توسط مردخای

آردون بیش از 40 سال پیش. عنوان رسمی این سه قسمت «رؤیای صلح ابدی اشعیا» است که به سادگی به عنوان پنجره آردون شناخته می‌شود. همانطور که مرجع کتاب مقدس استنباط می‌کند، چیزهای زیادی در آفرینش اساسی وجود دارد که زمانی مکررا تصویب می‌شد و بدون شک، به‌طور متناوب توسط کاربران کتابخانه مشاهده و تحسین می‌شد. و از نظر زیبایی شناختی، سبکی و فرهنگی چیزهای زیادی وجود دارد.

عرفان یهودی به خوبی وجود دارد و رنگ‌هایی که آردون به کار می‌برد تقریبا شما را از پا می‌اندازد. هارمونی در هنر «یا چوزر» توسط دکتر دیوید اسپربر و هنرمند پورات سالومون سرپرستی می‌شود. جفت شدن یک خاخام اصلاح طلب - اسپربر - و یک شهرک نشین، همانطور که اسپربر بیان می کند، به خودی خود کاملا بیانیه ای از قصد هماهنگ است. سالومون خاطرنشان می کند: «در کنار هم قرار دادن ما برخلاف معیار یک مرد مذهبی و یک مرد سکولار است. ما، همانطور که بودیم، در انتهاهای مختلف طیف مذهبی هستیم. اما حتی یک لحظه را صرف بحث در مورد آن نکرده ایم.» و آنها با هم برخورد نکرده اند؟ به شوخی مداخله کردم.

سالومون با لحن شوخ‌آمیزی پاسخ داد: «ما به آن نزدیک شدیم.» اسپربر می‌گوید، این جریان بی‌نقص هسته اصلی رویداد است. «این موضوع در زمینه دوسالانه اورشلیم مهم است. افرادی هستند که فکر می‌کنند این یک دوسالانه هنر یهودی است و بنابراین، یک پروژه مذهبی است.

این دوسالانه‌ای است که همه چیز را گرد هم می‌آورد و تا حدودی تقسیم‌بندی [میان یهودیان مذهبی و سکولار] را به چالش می‌کشد.» ادغام فلسفه‌ها و سبک‌های زندگی به ظاهر متضاد در سه‌گانه آردون نقش اساسی دارد، و آیتم‌های معاصر سالومون و اسپربر از نظر فیزیکی و مفهومی کهنه‌کار و کهنه‌کار کهنه‌کار را در آن روز به خوبی نشان داده‌اند. سه سال پیش، زمانی که ایمان ما به امنیت وطن به طرز وحشیانه‌ای از بین رفت. اسپربر می‌گوید 7 غیرقابل انکار هسته اصلی این نمایشگاه است.

آن، و به طور کلی درگیری‌های خشونت‌آمیز. «این سه‌گانه در مورد دیدگاه [آرمان‌شهری] اشعیا صحبت می‌کند: «و شمشیرهای خود را به گاوآهن تبدیل خواهند کرد، ملتی شمشیر بر ضد ملت بلند نخواهد کرد، و دیگر جنگ را یاد نخواهند گرفت». این در ویندوز آردون است. نمی‌دانم آیا در این زمان می‌توانیم چنین موقعیتی را در نظر بگیریم یا خیر.» با این حال، می‌توان رویاپردازی کرد. اسپربر ادامه می دهد: «شاید باید در مورد آن فکر کنیم.

این همان چیزی است که آثار [معاصر] در مقابل پنجره‌ها بیان می‌کنند.» یکی از کمک‌های امروزی به آن گفت‌وگوی جذاب فلسفی و مفهومی، مجموعه طرح‌های «ایزایا در انتظار است» توسط هنرمند چند رشته‌ای اورشلیمیتی متولد ایالات متحده، آندی آرنوویتز است. رشته‌ای از عکس‌های فوری از یک استوری‌بورد از اسارت پر پیچ و خم گروگان‌های ما و جنگ در غزه. تصویری از پیانیست آلون اوهل وجود دارد که پس از بیش از دو سال در تونل حماس به اسرائیل بازمی‌گردد، یکی از تونل‌های نابود شده G

محله اذان، و یکی دیگر از خانه‌ای در کیبوتز بئری که به آوار تبدیل شده است. شاید شناخته‌شده‌ترین و دردناک‌ترین آن از 11 طرح، والدین گروگان هرش گلدبرگ پولین، جان و ریچل را نشان دهد، پس از اینکه پسرشان تقریبا یک سال پس از ربوده شدن او به قتل رسید. بازدیدکنندگان از کتابخانه ملی سابق با ساختن ساختمان ضخیم کتابخانه ملی به روشی عاطفی کشیده خواهند شد. تماس بصری با آثار آرنوویتز. سالومون توضیح می‌دهد: «یک View-Master نزدیک به پنجره‌ها وجود دارد و مردم می‌توانند با نگاه کردن از منظره یاب، تصاویر را ببینند.»

رابط اسباب‌بازی‌ای که بچه‌ها در سرتاسر جهان از آن استفاده می‌کنند تا به شخصیت‌های دیزنی و دیگر محتوای سرگرم‌کننده مشابه نگاه کنند، و پیامدهای وحشتناک خشونتی که سه سال پیش در جنوب به وقوع پیوست، به‌گفته‌ی او، آمیختگی oxymoronic را ایجاد می‌کند که طراحی شده است تا ما را با ریسمان‌های قلب جذب کند. «انتظار» همچنین به شکلی مستقیم و اساسی از قسمت مرکزی آردون تغذیه می‌کند. او می‌افزاید: «نوری که طرح‌ها را در View-Master روشن می‌کند از پنجره‌ها می‌آید.

اینستالیشن ttman همچنین تغذیه بصری و ایده‌آل خود را از این سه‌گانه می‌گیرد. در طول سه دهه و نیم گذشته، این هنرمند چند رشته‌ای اورشلیمیتی متولد سوئیس، به‌خاطر خروجی‌های بدون مشت خود شهرت پیدا کرده است، به‌ویژه از 7 اکتبر. چیدمان او در کتابخانه ملی سابق، جایی که ما در کتابخانه ملی سابق احساس می‌کنیم این روزها به بیان احساسات او می‌پردازد. شامل ظروف با اشکال و مواد مختلف و پیچ و خم از مواد باند مانند، که همه با مایعی به رنگ سانگوئین آغشته شده است.

اسپربر توضیح می‌دهد: «پارچه خون می‌چکد، و همه با بخش بسیار قرمز پنجره‌ها کنار هم قرار می‌گیرند.» این بسیار دراماتیک و دیستوپایی به نظر می‌رسد، اما امید به چیزهای بهتری نیز وجود دارد. «در آن نقطه در کار Ardon بسیار قرمز است، اما رؤیایی از عنصر پیامبر اعظم نیز وجود دارد. لیتمن از پروژه خود کمی تشویق معنوی به دست آورد.

"این راه او برای کنار آمدن با واقعیت در اینجا بود، تا درد خودش را کنار بیاورد." به نظر می‌رسد تلاشی اساسی برای سایت خاص، که هم روح و هم زیبایی‌شناسی پنجره‌های میزبان را تقویت می‌کند. در ساخت ویدیو توسط هنرمند مشهور بین‌المللی سیگالیت لاندو، که در دریای مرده سال‌ها برای الهام گرفتن از آن استفاده کرده، روح طلبی بیشتری وجود دارد. سالومون خاطرنشان می کند که طولانی است.

"این "محل حفاری" اوست که او تمام قدرت هنرش را از آن به دست می‌آورد.» فیلمی که او در پایین‌ترین نقطه روی زمین گرفت، یک پیکر ثابت را نشان می‌دهد که روی یک جزیره گردان در آب شور ایستاده است. این یک صحنه سیزیفی است، با این شخصیت که هیچ پیشرفتی به سوی مقصدی ناشناخته ندارد.

او در گذشته آن را «راه‌حل بی‌نهایت» می‌نامید.» که به‌طور خودکار و عمدی افکار «راه‌حل نهایی» نازی‌ها را تحریک می‌کند. بلو-سیمیون فاینارو، که نمایه جهانی او همچنان به موشک‌افکنی ادامه می‌دهد و در حال حاضر نماینده اسرائیل در دوسالانه ونیز است، در «Or Chozer» یک آیتم تا حدی رمزآلود دارد که به شکل کلمات جایگزین «neiii» نشان می‌دهد. (همه چیز درست خواهد شد). این ممکن است به این معنی باشد که همه چیز واقعا درست خواهد شد. اما همه ما عبارت اسرائیلی "yihyeh ov" و آنچه ممکن است دلالت بر آن داشته باشد را می دانیم.

ما می گوییم که، اغلب، زمانی که واقعا نمی دانیم همه چیز به نفع ما خواهد شد.» مثل همیشه، زمان نشان خواهد داد. موارد دیگر در پخش گسترده «Or Chozer» شامل یک کار ویدیویی از هنرمند فرانسوی تبار اسرائیلی یوسف ژوزف دادون است که در موزه لوور فیلمبرداری شده است، و یک نقاشی رنگ روغن بسیار بزرگ از Hanita Ilan، برنده جایزه تاریخی Rappies در سال گذشته. اورشلیم از طریق نگاهی متفکرانه به لحظه ای خاص از توسعه شهر، متشکل از قطعاتی از اطلاعات، عکس ها، اسناد آرشیوی و شهادت. هنرمند عرب اسرائیلی اسد آزی پل

شکاف قومی-مذهبی با یک جفت نقاشی با طرحی از یک عرب سوار بر الاغ، که بدون شک بسیاری از بازدیدکنندگان آن را با آمدن مسیح یهودی مرتبط می‌کنند. رایدا آدون، هنرمند و هنرپیشه اسرائیلی-عرب نیز در مرکز دوسالانه حضور دارد. "فکر می کنم او اولین هنرمند فلسطینی بود که نمایشگاه بزرگی در موزه اسرائیل داشت. او در حال قدم زدن از طریق Via Dolorosa، در شهر قدیمی اورشلیم، با بریدگی یک خانه بر روی سرش دیده می شود.

این، البته، خانه ای بدون پایه است، و شبیه به دیوار در پنجره های آردون است.» این یک تناسب منظم و بدون درز را به وجود می آورد. این افکار در مورد خانه و جایی که وجود دارد را به ذهن متبادر می‌کند.» انبوهی از سؤالات و مسائل در کمتر از 42 نمایشگاه، در 21 مکان، در بزرگترین دوسالانه تا به امروز به نمایش گذاشته شده است. نمایشگاه‌های دیگری که باید مراقب آنها بود عبارتند از مجموعه ایلان در Hamiffal و دانشگاه غنی پاملا سیلور، متولد آفریقای جنوبی، «Undercurrente of watercurrents, با جریان آبی، در حال حاضر در جریان آب، در حال حاضر.»

rs و monotypes ایجاد شده در طول 25 سال گذشته. در موزه برج دیوید اورشلیم، Yehudit Sasportas یک چیدمان ویدیویی و صدا را برای اولین بار به نمایش می گذارد، و مشارکت های حدود 80 هنرمند از خارج از کشور وجود دارد که در گوشه و کنار شهر پراکنده شده اند. مسائل امنیتی و سیاسی ما ممکن است بار سختی را تحمل کنیم، و ممکن است ما از بسیاری از عوامل فرهنگی در اطراف آن انعکاس داشته باشیم. به نظر نمی رسد که هیچ کس یا چیزی مانع از بیان نظر هنرمندان با استعداد ما شود. برای اطلاعات بیشتر، اینجا را کلیک کنید.