دوستی من با افراد 50، 60، 70 و 80 ساله باعث شد در 27 سالگی طلاقم را به پایان برسانم.

من با بسیاری از دوستان بزرگترم از طریق یک باشگاه ایتالیایی زبان آشنا شدم. زانی مرولو وقتی در 27 سالگی طلاق گرفتم، به سیستم حمایتی خود از دوستانم در دهه 50، 60، 70 و 80 سالگی تکیه کردم.

برخی از آنها خودشان طلاق گرفته بودند و به من یادآوری کردند که انتخاب درستی کرده ام.

به خاطر این دوستی‌ها، احساس حمایت کردم - و امیدوارم که روزی بتوانم آن را جبران کنم. پارسال در 27 سالگی طلاق گرفتم. این تجربه با بسیاری از احساسات متناقض و مسائل تدارکاتی همراه بود که باید از بین بروند - بدون در نظر گرفتن وظیفه اضافی آشنایی مجدد با خودم پس از سال ها در یک رابطه ناخوشایند.

همه اینها در حالی اتفاق می افتاد که من صدها مایل دورتر از خانواده ام که همیشه سیستم حمایتی من بودند زندگی می کردم. بنابراین به جامعه محلی خود، از جمله دوستان 50، 60، 70 و 80 ساله خود مراجعه کردم.

من قبل از طلاقم شروع به تشکیل این دوستی ها کرده بودم. زمانی که متاهل بودم، به یک باشگاه محلی ایتالیایی پیوستم، جایی که در کنار ایتالیایی ها، ایتالیایی-آمریکایی ها، ایتالیاوفیل ها و زبان آموزان ایتالیایی که بیشتر آنها در دهه 50 و بالاتر بودند، تسلط خود را به زبان انجام می دادم.

من همچنین در یک کلاس هفتگی زومبا شرکت کردم، جایی که بسیاری از رقصندگان چندین دهه از من بزرگتر بودند.

ایجاد این جامعه به تنهایی در زمانی که متاهل بودم، بخشی از چیزی بود که به من کمک کرد تا برای طلاق جهشی داشته باشم - و پس از جدایی، این دوستان بیش از آنچه تصور می کردم به من کمک کردند.

بعضی از دوستان بزرگترم خودشان طلاق گرفته بودند بعد از جدایی، متوجه شدم که به دوستان بزرگترم تکیه می کنم. زانی مرولو من به همه نگفتم که دارم طلاق می گیرم، اما به چند نفری که برای حمایت از من دست به کار شدند، اعتماد کردم.

یکی از دوستان 50 ساله من در باشگاه ایتالیایی من را برای نوشیدن نوشیدنی دعوت کرد تا تجربیات خود را در مورد طلاق سال ها قبل به اشتراک بگذارد. یکی دیگر از دوستان من در 60 سالگی به من گفت که طلاق او یکی از بهترین اتفاقات برای او بوده است.

یک دوست ایتالیایی در 80 سالگی هر هفته مرا به گرمی در آغوش می‌گرفت و از حالم می‌پرسید و به من فرصتی داد تا درباره احساساتم به زبان ایتالیایی صحبت کنم و به من اطمینان داد.

البته از دوستان هم سن و سال خودم هم کمک گرفتم. اما بسیاری از آنها در همان زمان از هم جدا می شدند یا با شراکت های طولانی مدت، مشاغل و دیگر مسائل بزرگ زندگی دست و پنجه نرم می کردند.

من هم به آنها تکیه کردم، اما دریافتم که تشویقی که از دوستان خیلی بزرگ‌تری که در زندگی‌شان تثبیت شده بودند، به همان اندازه برای بهبودی من ضروری بود. باشگاه ایتالیایی و کلاس زومبا به سنگ بنای زندگی من تبدیل شدند و دانستن اینکه این فعالیت ها را در برنامه خود دارم باعث شد در طول هفته ادامه دهم.

حتی فقط تعامل با این شبکه از افراد مسن به من کمک کرد تا به یاد بیاورم که اندوه و ترس من موقتی است. من در کلاس زومبا تماشا کردم که اطرافیانم، که بسیاری از آنها 20 یا 30 سال از من بزرگتر بودند، با رهائی مطلق می رقصیدند.

به خودم یادآوری کردم که آنها باید در بسیاری از دوران سخت، جدایی ها و تغییر زندگی زندگی کرده باشند و اکنون به آنها نگاه کنم.

به لطف جامعه ام، از طلاق خود گذشتم و احساس دوست داشتن داشتم به لطف جامعه ام، از طلاق خود گذشتم و احساس دوست داشتن و حمایت کردم. زانی مرولو زودتر از حد انتظار، غم و اندوه من جای خود را به نوعی شادی و آزادی داد که سال ها بود احساس نکرده بودم. هویت خود را نه به عنوان زنی که تنها بود، بلکه به عنوان زنی احاطه شده توسط افرادی که از او مراقبت می کردند بازسازی کردم.

آنچه می‌خواستم زندگی‌ام در آینده به نظر برسد، هنوز تاریک و نامشخص بود، اما وقتی ایتالیایی صحبت می‌کردم یا باسنم را برای آهنگ‌های شاداب زومبا تکان می‌دادم، دقیقا می‌دانستم که هستم.

به‌علاوه، باز کردن در مورد چیزی سخت در زندگی‌ام، مرا به بسیاری از دوستانم نزدیک‌تر کرد، که از آن زمان تاکنون از برخی از آنها در دوران سختشان حمایت کرده‌ام.

این دوستی‌ها با افراد ده‌ها سال بزرگ‌تر از من به من کمک کرد تا طلاق خود را به‌عنوان لکه‌ای در جدول زمانی بسیار طولانی‌تر زندگی‌ام دوباره طراحی کنم. بدون آنها، مطمئن نیستم که این انتقال زندگی را سالم، شاد و محصور در عشق پشت سر بگذارم.

من همیشه سپاسگزار خواهم بود و امیدوارم روزی این فرصت را داشته باشم که محبت آنها را ادا کنم.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید