دولت تشکیل دهید، می توانید در زمان خود از یکدیگر متنفر شوید - نظر دهید

خاخام موشه یکوتیل آلپرت قبل از رای دادن در اولین انتخابات ملی اسرائیل به کمیته رای گیری گفت. رئیس آن دو دقیقه تأخیر داشت. در 25 ژانویه 1949، آلپرت در ساعت 5:35 صبح از خواب برخاست، لباس سبت خود را پوشید و به سمت یک مرکز رأی گیری در اورشلیم رفت. خانه او در بیت اسرائیل در اثر گلوله باران آسیب دیده بود. او در حالی که آن را تعمیر می کردند جای دیگری می ماند. او نوشت، او کارت شناسایی اسرائیلی خود را با شادی از حمل یک طومار تورات در جشن سیمچات تورات حمل کرد. او در ساعت 5:50 رسید. رئیس در ساعت 6:02 ظاهر شد.

آلپرت به او یادآوری کرد که قرار بود رسیدگی در ساعت شش آغاز شود. مرد عذرخواهی کرد. به عنوان مسن ترین فرد حاضر، آلپرت برای اولین بار در آن ایستگاه دعوت شد تا رای دهد. او گفت که او رای دهنده شماره 1 را دریافت کرد. پدر و پدربزرگش هرگز چنین فرصتی را نداشتند. من داستان را این هفته به اشتراک گذاشتم. ایالت یهودی هشت ماهه بود و آلپرت از قبل انتظار داشت که به موقع اجرا شود. این ترکیبی آشنا از احترام و بی حوصلگی است.

اسرائیلی‌ها می‌توانند به شدت به کشور خود وابسته باشند و از آن خشمگین شوند، اغلب در یک گفتگو. مردم از جایی که خانواده هایشان هزینه زیادی برای آن پرداخته اند، انتظارات زیادی دارند. شنیدن خشم از خارج از کشور آسانتر از دلبستگی است. امیدوارم قبل از شروع بحث در مورد نظرسنجی های خروج، کمی از آلپرت لذت ببریم.

توانایی رای دادن به یک دولت ارزش قدردانی دارد، از جمله زمانی که دولت مورد علاقه ما شکست خورده است. اسرائیل به چندین سال نیاز دارد تا شهروندانش بتوانند دوباره برنامه ریزی کنند. آنچه من از این انتخابات می خواهم چند سالی است که اسرائیلی ها بتوانند دوباره برنامه ریزی کنند. سه سال پس از 7 اکتبر، به معنای این موضوع برای یک ذخیره که تلاش می کند یک تجارت را زنده نگه دارد، در نظر بگیرید. یک نفر باید تا زمانی که نیست کار را پوشش دهد. همسرش باید کار و مراقبت از کودک را دوباره تنظیم کند.

در نهایت، تصمیمات در مورد ماه آینده تبدیل به تصمیماتی در مورد اینکه آیا کسب و کار آینده دارد یا خیر. خانواده هایی که خانه های خود را بازسازی می کنند باید بدانند که بودجه و توجه رسمی تا پایان کار ادامه خواهد داشت. آنها باید بتوانند پیرامون بودجه ای برنامه ریزی کنند که از مناقشه ائتلاف بعدی جان سالم به در ببرد. من معتقدم که تنها یک دولت گسترده صهیونیستی می تواند به این کشور ثبات سیاسی لازم برای آن کار را بدهد.

لیکود، حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت، فرمانده سابق ارتش، و دیگر احزاب صهیونیستی باید بر سر توافقی برای حکومت چند ساله با هم مذاکره کنند. این امر مستلزم آن است که رهبران با افرادی که مبارزات انتخاباتی را به آنها حمله کرده‌اند، بنشینند و ترتیب را برای رای‌دهندگانی که به آنها باور داشتند توضیح دهند. برخی باید شغلی کوچکتر از کاری را که می خواستند بپذیرند. آنها باید به ما بگویند که حاضرند کدام خواسته ها را کنار بگذارند. من آن مصاحبه را به طور قابل توجهی مفیدتر از شرح دیگری می دانم که چرا همه چیز تقصیر شخص دیگری است. این امتیازات به دلیلی سخت است.

در اسرائیل، وفاداری سیاسی اغلب با سابقه خانوادگی همراه است. این ممکن است شامل تجربه پدربزرگ و مادربزرگ از مهاجرت، احساس والدین از تحقیر دیده شدن، یا اعتقاد پایدار به اینکه افرادی مانند ما از دادرسی منصفانه محروم هستند، باشد. نادان یا خطرناک خواندن کل یک اردوگاه فراتر از سیاستمدارانی است که در راس آن قرار دارند. در انتخابات مشخص می شود که چه کسی رای لازم برای حکومت را دارد. مردم بعد از آن هنوز باید با هم زندگی کنند. یک شهروند باید بتواند در انتخابات شکست بخورد و در کشور احساس کند که در خانه خود است.

رهبرانی که خواهان یک ائتلاف گسترده هستند باید نشان دهند که رای دهندگان یکدیگر را درک می کنند. مذاکرات را با این سوال شروع کنید که 70 یا 80 درصد اسرائیلی ها از چه چیزی حمایت می کنند. من با آمادگی امنیتی، بازسازی جوامع آسیب دیده و ترتیباتی که به نیروهای ذخیره اجازه می دهد بدون تخریب معیشت آنها خدمت کنند، شروع می کنم. در مورد آنچه که می توان انجام داد، هزینه آن چقدر است و چه کسی مسئول است توافق کنید.

به وزرا زمان کافی بدهید تا در مورد اینکه آیا این کار را انجام داده اند قضاوت کنند. توافق ائتلاف ممکن است حتی دارای ضرب الاجلی غیرمرتبط با چرخش بعدی رهبری باشد. کمیسیون مستقل 7 اکتبر باید بخشی از توافقنامه ائتلافی باشد. بررسی مستقل و معتبر 7 اکتبر باید بخشی از این توافق باشد. خانواده ها سزاوار این هستند که بدانند دولت چگونه آنها را شکست داده است. مسئولان و فرماندهان باید پاسخگوی تصمیمات خود باشند.

ائتلافی که برای بازگرداندن اعتماد عمومی تشکیل شده است باید یافته هایی را بپذیرد که ممکن است برای اعضای خود ناخوشایند باشد. قبل از پذیرفتن قول دیگری، می خواهم بدانم که آن نامزد چه کسی را منصوب کرده است، چه چیزی در دوران ریاست جمهوری آنها بهبود یافته است، و زمانی که مشکلی پیش می آید چه کارهایی انجام داده اند. سیاستمداری که من دوستش دارم سزاوار همین سؤالات است.

تازه واردها را می توان بر اساس تجربه و جدیت برنامه هایشان قضاوت کرد. تئودور هرتزل، بنیانگذار صهیونیسم سیاسی مدرن، صهیونیسم را در سال 1904 به عنوان "یک ایده آل بی پایان" توصیف کرد. او نوشت، حتی پس از اینکه یهودیان به وطن دست یافتند، تلاش برای «تحقق اخلاقی و معنوی» ادامه خواهد داشت. در زمان ما، این مسئولیت شامل درمان یک خانواده داغدار توسط یک اداره دولتی، آموزش در دسترس برای یک کودک دور از مرکز کشور، و تمایل یک نخست وزیر برای پذیرش نظارت است. خاخام اعظم فقید، آبراهام اسحاق کوک، با

او از جهت دیگری مشکل دارد او درباره نگرانی‌های دینی، ملی و جهانی بشر در جامعه یهودی نوشت و استدلال کرد که هر یک ارزش دارد و می‌تواند جلوی افراط و تفریط دیگران را بگیرد. او همچنین فهمید که دشمنی بین اردوگاه ها چگونه می تواند آنها را از بین ببرد. یک وزیر مذهبی و یک شهردار سکولار می توانند نظرات متفاوتی در مورد هدف حاکمیت یهود داشته باشند و همچنان در مورد چگونگی ساخت مدرسه به توافق برسند. آنها می توانند پس از باز شدن کلاس های درس بحث فلسفی را از سر بگیرند. شورای حکام آژانس یهود این هفته در اسرائیل تشکیل جلسه داده است.

این گردهمایی رهبران اسرائیلی و یهودیان خارج از کشور را در آستانه انتخابات به یک اتاق می آورد. با گذراندن سال ها زندگی یهودیان در خارج از کشور، ای کاش اسرائیلی های بیشتری به آنچه آن جوامع در تلاش برای دستیابی هستند اهمیت می دادند. وزیری که از یک مدرسه یهودی بازدید می کند باید بپرسد که چگونه شهریه مقرون به صرفه است و دانش آموزان آن در مورد اسرائیل چه می دانند. افرادی که باید خانواده‌ها را متقاعد کنند که تحصیلات یهودی را انتخاب کنند، چیزهای زیادی برای آموزش به ما دارند. ما اسرائیلی‌ها اغلب از یهودیان خارج از کشور می‌خواهیم تا فشارهای ما را درک کنند. ما همچنین باید به همان اندازه مایل باشیم که در مورد فشارهایی که آنها با آن روبرو هستند آشنا شویم.

دولت به شهروندان اسرائیل پاسخ می دهد. تصمیمات آن هنوز هم می تواند یک خانواده یهودی هزاران مایل دورتر را تحت تأثیر قرار دهد. نخست وزیر بعدی باید مشورت های منظم با جوامع یهودی خارج از کشور را در دفتر خاطرات بگذارد و مسئولیت پیگیری را به وزرای مربوطه بدهد. آژانس یهود و سایر نهادهای جمعی می توانند صداهایی را از ورای محافل رهبری آشنا بیاورند. تعهدات را منتشر کنید، سپس به آنها گزارش دهید که چه اتفاقی افتاده است. من فرصت های مقرون به صرفه برای تحصیل و گذراندن وقت در اسرائیل را در بالاترین لیست قرار می دهم. به مهاجران جوان کمک کنید تا پای خود را در اینجا پیدا کنند.

به جوانان اسرائیلی فرصت بیشتری برای مواجهه با زندگی یهودی در خارج از کشور بدهید. دوستی که در طول یک ترم شکل می‌گیرد، فراتر از موقعیت‌هایی که مردم در بحث درباره اخبار اتخاذ می‌کنند، زمان دارد. یک کودک یهودی در خارج از کشور باید بتواند به یک رابطه با اسرائیل تبدیل شود که از طریق چندین تغییر دولت ادامه می‌یابد. او باید دوستانی در اینجا داشته باشد، مکان‌هایی که می‌خواهد دوباره ببیند و دانش کافی برای شکل‌گیری نظرات خود داشته باشد. آنها چیزهای زیادی برای شکایت خواهند داشت.

من دوست دارم آنها با این انتظار بزرگ شوند که یک دولت کاری را که شروع کرده به پایان برساند.