دولت جدید مجارستان برای از بین بردن سیستم حمایت ورزشی اوربان اقدام می کند

دولت جدید مجارستان از سیاستمداران خارج از ورزش می خواهد. در 24 اکتبر، دولت تیس لایحه ای را ارائه کرد که آنها را از اداره باشگاه های ورزشی منع می کند، پنج روز پس از آن که پیتر ماگیار، نخست وزیر، به پارلمان گفت که طرح مالیاتی ویژه ای که از سال 2011 ورزش مجارستان را حمایت مالی کرده است، لغو و از ژانویه 2027 جایگزین خواهد شد.

مشکل اینجاست که پس از 16 سال حکومت توسط حزب فیدز ویکتور اوربان، تقریبا تمام بخش های ورزش مجارستان اکنون متکی به پول عمومی است. آتیلا کالنوکی کیس، وزیر ورزش مجارستان در مصاحبه ای اختصاصی به BIRN گفت: «ما نمی توانیم عجولانه تصمیم بگیریم یا به سادگی شیرها را یک شبه ببندیم.

بر اساس پیش نویس لایحه ای که اکنون در پارلمان ارائه شده است، وزرا، دبیران دولتی، نمایندگان مجلس، رهبران احزاب و سایر مقامات ارشد از انجام وظیفه به عنوان رئیس، نایب رئیس یا عضو هیئت مدیره یک فدراسیون ملی ورزش یا باشگاهی با بیش از 500 ورزشکار ثبت نام شده، چه در دوران تصدی و چه برای چهار سال پس از آن، منع خواهند شد.

رای نهایی پارلمان در مورد این لایحه ممکن است در پایان نوامبر برگزار شود.

کالنوکی کیس با اعلام پیش‌نویس لایحه در فیسبوک نوشت: «هدف واضح این قانون تنظیم عملکرد و مدیریت سازمان‌های ورزشی با روحیه بازی جوانمردانه است که مشخصه جهان ورزش است، به طوری که فعالیت‌های حرفه‌ای و تأمین مالی ورزش با ارتباطات سیاسی تعیین نشود».

انتظار می رفت این لایحه ارائه شود. در 18 سپتامبر، نخست وزیر Magyar اعلام کرد که دولت او قوانین سختگیرانه تضاد منافع را وضع خواهد کرد و بیان کرد که ورزش مجارستان "به یک حوزه نفوذ سیاسی تبدیل شده است - رشته های ورزشی تحت سلطه قرار گرفتند و سیاستمداران فیدز با فدراسیون ها و باشگاه ها مانند املاک فئودالی خود رفتار می کردند."

اگر این لایحه تصویب شود – احتمالا با توجه به اکثریت عظیم حزب تیزا در پارلمان – پیتر سیجارتو، وزیر خارجه سابق فیدز، باید کیسپست-هونود را ترک کند. گابور کوباتوف، مدیر سابق حزب فیدز، باید از سمت رئیس‌جمهور Ferencvaros TC کناره‌گیری کند. و تاماس دویچ، نماینده پارلمان فیدز، باید MTK بوداپست FC را ترک کنند.

کوباتوف و دویچ مشترکا خواستار پس گرفتن این لایحه شده اند. هنگامی که Magyar برای اولین بار این برنامه ها را اعلام کرد، کوباتوف در فیس بوک نوشت: "عشق ما به Ferencvaros یک عمر طول می کشد. نمی توان آن را با قوانین صرف از هم پاشید!"

این پیش‌نویس قانون واضح‌ترین نشانه‌ای است که نشان می‌دهد دولت پس از شش ماه رایزنی و رایزنی از زمان روی کار آمدن، آماده ضربه زدن به گلوله و اصلاح نظام ورزشی کشور است.

وقتی یک نظام سیاسی تغییر می کند، ورزش به ندرت در اولویت قرار می گیرد. زمانی که کمونیسم در سال 1989 به پایان رسید، ورزش مجارستان تا حد زیادی برای دو دهه به حال خود رها شد. زمانی که حزب فیدس اوربان در سال 2010 به قدرت بازگشت، فوتبال به ویژه در حال ویران شدن بود.

پاسخ فیدز tarsasagi ado یا TAO بود - یک طرح مالیاتی ویژه برای ورزش که در سال 2011 معرفی شد که به شرکت‌های سودآور اجازه می‌دهد تا بخشی از مالیات بر درآمد شرکتی خود را به‌جای پرداخت به بودجه دولتی، مستقیما به سازمان‌های ورزشی هدایت کنند. ورزش‌هایی که می‌توانستند سود ببرند فوتبال، هندبال، بسکتبال، هاکی روی یخ، واترپلو و بعدا والیبال بودند.

Kalnoki-Kiss توضیح می دهد: "سیستم TAO برای رسیدگی به وضعیت دشواری که ورزش مجارستان به عنوان یک کل در پیروی از گذار به دموکراسی پیدا کرد، معرفی شد." "بنابراین این یک ابتکار به موقع بود که شکاف قابل توجهی را در بودجه ورزش پر کرد. بیش از هزار زمین ورزشی ناپدید شده بودند، باشگاه ها ذخایر خود را تمام کرده بودند و ورزش مجارستان عملا برای بیش از 20 سال به حال خود رها شده بود."

در حالی که اعتراف می کند که بودجه دولتی ارائه شده از طریق طرح TAO تغییرات عمده ای را در زیرساخت ها و امکانات ورزشی ایجاد کرده است، Kalnoki-Kiss خاطرنشان می کند که تعداد قابل توجهی از امکانات نیز به وجود آمدند - استخرها، عرصه ها و سالن های آموزشی سرپوشیده - که در آن عملیات کارآمد و پایداری طولانی مدت در مرحله برنامه ریزی مورد توجه کافی قرار نگرفت. او می‌افزاید: «در بسیاری از موارد، این سرمایه‌گذاری‌ها نیز به‌شدت گران‌قیمت بودند.

بودجه TAO برای برنامه‌های آموزشی جوانان، هزینه‌های عملیاتی و کارکنان، و سرمایه‌گذاری‌های زیربنایی - مانند ساخت یا ارتقای استادیوم‌ها و امکانات تمرینی - به جای حقوق مستقیم برای ورزشکاران حرفه‌ای درجه یک اختصاص داده شد. اما با گذشت زمان، این برنامه به طور نامتناسبی به نفع باشگاه‌های مرتبط سیاسی و پروژه‌های بزرگی مانند آکادمی پوشکاش در شهر اوربان در فلکسوت شروع شد. منتقدان و ناظران شفافیت مانند شفافیت بین‌الملل مجارستان استدلال کردند که این سیستم به‌عنوان یک «صندوق مالی با بودجه عمومی» عمل می‌کند.

Kalnoki-Kiss می گوید: «مانند هر شکلی از بودجه عمومی، سیستم TAO کسانی را که به دنبال بهره برداری از آن هستند جذب کرده است، و مواردی از استفاده غیرقانونی از پول عمومی وجود داشته است. این افراد با بهره‌برداری از خلاءهای قانون، به انگل‌های درون سیستم تبدیل شدند. همچنین باید اذعان کنیم که هنگام تصمیم‌گیری برای تامین مالی، نفوذ سیاسی افراد قدرتمند اغلب نقش تعیین‌کننده‌ای داشت. در چنین مواردی، این امر مزیت رقابتی قابل‌توجهی ایجاد کرد و به‌طور جدی فضای بازی را مخدوش کرد.

او می‌گوید: «سومین انتقاد به سیستم TAO این است که تا حد زیادی حمایت‌های مبتنی بر بازار در ورزش را کنار گذاشته است. بسیاری از شرکت‌ها احساس می‌کنند که با تخصیص 1 درصد از مالیات شرکتی خود به ورزش، مسئولیت خود را برای حمایت از آن انجام داده‌اند.»

Kalnoki-Kiss به BIRN می‌گوید که یک گروه کاری حرفه‌ای اکنون نزدیک به سه ماه است که مشغول اصلاح بودجه ورزشی است، با هدف اطمینان از اینکه کسب‌وکارهای بخش خصوصی و سازمان‌های ورزشی بار دیگر ارزش بیشتری در ایجاد مشارکت‌های مبتنی بر کسب‌وکار ببینند. او می‌گوید: «ما همچنین رهبران فدراسیون‌های ورزشی مربوطه را درگیر کرده‌ایم، زیرا آنها در طول سال‌ها تخصص عملی قابل‌توجهی در زمینه‌های مربوطه خود جمع‌آوری کرده‌اند.

دولت می بیند که TAO با حدود 410 میلیون یورو بودجه مستقیم دولتی جایگزین می شود و حمایت کلی دولت از ورزش در حدود 1.24 میلیارد یورو باقی می ماند. چیزی که تغییر می کند این است که چه کسی تصمیم می گیرد که پول کجا برود.

به گفته منتقدان، مشکل این است که چگونه می توان این تغییر را انجام داد: بودجه دولتی و ورزش چنان در هم تنیده شده اند که هر گونه اختلال در جریان پول می تواند عواقب عظیمی برای باشگاه ها و افراد حاضر در آنها داشته باشد.

فوتبال بارزترین نمونه است. به گزارش سایت خبری محلی تلکس، به لطف بودجه دولتی، باشگاه های لیگ برتر مجارستان 9 برابر سال 2010 درآمد کسب می کنند، اما طی چهار سال گذشته، علیرغم افزایش چشمگیر بودجه، باشگاه ها همچنان در مجموع بیش از 2.7 میلیون یورو در سال از دست داده اند. و حمایت غیرمستقیم هم اکنون در حال کاهش است. درآمد حاصل از پخش، بازاریابی و حقوق شرط‌بندی که فدراسیون فوتبال بین باشگاه‌ها به اشتراک می‌گذارد از بالای 60 میلیون یورو در این فصل به 41 میلیون یورو کاهش یافته است.

مارتون واگی، دبیر کل فدراسیون فوتبال مجارستان، نگران نیست. از آنجایی که فدراسیون تا حد زیادی از باشگاه های درجه یک در برابر این کاهش محافظت کرده است، کاهش درآمد حقوق به حدود 340000 یورو برای هر باشگاه می رسد، در مقابل میانگین بودجه حدود 9 میلیون یورو (به استثنای بزرگترین باشگاه فرنسواروس). او در ماه سپتامبر به خبرنگاران گفت: «این حتی 4 درصد هم نیست.

با این حال، Kalnoki-Kiss محتاط تر است. کالنوکی کیس می گوید: "در 15 سال گذشته، ورزش مجارستان به عنوان یک کل، از جمله فوتبال، تقریبا به طور انحصاری بر بودجه مستقیم یا غیرمستقیم دولتی متکی بوده است. دقیقا به همین دلیل است که ما نمی توانیم تصمیمات عجولانه بگیریم یا به سادگی شیرها را یک شبه ببندیم."

او می‌گوید: «انجام این کار باعث می‌شود باشگاه‌های ورزشی تقریبا بلافاصله تعطیل شوند و جوانان فرصتی برای ورزش نداشته باشند – و این هرگز نمی‌تواند هدف ما باشد». ما در حال اتخاذ رویکردی تدریجی هستیم و طرح‌های تامین مالی و برنامه‌های حرفه‌ای خود را با هدف ایجاد یک سیستم شفاف که در آن پول عمومی فقط به سازمان‌هایی تخصیص می‌یابد که نتایج ملموسی را ارائه می‌دهند و کارشان، تا جایی که ممکن است، تاثیر مثبتی بر جامعه به‌عنوان یک کل داشته باشد، تخصیص می‌یابد.

واضح ترین مورد آزمایشی Ferencvaros است. در سال‌های 2016 و 2017، باشگاه فوتبال حدود 68 میلیون یورو از پول دولتی برای ساخت مجموعه ورزشی فرادیواروس در نپلیگت در بوداپست دریافت کرد. هرگز ساخته نشد. بر اساس گزارشات خود باشگاه، که توسط وزارت ورزش در دولت جدید مجیار علنی شده است، 31 میلیون یورو به شرکتی که تیم فوتبال را اداره می‌کند، واریز شده است که از آن برای جذب 38 بازیکن بین سال‌های 2019 تا 2024 استفاده کرده است. در ژوئن، یک گروه هوادار به اداره حسابرسی دولتی شکایت کرد و پلیس تحقیقاتی را در مورد سوء استفاده مشکوک آغاز کرد.

در ماه آگوست، Kalnoki-Kiss و وزارت کشور حساب‌های باشگاه را رد کردند، دستور بازپرداخت کل مبلغ را صادر کردند و یک شکایت کیفری به اتهام تخلفاتی از جمله تقلب در بودجه و سوء استفاده از مقام خود ارائه کردند. این وزارتخانه همچنین از بازرسان خواست بررسی کنند که آیا این هزینه ها قوانین کمک های دولتی اتحادیه اروپا را نقض می کند یا خیر.

فرنسواروش و کوباتوف هر گونه تخلفی را انکار می کنند. کوباتوف در بیانیه‌ای در وب‌سایت باشگاه گفت که این پروژه به دلایل عینی و غیرقابل اجتناب خارجی نمی‌تواند طبق برنامه‌ریزی شده در سال 2017 پیش برود و این پول "در راستای هدف حمایت تعیین شده در تصمیمات دولت" استفاده شده است.

به درخواست باشگاه، این وزارتخانه دستور بررسی مجدد حساب‌های این باشگاه را در ماه سپتامبر صادر کرد و تحقیقات همچنان ادامه دارد.

کالنوکی کیس می‌گوید: "با توجه به وسعت کشور ما و بازار مجارستان، من معتقدم ورزش نخبگان همیشه به درجاتی از حمایت دولت مرکزی نیاز خواهد داشت. با این حال، فکر نمی‌کنم که دولت باید هزینه نقل و انتقالات یا حقوق ورزشکاران نخبه را بپردازد." ایجاد تعادل مناسب ناگزیر زمان می‌برد: تعادلی که همچنان از موفقیت در ورزش رقابتی حمایت می‌کند و در عین حال ورزشکاران، باشگاه‌ها و فدراسیون‌های ورزشی را تشویق می‌کند تا بیشتر به حامیان مالی بخش خصوصی تکیه کنند.»

گره گشایی از ورزش مجارستان از 16 سال بودجه دوران فیدز زمان می برد و حرکت خیلی سریع می تواند آسیب جدی وارد کند. با این وجود Kalnoki-Kiss خوشبین است. وزیر امور خارجه در پاسخ به این سوال که در پنج سال آینده چه چیزی نشان می‌دهد که انتقال موثر بوده است، به نظر می‌رسد فراتر از ورزش نخبگان است. او می‌گوید: «به وضوح، تقویت رویکرد بازارمحور قوی‌تر، شفافیت و مسئولیت‌پذیری بیشتر در هر سطح از ورزش مجارستان مهم است.

با این حال، گابور پوسفای، وزیر کشور [کشور] و من همیشه تاکید می‌کنیم که مهم‌ترین هدف ما این است که هرچه بیشتر مردم به فعالیت بدنی منظم بپردازند. طبق آخرین گزارش یوروبارومتر، تعداد مجارستان‌هایی که فعالیت بدنی دارند افزایش یافته است - به کسانی که حداقل یک ساعت، سه بار در هفته یا بیشتر ورزش می‌کنند - اما ما همچنان از میانگین اروپایی عقب هستیم.

او توضیح می دهد: "دستیابی به افزایش مداوم در این رقم در حال حاضر یک دستاورد بزرگ خواهد بود. آنچه که ما می توانیم به جوانان ارائه دهیم از این نظر بسیار مهم است: هر چه ورزش زودتر به بخشی طبیعی از زندگی روزمره تبدیل شود، احتمال بیشتری وجود دارد که افراد در بزرگسالی از نظر جسمی فعال باقی بمانند، صرف نظر از مسیری که بعدا در تحصیل یا شغل خود طی می کنند."

این دو هدف به هم مرتبط هستند. TAO قرار بود هزینه آموزش جوانان و همچنین امکانات را بپردازد، و باشگاه هایی که کودکان مربیگری می کنند اغلب همان باشگاه هایی هستند که تیم های بزرگسالان آنها به پول عمومی متکی هستند. اینکه ورزش حرفه‌ای چگونه با سیستم جدید کنار می‌آید، آنچه را که برای بقیه باقی می‌ماند شکل می‌دهد.

اولین آزمون واقعی پس از 1 ژانویه انجام می شود. از آن زمان، پول عمومی دیگر از طریق شرکت هایی که توسط مالکان باشگاه ها و متحدان آنها انتخاب می شوند جریان نخواهد یافت و باشگاه هایی که به این ارتباطات متکی هستند باید بر اساس معیارهای منتشر شده برای آن رقابت کنند - یا به جای آن حامیان مالی خصوصی پیدا کنند.

به گزارش روزنامه Magyar Narancs، نشانه‌های اولیه از ظهور بازار متفاوتی وجود دارد: تابستان امسال 12 باشگاه مجارستانی 36.7 میلیون یورو از فروش بازیکنان درآمد داشتند در حالی که تنها 8.5 میلیون یورو برای خریدهای جدید خرج کردند.

هنوز خیلی زود است که بگوییم آیا این یک مدل تجاری جدید می شود یا خیر. شیرها یک شبه بسته نمی‌شوند، بلکه در حال باز شدن هستند و سازمان‌های ورزشی در سراسر مجارستان باید راه‌های دیگری برای پرداخت هزینه‌های خود بیابند.