دولت دوباره مالیات کربن را افزایش نمی دهد، اما قول می دهد اقتصاد را کربن زدایی کند - چگونه؟

کاهش و توقف مالیات کربن اعلام شده در بودجه این هفته ممکن است به رضایت مصرف کنندگان تحت فشار کمک کند، اما پیامدهای آن برای استراتژی کربن زدایی دولت مشخص نیست.

آیا این استراتژی به اندازه کافی محکم است که بتواند در برابر تغییر موقعیت یکی از ستون های کلیدی خود مقاومت کند؟

یا آیا مالیات کربن آنقدر اساسی است که بدون حمایت کامل از آن، برنامه‌های کاهش وابستگی خانوارها به سوخت‌های فسیلی متزلزل خواهد شد؟

حتی در میان کسانی که به طور کامل از مالیات کربن به عنوان یک اصل و یک اقدام عملی حمایت می کنند، نظرات متفاوت است.

پل دین، مدرس ارشد آینده انرژی پاک در دانشگاه کالج کورک می گوید: «مالیات کربن سیاست درستی است، اما اکنون زمان اشتباهی برای مالیات بر کربن بالا است.

«سیاست‌های آب و هوایی باید به‌عنوان پیشبرد ما به سوی آینده‌ای بهتر دیده شود تا مجازات کسانی که توانایی پرداخت آن را ندارند.

«شما باید شرایط آن زمان را در نظر بگیرید. این مهم است که ما در نهایت نسبت به کسانی که واقعا در حال مبارزه هستند ناشنوا نباشیم.»

با این حال، کلی دی بروین، هماهنگ کننده تحقیقات آب و هوا در اندیشکده مستقل، مؤسسه تحقیقات اقتصادی و اجتماعی، از خطرات عقبگردی که درک مالیات کربن را به عنوان یک اقدام تنبیهی تقویت کند، می ترسد.

او می‌گوید: «مالیات کربن برای تنبیه مردم وجود ندارد. اغلب چنین تصور می‌شود، اما اینطور نیست و ما باید از آن عقب‌نشینی کنیم».

"شما مالیات کربن را معرفی می کنید تا مردم به جایگزین های کم کربن روی بیاورند و از آنها در این انتقال حمایت کنید."

مالیات بر کربن تعهدات اقلیمی دولت را زیر سوال می برد

مالیات کربن دقیقا این کار را انجام می داد، زیرا بیشتر درآمدهای آن، بازسازی های رایگان و کمک بلاعوض، افزایش کمک هزینه سوخت و سایر پرداخت های رفاهی برای جبران هزینه اضافی سوخت، و تأمین مالی طرح های زیست محیطی کشاورزان را انجام می داد.

اما با کاهش نرخ نفت و گاز گرمایش خانگی به سطوح سال 2023 برای باقیمانده عمر دولت و توقف افزایش بنزین و گازوئیل، درآمد سالانه 177 میلیون یورو کاهش خواهد یافت.

این حدود 17 درصد از 1.1 میلیارد یورویی است که هر سال از مالیات کربن به دست می آید. به طور تصادفی، وزارت کشاورزی 173 میلیون یورو از درآمدهای مالیات کربن دریافت می کند، بنابراین این ضرر قابل توجه است.

وزیران گفتند که هیچ کاهشی در هزینه های حمایتی وجود نخواهد داشت، اما میشل مورفی، تحلیلگر سیاست در اتاق فکر عدالت اجتماعی ایرلند، این سوال را مطرح می کند که چگونه این شکاف جبران خواهد شد.

او می‌گوید: «روشنی در مورد نحوه تأمین مالی آن وجود ندارد.

او همچنین از ماهیت غیرهدف‌مند کاهش‌ها انتقاد می‌کند که به معنای بهره‌مندی ثروتمندان است.

او می‌گوید: «ما Susi [سیستم کمک هزینه تحصیلی سطح سوم] و طرح ملی مراقبت از کودکان را داریم که با آزمون‌های معقول هستند.

ارائه طرحی که بتواند نوع سیستم گرمایشی شما را تأیید کند و سپس درآمد شما را برای حمایت ارزیابی کند، نباید فراتر از دولت باشد.

مورفی همچنین نگران است که بازگشت مالیات کربن را در معرض اقدامات شدیدتری قرار دهد.

او می‌گوید: «روایتی درباره لغو کامل مالیات وجود دارد و به آن کمک می‌کند. متی مک گراث و دنی هیلی-ری، تی دی‌های مستقل، مطمئنا این هفته به سرعت این روایت را احیا کردند.

مک گراث به یاد می آورد که چگونه در زمان معرفی سیستم افزایش سالانه در سال 2020 با «این کدولوژی» مبارزه کرد.

هیلی رائه گفت که لغو باید گام بعدی باشد. او گفت: "با شکنجه هایی که مردم از سر می گذرانند، باید تا کنون به خوبی از بین رفته باشد."

در حالی که هیچ پیشنهادی وجود ندارد که دولت به طور کامل مالیات را کاهش دهد، کلی دی بروین از ESRI می گوید دستکاری در آن به اندازه کافی مضر است.

او می‌گوید: «ما به این مالیات کربن متعهد بودیم. این مالیات به صورت مکتوب، قانون، در [برنامه دولت] است، به اتحادیه اروپا ارائه شده است و اکنون ناگهان عقب‌نشینی از آن صورت می‌گیرد.

«اگر می‌خواهیم مردم در انتقال به اقتصاد کم کربن شرکت کنند، باید نشان دهیم که به آن متعهد هستیم و به آن‌ها اجازه دهیم بر اساس سیاست‌هایی تصمیم بگیرند که از آن عقب‌نشینی نخواهیم کرد.

«اگر از مردم بخواهیم که خودروهای برقی [خودروهای الکتریکی] بخرند، زیرا ما بر کربن مالیات می‌دهیم و ناگهان مالیات کربن را متوقف می‌کنیم، در این صورت مردم خودروی الکتریکی خریداری کرده‌اند که همان سود اقتصادی را که وعده داده شده بود، به آنها نمی‌دهد.

"چگونه می توانیم دولت را جدی بگیریم؟"

پل دین در UCC معتقد نیست که عقبگرد عمومی در مورد کربن زدایی وجود خواهد داشت و می گوید این حرکت غیرقابل توقف است.

او می‌گوید: "ما شاهد افزایش عظیمی در مقاوم‌سازی هستیم. ما شاهد جذب فوق‌العاده انرژی خورشیدی هستیم و تعداد خودروهای الکتریکی در حال حاضر به سرعت در حال افزایش است."

مالیات کربن تصویر کاملی نیست.

علاوه بر این، او می‌گوید: «قیمت سوخت‌های فسیلی کاری را انجام می‌دهد که مالیات کربن قرار بود انجام دهد، مردم سوخت‌های فسیلی را خاموش می‌کنند و آنها را به دنبال جایگزین می‌اندازند.»

اما او نمی گوید کربن زدایی باید به طور کامل به نیروهای بازار سپرده شود.

"من فقط فکر می کنم ما باید انعطاف پذیرتر باشیم. ما باید مالیات کربن بالا باشد وقتی قیمت سوخت فسیلی پایین است و مالیات کربن پایین باشد وقتی قیمت سوخت فسیلی بالا باشد اما نه هر دو در یک زمان."

و اگر کمبود بودجه وجود داشته باشد، باید مالیات عمومی تری را اعمال کنیم. مالیات کربن در حال حاضر به این مالیات عمومی کمک می کند.

او به ترتیبی اشاره می کند که به موجب آن تنها افزایش سالانه مالیات از سال 2020 برای اقدامات اقلیمی محصور شده است در حالی که میزان دریافتی پایه صرف هزینه های عمومی می شود.

حذف مالیات کربن به معنای واگذاری «میلیاردها یورو به اورسولا فون در لاین» است.

دیارموید تورنی، مدیر مؤسسه آب و هوا و جامعه دانشگاه شهر دوبلین، نگران است که شکاف بودجه بیشتر شود، به خصوص اگر دولت از بازگرداندن افزایش مالیات کربن برای بنزین و گازوئیل در سال آینده، همانطور که وعده داده شده، بترسد.

او می‌گوید: «من متقاعد نشده‌ام که قطعا این اتفاق خواهد افتاد.

"اما نکته مهمتر این است که دولت باید کارهای بیشتری انجام دهد. فقط افزایش اندکی در بودجه برای SEAI [سازمان انرژی پایدار ایرلند، که طرح ملی مقاوم سازی را مدیریت می کند] وجود داشت. سطح فعلی حمایت کافی نیست."

او این سوال را مطرح می‌کند که چرا دولت توافق سفت و سخت مبنی بر افزایش سالانه مالیات کربن را زیر پا گذاشت تا آن را با تعهدی سفت و سخت مبنی بر عدم افزایش سالانه - حداقل برای سوخت‌های گرمایش خانه - جایگزین کند.

«این یک مداخله یک طرفه است به این معنا که دولت آماده است در زمانی که قیمت‌ها بسیار بالاست با کاهش مالیات کربن مداخله کند، اما اگر قیمت‌ها شروع به کاهش کنند، آیا برعکس این اتفاق می‌افتد؟»

این شاید نشانه ای از حساسیت در مورد مالیات کربن باشد که انتقاد شدید از بودجه توسط شورای مشاوره مالی ایرلند، ناظر مالی، به آن اشاره نکرد.

ادی کیسی، اقتصاددان ارشد شورا، با دقت به این موضوع می پردازد.

او می‌گوید: «فکر نمی‌کنم کسی استدلال کند که مردم مجبور شوند بین گرم کردن خانه خود و پرداخت قبوض خود در زمستان یکی را انتخاب کنند.

اما خطر بزرگ‌تر این است که کمک‌های کوتاه‌مدت جایگزینی برای اقدام شود. ایرلند از اهداف اقلیمی اتحادیه اروپا بسیار عقب‌تر است و از دست دادن آنها می‌تواند میلیاردها هزینه برای دولت داشته باشد.

دراگ اوبراین می گوید ایرلند به اهداف کربن 2030 ضربه نخواهد زد و ممکن است با میلیاردها جریمه روبرو شود.

دستاوردهای واقعی برای خانواده ها از پیشرفت در سیستم انرژی، وسایل نقلیه الکتریکی و مقاوم سازی خانه ها حاصل خواهد شد.

میشل مورفی موافق است، اما، مانند تورنی، نگران است که افزایش بنزین و گازوئیل به دلیل از سرگیری در سال آینده محقق نشود.

«همیشه وقتی چیزی شبیه به این را به تعویق می اندازید سعی کنید دوباره آن را معرفی کنید، سخت است.

"این به تغییر اوضاع کمک نمی کند. قرار بود مالیات کربن از مصرف سوخت فسیلی جلوگیری کند و از مردم حمایت کند تا از آنها دور شوند.

"اگر از آن ابزار به درستی استفاده نکنید، مردم را در همان موقعیت با همان مشکلات برای بحران سوخت بعدی رها می کنید."