دولت می تواند قیمت مواد غذایی را کاهش دهد. لازم نیست فروشگاه ها را اداره کند

تقریبا هر طرحی برای کاهش قیمت مواد غذایی منجر به قرار دادن دولت در یکی از دو کسب و کار می شود، یا اداره یک فروشگاه مواد غذایی، همانطور که زهران ممدانی، شهردار نیویورک اکنون انجام می دهد، یا به فروشگاه های مواد غذایی می گوید که چه چیزی باید هزینه کنند. یک پیشنهاد جدید از پروژه میز آشپزخانه هیچ کدام را انجام نمی دهد، به همین دلیل است که من بیشتر از آنچه انتظار داشتم با آن وقت صرف کرده ام. به جای اینکه روی آنچه خریداران می پردازند کار شود، روی آنچه فروشگاه می پردازد کار می کند.

دولت فدرال در حال حاضر مقدار زیادی غذا می خرد. USDA حراج های رقابتی را برای تامین ناهار مدرسه و سایر برنامه های تغذیه برگزار می کند و این کار را برای دهه ها انجام داده است. این پیشنهاد به هر خواربارفروشی، خواه یک بودگا در برانکس یا یک کروگر در لنسینگ، اجازه می‌دهد تا سبدی از 20 اقلام اصلی را با قیمت حراج مشابه خریداری کند. یک شرط این است که فروشگاه باید آنها را با یک نشانه گذاری که از قبل تنظیم شده و در جایی که مشتریان می توانند آن را ببینند پست شده بفروشد.

این مانند عضویت Costco است که در آن واشنگتن باشگاه خرید و بقال عضو آن است. دولت هرگز صاحب فروشگاه نیست، هیچ‌گاه انباری را اداره نمی‌کند، و هرگز چک نمی‌نویسد تا شکاف بین هزینه‌های غذا و آنچه یک سیاستمدار مایل است به قیمت تمام شود را پوشش دهد. این گزارش تخمین می زند که یک خانواده چهار نفره حدود 315 دلار در سال پس انداز می کند.

من نسبت به پیشنهادهای خواربارفروشی بیشتر از همیشه با این موضوع موافق هستم و دلیل آن قدرت خرید است. فروشگاه های کوچک برای یک کیس تخم مرغ بیشتر می پردازند زیرا کیس های کمتری خریداری می کنند. بررسی‌های قیمت به طور مداوم نشان می‌دهد که تخفیف‌های بزرگ بیشتر سوپرمارکت‌ها را کاهش می‌دهند، و فدرال رزرو آتلانتا دریافته است که تورم مواد غذایی در مناطق کم‌درآمد مترو، جایی که خریداران فروشگاه‌های کمتری برای انتخاب دارند، داغ‌ترین بوده است. اگر یک فروشگاه گوشه ای بتواند چیزی نزدیک به قیمت والمارت بخرد، این نوعی تسکین است که نه سقف قیمتی و نه سوپرمارکت های شهری ممدانی می توانند ارائه دهند.

نیویورک برای 30 درصد تخفیف در پنج فروشگاه پرداخت می کند، در حالی که این پیشنهاد به هر فروشگاهی که ثبت نام کند می رسد. و از آنجایی که نشانه گذاری عمومی است، خریداران باید شماره ای داشته باشند تا سوپرمارکت معمولی خود را در مقابل آن نگه دارند. این همچنین به سایر سوپرمارکت‌ها دلیلی برای مشاهده قیمت‌هایشان می‌دهد.

اما برای 6 مورد از 20 مورد، که شامل تخم مرغ، شیر و گوشت چرخ کرده است، گزارش هیچ صرفه جویی نشان نمی دهد. من فکر نمی‌کنم که این یک نقص در طراحی باشد تا یادآوری باشد که قیمت مواد غذایی از کجا آمده است. گوشت چرخ کرده تقریبا 7 دلار در هر پوند است زیرا گله گاو در ایالات متحده کوچکترین گله در 75 سال گذشته است. هیچ حراج یا طرح خرید، هر چند بزرگ، گاو بیشتری تولید نمی کند. من همچنین بر علیه دولت فدرال که بدون مذاکره با Walmart و Costco، که دهه ها را صرف خرید کرده اند و در آن بسیار خوب هستند، شرط می بندم.

اگر واشنگتن به سادگی با آنچه زنجیره‌های بزرگ می‌پردازند مطابقت می‌کرد، باز هم کمک معناداری برای استقلالی‌ها خواهد بود و ارزش انجام آن را دارد. این فقط یک وعده کوچکتر از آن چیزی است که شماره عنوان نشان می دهد.

که همه چیز را به نشانه گذاری برمی گرداند. گزارش نمی گوید چه کسی آن را تنظیم می کند. اجاره و دستمزد در برانکس اجاره و دستمزد در لنسینگ نیست، و تنها یک حاشیه ملی می‌تواند منجر به حذف فروشگاه‌هایی شود که برنامه برای کمک به آن‌ها قرار دارد یا فضای کمی باقی می‌ماند که تخفیف به سختی در قفسه ظاهر می‌شود. زنجیره‌هایی که از قبل شرایط خوبی دارند ممکن است به کاغذ بازی نگاه کنند و به این نتیجه برسند که ارزشش را ندارد.

یک مشکل مرتبه دوم نیز وجود دارد. خواربارفروشی که 20 کالا را با حاشیه محدود می فروشد، هنوز باید حقوق و دستمزد را تنظیم کند، و راه واضح برای انجام این کار افزایش قیمت چندین هزار کالای دیگر در فروشگاه است. یک خانواده می تواند در برنامه اصلی صرفه جویی کند، آن را در هر چیز دیگری از دست بدهد، و هرگز تفاوت را متوجه نشود.

با این حال، این اولین پیشنهاد خواربار فروشی است که من در مدتی دیدم که سعی می کند قیمت ها را از طریق رقابت کاهش دهد نه اینکه مالیات دهندگان تفاوت را جذب کنند. این به تنهایی ارزش خلبانی را دارد. علامت گذاری را نام ببرید. بگو چه کسی می تواند بپیوندد. و سپس بر اساس آنچه که یک خانواده در واقع در کل گاری صرفه جویی می کند، قضاوت کنید، نه بر اساس تعداد انگشت شماری از کالاهای اساسی.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد