دونالد ترامپ می خواست ویکتور اوربان باشد

رئیس جمهور بزرگترین دموکراسی جهان رهبران خودکامه را تحسین می کند. او با محبت زیادی درباره ولادیمیر پوتین از روسیه، شی جین پینگ چین و حتی کیم جونگ اون از کره شمالی صحبت می کند. اما مدلی که او و همراهانش در MAGA ظاهرا امیدوار بودند از آن الگوبرداری کنند، مدلی از نخست وزیر سابق مجارستان ویکتور اوربان بود که برای حدود 20 سال با کسالت نهادهای دموکراتیک مجارستان، از جمله رسانه ها و دادگاه ها، و یا از بین بردن یا فاسد کردن آنها، حکومت کرد.

ترامپ تمام تلاش خود را کرد و اکنون او را به همان بن بست رسانده است. بهار گذشته، مجارستان بالاترین میزان مشارکت رای دهندگان را از زمان گذار این کشور به دموکراسی در سال 1990 تجربه کرد. رای دهندگان اوربان و حزبش، فیدز را به نفع یکی از اعضای سابق فیدز، پیتر ماگیار، که اوربان را به استبداد، فساد و کاهش استانداردهای زندگی گره زده بود، کنار زدند. اوربان، که عموما از او انتظار می‌رفت هر کاری که می‌تواند برای برهم زدن رأی‌ها انجام دهد، متوجه شد که با نتیجه‌ای بسیار بزرگ روبرو شده است که نمی‌توان آن را به چالش کشید.

اعداد و ارقام در هر گوشه مجارستان بسیار زیاد بود و اوربان نمی توانست حتی یک مورد خنده دار برای ایجاد شک در نتیجه ایجاد کند.

ترامپ و حزبش دیشب سرنوشت مشابهی را تجربه کردند، زیرا پیامدهای حملات وقیحانه خود به دموکراسی آمریکایی، اجازه دادن بوی بد فساد در کاخ سفید، آغاز یک جنگ احمقانه و غیرمردمی، و وعده اقتصادی بهتر و در عوض ارائه تورم و قیمت بالای بنزین را متحمل شدند. مانند اوربان، او مجبور بود بی اختیار بنشیند و نظاره گر ضرب و شتم حزبش از حزب دموکرات در جاهایی بود که ظاهرا دموکرات ها تقریبا منقرض شده بودند. (در کانزاس، آدام همیلتون دموکرات سناتور خواهد شد. همیلتون در سال 1964 به دنیا آمد.

آخرین سناتور دموکرات از کانزاس در سال 1879 متولد شد.

[ بخوانید: ترامپ یک اشتباه چند صد ساله را تکرار می کند]

واکنش رئیس‌جمهور به این ضایعه مهیب به‌طور قابل‌توجهی خاموش بوده است. با شروع شمارش آرا، ترامپ وقت خود را صرف انتقاد از دموکرات ها نکرد، بلکه به دلایلی فاکس نیوز کرد. در Truth Social، او درباره اینکه چقدر از صدای یکی از معدود مفسران لیبرال داخلی فاکس، جسیکا تارلوف متنفر است، انتقاد کرد و مدعی شد که رتبه‌بندی فاکس کاهش یافته است «زیرا آنها زمان زیادی را صرف پوشش دوموکرات‌های دیوانه ترامپ می‌کنند». در واقع، ترامپ گفت، فاکس نظرسنجی سی ان ان را نادیده می گیرد که نشان می دهد او در میان جمهوری خواهان محبوب تر از آبراهام لینکلن است.

(در واقع، این نظرسنجی یک سوال بدون پایان درباره اینکه مردم کدام رئیس جمهور را بیشتر تحسین می کنند، مطرح شد و پاسخ دهندگان تمایل به انتخاب روسای جمهور اخیر داشتند.)

با فرا رسیدن شب و انباشته شدن ضررهای جمهوری خواهان، ترامپ که اغلب پیام های رگباری می فرستد، به طور غیرعادی ساکت بود. کمی بعد از ساعت 10:30 شب در شرق، او با پوشیدن لباس زرهی که از خودشیفتگی با استحکام کششی بالا ساخته شده بود، به این خبر بد واکنش نشان داد. او ناله کرد: "من در رای گیری نبودم، و اگر من بودم، در یک لغزش برنده می شدیم!" (و البته: «از توجه شما به این موضوع متشکرم.») مشکل اینجاست که ترامپ در هفته‌های گذشته، آمریکایی‌ها را به چالش کشید که گویی او در صندوق رای است و میلیون‌ها نفر ظاهرا از این پیشنهاد استقبال کردند.

تا اواخر عصر، تبدیل ترامپ به اوربان کامل شد. او - باز هم بدون مبارزات مشخص خود - گفت که نتیجه انتخابات را می پذیرد و مایل است با دموکرات ها کار کند. اینکه آیا او قصد دارد به این تعهدات پایبند باشد یا خیر، حدس می‌زند. (در همان زمان که به نظر آشتی جویانه می آمد، تصویری از کلاهی که عبارت VETO روی آن نوشته شده بود منتشر کرد.) صبح امروز ترامپ در محل کار سالن رقص محبوبش در کاخ سفید حاضر شد.

هنگامی که خبرنگاران از او در مورد انتخابات پرسیدند، او به آرامی منحرف شد و گفت که کار دیگری انجام نمی داد و سپس به صحبت در مورد سنگ مرمر و آشپزخانه بازگشت.

[بخوانید: پیام ساده ای که باعث لغزش دموکرات شد]

اینکه ترامپ صمیمانه پیروزی دموکرات‌ها را پذیرفته و قصد همکاری با آن‌ها در اداره کشور را دارد یا نه، به یک معنا بی‌ربط است: واقعیت مهم‌تر این است که او با نتیجه‌ای در انتخابات بیش از حد تعیین‌کننده برای به چالش کشیدن روبرو است، همانطور که اوربان انجام داد. من در میان بسیاری از کسانی بودم که می ترسیدم مقامات انتخابات ایالتی را با شکایت های قضایی غرق کند یا حتی سعی کند برگه های رای را تصاحب کند، اما این احتمالات قبل از نیمه شب از بین رفت. آنقدر رای داده شده بود، حتی در ایالت های قرمز، که هر تلاشی برای تضعیف نتیجه، یا به شدت دیکتاتوری و یا آشکارا مضحک به نظر می رسید.

ترامپ، مانند اوربان، می‌خواست با استفاده از ابزارهای دموکراتیک قدرت را به دست گیرد و سپس با از بین بردن همان شیوه‌ها و نهادها، هر چالشی را که در آینده برای قدرتش پیش می‌آید، از بین ببرد. مانند اوربان، گستاخی ترامپ، تحقیر قانون و تحمل فساد، و بی کفایتی سرسام‌آور حتی حامیان سابق را فراتر از محدودیت‌های خود سوق داد. برخلاف اوربان، او مجبور نیست سمت خود را ترک کند و می‌تواند از هم اکنون تا انتخابات 2028 بحران‌هایی را ایجاد کند. اما به نظر می رسد که او واقعا از میزان مجازاتی که مردم آمریکا بر حزب او و نامزدهای منتخب او تحمیل کرده اند، خالی شده است.

مجارستانی‌ها، که شاید بسیاری از آنها فکر می‌کردند که قرار است اوربان یک پای ثابت در زندگی‌شان باشد، درس آزادسازی جنگ سرد خود را دوباره آموختند: بسیج، سازماندهی و رأی‌گیری می‌تواند یک استبداد را از بین ببرد. دیشب آمریکایی‌ها ثابت کردند که همین روش‌ها می‌تواند جلوی یک راه را بگیرد.