دونالد ترامپ و رسانه هایی که دوست دارد از آنها متنفر باشد اکنون در یک کابوس مشترک هستند

اندکی قبل از سفر به نیویورک برای دیدار با "کمونیست" مورد علاقه خود، شهردار زهران ممدانی - و برای ارائه، روز سه شنبه، توهین ناگهانی سالانه خود به نهاد سازمان ملل - رئیس جمهور دونالد ترامپ در بیرون کاخ سفید در محاصره مردانی با کلاه های زرد زرد ایستاده بود. او در حال ارائه یک به روز رسانی فوری ساختمان در سکوی هلیکوپتر جدید بود. متأسفانه کسی صدای او را نمی شنید.

یک مجری در Newsmax محافظه کار و طرفدار ترامپ توضیح داد: «هیچ میکروفونی وجود ندارد زیرا دوربین های استخر آنجا نیستند. این شاید یکی از نمونه هایی باشد که کمی نتیجه معکوس داشته است.»

"این" ممنوعیت بدنام ترامپ از پخش برنامه های تلویزیونی CNN، MS Now و نشریه Politico از کاخ سفید بود، که او روز جمعه اعلام کرد و ظاهرا کارکنان ارتباطات خود را - که هنوز یک سخنگوی مطبوعاتی دائمی هستند - از بی اطلاعی گرفت. این اقدام هم تکان‌دهنده و هم به‌طور آشکار خلاف قانون اساسی بود. و ناخواسته هم رئیس جمهور ترامپ و هم سازمان های رسانه ای رادیویی که او دوست دارد از آنها نفرت داشته باشد را به یک کابوس مشترک تبدیل می کند.

این سه سازمان بلافاصله اعلام کردند که قصد دارند از دولت ترامپ شکایت کنند. آنها در بیانیه‌ای گفتند: «این موضوع آزادی مطبوعات و حق عموم مردم برای روزنامه‌نگاری مستقل و عاری از دخالت دولت را تهدید نمی‌کند.

در آخر هفته، رژه ای از کارشناسان حقوقی و قانون اساسی توافق کردند که دستور ترامپ تقریبا به طور قطع توسط دادگاه حذف خواهد شد. ترامپ روز دوشنبه از طریق رسانه‌های اجتماعی پاسخ داد و اعلام کرد که کاخ سفید «هیچ حمله‌ای به مطبوعات آزاد انجام نمی‌دهد، چیزی که من آن را گرامی می‌دارم. این حمله به اخبار جعلی است، چیزی که مانند سرطان در ایالات متحده آمریکا محبوب ما رشد کرده است. این یک تهدید فاسد، هدفمند، فراگیر، کاملا خارج از کنترل و امنیت ملی است، و باید کاملا تحت کنترل ما باشد. متوقف شد، اکنون.»

اما اعلام روز دوشنبه برایان بروتون، رئیس دفتر فاکس نیوز در واشنگتن و رئیس کنسرسیوم استخر تلویزیونی کاخ سفید، مبنی بر اینکه رسانه‌های استخر تلویزیونی تعیین‌شده رویدادهای ریاست‌جمهوری را «به دنبال موضع کاخ سفید در ممانعت از CNN از انجام وظایف محوله‌اش» پوشش نمی‌دهند، عملا به این معنی بود که ترامپ به‌طور ناخواسته نمایش تلویزیون را ممنوع کرده است.

هیچ رئیس‌جمه‌ای به اندازه رئیس‌جمهور کنونی آن، سنت رسانه‌ای آمریکا در حوزه مطبوعات کاخ سفید را به طرز ماهرانه‌ای یا با گستاخی بازی‌سازی نکرده است. یک تیم اختصاصی از خبرنگاران از زمان روزولت رؤسای جمهور ایالات متحده را دنبال کرده اند. پس از سوء قصد به ترور رونالد ریگان در سال 1981، این پوشش مداوم تشدید شد.

همه سفرهای ریاست جمهوری توسط رسانه های پخش و چاپ به صورت چرخشی پوشش داده می شود که از مجموعه رسانه های اختصاصی گرفته شده است که هزینه های قابل توجه سفر و هزینه های مرتبط را جذب می کند. تعطیلات آخر هفته اغلب کسل کننده و بی ارزش هستند، اما با این وجود، هر حرکت رئیس جمهور پوشش داده می شود.

و ترامپ اغلب شبکه‌ها را به خاطر پولشان به شدت می‌پرداخت: پوشش بدنام ولودیمیر زلنسکی تنها یک ماه پس از بازگشت به قدرت. جلسات توجیهی کابینه تلویزیونی که در آن از دبیران مختلف برای ادای احترام دعوت شده است. اعلامیه های تعرفه "روز آزادی". ترامپ طوری رفتار می کند که انگار برای اینکه چیزی واقعا اتفاق افتاده باشد، باید از طریق پخش زنده تلویزیونی اتفاق بیفتد.

دلیل آن در شناسنامه او نوشته شده است. او محصول عصر آهنین پخش خبر است، زمانی که اعتماد به شبکه های بزرگ حرف اول را می زد. ظهور او به عنوان یک توسعه دهنده املاک پر زرق و برق و بی رحم در دهه های 1970 و 1980 نیویورک با عصر خروشان پخش اخبار کابلی شبکه و پدیده شبکه های خبری اختصاصی 24 ساعته همزمان شد.

حمله فوق‌العاده او به مودب‌های سیاسی آمریکایی با استفاده از شهرتش به عنوان مجری برنامه تلویزیونی برای ترمیم کردن راه خود به آگاهی ملی تسهیل شد. در 10 سال پس از آن، او مفهوم سیاست ریاست جمهوری ایالات متحده را به عنوان بسط برنامه تلویزیونی واقعی عادی کرده است: این موضوع زمانی آغاز شد که او در سال 2016 در جریان مناظره های تلویزیونی، حوزه رقبای اولیه جمهوری خواهان را هدر داد.

در حالی که ترامپ در طول انتخابات 2024 به طرز ماهرانه‌ای به سمت قدرت رسانه‌های جدید هدایت می‌شد، از اینفلوئنسرهای راست‌گرای تندرو گرفته تا پادکست‌های انعطاف‌پذیر در بازار انبوه، از طریق کنترل از راه دور و موج‌سواری در شبانه‌روز است که به دنبال تأیید اعتبار از پخش‌کننده‌های سنتی است. هرگز نیامد.

روز جمعه، کلی اودانل، رئیس دادگستری و خبرنگار امور ملی NBC، در دفتر بیضی شکل حضور داشت و خاطرنشان کرد که هر رئیس‌جمهوری "سوگند یاد می‌کند که از قانون اساسی که شامل متمم اول است" حمایت کند.

"چگونه این را توجیه می کنید؟" اودانل از او در مورد ممنوعیت سوال کرد.

ترامپ به او گفت: «چون آنها اخبار جعلی هستند.

"شما خیلی خسته می شوید و اخبار جعلی را می بینید - وقتی به CNN نگاه می کنید فقط جعلی است. به همین دلیل است که رتبه بندی آنها خوب نیست. وقتی به MSNOW نگاه می کنید که قبلا MSNBC بود که برخی از مردم آن را MS DNC می نامند - این اخبار جعلی است. و وقتی به Politico نگاه می کنید، دولت تحت رهبری بایدن به آنها هشت میلیون داده است تا آنها را صادقانه نگه داریم. و شما به یک مطبوعات آزاد نیاز دارید و همه آن را می‌دانند - شما یک باهوش هستید ...

یک طرفه است. هیچ وقت خوب نیست. امروز به داستان نگاه کنید - ما هزینه های دارو را 60/70 درصد کاهش دادیم - آنها حتی آن را هم نمی گذارند. اگر آن را بگذارند، دلیلی برای منفی بودن آن پیدا خواهند کرد.»

ترامپ و شخصیت‌های ارشد کاخ سفید دوست دارند علاقه‌ی رئیس‌جمهور به رویدادهای رسانه‌ای که پخش زنده پخش می‌شوند را «شفافیت» توصیف کنند. اما «شفافیت» هدف پرسش‌هایی است که اودانل و دیگر خبرنگاران مطبوعاتی کاخ سفید می‌پرسند، پرسش‌هایی که معمولا ترامپ را آزار می‌دهند. او مکررا و به شکلی بدنام از اصطلاحات شرم آور و تحقیرآمیز در پاسخ به خبرنگاران زن استفاده کرده است.

"نزدیکی" کلمه دقیق تری برای آنچه آن جلسات مطبوعاتی نشان می دهد است. دولت ترامپ غیرقابل انکار استخر اختصاصی مطبوعاتی کاخ سفید، پخش و چاپ، دسترسی فوق‌العاده سطحی به روزهای کاری رئیس‌جمهور مستقر ارائه می‌دهد. و این دسترسی به ترامپ چیزی را می‌دهد که او بیشتر می‌خواهد: نزدیکی به اکسیژن شبکه تلویزیونی، پخش در سراسر امپراتوری داخلی. تنظیم و دیکته کردن روایت به صورت روزانه و گاهی اوقات ساعتی.

یک بازدیدکننده ناآگاه از ایالات متحده بیش از یک بعدازظهر به تماشای تلویزیون خبری اختصاصی نیاز دارد تا بفهمد کدام شبکه‌ها با ترامپ دشمنی دارند و کدام شبکه‌ها مطلوب هستند. در طول سال‌ها، نوعی حزب‌گرایی ناامیدکننده پوشش کلی دولت‌های متوالی را فراگرفته است - که اتحاد پخش روز دوشنبه را به یک امر نادر تبدیل کرد.

ترامپ به قدرت طلسم اعتقاد دارد: اگر چیزی را به اندازه کافی تکرار کنید، حقیقت پیدا می کند. شکی نیست که او بر این باور است که جناح لیبرال رسانه‌های تلویزیونی ایالات متحده با او رفتار غیرمنطقی می‌کند – و برای کشف بخشی که به خوبی در دوران ریاست‌جمهوری او منعکس می‌شود، نیاز به جستجوی عمیق در آرشیو است. اما شکی نیست که او مجاز به ممنوعیت این رسانه ها نیست.

دو راه برای نگریستن به بن بست کنونی وجود دارد. یکی این که رسانه های مطبوعاتی که ترامپ معتقد است بازجویی ناعادلانه هستند، تنها سنگر بین گزارش عادلانه اخبار ایالات متحده و تبلیغات آشکار دولتی هستند.

طرف دیگر این است که ترامپ و دولت او از ترکیبی از مهارت های ارتباطی و قلدری استفاده می کنند تا موضوع را به عنوان یک رسانه بازجویی به چالش بکشند. بله، روزنامه نگاران حاضر در طرح سؤالات آزادند، که گاه رئیس جمهور را به پاسخ های تحریک آمیز یا کسل کننده می کشاند. اما صرف نظر از سؤال، او پاسخ را به هر چیزی که در ذهن دارد هدایت می کند.

همه اینها پیشنهاد خاموشی رسانه ای ترامپ را جذاب کرد. دورنمای اینکه ترامپ یک هفته در دفتر بیضی بدون حضور آن دوربین ها دوام بیاورد چیزی است که ممکن است به طور خصوصی برای او وحشتناک باشد. اگر یک نمایش تلویزیونی در تلویزیون نباشد، چگونه می‌تواند به این وضعیت ادامه دهد؟

به همین ترتیب، یک دهه ترامپ مانند یک ماده مخدر برای کانال های خبری متحرک شبکه های بزرگ بوده است. او داستانی بی وقفه و متنی از جنجال ها، مضامین و خشم است. حضور بوقلمون سرد در پوشش زنده نقطه عطفی بزرگ در تاریخ 46 ساله اخبار اختصاصی 24/7 تلویزیون خواهد بود.

با این حال، تا بعد از ظهر دوشنبه، ترامپ در نیویورک بود. جای تعجب نیست که وقتی از دیدار با شهردار ممدانی در عمارت گریسی بیرون آمد، به تلویزیون بازگشته بود. اظهارات مشترک آنها توسط CNN پوشش داده شد که از فید Spectrum News NY1 استفاده کرد و خبرنگار آنها به دعوت دفتر شهردار در آن حضور داشت.

ممدانی در حالت خنثی ثابت در پاسخ به سوالی درباره این ممنوعیت گفت: «من به رئیس جمهور گفتم که همه اهالی مطبوعات را اینجا روی چمن خواهیم داشت و این چیزی است که معتقدم همیشه مهم است - نظر یا نقد - که ما درگیر باشیم.

با این حال، ترامپ در حالی که صحنه پیش از خود را بررسی می کرد، لحن شادی داشت. جالب است زیرا آنها گفتند که قرار است من را تحریم کنند. اما هرگز من را تحریم نکردند. بنابراین، من خیلی نگران این موضوع نبودم. به این همه مطبوعات نگاه کنید!

نمایش ادامه می‌یابد - تا زمانی که انجام نشود.