دو آمریکایی برنده جایزه نوبل اقتصاد 2026 برای مدل های تثبیت شدند

آمریکایی‌ها رابرت هال و مایکل وودفورد روز دوشنبه جایزه نوبل اقتصاد را به خاطر کارشان در مورد اینکه چگونه سیاست‌های پولی و مالی می‌تواند بهتر نوسانات اقتصادی را تثبیت کند، اعطا شد.

این دو به دلیل توسعه مدل‌های جدید برای مدیریت رکود و سایر بحران‌هایی که به ابزارهای سنتی پاسخ نمی‌دهند، مورد تقدیر قرار گرفتند.

هیئت داوران گفت: «بر اساس این مدل‌ها، اقدامات سیاست‌های مالی و پولی به موقع می‌تواند اوج‌ها و فرودهای اقتصاد را کاهش دهد.»

آکادمی سلطنتی علوم سوئد در بیانیه‌ای توضیح داد که از زمانی که جان مینارد کینز تئوری‌های اقتصادی خود را تقریبا یک قرن پیش تدوین کرد، سیاست‌های «ثبات‌سازی» مدت‌ها به مقامات اجازه می‌داد در صورت نیاز رشد اقتصادی را تقویت کنند.

اما در خلال شوک‌های نفتی در دهه 1970، مدل‌های کینزی که زمان و چگونگی اقدام را تعیین می‌کردند، دیگر کارساز نبودند.

هال، 83 ساله، استاد دانشگاه استنفورد، و وودفورد، استاد دانشگاه کلمبیا متولد 1955، به طور جداگانه شروع به کشف مدل های جدید کردند.

هیئت داوران گفت: «به جای اینکه مدل‌ها را بر اساس پیوندهای آماری بین متغیرهای کلان اقتصادی، مانند تورم، تولید و مصرف قرار دهند، آن‌ها را بر اساس یک پایه اقتصاد خرد ایجاد کردند.»

مدل‌های هال و وودفورد شامل «درکی برای چگونگی تأثیر کل کل خانواده‌ها و کسب‌وکارها بر اقتصاد از طریق اقدامات خود» است.

یک جنبه اساسی این درک این است که خانوارها هنگام تصمیم گیری در مورد هزینه یا پس انداز آینده نگر هستند.

این بدان معناست که نحوه ابلاغ سیاست‌های دولت‌ها و بانک‌های مرکزی می‌تواند بر دیدگاه‌های مردم نسبت به آینده در هنگام اتخاذ چنین تصمیم‌هایی تأثیر بگذارد.

جان هاسلر، رئیس کمیته اعطای جوایز، در بیانیه ای گفت: «کار برندگان یک پایه نظری پایدار برای مدل هایی که اکنون توسط بانک های مرکزی و دولت های سراسر جهان استفاده می شود، فراهم کرده است.

وودفورد در هنگام اعلام این جایزه از طریق تلفن به خبرنگاران گفت: "این یک غافلگیرکننده است، اما من احساس بسیار خوبی نسبت به آن دارم."

او گفت که یک نمونه عینی از کار او که در عمل اجرا شد، زمانی بود که بحران مالی 2008 شرایطی را ایجاد کرد که در آن «ابزارهای سنتی سیاست پولی واقعا برای مقابله با مشکل احیای فعالیت‌های اقتصادی کافی نبودند» و اشاره کرد که نرخ‌های بهره قبلا در بسیاری از کشورها به صفر رسیده است.

یکی از رویکردهای جدید بانک‌های مرکزی شروع به بیان «بیانات صریح‌تر» در مورد اینکه آنها معتقد بودند نرخ‌های بهره راهنما در آینده به کجا می‌رود، بود که تا امروز ادامه دارد.

وودفورد گفت: "فکر می‌کنم این به تثبیت بهتر کمک کرد. به طور جادویی مشکل را حل نکرد، اما فکر می‌کنم کمک مهمی بود."

در حالی که تئوری های او تأثیر زیادی بر سیاست گذاران داشته است، او گفت که آنها "برانگیخته یک برنامه سیاسی خاص" نبوده اند.

وودفورد گفت: «این تلاشی برای بهبود پایه‌های بحث درباره سیاست‌های اقتصادی و در نتیجه کمک به مدیریت اقتصاد و همچنین کمک به درک عمومی بود».

تصمیم برای ارج نهادن به سیاست‌های پولی در حالی اتخاذ می‌شود که فدرال رزرو، بانک مرکزی ایالات متحده - که اخیرا نرخ‌ها را برای مبارزه با تورم افزایش داده است - با فشار بی‌سابقه‌ای از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا برای کاهش نرخ‌های بهره، مواجه است.

سال گذشته، جایزه اقتصاد به جوئل موکر آمریکایی-اسرائیلی، فیلیپ آگیون فرانسوی و پیتر هویت از کانادایی برای تحقیق در مورد اینکه فناوری چگونه رشد را هدایت می کند و بر آن تأثیر می گذارد، تعلق گرفت.

هفته گذشته ناوی پیلای قاضی آفریقای جنوبی برنده جایزه صلح شد و آن کارسون نویسنده کانادایی-ایسلندی به عنوان برنده ادبیات معرفی شد.

جایزه نوبل شیمی به هنری کاگان فرانسوی و کنسو سوآی از ژاپن و جایزه فیزیک به فرانسیس هالزن بلژیکی تعلق گرفت.

و جایزه پزشکی به کارل دیسروت آمریکایی و پیتر هگمن و گئورگ ناگل آلمانی رسید.