دو دهه پس از سقوط، نپال همچنان در جستجوی نسل جدیدی از رویاپردازان حفاظت از محیط زیست است

ابهایا راج جوشی از Mongabay گزارش می دهد که بیست سال پس از سقوط هلیکوپتر که باعث کشته شدن برخی از برجسته ترین شخصیت های زیست محیطی نپال شد، این کشور در حال جشن گرفتن دستاوردهای زیست محیطی است در حالی که با خلأ رهبری رویایی دست و پنجه نرم می کند. در 23 سپتامبر 2006، یک هلیکوپتر Mi-8 ساخت روسیه در نزدیکی روستای کوهستانی Ghunsa در ارتفاع بالا سقوط کرد و همه 20 مسافر و چهار خدمه آن کشته شدند. قربانیان شامل گوپال رای، وزیر جنگل ها و حفاظت از خاک بودند. سایر مقامات ارشد دولتی؛ یک دیپلمات فنلاندی؛ یک مقام USAID؛ و کارکنان کلیدی WWF.

آنها به غونسا سفر کرده بودند تا مدیریت منطقه حفاظت شده کانچن جونگا در گوشه شمال شرقی نپال را به جوامع محلی واگذار کنند. این سقوط روز بعد زمانی رخ داد که گروه در حال بلند شدن از غونسا بود. غنا شیام گورونگ، نماینده کنونی کشور WWF نپال گفت: «برای جامعه، این آغاز بود. هفت نفر از کارکنان WWF در این سانحه جان باختند که بزرگترین تلفات جانی در تاریخ این سازمان است. از جمله آنها هارکا گورونگ، چاندرا گورونگ و مینگما نوربو شرپا بودند و از دست دادن آنها خلاء سازمانی را بر جای گذاشت. ما آن روز فقط مردم را از دست ندادیم.

ما سرعتی را که در حال حرکت بودیم از دست دادیم.» ساریتا جناوالی، یکی از حافظان سابق سازمان ملی حفاظت از طبیعت (NTNC) گفت. شیو راج باتا، بوم‌شناس در دپارتمان پارک‌های ملی و حفاظت از حیات وحش، که ناظران کلیدی خود را در تصادف از دست داد، به یاد می‌آورد که پس‌لرزه‌های آنی B چگونه بود. چارچوب حفاظتی مبتنی بر جامعه که توسط آن نسل حمایت شده بود... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است