دو سیارک بزرگ پیدا شدند که با سرعتی در حال چرخش در یک مکان نمایشگاهی هستند

برخی از سیارک ها به طرز شگفت انگیزی سریع می چرخند

سیارک‌های بزرگی پیدا شده‌اند که آنقدر سریع می‌چرخند که باید از هم جدا شوند و این نشان می‌دهد که ممکن است قوی‌تر از آن چیزی باشند که ما فکر می‌کردیم.

دیمیتری واویلوف در دانشگاه واشنگتن در سیاتل و همکارانش برخی از اولین داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط رصدخانه Vera C. Rubin در شیلی را تجزیه و تحلیل کردند که یک بررسی 10 ساله از آسمان را در ژوئن 2026 آغاز کرد. از نمونه‌ای از بیش از 9000 سیارک، آن‌ها چرخش 260 درخشندگی آنها را بر اساس تغییر منظومه‌ای در نورشان اندازه‌گیری کردند. اشکال

از این تعداد، 66 چرخنده فوق سریع در نظر گرفته می شدند که به اندازه کافی سریع می چرخند تا در کمتر از 2.2 ساعت چرخش را کامل کنند، محدودیتی که در آن سیارک ها دیگر نمی توانند خود را تحت گرانش خود نگه دارند.

دو صخره فضایی در کمربند سیارکی بین مریخ و مشتری حتی چرخاننده های فوق سریع غیرعادی تری بودند. هر کدام بزرگتر از 2 کیلومتر عرض داشتند، اما هر 5 دقیقه یک بار یک چرخش کامل انجام می دادند، چیزی که قبلا برای چنین سیارک های بزرگی دیده نشده بود.

واویلوف می‌گوید: «در مقیاس میلیاردها سال، سیارک‌هایی با این اندازه باید به یکدیگر برخورد کنند و دوباره جمع شوند. واویلف می‌گوید سرعت چرخش بالا نشان می‌دهد که این سیارک‌ها توده‌های آوار نیستند، بلکه اجرام یکپارچه هستند که حداقل 30 برابر قوی‌تر از خاک رس هستند.

او می‌گوید: احتمالا این بدان معناست که مدل‌های ما از برخورد سیارک‌ها در طول تاریخ 4.6 میلیارد ساله منظومه شمسی صحیح نیست. این ممکن است به این معنی باشد که این اجرام بکر از منظومه شمسی اولیه هستند.

سیارک های تند چرخان دیگری قبلا دیده شده بودند، اما هیچ چیز به بزرگی این دو نبود. با ایستادن روی سطح، یک فرد با سرعت بیش از 100 کیلومتر در ساعت (بیش از 60 مایل در ساعت) حرکت می کند که بسیار کندتر از چرخش استوایی زمین با سرعت 1670 کیلومتر در ساعت (1040 مایل در ساعت). اما واویلوف می‌گوید به دلیل اندازه کوچکتر سیارک‌ها، "مانند ترن هوایی" احساس می‌شود و چسبیدن به سطح دشوار خواهد بود.

سیارک ها ممکن است توسط خورشید به چرخش در آمده باشند که سطوح آنها را گرم می کند و به آنها گشتاور می دهد، که به عنوان اثر YORP شناخته می شود، اما این به خودی خود به دلیل فاصله زیاد آنها از خورشید نامشخص است. واویلوف، که امیدوار است در آینده سیارک ها را با جزئیات بیشتری مطالعه کند، می گوید: «این یک راز دیگر است.