دو و میدانی آرزو می کند که بتواند رکورد جهانی ماراتن زنان را از بین ببرد - چه کاری می توان انجام داد؟

هنگامی که روث چپنگتیچ دو سال پیش در شیکاگو رکورد جهانی ماراتن زنان را از بین برد، مفسران NBC آن را با فرود روی ماه مقایسه کردند. "بیار، نیل آرمسترانگ!" یکی گریه کرد دیگری گفت: "او کارهایی در این ورزش انجام داده است که ما ندیده ایم." "باور نکردنی!"

این کلمه ای بود که دیگران پس از گذشتن از خط خطی کنیایی در 2:9:56، زمانی که نه تنها رکورد جهانی را با 1:57 شکست، بلکه بهترین رکورد شخصی او را با پنج دقیقه حیرت انگیز شکست، دیگران نیز به آن دست یافتند. پس از آن، رابرت جانسون از Let’s Run از او پرسید که پاسخ او به کسانی که معتقد بودند باید دوپینگ باشد، چه بود. او پاسخ داد: "مردم باید صحبت کنند." "نمی دانم."

ما الان خیلی بیشتر می دانیم. زیرا پنج ماه پس از آن حماسه، ستاره Chepngetich به زمین سقوط کرد. ابتدا در تست دوپینگ مردود شد. سپس او به مدت سه سال محروم شد. این روزها افراد در ورزش با اکراه درباره او صحبت می کنند، مانند یکی از اعضای خانواده که به یک فرقه مرموز پیوسته است. با این حال، رکورد جهانی او همچنان پابرجاست، زیرا او یک آزمون را پس از خود مسابقه پشت سر گذاشت.

در این مورد چه فکری باید بکنیم؟ ما از نظر قانونی اجازه داریم در این مورد چه بگوییم؟ و در صورت هر کاری، چه کاری می توان در مورد آن انجام داد؟

چند هفته پیش، من با برت کلوتیر، رئیس واحد یکپارچگی دو و میدانی (AIU)، که پرونده علیه چپنگتیچ را تحت پیگرد قرار داد، صحبت کردم تا در مورد رکورد جهانی او بپرسم. او اعتراف کرد: «صادقانه بگویم، رضایت بخش نیست. "اما قوانین جهانی ضد دوپینگ در مورد حقوق ورزشکاران کاملا واضح است، حتی اگر آنها به جرم دوپینگ مجرم شناخته شوند."

خیلی درست است. اما در حالی که از نظر قانونی، چپنگتیچ زمانی که رکورد جهانی خود را شکست، تمیز بود، این واقعیت که مطمئنا وجود دارد به اعتبار ورزش آسیب می رساند.

درست است، با توجه به آنچه در مورد دوپینگ دولتی پشت پرده آهنین و در چین می دانیم، سوابق بسیار مشکوک زیادی از دهه 1980 و اوایل دهه 1990 وجود دارد. و اگر فکر می کنید فلورانس گریفیث جوینر در سال 1988 با انجام 5000 دراز و نشست در روز و نوشیدن آب بیش از نیم ثانیه از 100 متر و 200 متر خود ضربه زد، من مقداری لوبیا جادویی دارم که به شما می فروشم. گریفیث جوینر البته هرگز مثبت نشد.

اما قبل از مرگ او در سن 38 سالگی، همکار آمریکایی او، دارل رابینسون، در مصاحبه ای پولی با مجله آلمانی استرن ادعا کرد که هورمون رشد انسانی او را به قیمت 2000 دلار فروخته است.

او همچنین ادعا کرد که او به او گفته است: "اگر می‌خواهی یک میلیون دلار درآمد داشته باشی، باید چند هزار دلار سرمایه‌گذاری کنی." با این حال، به همان اندازه که سوابق فلو جو ما را ناراحت می کند، به نظر می رسد که آنها از دوران گذشته و بی قانون تر آمده اند.

همچنین، چیزی که Chepngetich را منحصر به فرد می کند این است که هیچ ورزشکاری به این زودی پس از ثبت جهانی با محرومیت طولانی مدت مواجه نشده است.

دفاع کنیایی برای داشتن 20 برابر حد قانونی هیدروکلروتیازید (HCTZ) در سیستم خود؟ اینکه او پس از احساس گرما و ضربان قلب سریع در حالت استراحت، داروهای خدمتکار خانه‌اش را مصرف کرده است. AIU اشاره کرد که این یک توضیح "به سختی قابل اعتماد" بود.

AIU همچنین اسکرین شات هایی را در تلفن Chepngetich در مورد داروی ممنوعه تستوسترون و "پیام های مربوط به اشخاص ثالث ناشناس که روی "برنامه های" احتمالا مرتبط با دوپینگ کار می کنند، پیدا کرد. این زن کنیایی اصرار دارد که هرگز از تستوسترون استفاده نکرده است و پیام ها از یک چت گروهی بوده است، اما به سختی اعتماد به نفس را القا می کنند.

پس چه می توان کرد؟ پاسخ کوتاه، پس از صحبت با آژانس جهانی ضد دوپینگ (وادا)، بسیار کم است. همانطور که یکی از سخنگویان وادا به من اشاره کرد، حذف نتایج او قبل از تست مثبت "در صورت عدم وجود شواهد یا استنباط منطقی مبنی بر اینکه ورزشکار قبل یا در زمان نتایج قبلی دوپینگ کرده است، ممکن است تعدادی از اصول قانونی از جمله تناسب و حقوق بشر را نقض کند."

اما در مورد لنس آرمسترانگ، که با وجود محکوم نشدن به نقض قوانین دوپینگ در حین مسابقه، عناوین خود در تور دو فرانس را از دست داد، چطور؟ آیا این نمی تواند در اینجا اعمال شود؟ به گفته وادا نه. یکی از سخنگویان به من گفت: «او راه‌های رویه‌ای را برای مخالفت با تحریم‌ها باز داشت، اما در نهایت تصمیم گرفت از آنها استفاده نکند». این باعث می‌شود که پرونده او به یک سابقه نسبتا ضعیف برای تعیین اینکه رد صلاحیت گذشته‌نگر از نظر قانونی تا چه حد می‌تواند پیش برود، باشد.»

یکی از ایده‌هایی که من در اختیار کارشناسان مختلف قرار دادم این بود که می‌توان از ورزشکاران درخواست کرد تا یک قرارداد اجتماعی امضا کنند، که در آن متعهد می‌شد در صورت مثبت شدن آزمایش یک سال پس از آن رکورد جهانی یا کسب مدال المپیک، از دست دادن رکورد جهانی خود را بپذیرند.

در تئوری، یک متخصص ضد دوپینگ آن را به من گفت، امکان انجام این کار وجود داشت. اما او احساس می‌کرد که از همه - از فدراسیون‌های ورزشی و دولت‌ها گرفته تا سازمان‌های ورزشکار و گروه‌های حقوق بشر- می‌خواهد که بخرند و با تغییر کد وادا موافقت کنند تا مجازات‌های ماسبق‌نگر مجاز باشد. و این اتفاق نمی افتد.

حداقل دو و میدانی می تواند به پیروزی های قابل توجهی در دهه گذشته نسبت به دوپینگ اشاره کند، با توجه به اینکه چپنگتیچ یکی از 317 ورزشکار نخبه کنیایی است که AIU از زمان تاسیس در سال 2017 دستگیر کرده است. دو و میدانی در واقع انجام می دهد. و AIU این کار را با بودجه متوسط ​​11.9 میلیون دلار (10.63 میلیون یورو) در سال انجام می دهد.

همچنین نشانه‌های مثبتی وجود دارد که ورزشکاران برجسته متوجه می‌شوند که در مورد مبارزه با دوپینگ باید اقدامات بیشتری انجام شود. برای مثال، قبل از اینکه ساباستین ساوه رکورد جهانی ماراتن مردان خود را در لندن ثبت کند، حامیان مالی او، آدیداس، 50000 دلار برای آزمایش اضافی پرداخت کردند. نایک قبل از شیکاگو همین کار را برای دو تن از ورزشکاران خود، یاکوب کیپلیمو و بریجید کوسگی انجام داد.

ایجنت ساو، اریک لیلو، می‌خواهد با وادار کردن ورزشکارانش قراردادی را امضا کند که بر اساس آن، اگر نشان داده شود که عمدا قصد دوپینگ را داشته‌اند، از هر پولی که هنوز به آنها بدهکار هستند، صرف نظر کنند. همه اینها به روزهای روشن تری در پیش رو اشاره دارد، هر چند سابقه Chepngetich باعث می شود ما احساس ناراحتی کنیم. - نگهبان