دکتر مویریس هیوستون: چرا وقت آن رسیده که ساعت‌ها یک ساعت به عقب برنگردند؟

آیا منتظر یک ساعت خواب اضافی در آخر هفته آینده هستید؟

یا از کاهش نور عصر که با تغییر ساعت فصلی به وجود می آید می ترسید؟

آیا اگر هیچ چالشی دوسالانه برای ریتم های شبانه روزی ما وجود نداشته باشد، آسان تر نخواهد بود؟

در سال 2019، پارلمان اروپا به پایان تغییر ساعت فصلی ما رأی داد. اما این ابتکار همچنان در شورای اتحادیه اروپا به بن بست رسیده است. کشورهای عضو نمی توانند در مورد ماندن در زمان استاندارد دائمی یا تعیین وقت تابستانی در تمام طول سال توافق کنند. لیتوانی که در ژانویه ریاست اتحادیه اروپا را برعهده می گیرد، نشان داده است که تلاش خواهد کرد این موضوع را در سال آینده حل کند.

در جاهای دیگر، یک حرکت هماهنگ به سمت ساعت تابستانی دائمی صورت گرفته است. در کانادا، بریتیش کلمبیا، آلبرتا و مناطق شمال غربی این سیاست را در سال جاری اتخاذ کردند. و در ایالات متحده، مجلس نمایندگان در ماه ژوئیه لایحه ای را برای ایجاد ساعت تابستانی دائمی در سراسر کشور تصویب کرد، اگرچه این مصوبه همچنان در سنا باقی مانده است.

ساعت‌ها در 25 اکتبر برای زمان زمستانی به عقب برمی‌گردند

با این حال، تحقیقاتی که به تازگی در مجله انجمن پزشکی کانادا (CMAJ) منتشر شده است، به زمان استاندارد دائمی به عنوان گزینه سالم‌تر اشاره می‌کند، زیرا ساعت را با ریتم شبانه‌روزی انسان هماهنگ‌تر نگه می‌دارد. نویسندگان خاطرنشان می‌کنند که وقت تابستانی دائمی طلوع خورشید را یک ساعت دیرتر فشار می‌دهد. آنها می گویند ساعت اضافی تاریکی صبح می تواند باعث شود افرادی که در طول زمستان قبل از طلوع خورشید به محل کار یا مدرسه سفر می کنند و عواقبی برای خواب، خلق و خو، یادگیری و بهره وری داشته باشند.

پروفسور رالف میستلبرگر از دانشگاه سیمون فریزر و یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: ساعت‌های بیولوژیکی ما به نور صبحگاهی نیاز دارند تا با 24 ساعت شبانه روز هماهنگ شوند. «ساعت دائمی تابستانی یک ساعت بعد درست زمانی که صبح‌های زمستان تاریک‌ترین هستند، روشن می‌شود.»

ساعت‌های بیولوژیکی ما از یک ریتم شبانه‌روزی پیروی می‌کنند، حول (حدود) که روز (می‌میرد) می‌چرخد. ریتم شبانه روزی یک ساعت درونی است که چرخه مغز را بین فواصل زمانی هوشیاری و خواب آلودگی ایجاد می کند. ریتم‌های شبانه‌روزی شامل عناصر مختلفی هستند که بر این فواصل تأثیر می‌گذارند، از جمله عادات غذایی، دمای بدن و مدت زمان خواب و همچنین عوامل خارجی مانند تاریکی و روشنایی.

ریتم‌های شبانه‌روزی ما در واقع بر اساس برنامه‌ای طولانی‌تر از یک روز کامل اجرا می‌شوند - به مدت 24.2 ساعت. به همین دلیل ما به نور طبیعی خورشید متکی هستیم تا ما را با دنیای اطرافمان هماهنگ نگه دارد. نویسندگان خاطرنشان می کنند که نور صبح برخی از مهمترین آنهاست، زیرا این ریتم را به سرعت شروع می کند، ما را بیدار می کند و ما را به حرکت وا می دارد. از سوی دیگر، نور عصر، ریتم شبانه روزی را به تأخیر می اندازد، در حس ما از «زمان اجتماعی» اختلال ایجاد می کند و خوابیدن و بیدار شدن با استراحت در صبح را سخت تر می کند.

رفتن به وقت تابستانی در فصل بهار به ویژه برای سلامتی ما مضر است. در گزارشی در سال 2020 در ژورنال PLoS Computational Biology، محققان افزایش قابل توجهی در تصادفات رانندگی مرگبار (تا 30 درصد در روز شروع وقت تابستانی)، افزایش کوتاه مدت در آسیب های محل کار (5.7 درصد پس از تغییر ساعت بهار افزایش یافت، زیرا کارمندان 40 دقیقه کمتر از حمله قلبی می خوابند) سنت).

خواب خوب یک مسئله کلاسی است

محققان کانادایی اذعان دارند که اتخاذ زمان استاندارد دائمی نیز دارای اشکالاتی است. طلوع زود هنگام تابستان می تواند برای افرادی که مستعد بیدار شدن زودهنگام هستند مشکلاتی ایجاد کند، در حالی که غروب های زمستانی زودتر می تواند فعالیت های تجاری و بیرونی عصر را محدود کند. آنها اقدامات نسبتا متوسطی مانند پرده های خاموش و آموزش عمومی در مورد سلامت خواب را برای رفع این اثرات توصیه می کنند.

در مقابل، زمان دائمی صرفه جویی در روز به مجموعه اقدامات گسترده تری برای کاهش اثرات صبح های تاریک زمستانی نیاز دارد.

اینها شامل روشنایی بهتر خیابان ها و مسیرها، بهبود ایمنی ترافیکی، تجهیزات بازتابنده برای کودکان، زمان شروع مدرسه در آینده، برنامه کاری انعطاف پذیر و افزایش روشنایی صبح در مدارس و محل کار است.

توافق گسترده ای در مورد نیاز به پایان دادن به تغییرات ساعت دوسالانه وجود دارد. با این حال، استدلال های بهداشتی برای زمان استاندارد دائمی در تضاد کامل با ترجیح ظاهری اجتماعی برای زمان صرفه جویی در روز دائمی است.

muiris.houston@irishtimes.com