دیدار ترامپ-شی-پوتین چه معنایی می‌تواند داشته باشد و چه معنایی ندارد

در حاشیه اجلاس سران همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (APEC) در شنژن چین، یک نشست سه جانبه بی سابقه بین دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، شی جین پینگ، رئیس جمهور چین و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه ممکن است برگزار شود.

مائو نینگ، سخنگوی وزارت امور خارجه چین روز چهارشنبه در پکن به خبرنگاران گفت: چین با طرف های مربوطه در رابطه با دیدار بین سران سه کشور در ارتباط است.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین روز سه‌شنبه گفت: کار برای هماهنگی چنین نشستی در حال انجام است و امیدواریم در روزهای آینده نهایی شود.

ترامپ گفته است که آماده گفتگوهای سه جانبه با محوریت سلاح های هسته ای است. او ماه گذشته به خبرنگاران گفت: "اگر رئیس جمهور شی بخواهد آن را داشته باشد، من آن را خواهم داشت."

این سه رهبر به طور جداگانه با یکدیگر دیدار کرده اند، اما هرگز مذاکرات رسمی با یکدیگر نداشته اند.

بنابراین، آیا این دیدار که برای 18 تا 19 نوامبر تعیین شده بود، می تواند واقعا اتفاق بیفتد، و چه معنایی برای بقیه جهان خواهد داشت؟ این چیزی است که ما می دانیم:

الکساندر براترسکی، روزنامه نگار و تحلیلگر سیاسی مستقر در مسکو، به الجزیره گفت: «این یک رویداد بزرگ است.

وی به پیوتر تولستوی، رئیس کمیته روابط خارجی پارلمان روسیه اشاره کرد که به گفته وی این نشست را راهی به سوی یالتای جدید توصیف کرد - کنفرانس 1945 که در آن رهبران اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده و بریتانیا نظم پس از جنگ در اروپا را شکل دادند.

براترسکی گفت که این به مسکو اجازه می‌دهد «بزرگ صحبت کند» و در عین حال اوکراین را در حاشیه قرار می‌دهد.

او افزود که صرفا پشت میز، پوتین را «اولین در میان برابران» می کند، و به او فرصتی عکس داد تا به جهان نشان دهد که در میان کسانی خواهد بود که در مورد آینده معماری امنیتی اروپا پس از جنگ در اوکراین تصمیم می گیرند.

او گفت که اگر این نشست به نتیجه برسد، منعکس کننده نفوذ چین بر روسیه خواهد بود.

براترسکی گفت: «ما باید در نظر داشته باشیم که پس از انتخابات با یک رهبر بسیار ضعیف‌تر ایالات متحده روبرو هستیم.

او توضیح داد که ترامپ همچنان مسئول سیاست خارجی است، اما اگر دموکرات‌ها که کنترل هر دو اتاق کنگره را در انتخابات میان‌دوره‌ای این هفته به دست آوردند، شروع به ارسال پول به کیف کنند، اهرم فشار کمتری خواهد داشت.

او گفت: "یک جلسه به خودی خود موفقیت آمیز خواهد بود." پوتین می تواند آن را در خانه بفروشد.

براترسکی گفت که آیا چیزی از آن اتفاق می افتد یا نه باید ظرف یک ماه یا بیشتر مشخص شود یا نه، و این نشست می تواند به نشست دیگری در جریان نشست گروه 20 (G20) در میامی در دسامبر منجر شود.

او اضافه کرد که اگر قبل از کریسمس چیزی تولید نشود، "این فقط یک عکس است."

ایندرجیت پارمار، استاد سیاست بین‌الملل در سیتی سنت جورج، دانشگاه لندن، به الجزیره گفت: ترامپ می‌خواهد یک «برخوردی شخصی و پر درام» داشته باشد که به او اجازه دهد ادعا کند با دو قدرت بزرگ دیگر بر اساس شرایط خودش «روابط دارد».

پارمار گفت که یک نشست سه جانبه به ترامپ این امکان را می دهد که خود را به عنوان "سازنده معامله ضروری" معرفی کند و در مورد معاملات احتمالی در مورد اوکراین، تجارت، انرژی یا کنترل تسلیحات صحبت کند.

وی گفت: «پس از میان‌دوره‌ها، نیاز سیاسی داخلی برای «برد» سیاست خارجی واقعی است.

او گفت، هر تصویری از نشستن ترامپ با شی و پوتین می‌تواند به عنوان مدرکی باشد که نشان می‌دهد قدرت آمریکا همچنان بر میز حاکم است، «حتی اگر این ماده محدود یا تا حد زیادی نمادین باشد».

پارمار گفت: «مخاطب داخلی و پایگاه ماگا در حال فرسایش او، حداقل به اندازه مخاطب دیپلماتیک اهمیت دارد.

خبرگزاری DPA آلمان گزارش داد که فرانک والتر اشتاین‌مایر، رئیس‌جمهور آلمان، گفت که او ایده بحث درباره اوکراین با شی را در دیدار آنها در پکن در 30 اکتبر مطرح کرد و می‌توانست این "تعجب" را در چهره او ببیند.

اشتاین مایر به رادیو تلویزیون عمومی ARD گفت که شی گفت که سه رئیس جمهور احتمالا در شنژن ملاقات خواهند کرد، اما نه برای گفتگو در مورد اوکراین.

او گفت شی به صراحت اشاره کرد که جنگ روسیه و اوکراین یک درگیری اروپایی است که در آن «اروپایی ها باید پشت میز بنشینند».

پکن همچنین احتمالا از فشار ترامپ برای مذاکرات هسته ای جلوگیری خواهد کرد.

ماه گذشته، وزارت امور خارجه چین گفت: «نه منصفانه، معقول و نه واقع بینانه خواهد بود که از چین بخواهیم در این مرحله به به اصطلاح مذاکرات خلع سلاح هسته ای سه جانبه بپیوندد».

پارمار گفت که یک نشست سه جانبه نشانگر "یک گسست آشکار از الگوی پس از 1945" خواهد بود، که در آن واشنگتن پیش از تعامل با مسکو یا پکن، از نزدیک با متحدان اروپایی و آسیایی خود هماهنگ شد.

او گفت: «یک [نشست] سه جانبه مستقل، این خطر را دارد که با آن متحدان به عنوان بازیگران ثانویه رفتار شود که منافع آنها پس از این واقعیت قابل مدیریت است.

او گفت که این تغییر به سمت "دیپلماسی شخصی سازی شده قدرت های بزرگ" خواهد بود. پارمار افزود، اما دولت ترامپ همچنان امیدوار است که بین روسیه و چین شکاف ایجاد کند.

او گفت که ترس از "G3" "قابل درک است، اما از نظر نهادی اغراق آمیز است"، زیرا منافع سه پایتخت به شدت در اوکراین، تایوان، فناوری و قوانین اقتصاد بین المللی متفاوت است.

او گفت: "خطر واقعی یک دبیرخانه رسمی G3 نیست، بلکه عادی سازی معاملات قدرت های بزرگ با مشورت اندکی از کسانی که بیشترین آسیب را دیده اند انجام شده است."

پارمار گفت: "تاریخ نمونه های زیادی از چنین لحظاتی را ارائه می دهد. آنها به ندرت نظم پایداری را ایجاد می کنند و اغلب افراد محروم را احساس هزینه می کنند."