پرش به محتوای اصلی

دیدن آنچه پنهان است توسط مانچان ماگان: آخرین کلمات نویسنده غزل و سختگیری علامت تجاری را در هم می آمیزد

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ آبان ۱, جمعه، ساعت ۰۶:۳۰حدود 2 دقیقه مطالعه

همچنین بررسی شده: کسانی که گوش می دهند - ایرلندی جدید نوشتن در باتلاق

رابرت مک‌فارلین در مقدمه‌اش برای دیدن آنچه پنهان است اثر Manchán Magan، رابطه ماگان با دنیای ما را خلاصه می‌کند. مک‌فارلین می‌نویسد، وجود ما معجزه‌ای است که هر لحظه در اطراف و درون ما اتفاق می‌افتد. و ارتباط ما با محیط اطرافمان را می توان با آگاهی از زندگی درختان، سنگ ها، رودخانه ها و روش های بی شماری که این زندگی ها با زندگی خودمان تلاقی می کنند، تجدید کرد.

خود ماگان - در این آخرین کلماتی که از او خواهیم داشت - این موضوع را ادامه می دهد و با ترکیب نام تجاری خود از غزل و سخت گیری استدلال می کند که ایرلندی ها همه ابزارهای لازم - زبان، دانش، دانش عمیق - برای کشف مجدد این معجزه را دارند.

ماگان مشاهده می کند که تجارب یک تاریخ استعمار زمین را تحت تأثیر قرار داده است، اما به هیچ وجه ارتباط بین طبیعت و مردم را از بین نبرده است. کتاب در زمان مرگ ماگان ناتمام بود، اما مجموعه ای از مقالات رضایت بخش مرلین شلدریک، کری نی دوچارتایگ و دیگران متنی درخشان را تکمیل می کند.

قسمت پایانی مانچان ماگان از سه گانه خود: ایرلند حد بیرونی جهان شناخته شده است.

ایده‌های مگان نیز در مجموعه‌ای از متن‌های تکان‌دهنده که آلیس کینزلا در کتاب «کسانی که گوش می‌دهند» گردآوری و بررسی می‌شوند. مقدمه خوب کینزلا به رابطه لایه‌ای بین ایرلندی‌ها و مناظر باتلاقی ما می‌پردازد، با این که دومی به طور همزمان مکانی برای کار، طبیعت، اسرار، تاریخ و تهدید بالقوه، «هم به‌عنوان یک حضور زنده و هم محلی از کار، خاطره و فرهنگ» تلقی می‌شود - و هر یک از این لایه‌ها به‌طور گسترده‌ای در آثار بعدی مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

بلیندا مک‌کئون در بی‌پایان با یادآوری کار طاقت‌فرسا مرتبط با باتلاق می‌نویسد: «اوه مسیح، بدبختی بود.

Dean Black’s Bog Bodies به طور مستقیم به رابطه شکنجه شده بین مشکلات و باتلاق می پردازد. در حالی که قطعات دیگر دعوت مگان برای تجدید رابطه بین انسان ها و جهان را تکرار می کنند و این دایره را با غزلیات تکان دهنده تکمیل می کنند. همانطور که جین کلارک در ملخ مرداب بزرگ به ما یادآوری می‌کند، تنها کاری که باید انجام دهیم این است که توجه کنیم: "جایی ملخ / به منقار سفید می‌چسبد. / زرد-سبز با پاهای قرمز / و زانوهای سیاه، او تکان می‌دهد / ساق پاش را به نوک بال‌های خمیده تکان می‌دهد. جایی / یک علف.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Seeing What’s Hidden by Manchán Magan: Author’s last words mingle trademark lyricism and rigour

Also reviewed: Those Who Listen – New Irish Writing on the Bog

همه‌ی اخبار اقتصاد