دیدن زندانی شدن «خدای دیگر شنا» برایم آرامش بخش است، اما هنوز سؤالات زیادی دارم.

وقتی دختر بچه بودم، خوابی دیدم. آن رویا این بود که در المپیک برای ایرلند شنا کنم. من باور داشتم که می توانم این کار را انجام دهم، و مادر و پدرم نیز واقعا به من ایمان داشتند.

مربی شنای المپیک ایرلندی، دری اورورک، در سال 1980، زمانی که 10 ساله بودم، من را در حال شنا در بازی های اجتماعی دید. پس از آن، او شروع به تماس با خانه من کرد تا با مامان و بابا صحبت کنم و از من خواست که به باشگاه شنای او بپیوندم و گفت که او بهترین مربی شنا در ایرلند است و به من می گوید که رویای من را محقق خواهد کرد و المپیک را محقق خواهد کرد. فقط می توانید تصور کنید که مامان و بابا چه افتخاری داشتند: اینجا بود که مربی المپیک ایرلندی زنگ می زد و از من می خواست به تیم شناگرانش بپیوندم.

این باید همان غرور و هیجانی بوده باشد که شناگران دیگر و خانواده‌هایشان با تماس تلفنی جورج گیبنی - که در نهایت این هفته به دلیل آزار جنسی چهار دختر در دهه‌های 1970 و 1980 بیش از 15 سال زندانی شد - احساس کردند و قول داد که آنها را تبدیل به یک ستاره کند.

دوران حکومت وحشت گیبنی در استخر شنای گلنالبین در استیلرگان، مرکز ورزشی نیوپارک در بلک راک و در خانه اش بود، جایی که دختران از بچه های او نگهداری می کردند.

حلقه جهنمی من باشگاه شنا در بیمارستان کینگز در پالمرستاون بود، جایی که با اورورک مثل خدا رفتار می شد، و بعدا در ماشینش، در هتل ها، در راهروهای استخر نیوپارک و یک بار در حالی که داشتم بعد از برنده شدن در یک مسابقه عکس می گرفتم.

اولین باری که در استخر شنا کردم، می‌دانستم که شنای من دیگر مثل قبل نخواهد بود. یادم می آید فورا متوجه شدم که این متفاوت است. این جدی است، دیگر سرگرم کننده نیست. این مربوط به تمرینات سخت و برد بود و چیزی کمتر از آن قابل قبول نبود. آن روز آغاز پایان دوران کودکی بسیار شاد من بود.

اورورک در حالی که برای باشگاه او شنا می کردم از من سوء استفاده جنسی، ذهنی، جسمی و عاطفی کرد. هر چه گفت رفت. او بر همه چیز و همه کس قدرت کامل داشت. هیچ کس جواب اورورک را نداد. هیچ کس حتی از او سؤال نکرد.

او بر من، شنا و زندگی من قدرت کامل داشت. از آنجایی که او در کاری که انجام می‌داد خیلی خوب بود، همه به او اعتماد داشتند و هرچه می‌گفت باور داشتند. به این معنی که آنچه او می خواست، به او رسید.

چند سال اخیر من در شنا وحشتناک بود. خیلی بد شنا می کردم. من فقط هیچ قدرتی در بدنم نداشتم. انرژی نداشتم، مدام درد داشتم و شب ها هم نمی خوابیدم. هر روز به تمرین می رفتم و تمام تلاشم را می کردم، اما نمی توانستم بدنم را به حرکت درآورم. من در استخر بالا و پایین شنا می کردم و اشک می ریختم و به عینک شنا می زدم. چه بلایی سرم اومد؟

اورورک به مامان و بابا گفت که من را نزد پزشکان مختلف ببرند تا بفهمند چرا این همه درد دارم. هیچ کس نتوانست از نظر جسمی مشکلی برای من پیدا کند. فقط بعدا دلیل درد شدیدم را فهمیدم: این کاری بود که او با من می کرد. عمیقا افسرده بودم، با وجود اینکه به شدت برای زندگی کردن تلاش می‌کردم، دیگر زندگی در من وجود نداشت. سرانجام در سال 1987، زمانی که 17 ساله بودم، شنا را کنار گذاشتم.

"او باید در زندان بمیرد": بازمانده کودک آزاری جورج گیبنی به صدور حکم واکنش نشان داد

من هرگز به کسی نگفتم که اورورک با من چه کرد تا اینکه در سال 1998 به دلیل آزار جنسی 11 دختر به 12 سال زندان فرستاده شد. حتی نمیخواستم به خودم بگم وقتی بالاخره درباره کاری که او با من کرده بود صحبت کردم، دنیایی که برای مدت طولانی تلاش کرده بودم آن را کنار هم نگه دارم، در اطرافم فرو ریخت.

وقتی داستان اورورک در روزنامه های ایرلندی منتشر شد، به یاد می آورم که مادرم پشت میز آشپزخانه نشسته بود و آن را می خواند. ایستاد و به من نگاه کرد. او گفت: "این دختر کوچک من است که در موردش می خوانم، این فرزند من است." دلش شکسته بود.

من چیزهای زیادی را در زندگی ام به خاطر کاری که او با من کرد از دست داده ام. من بهای بسیار زیادی برای ورزشی که خیلی دوست داشتم پرداخته ام. پس از اینکه در سال 2000 به دادگاه رفتم، در نهایت در مراقبت های روانپزشکی بستری شدم و به مدت یک دهه سرپایی ماندم. اما بزرگترین ضرر من همان چیزی است که برای مادر، پدر و برادران فوق العاده ام انجام داد. قلب و روح آنها را شکست.

در سال 2001، مادرم به من گفت که من را دوست دارد و متاسف است که وقتی دختر کوچکی بودم از من مراقبت نمی کرد و تنها چیزی که او برای من می خواست این بود که خوشحال باشم. چهار روز بعد جسد مادرم توسط آتش نشان از کانال خارج شد. مامان خوشگلم رفته بود او شگفت انگیز بود، یک خانم زیبا و یک مادر فوق العاده.

درد مرگ مادرم در اثر خودکشی همه ما را بسیار آزار داد. پدرم هم هرگز بهبود نیافت. او بارها می گفت: "کارن، من تو را به آنجا بردم [برای شنا] و مامان مرده است." وقتی با پدرم در حال مرگ بود نشستم، دستش را گرفتم و از او به خاطر اینکه بهترین بابای تاریخ بود تشکر کردم. سرش را برگرداند و به من نگاه کرد و شروع به گریه کرد. او گفت: «در مورد آن کارن نمی‌دانم» و من دقیقا منظور او را می‌دانستم.

هیچ کس نمی خواهد در مورد واقعیت سوء استفاده صحبت کند - این که چگونه اتفاق می افتد یا طیف کامل آن در واقع چیست: قلدری، عدم تعادل قدرت، کوری عمدی توسط سازمان ها، این واقعیت که ممکن است دوباره اتفاق بیفتد.

در 19 سال گذشته، من به عنوان مدافع SafeSport و سفیر پروژه Voice (صداهایی برای حقیقت و کرامت: مبارزه با خشونت جنسی در ورزش اروپا از طریق صدای افراد آسیب دیده) کار کرده ام. من در جمع کارشناسان شورای اروپا/اتحادیه اروپا در مورد خشونت جنسی در ورزش هستم. متأسفانه همه نمی خواهند کسی مثل من در اطراف باشد. کسی با صدای قوی من همیشه در ایرلند با استقبال گرمی مواجه نمی شوم.

شناگرانی که توسط مربیان ایرلندی مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، هرگز عذرخواهی رسمی و عمومی از هیچکس در ورزش ایرلند دریافت نکردند. وقتی این موضوع را مطرح کردم، یکی از شناگران ایرلندی به من گفت که "هر روز به خاطر اتفاقی که افتاده عذرخواهی نخواهند کرد". اما ما هر دقیقه از روز درد خود را با خود حمل می کنیم.

بنابراین در حالی که دیدن سرانجام رفتن گیبنی به زندان آرامش بخش است - بیش از 30 سال پس از انتشار این داستان در روزنامه ها و 50 سال پس از اولین جنایات شناخته شده او - هنوز سوالات بی پاسخ زیادی وجود دارد.

او در سال 1993 از ایرلند گریخت و احتمالا در آنجا زندگی می کرد، اگر به خاطر کار مارک هورگان و دیگران در مورد جورج گیبنی کجاست؟ پادکست

چرا نظام حقوقی در سال 93 او را رها کرد؟ چه کسی به او کمک کرد تا او را ترک کند و زندگی جدیدی را در فلوریدا شروع کند؟ چند کودک دیگر را مورد آزار و اذیت قرار داد؟ چند نفر دیگر از اورورک سوء استفاده کرد؟ چند نفر از آزار به اصطلاح «خدایان» شنای ایرلندی جان سالم به در نبردند؟

و بزرگترین سوال: آیا در حال حاضر به اندازه کافی برای محافظت از کودکان انجام می دهیم؟ گفتگو در مورد حفاظت آسان است. مردم از فهرست کردن خط مشی ها و رویه ها و آموزش ها خوشحال هستند. اما حتی در حال حاضر نیز هیچ کس نمی خواهد در مورد واقعیت سوء استفاده صحبت کند - این که چگونه اتفاق می افتد یا طیف کامل آن در واقع چیست: قلدری، عدم تعادل قدرت، کوری عمدی توسط سازمان ها، این واقعیت که ممکن است دوباره اتفاق بیفتد.

من می خواهم افرادی که مورد سوء استفاده قرار گرفته اند بدانند امیدی وجود دارد. بعد از 40 سال که نمی توانم نزدیک استخر بروم، اکنون به کودکان شنا آموزش می دهم. حتی قبل از اینکه برای اولین درس خود وارد استخر شوند، به بچه ها یاد می دهم که اگر به کمک نیاز داشتند چه کار کنند. من همان بزرگسالی هستم که وقتی دختر کوچک بودم به آن نیاز داشتم.

چالش بعدی من این است که دوباره به استخر برگردم تا یاد بگیرم دوباره در آب بودن را دوست داشته باشم. من هنوز به آن نرسیده ام، اما به آن خواهم رسید.

کارن لیچ یک حامی ورزش ایمن و یک روان درمانگر واجد شرایط است. او در جمع کارشناسان شورای اروپا/اتحادیه اروپا درباره خشونت جنسی در ورزش حضور دارد.